ഐതിഹ്യമാല-12 - Revision history

Rahul.ts at 09:43, 2 September 2017

2017-09-02T09:43:30Z

Rahul.ts at 09:34, 2 September 2017

2017-09-02T09:34:28Z

Rahul.ts at 07:27, 2 September 2017

2017-09-02T07:27:49Z

Rahul.ts at 07:07, 16 August 2017

2017-08-16T07:07:27Z

Rahul.ts at 07:06, 16 August 2017

2017-08-16T07:06:18Z

Rahul.ts at 07:59, 15 August 2017

2017-08-15T07:59:36Z

Rahul.ts at 09:39, 14 August 2017

2017-08-14T09:39:53Z

Cvr: Created page with "NOTITLENOTOC← കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി {{SFN/Aim}}{{SFN/AimBox}} ==കല്ലന്താറ്റിൽ ഗുര..."

2017-08-12T10:47:43Z

Created page with "__NOTITLE____NOTOC__← കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി {{SFN/Aim}}{{SFN/AimBox}} ==കല്ലന്താറ്റിൽ ഗുര..."

Show changes

@@ Line 1: / Line 1: @@
 __NOTITLE____NOTOC__&larr;  [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]]
 {{SFN/Aim}}{{SFN/AimBox}}{{DISPLAYTITLE:കല്ലന്താറ്റിൽ ഗുരുക്കൾ}}
-{{Dropinitial|കോ|font-size=4.2em|margin-bottom=-.5em}}ലത്തുനാട്ടുകാരനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ആയുധവിദ്യ അഭ്യസിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടുകൂടി കോഴിക്കോട്ടു വന്നുചേർന്നു. അവിടെ അക്കാലത്തെ മൂന്നാം മുറ രാജാവു് വലിയ അഭ്യാസിയായിരുന്നതിനാൽ ഈ ബ്രാഹ്മണൻ അദ്ദേഹത്തെ ചെന്നു കണ്ടു തന്റെ ആഗ്രഹം അറിയിച്ചു. രാജാവു സന്തോ‌ഷസമേതം ബ്രാഹ്മണന്റെ അപേക്ഷയെ സ്വീകരിച്ചു. ഒരു സുമുഹൂർത്തത്തിങ്കൽ ബ്രാഹ്മണൻ അഭ്യാസം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
+{{Dropinitial|കോ|font-size=4.3em|margin-bottom=-.5em}}ലത്തുനാട്ടുകാരനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ആയുധവിദ്യ അഭ്യസിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടുകൂടി കോഴിക്കോട്ടു വന്നുചേർന്നു. അവിടെ അക്കാലത്തെ മൂന്നാം മുറ രാജാവു് വലിയ അഭ്യാസിയായിരുന്നതിനാൽ ഈ ബ്രാഹ്മണൻ അദ്ദേഹത്തെ ചെന്നു കണ്ടു തന്റെ ആഗ്രഹം അറിയിച്ചു. രാജാവു സന്തോ‌ഷസമേതം ബ്രാഹ്മണന്റെ അപേക്ഷയെ സ്വീകരിച്ചു. ഒരു സുമുഹൂർത്തത്തിങ്കൽ ബ്രാഹ്മണൻ അഭ്യാസം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
 ഇങ്ങനെ ഒരു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു ദിവസം ഗുരുവായ രാജാവു ശി‌ഷ്യനായ ബ്രാഹ്മണനോടു് &ldquo;ഇപ്പോൾ അങ്ങേപ്പിടിക്കാനായി എത്രപേർ വന്നാൽ തടുത്തുനിർത്താ&rdquo;മെന്നു ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണൻ &ldquo;പതിനായിരം പേരുവന്നാൽ ഒരു പ്രയാസവും കൂടാതെ ഞാൻ തടുത്തുനിർത്താം&rdquo; എന്നുത്തരം പറഞ്ഞു. &ldquo;അതുകൊണ്ടുമതിയായില്ല. കുറച്ചുകൂടി അഭ്യസിക്കണം&rdquo; എന്നു പറഞ്ഞു രാജാവു വീണ്ടും പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ബ്രാഹ്മണൻ അതിജാഗ്രതയോടുകൂടി പഠിച്ചും കൊണ്ടു താമസിച്ചു. അങ്ങനെ ഒരു കൊല്ലം കൂടെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീണ്ടും ഗുരു മേൽപ്രകാരം ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ &ldquo;അയ്യായിരം പേരു വന്നാൽ തടഞ്ഞുനിർത്താം&rdquo; എന്നു ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു. &ldquo;ഇനിയും മതിയായില്ല&rdquo; എന്നു പറഞ്ഞു പിന്നെയും അഭ്യസിപ്പിച്ചു.

@@ Line 1: / Line 1: @@
 __NOTITLE____NOTOC__&larr;  [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]]
 {{SFN/Aim}}{{SFN/AimBox}}{{DISPLAYTITLE:കല്ലന്താറ്റിൽ ഗുരുക്കൾ}}
-കോലത്തുനാട്ടുകാരനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ആയുധവിദ്യ അഭ്യസിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടുകൂടി കോഴിക്കോട്ടു വന്നുചേർന്നു. അവിടെ അക്കാലത്തെ മൂന്നാം മുറ രാജാവു് വലിയ അഭ്യാസിയായിരുന്നതിനാൽ ഈ ബ്രാഹ്മണൻ അദ്ദേഹത്തെ ചെന്നു കണ്ടു തന്റെ ആഗ്രഹം അറിയിച്ചു. രാജാവു സന്തോ‌ഷസമേതം ബ്രാഹ്മണന്റെ അപേക്ഷയെ സ്വീകരിച്ചു. ഒരു സുമുഹൂർത്തത്തിങ്കൽ ബ്രാഹ്മണൻ അഭ്യാസം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
+{{Dropinitial|കോ|font-size=4.2em|margin-bottom=-.5em}}ലത്തുനാട്ടുകാരനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ആയുധവിദ്യ അഭ്യസിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടുകൂടി കോഴിക്കോട്ടു വന്നുചേർന്നു. അവിടെ അക്കാലത്തെ മൂന്നാം മുറ രാജാവു് വലിയ അഭ്യാസിയായിരുന്നതിനാൽ ഈ ബ്രാഹ്മണൻ അദ്ദേഹത്തെ ചെന്നു കണ്ടു തന്റെ ആഗ്രഹം അറിയിച്ചു. രാജാവു സന്തോ‌ഷസമേതം ബ്രാഹ്മണന്റെ അപേക്ഷയെ സ്വീകരിച്ചു. ഒരു സുമുഹൂർത്തത്തിങ്കൽ ബ്രാഹ്മണൻ അഭ്യാസം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
 ഇങ്ങനെ ഒരു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു ദിവസം ഗുരുവായ രാജാവു ശി‌ഷ്യനായ ബ്രാഹ്മണനോടു് &ldquo;ഇപ്പോൾ അങ്ങേപ്പിടിക്കാനായി എത്രപേർ വന്നാൽ തടുത്തുനിർത്താ&rdquo;മെന്നു ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണൻ &ldquo;പതിനായിരം പേരുവന്നാൽ ഒരു പ്രയാസവും കൂടാതെ ഞാൻ തടുത്തുനിർത്താം&rdquo; എന്നുത്തരം പറഞ്ഞു. &ldquo;അതുകൊണ്ടുമതിയായില്ല. കുറച്ചുകൂടി അഭ്യസിക്കണം&rdquo; എന്നു പറഞ്ഞു രാജാവു വീണ്ടും പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ബ്രാഹ്മണൻ അതിജാഗ്രതയോടുകൂടി പഠിച്ചും കൊണ്ടു താമസിച്ചു. അങ്ങനെ ഒരു കൊല്ലം കൂടെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീണ്ടും ഗുരു മേൽപ്രകാരം ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ &ldquo;അയ്യായിരം പേരു വന്നാൽ തടഞ്ഞുനിർത്താം&rdquo; എന്നു ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു. &ldquo;ഇനിയും മതിയായില്ല&rdquo; എന്നു പറഞ്ഞു പിന്നെയും അഭ്യസിപ്പിച്ചു.

@@ Line 1: / Line 1: @@
 __NOTITLE____NOTOC__&larr;  [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]]
-{{SFN/Aim}}{{SFN/AimBox}}
+{{SFN/Aim}}{{SFN/AimBox}}{{DISPLAYTITLE:കല്ലന്താറ്റിൽ ഗുരുക്കൾ}}
 കോലത്തുനാട്ടുകാരനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ആയുധവിദ്യ അഭ്യസിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടുകൂടി കോഴിക്കോട്ടു വന്നുചേർന്നു. അവിടെ അക്കാലത്തെ മൂന്നാം മുറ രാജാവു് വലിയ അഭ്യാസിയായിരുന്നതിനാൽ ഈ ബ്രാഹ്മണൻ അദ്ദേഹത്തെ ചെന്നു കണ്ടു തന്റെ ആഗ്രഹം അറിയിച്ചു. രാജാവു സന്തോ‌ഷസമേതം ബ്രാഹ്മണന്റെ അപേക്ഷയെ സ്വീകരിച്ചു. ഒരു സുമുഹൂർത്തത്തിങ്കൽ ബ്രാഹ്മണൻ അഭ്യാസം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.

@@ Line 48: / Line 48: @@
 കൊള്ളുകയാൽ കഴുക്കോൽ മുറിഞ്ഞുപോയി. ഉടനെ ഗുരുക്കൾ അവിടെയെത്തി, &ldquo;അവിടുന്നു് ഈ കഠിനപ്രവൃത്തി ചെയ്തതെന്താണെ&rdquo;ന്നു് ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ മാർത്താണ്ഡവർമ മഹാരാജാവു് &ldquo;ഒന്നുമില്ല. ഉണ്ണിയുടെ വിദ്യാഭ്യാസം കഴിയാറായല്ലോ. അയാൾ വല്ലതും പഠിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നു പരീക്ഷിച്ചുനോക്കുകയായിരുന്നു. ഇപ്രകാരമുള്ള ചതിപ്രയോഗങ്ങൾ ശത്രുക്കളിൽനിന്നു സാധാരണയായി സംഭവിക്കാവുന്നതാണു്. അതിൽ നിന്നു് സ്വാത്മരക്ഷ ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തവർ ഈ വംശത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ടു പ്രയോജനമില്ല. അതിനു കഴിയുന്നവനാണെങ്കിൽ ഇതുകൊണ്ടു വൈ‌ഷമ്യം ഒന്നും വരാനുമില്ലല്ലോ എന്നു വിചാരിച്ചു് അങ്ങനെ ചെയ്തതാണു്&rdquo; എന്നു കല്പിച്ചു. &ldquo;എന്റെ ഗുരുനാഥന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു് എന്റെ അടുക്കൽ പഠിക്കുന്നവർക്കു് ഇപ്രകാരമുള്ള പ്രയോഗങ്ങളിലൊന്നും അപകടം പറ്റുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല&rdquo; എന്നു ഗുരുക്കൾ അറിയിച്ചു.
-മേല്പറഞ്ഞപ്രകാരം അനേകം പരീക്ഷകൾ കഴിഞ്ഞതിന്റെ ശേ‌ഷമാണു് മാർത്താണ്ഡവർമ മഹാരാജാവു് തന്റെ ഭാഗിനേയനെ കായംകുളം മുതലായ യുദ്ധങ്ങൾക്കു തന്നോടുകൂടി കൊണ്ടുപോവുകയും ചില സമയങ്ങളിൽ തനിച്ചു പറഞ്ഞയയ്ക്കുകയും ചെയ്തു തുടങ്ങിയതു്. ശി‌ഷ്യന്മാരുടെ യോഗ്യത ഗുരുക്കന്മാരുടെ യോഗ്യതയ്ക്കു ദൃഷ്ടാന്തമാകയാൽ രാമവർമ മഹാരാജാവിനു സിദ്ധിച്ച വൈദഗ്ദ്ധ്യമെല്ലാം ഗുരുക്കളുടെ ശിക്ഷാനൈപുണ്യത്തിൽനിന്നുണ്ടായതാണെന്നു വിശേ‌ഷിച്ചു പറയണമെന്നില്ലല്ലോ.
+മേല്പറഞ്ഞപ്രകാരം അനേകം പരീക്ഷകൾ കഴിഞ്ഞതിന്റെ ശേ‌ഷമാണു് മാർത്താണ്ഡവർമ മഹാരാജാവു് തന്റെ ഭാഗിനേയനെ കായംകുളം മുതലായ യുദ്ധങ്ങൾക്കു തന്നോടുകൂടി കൊണ്ടുപോവുകയും ചില സമയങ്ങളിൽ തനിച്ചു പറഞ്ഞയയ്ക്കുകയും ചെയ്തു തുടങ്ങിയതു്. ശി‌ഷ്യന്മാരുടെ യോഗ്യത ഗുരുക്കന്മാരുടെ യോഗ്യതയ്ക്കു ദൃഷ്ടാന്തമാകയാൽ രാമവർമ മഹാരാജാവിനു സിദ്ധിച്ച വൈദഗ്ദ്ധ്യമെല്ലാം ഗുരുക്കളുടെ ശിക്ഷാനൈപുണ്യത്തിൽ നിന്നുണ്ടായതാണെന്നു വിശേ‌ഷിച്ചു പറയണമെന്നില്ലല്ലോ.
 {{SFN/Aim}}

@@ Line 41: / Line 41: @@
 [[File:chap12pge98.png|left|400px]]
- &ldquo;അടിയൻ കായംകുളത്തുകാരൻ ഒരു ശൂദ്രനാണു്. തിരുമനസ്സിലെ വിരുത്തിക്കാരിൽ ഒരുവനാണു്. ഇവിടെ മുറജപമടിയന്തിരം വകയ്ക്കു നെയ്യേൽപ്പിക്കാനായി വിടകൊണ്ടതാണു്. കല്പിച്ചു് അടിയനെക്കുറിച്ചു് ഓർക്കാനിടയുണ്ടു്&rdquo;. ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ തിരുമനസ്സിലേക്കു് ഓർമ്മയുണ്ടായി. എങ്കിലും സംഗതി അയാളെക്കൊണ്ടുതന്നെ പറയിക്കാനായി &ldquo;ഓർക്കാനുള്ള കാരണമെന്താണു്&rdquo; എന്നു കല്പിച്ചു ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ നായർ, &ldquo;തിരുമനസ്സുകൊണ്ടു് കായംകുളം പിടിക്കാനായി എഴുന്നള്ളിയകാലത്തു കോട്ടയ്ക്കു മീതെ കുതിരയെ ചാടിച്ചപ്പോൾ കുതിര ഒരു വെട്ടു കൊള്ളുകയാൽ കോട്ടയ്ക്കു പുറത്തേക്കു വീഴുകയും തിരുമേനി കോട്ടയ്ക്കകത്തേക്കു ചാടുകയും ചെയ്തതു തിരുമനസ്സിൽ ഓർമയുണ്ടായിരിക്കുമല്ലോ. അന്നു കൊത്തളത്തിൽ ഒളിച്ചിരുന്നു കുതിരയുടെ കാൽ വെട്ടിയതു് അടിയനാണു്. ആ സമയം കല്പിച്ചു് അടിയനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ&rdquo; എന്നറിയിച്ചു. &ldquo;ശരി, ഇതും നമുക്കു് ഓർമയുണ്ടു്. നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾത്തന്നെ നമുക്കു് മനസ്സിലായി. എങ്കിലും ചോദിച്ചു എന്നേ ഉള്ളൂ. നീ കായംകുളം രാജാവിന്റെ ഒരു സൈനികൻ ആയിരുന്നു അല്ലേ?&rdquo; എന്നു കല്പിച്ചു. നായർ &ldquo;അടിയൻ&rdquo; എന്നറിയിച്ചു. തിരുമനസ്സുകൊണ്ടു് &ldquo;എന്നിട്ടിപ്പോൾ ഇവിടെ നെയ്ചുമടുംകൊണ്ടുവന്നതെന്താണു്&rdquo; എന്നു കല്പിച്ചു ചോദിച്ചു. നായർ, &ldquo;അന്നു് അടിയന്റെ കരിക്കാടി അതായിരുന്നു. ഇന്നു് അടിയന്റെ കരിക്കാടി ഇതാണു്&rdquo; എന്നറിയിച്ചു. മഹാരാജാവു് സന്തോ‌ഷിച്ചു്, &ldquo;ശരി അന്നന്നു തിന്നുന്ന ചോറിന്റെ നന്ദി കാണിക്കുന്നതു പുരു‌ഷധർമ്മമാണു്. ഇങ്ങനെതന്നെ വേണം&rdquo; എന്നു കല്പിച്ചു. പിന്നെയും തിരുമനസ്സുകൊണ്ടും ആ നായരുംകൂടി വിദ്യാഭ്യാസസംബന്ധമായും മറ്റും കുറഞ്ഞോരു നേരം സംഭാ‌ഷണം ചെയ്തു. അപ്പോൾ നായരും സാക്ഷാൽ ഗുരുക്കളുടെ ശി‌ഷ്യനാണെന്നു മനസ്സിലാവുകയാൽ അയാളെക്കുറിച്ചു വിശേ‌ഷിച്ചും തിരുമനസ്സിൽ ഒരു സന്തോ‌ഷമുണ്ടായി. തങ്ങളുടെ സതീർഥ്യന്മാരെക്കുറിച്ചു് ഒരു പ്രത്യേകസ്നേഹം എല്ലാവർക്കും ഉണ്ടാകുന്നതാണല്ലോ. ഉച്ചതിരിഞ്ഞു വീണ്ടും വരാമെന്നു കല്പിച്ചു് അപ്പോൾ നായരെ പറഞ്ഞയച്ചു.
+&ldquo;അടിയൻ കായംകുളത്തുകാരൻ ഒരു ശൂദ്രനാണു്. തിരുമനസ്സിലെ വിരുത്തിക്കാരിൽ ഒരുവനാണു്. ഇവിടെ മുറജപമടിയന്തിരം വകയ്ക്കു നെയ്യേൽപ്പിക്കാനായി വിടകൊണ്ടതാണു്. കല്പിച്ചു് അടിയനെക്കുറിച്ചു് ഓർക്കാനിടയുണ്ടു്&rdquo;. ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ തിരുമനസ്സിലേക്കു് ഓർമ്മയുണ്ടായി. എങ്കിലും സംഗതി അയാളെക്കൊണ്ടുതന്നെ പറയിക്കാനായി &ldquo;ഓർക്കാനുള്ള കാരണമെന്താണു്&rdquo; എന്നു കല്പിച്ചു ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ നായർ, &ldquo;തിരുമനസ്സുകൊണ്ടു് കായംകുളം പിടിക്കാനായി എഴുന്നള്ളിയകാലത്തു കോട്ടയ്ക്കു മീതെ കുതിരയെ ചാടിച്ചപ്പോൾ കുതിര ഒരു വെട്ടു കൊള്ളുകയാൽ കോട്ടയ്ക്കു പുറത്തേക്കു വീഴുകയും തിരുമേനി കോട്ടയ്ക്കകത്തേക്കു ചാടുകയും ചെയ്തതു തിരുമനസ്സിൽ ഓർമയുണ്ടായിരിക്കുമല്ലോ. അന്നു കൊത്തളത്തിൽ ഒളിച്ചിരുന്നു കുതിരയുടെ കാൽ വെട്ടിയതു് അടിയനാണു്. ആ സമയം കല്പിച്ചു് അടിയനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ&rdquo; എന്നറിയിച്ചു. &ldquo;ശരി, ഇതും നമുക്കു് ഓർമയുണ്ടു്. നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾത്തന്നെ നമുക്കു് മനസ്സിലായി. എങ്കിലും ചോദിച്ചു എന്നേ ഉള്ളൂ. നീ കായംകുളം രാജാവിന്റെ ഒരു സൈനികൻ ആയിരുന്നു അല്ലേ?&rdquo; എന്നു കല്പിച്ചു. നായർ &ldquo;അടിയൻ&rdquo; എന്നറിയിച്ചു. തിരുമനസ്സുകൊണ്ടു് &ldquo;എന്നിട്ടിപ്പോൾ ഇവിടെ നെയ്ചുമടുംകൊണ്ടുവന്നതെന്താണു്&rdquo; എന്നു കല്പിച്ചു ചോദിച്ചു. നായർ, &ldquo;അന്നു് അടിയന്റെ കരിക്കാടി അതായിരുന്നു. ഇന്നു് അടിയന്റെ കരിക്കാടി ഇതാണു്&rdquo; എന്നറിയിച്ചു. മഹാരാജാവു് സന്തോ‌ഷിച്ചു്, &ldquo;ശരി അന്നന്നു തിന്നുന്ന ചോറിന്റെ നന്ദി കാണിക്കുന്നതു പുരു‌ഷധർമ്മമാണു്. ഇങ്ങനെതന്നെ വേണം&rdquo; എന്നു കല്പിച്ചു. പിന്നെയും തിരുമനസ്സുകൊണ്ടും ആ നായരുംകൂടി വിദ്യാഭ്യാസസംബന്ധമായും മറ്റും കുറഞ്ഞോരു നേരം സംഭാ‌ഷണം ചെയ്തു. അപ്പോൾ നായരും സാക്ഷാൽ ഗുരുക്കളുടെ ശി‌ഷ്യനാണെന്നു മനസ്സിലാവുകയാൽ അയാളെക്കുറിച്ചു വിശേ‌ഷിച്ചും തിരുമനസ്സിൽ ഒരു സന്തോ‌ഷമുണ്ടായി. തങ്ങളുടെ സതീർഥ്യന്മാരെക്കുറിച്ചു് ഒരു പ്രത്യേകസ്നേഹം എല്ലാവർക്കും ഉണ്ടാകുന്നതാണല്ലോ. ഉച്ചതിരിഞ്ഞു വീണ്ടും വരാമെന്നു കല്പിച്ചു് അപ്പോൾ നായരെ പറഞ്ഞയച്ചു.
 ഉച്ചതിരിഞ്ഞപ്പോൾ അഭ്യാസികളായിട്ടുള്ള ബ്രാഹ്മണരെല്ലാം തിരുമുമ്പാകെ എത്തി. ആ കൂട്ടത്തിൽ മുണ്ട്യൂരു് എന്ന ബ്രാഹ്മണനും ഉണ്ടായിരുന്നു. കായംകുളത്തുകാരൻ നായരും വന്നുചേർന്നു. അപ്പോൾ അവിടെ അണ്ഡാകൃതിയായിട്ടു് ഒരു വലിയ ഇരുമ്പുകട്ടി കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. &ldquo;ഇതു് ആർക്കെങ്കിലും എടുത്തു പൊക്കാമോ?&rdquo; എന്നു കല്പിച്ചു ചോദിച്ചു. ഇതുകേട്ടു് അഭ്യാസികളായിട്ടുള്ള ഓരോ ബ്രാഹ്മണൻ ചെന്നു് എടുത്തുനോക്കി. ആ കട്ടിയൊന്നു് ഇളക്കാൻപോലും ആർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല. ഒടുക്കം മുണ്ട്യൂരു് ബ്രാഹ്മണൻ മുട്ടോളം പൊക്കി. പിന്നെ നായരെടുത്തു് അരയോളം പൊക്കി. പിന്നെ അതെടുക്കാൻ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒടുക്കം തിരുമനസ്സുകൊണ്ടു് &ldquo;നമുക്കിപ്പോൾ വാർദ്ധക്യംകൊണ്ടു ക്ഷീണമായി. എങ്കിലും ഒന്നു പരീക്ഷിച്ചുനോക്കാം&rdquo; എന്നു കല്പിച്ചുകൊണ്ടു് ചെന്നെടുത്തു് കഴുത്തോളം പൊക്കി &ldquo;വിദ്യാഭ്യാസകാലത്തു് ഇതെടുത്തു് ദിവസംതോറും  ആയിരം പ്രാവശ്യം വീതം തലയ്ക്കുമീതെ പൊക്കി പുറകോട്ടിടാറുണ്ടു്. ഇപ്പോൾ ഒന്നും വയ്യാതെയായി&rdquo; എന്നും കല്പിച്ചു. വളരെ വയസ്സും ക്ഷീണവുമായ തിരുമനസ്സുകൊണ്ടു് എടുത്തുപൊക്കിയ ഇരുമ്പുകട്ടി ചെറുപ്പക്കാരായ തങ്ങൾക്കു് ഒന്നിളക്കാൻപോലും കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നു വിചാരിച്ചു് അഭ്യാസികളെന്ന നാട്യത്തോടുകൂടി അവിടെ കൂടിയിരുന്നവരെല്ലാം  ലജ്ജിച്ചുപോയി.

@@ Line 39: / Line 39: @@
 ബ്രാഹ്മണൻ പോവുകയും ചെയ്തു. നായർ ബ്രാഹ്മണനോടു ചെയ്ത പ്രയോഗം തിരുമനസ്സിലേക്കും അറിയാമായിരുന്നു. എങ്കിലും അതു സാധാരണക്കാരായ അഭ്യാസികൾക്കു് അറിഞ്ഞുകൂടാത്തതായിരുന്നതിനാൽ ഈ നായർ സാമാന്യനല്ലെന്നും ഈ നായരെ കണ്ടപ്പോൾത്തന്നെ അയാള് എവിടെവെച്ചോ താൻ മുമ്പൊരിക്കൽ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്നും തിരുമനസ്സിൽ തോന്നുകയാൽ &ldquo;നീ എവിടുത്തുകാരനാണു്, ആരാണു്&rdquo; എന്നൊക്കെ കല്പിച്ചു ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ നായർ തൊഴുതുംകൊണ്ടു താഴെ വരുന്ന പ്രകാരം വിനയപൂർവം അറിയിച്ചു.
-[[File:chap12pge98.png|right|500px]]
+[[File:chap12pge98.png|left|400px]]
   &ldquo;അടിയൻ കായംകുളത്തുകാരൻ ഒരു ശൂദ്രനാണു്. തിരുമനസ്സിലെ വിരുത്തിക്കാരിൽ ഒരുവനാണു്. ഇവിടെ മുറജപമടിയന്തിരം വകയ്ക്കു നെയ്യേൽപ്പിക്കാനായി വിടകൊണ്ടതാണു്. കല്പിച്ചു് അടിയനെക്കുറിച്ചു് ഓർക്കാനിടയുണ്ടു്&rdquo;. ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ തിരുമനസ്സിലേക്കു് ഓർമ്മയുണ്ടായി. എങ്കിലും സംഗതി അയാളെക്കൊണ്ടുതന്നെ പറയിക്കാനായി &ldquo;ഓർക്കാനുള്ള കാരണമെന്താണു്&rdquo; എന്നു കല്പിച്ചു ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ നായർ, &ldquo;തിരുമനസ്സുകൊണ്ടു് കായംകുളം പിടിക്കാനായി എഴുന്നള്ളിയകാലത്തു കോട്ടയ്ക്കു മീതെ കുതിരയെ ചാടിച്ചപ്പോൾ കുതിര ഒരു വെട്ടു കൊള്ളുകയാൽ കോട്ടയ്ക്കു പുറത്തേക്കു വീഴുകയും തിരുമേനി കോട്ടയ്ക്കകത്തേക്കു ചാടുകയും ചെയ്തതു തിരുമനസ്സിൽ ഓർമയുണ്ടായിരിക്കുമല്ലോ. അന്നു കൊത്തളത്തിൽ ഒളിച്ചിരുന്നു കുതിരയുടെ കാൽ വെട്ടിയതു് അടിയനാണു്. ആ സമയം കല്പിച്ചു് അടിയനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ&rdquo; എന്നറിയിച്ചു. &ldquo;ശരി, ഇതും നമുക്കു് ഓർമയുണ്ടു്. നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾത്തന്നെ നമുക്കു് മനസ്സിലായി. എങ്കിലും ചോദിച്ചു എന്നേ ഉള്ളൂ. നീ കായംകുളം രാജാവിന്റെ ഒരു സൈനികൻ ആയിരുന്നു അല്ലേ?&rdquo; എന്നു കല്പിച്ചു. നായർ &ldquo;അടിയൻ&rdquo; എന്നറിയിച്ചു. തിരുമനസ്സുകൊണ്ടു് &ldquo;എന്നിട്ടിപ്പോൾ ഇവിടെ നെയ്ചുമടുംകൊണ്ടുവന്നതെന്താണു്&rdquo; എന്നു കല്പിച്ചു ചോദിച്ചു. നായർ, &ldquo;അന്നു് അടിയന്റെ കരിക്കാടി അതായിരുന്നു. ഇന്നു് അടിയന്റെ കരിക്കാടി ഇതാണു്&rdquo; എന്നറിയിച്ചു. മഹാരാജാവു് സന്തോ‌ഷിച്ചു്, &ldquo;ശരി അന്നന്നു തിന്നുന്ന ചോറിന്റെ നന്ദി കാണിക്കുന്നതു പുരു‌ഷധർമ്മമാണു്. ഇങ്ങനെതന്നെ വേണം&rdquo; എന്നു കല്പിച്ചു. പിന്നെയും തിരുമനസ്സുകൊണ്ടും ആ നായരുംകൂടി വിദ്യാഭ്യാസസംബന്ധമായും മറ്റും കുറഞ്ഞോരു നേരം സംഭാ‌ഷണം ചെയ്തു. അപ്പോൾ നായരും സാക്ഷാൽ ഗുരുക്കളുടെ ശി‌ഷ്യനാണെന്നു മനസ്സിലാവുകയാൽ അയാളെക്കുറിച്ചു വിശേ‌ഷിച്ചും തിരുമനസ്സിൽ ഒരു സന്തോ‌ഷമുണ്ടായി. തങ്ങളുടെ സതീർഥ്യന്മാരെക്കുറിച്ചു് ഒരു പ്രത്യേകസ്നേഹം എല്ലാവർക്കും ഉണ്ടാകുന്നതാണല്ലോ. ഉച്ചതിരിഞ്ഞു വീണ്ടും വരാമെന്നു കല്പിച്ചു് അപ്പോൾ നായരെ പറഞ്ഞയച്ചു.