Cvr at 06:17, 11 May 2014

2014-05-11T06:17:51Z

Cvr: Created page with "{{MKN/Prabandham}} {{MKN/PrabandhamBox}} പേഴ്സ്യന്‍ കവിയും ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ ഉമാര്‍ഖയ്യാം &..."

2014-05-11T06:15:41Z

Created page with "{{MKN/Prabandham}} {{MKN/PrabandhamBox}} പേഴ്സ്യന്‍ കവിയും ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ ഉമാര്‍ഖയ്യാം &..."

Show changes

@@ Line 13: / Line 13: @@
 &ldquo;അപ്പോള്‍ ഞാനറിയേണ്ട വസ്തുതയാണതു്... &rdquo;
-&ldquo;ശരി, എന്നാല്‍ പതിവുപോലെ നമുക്കു് നമ്മുടെ അന്വേഷണം തുടങ്ങാമോ? കുറെ വ്യക്തികള്‍ക്കു് സാമാന്യമായ ഒരു പേരുണ്ടായിരിക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്കു് അതിനു് അനുരൂപമായ ആശയമോ രൂപമോ ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നു നാം സങ്കല്പിക്കുന്നു-മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ?&rdquo;
+&ldquo;ശരി, എന്നാല്‍ പതിവുപോലെ നമുക്കു് നമ്മുടെ അന്വേഷണം തുടങ്ങാമോ? കുറെ വ്യക്തികള്‍ക്കു് സാമാന്യമായ ഒരു പേരുണ്ടായിരിക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്കു് അതിനു് അനുരൂപമായ ആശയമോ രൂപമോ ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നു നാം സങ്കല്പിക്കുന്നു  &mdash; മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ?&rdquo;
 &ldquo;മനസ്സിലാകുന്നു.&rdquo;
@@ Line 129: / Line 129: @@
 &ldquo;അങ്ങനെ ട്രാജിക്‍ കവി അനുകര്‍ത്താവാണെന്നു് സിദ്ധിക്കുന്നു. അതിനാല്‍ മറ്റെല്ലാ അനുകരണക്കാരെയുംപോലെ അയാള്‍ രാജാവില്‍നിന്നും സത്യത്തില്‍നിന്നും മൂന്നു പ്രാവശ്യം മാറിനില്ക്കുന്നു.&rdquo;<ref>&ldquo;സത്യത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തില്‍നിന്നു് അനുക്രമമായി അയാള്‍ മൂന്നു പ്രാവശ്യം അകന്നുനില്ക്കുന്നു.&rdquo; എന്നു് മറ്റൊരു പരിഭാഷകന്‍.</ref>
-പരമസത്യത്തില്‍  &mdash; സര്‍വാതിശായിയായ സത്യത്തില്‍  &mdash; (transcendental reality) വിശ്വാസമര്‍പ്പിക്കുന്ന ദാര്‍ശനികനാണു് പ്ലേറ്റോ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കലാസിദ്ധാന്തം ആ വിശ്വാസത്തിനു് അനുരൂപമായിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ കൊണ്ടറിയുന്ന പ്രപഞ്ചത്തെയാണല്ലോ കലാകാരന്മാര്‍ ചിത്രീകരിക്കുന്നതു്. ആ പ്രപഞ്ചമാകട്ടെ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതും മായാബദ്ധവുമാണു്. എന്നാല്‍ യഥാര്‍ത്ഥമായതു് മാറാത്തതും മായാവിമുക്തവും ഏകവുമാകുന്നു. പശുക്കള്‍ എന്ന തോന്നലുകള്‍ ധാരാളമുണ്ടു്. പക്ഷേ &lsquo;പശുത്വം&rsquo; എന്ന ആശയം ഒന്നേയുള്ളു. വെളുത്ത വസ്തുക്കള്‍ എന്നു നാം പറയുന്ന തോന്നലുകള്‍ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ ധാരാളം. അവയുടെ പിന്നിലുള്ള &ldquo;വെളുപ്പ്&rdquo; എന്ന ആശയം ഒന്നു മാത്രം. കലാകാരന് ഈ തോന്നലുകളെ മാത്രമേ ആവിഷ്കരിക്കാന്‍ കഴിയൂ എന്നാണു് പ്ലേറ്റോ അഭിപ്രായപ്പെട്ടതു്. ഈ ലോകത്ത് കട്ടിലുകള്‍ വളരെയുണ്ടു്. പക്ഷേ, കട്ടിലെന്ന ആശയം ഒന്നേയുള്ളു. കണ്ണാടിയില്‍ പ്രതിഫലിച്ചു കാണുന്ന കട്ടിലിന്റെ രൂപം അയഥാര്‍ത്ഥമായതുപോലെ ആശാരിമാര്‍ ഉണ്ടാക്കിയ കട്ടിലുകള്‍ അയഥാര്‍ത്ഥങ്ങളാണു്. കാരണം, അവ കട്ടിലെന്ന ഏകമായ ആശയത്തിന്റെ &mdash; ഈശ്വരന്‍ സൃഷ്ടിച്ച ആ ഒരേ ഒരു കട്ടിലിന്റെ-പകര്‍പ്പുകള്‍ മാത്രമാണെന്നുള്ളതാണു്. ആശാരി ഒരു കട്ടിലുണ്ടാക്കുമ്പോള്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം സൃഷ്ടിക്കുകയല്ല. യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തെ അനുകരിക്കുന്നതേയുള്ളു. ചിത്രകാരന്‍ ചായംകൊണ്ടു കട്ടിലിനെ ആലേഖനം ചെയ്യുമ്പോള്‍ ആശാരിയുടെ അനുകരണവസ്തുവിനെ ഒന്നുകൂടെ അനുകരിക്കുകയാണു്. ഇങ്ങനെ അയാളെ ചിത്രം അനുകരണത്തിന്റെ അനുകരണമാവുകയും അങ്ങനെ &ldquo;സത്യത്തില്‍നിന്നും മൂന്നു പ്രാവശ്യം മാറിനില്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.&rdquo; കവിയും പകര്‍പ്പിന്റെ പകര്‍പ്പാണു് നമുക്കു് നല്‍കുന്നതു്. പകര്‍പ്പു് അസത്യാത്മകമായതിനാല്‍ കവി സത്യദര്‍ശകനുമല്ല. സത്യവാദിയുമല്ല. അതിനാല്‍ കവികളെ തന്റെ ആദര്‍ശാത്മകമായ റിപ്പബ്ലിക്കില്‍നിന്നു് പ്ലേറ്റോ നിഷ്കാസനം ചെയ്യുന്നു.
+പരമസത്യത്തില്‍  &mdash; സര്‍വാതിശായിയായ സത്യത്തില്‍  &mdash; (transcendental reality) വിശ്വാസമര്‍പ്പിക്കുന്ന ദാര്‍ശനികനാണു് പ്ലേറ്റോ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കലാസിദ്ധാന്തം ആ വിശ്വാസത്തിനു് അനുരൂപമായിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ കൊണ്ടറിയുന്ന പ്രപഞ്ചത്തെയാണല്ലോ കലാകാരന്മാര്‍ ചിത്രീകരിക്കുന്നതു്. ആ പ്രപഞ്ചമാകട്ടെ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതും മായാബദ്ധവുമാണു്. എന്നാല്‍ യഥാര്‍ത്ഥമായതു് മാറാത്തതും മായാവിമുക്തവും ഏകവുമാകുന്നു. പശുക്കള്‍ എന്ന തോന്നലുകള്‍ ധാരാളമുണ്ടു്. പക്ഷേ &lsquo;പശുത്വം&rsquo; എന്ന ആശയം ഒന്നേയുള്ളു. വെളുത്ത വസ്തുക്കള്‍ എന്നു നാം പറയുന്ന തോന്നലുകള്‍ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ ധാരാളം. അവയുടെ പിന്നിലുള്ള &ldquo;വെളുപ്പ്&rdquo; എന്ന ആശയം ഒന്നു മാത്രം. കലാകാരന് ഈ തോന്നലുകളെ മാത്രമേ ആവിഷ്കരിക്കാന്‍ കഴിയൂ എന്നാണു് പ്ലേറ്റോ അഭിപ്രായപ്പെട്ടതു്. ഈ ലോകത്ത് കട്ടിലുകള്‍ വളരെയുണ്ടു്. പക്ഷേ, കട്ടിലെന്ന ആശയം ഒന്നേയുള്ളു. കണ്ണാടിയില്‍ പ്രതിഫലിച്ചു കാണുന്ന കട്ടിലിന്റെ രൂപം അയഥാര്‍ത്ഥമായതുപോലെ ആശാരിമാര്‍ ഉണ്ടാക്കിയ കട്ടിലുകള്‍ അയഥാര്‍ത്ഥങ്ങളാണു്. കാരണം, അവ കട്ടിലെന്ന ഏകമായ ആശയത്തിന്റെ &mdash; ഈശ്വരന്‍ സൃഷ്ടിച്ച ആ ഒരേ ഒരു കട്ടിലിന്റെ  &mdash; പകര്‍പ്പുകള്‍ മാത്രമാണെന്നുള്ളതാണു്. ആശാരി ഒരു കട്ടിലുണ്ടാക്കുമ്പോള്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം സൃഷ്ടിക്കുകയല്ല. യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തെ അനുകരിക്കുന്നതേയുള്ളു. ചിത്രകാരന്‍ ചായംകൊണ്ടു കട്ടിലിനെ ആലേഖനം ചെയ്യുമ്പോള്‍ ആശാരിയുടെ അനുകരണവസ്തുവിനെ ഒന്നുകൂടെ അനുകരിക്കുകയാണു്. ഇങ്ങനെ അയാളെ ചിത്രം അനുകരണത്തിന്റെ അനുകരണമാവുകയും അങ്ങനെ &ldquo;സത്യത്തില്‍നിന്നും മൂന്നു പ്രാവശ്യം മാറിനില്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.&rdquo; കവിയും പകര്‍പ്പിന്റെ പകര്‍പ്പാണു് നമുക്കു് നല്‍കുന്നതു്. പകര്‍പ്പു് അസത്യാത്മകമായതിനാല്‍ കവി സത്യദര്‍ശകനുമല്ല. സത്യവാദിയുമല്ല. അതിനാല്‍ കവികളെ തന്റെ ആദര്‍ശാത്മകമായ റിപ്പബ്ലിക്കില്‍നിന്നു് പ്ലേറ്റോ നിഷ്കാസനം ചെയ്യുന്നു.
-ദര്‍പ്പണത്തിലെ പ്രതിഫലനങ്ങള്‍ എന്നപോലെ കലാസൃഷ്ടികളെ അയഥാര്‍ത്ഥങ്ങളായി കാണുവാന്‍ പ്ലേറ്റോയെ പ്രേരിപ്പിച്ചതു് എന്താകാം? സര്‍വാതിശായിയായ സത്യത്തിലുള്ള വിശ്വാസവും ദാര്‍ശനികനുമത്രേ പരമസത്യം സാക്ഷാത്കരിക്കുവാന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളു എന്ന സങ്കല്പവും തന്നെ. &lsquo;ഗുഹയ്ക്കകത്തിരിക്കുന്ന തടവുകാര്‍&rsquo; എന്ന പ്ലേറ്റോയുടെ ദൃഷ്ടാന്തം ഇതിനു് തെളിവു നല്‍കുന്നു. ഒരു ഗുഹയ്ക്കകത്തു് കുറെ തടവുകാര്‍ ഇരിക്കുന്നതായി സങ്കല്പിക്കാന്‍ പ്ലേറ്റോ നമ്മോടു പറയുന്നു. അവര്‍ ബന്ധനസ്ഥരാണു്. പിറകോട്ടോ വശങ്ങളിലേയ്ക്കോ നോക്കാന്‍ വയ്യാത്തവിധം അവര്‍ ബന്ധനസ്ഥരത്രേ. നേരേ മുന്നിലുള്ള ഭിത്തിമാത്രം അവര്‍ക്കു കാണാം. ഈ തടവുകാരുടെ പിന്നിലായി ഒരു വേദി കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നുവെന്നിരിക്കട്ടെ. അതിന്റെ പിറകില്‍ അഗ്നികത്തിച്ചിട്ടു് കുറെപ്പേര്‍ വേദിയിലൂടെ നടക്കുകയാണെന്നുമിരിക്കട്ടെ. അപ്പോള്‍, നടക്കുന്നവരുടെ നിഴലുകള്‍ മുന്നിലുള്ള ഭിത്തിയില്‍ വീഴുന്നു. ആ നിഴലുകള്‍ കാണുന്ന തടവുകാര്‍ വിചാരിക്കുന്നു അതാണു് യഥാര്‍ത്ഥ്യമെന്നു്. നിഴലിന്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമായ ആളുകളെ തടവുകാര്‍ കാണുന്നതേയില്ല. കലാകാരന്‍ ഇങ്ങനെ നിഴലുകള്‍കണ്ടു് യാഥാര്‍ത്ഥ്യമെന്നു് കരുതുന്നവനാണു്, മനുഷ്യരായ നമ്മളും യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളല്ല; ഈശ്വരന്‍ സൃഷ്ടിച്ച ആ ഒരേ ഒരു പുരുഷന്റെ-മനുഷ്യന്‍ എന്ന ആശയത്തിന്റെ &mdash; പകര്‍പ്പുകള്‍ മാത്രമാണു്. ആ തടവുകാരില്‍ ഒരാള്‍ എങ്ങനെയെങ്കിലും ബന്ധനവിമുക്തനായിയെന്നിരിക്കട്ടെ, അയാള്‍ ഉടനെ നിഴലിന്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം മനസ്സിലാക്കുന്നു. അങ്ങനെ ബന്ധനത്തില്‍ നിന്നു രക്ഷ പ്രാപിക്കുന്നവനാണു് ദാര്‍ശനികന്‍.
+ദര്‍പ്പണത്തിലെ പ്രതിഫലനങ്ങള്‍ എന്നപോലെ കലാസൃഷ്ടികളെ അയഥാര്‍ത്ഥങ്ങളായി കാണുവാന്‍ പ്ലേറ്റോയെ പ്രേരിപ്പിച്ചതു് എന്താകാം? സര്‍വാതിശായിയായ സത്യത്തിലുള്ള വിശ്വാസവും ദാര്‍ശനികനുമത്രേ പരമസത്യം സാക്ഷാത്കരിക്കുവാന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളു എന്ന സങ്കല്പവും തന്നെ. &lsquo;ഗുഹയ്ക്കകത്തിരിക്കുന്ന തടവുകാര്‍&rsquo; എന്ന പ്ലേറ്റോയുടെ ദൃഷ്ടാന്തം ഇതിനു് തെളിവു നല്‍കുന്നു. ഒരു ഗുഹയ്ക്കകത്തു് കുറെ തടവുകാര്‍ ഇരിക്കുന്നതായി സങ്കല്പിക്കാന്‍ പ്ലേറ്റോ നമ്മോടു പറയുന്നു. അവര്‍ ബന്ധനസ്ഥരാണു്. പിറകോട്ടോ വശങ്ങളിലേയ്ക്കോ നോക്കാന്‍ വയ്യാത്തവിധം അവര്‍ ബന്ധനസ്ഥരത്രേ. നേരേ മുന്നിലുള്ള ഭിത്തിമാത്രം അവര്‍ക്കു കാണാം. ഈ തടവുകാരുടെ പിന്നിലായി ഒരു വേദി കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നുവെന്നിരിക്കട്ടെ. അതിന്റെ പിറകില്‍ അഗ്നികത്തിച്ചിട്ടു് കുറെപ്പേര്‍ വേദിയിലൂടെ നടക്കുകയാണെന്നുമിരിക്കട്ടെ. അപ്പോള്‍, നടക്കുന്നവരുടെ നിഴലുകള്‍ മുന്നിലുള്ള ഭിത്തിയില്‍ വീഴുന്നു. ആ നിഴലുകള്‍ കാണുന്ന തടവുകാര്‍ വിചാരിക്കുന്നു അതാണു് യഥാര്‍ത്ഥ്യമെന്നു്. നിഴലിന്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമായ ആളുകളെ തടവുകാര്‍ കാണുന്നതേയില്ല. കലാകാരന്‍ ഇങ്ങനെ നിഴലുകള്‍കണ്ടു് യാഥാര്‍ത്ഥ്യമെന്നു് കരുതുന്നവനാണു്, മനുഷ്യരായ നമ്മളും യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളല്ല; ഈശ്വരന്‍ സൃഷ്ടിച്ച ആ ഒരേ ഒരു പുരുഷന്റെ  &mdash; മനുഷ്യന്‍ എന്ന ആശയത്തിന്റെ &mdash; പകര്‍പ്പുകള്‍ മാത്രമാണു്. ആ തടവുകാരില്‍ ഒരാള്‍ എങ്ങനെയെങ്കിലും ബന്ധനവിമുക്തനായിയെന്നിരിക്കട്ടെ, അയാള്‍ ഉടനെ നിഴലിന്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം മനസ്സിലാക്കുന്നു. അങ്ങനെ ബന്ധനത്തില്‍ നിന്നു രക്ഷ പ്രാപിക്കുന്നവനാണു് ദാര്‍ശനികന്‍.
 ഒരു ആദര്‍ശാത്മക തത്വചിന്തകനു ചേര്‍ന്ന ചിന്തകള്‍ തന്നെയാണു് ഇവയെല്ലാം. പക്ഷേ, കലയുടെ മാന്ത്രിക പ്രഭാവത്തെ വിശദീകരിക്കാന്‍ പര്യാപ്തങ്ങളാണോ ഈ ചിന്തകള്‍? ആലോചിക്കേണ്ട വസ്തുതയാണതു്. കല പകര്‍പ്പിന്റെ പകര്‍പ്പാണെന്നുതന്നെയിരിക്കട്ടെ. എങ്കിലും ആ പകര്‍പ്പില്‍ സവിശേഷമായി പലതുമില്ലേ? അതിനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാനും സ്വന്തം മതങ്ങള്‍ ആവിഷ്കരിക്കാനും പ്ലേറ്റോ സന്നദ്ധനായില്ല.

കല — അനുകരണത്തിന്റെ അനുകരണം - Revision history

Cvr at 06:17, 11 May 2014

Cvr: Created page with "{{MKN/Prabandham}} {{MKN/PrabandhamBox}} പേഴ്സ്യന്‍ കവിയും ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ ഉമാര്‍ഖയ്യാം &..."