മാർത്താണ്ഡവർമ്മ-15 - Revision history

Rahul.ts at 08:04, 23 August 2017

2017-08-23T08:04:13Z

Rahul.ts at 13:06, 22 August 2017

2017-08-22T13:06:00Z

Rahul.ts at 09:27, 22 August 2017

2017-08-22T09:27:56Z

Rahul.ts at 08:18, 22 August 2017

2017-08-22T08:18:35Z

Rahul.ts at 11:32, 21 August 2017

2017-08-21T11:32:05Z

Rahul.ts at 11:29, 21 August 2017

2017-08-21T11:29:58Z

Show changes

Rahul.ts at 09:58, 21 August 2017

2017-08-21T09:58:57Z

Rahul.ts at 09:58, 21 August 2017

2017-08-21T09:58:21Z

Rahul.ts at 09:57, 21 August 2017

2017-08-21T09:57:59Z

Show changes

Rahul.ts: Created page with "NOTITLENOTOC← മാർത്താണ്ഡവർമ്മ {{SFN/Mvarma}}{{SFN/MvarmaBox}} {{SFN/Mvarma}}"

2017-08-21T09:33:29Z

Created page with "__NOTITLE____NOTOC__← മാർത്താണ്ഡവർമ്മ {{SFN/Mvarma}}{{SFN/MvarmaBox}} {{SFN/Mvarma}}"

New page

__NOTITLE____NOTOC__← [[മാർത്താണ്ഡവർമ്മ]]
{{SFN/Mvarma}}{{SFN/MvarmaBox}}

{{SFN/Mvarma}}

@@ Line 278: / Line 278: @@
 ; തമ്പി: (വല്ലാതെ ആയി) &ldquo;എന്നാൽ എനിക്കു ബഹു അനുകൂലം.&rdquo;
-സുഭദ്ര: &ldquo;വേൽക്കാരൻ വേലുക്കുറുപ്പിനെ സാക്ഷിയാക്കണം. എന്നാൽ പക്ഷേ, അനുകൂലമാകും.&rdquo;
+; സുഭദ്ര: &ldquo;വേൽക്കാരൻ വേലുക്കുറുപ്പിനെ സാക്ഷിയാക്കണം. എന്നാൽ പക്ഷേ, അനുകൂലമാകും.&rdquo;
 ഇങ്ങനെ പ്രതികൂലാർത്ഥമായും ഹാസ്യമായൂം സുഭദ്ര പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ടു് തമ്പി അതിപരവശനായി. തനിക്കു് അത്യന്തം ആപൽക്കരമായ ഒരു സംഗതി ഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്ന ഇവളെ സംശയം കൂടാതെ ഈ അവസരത്തിൽ ഒടുക്കേണ്ടതാനെന്നു് നിശ്ചയിച്ചും അതിലേക്കു് &lsquo;വേലുവും ഇല്ലല്ലോ&rsquo; എന്നു വിചാരിച്ചുകൊണ്ടും തന്റെ തലയണയ്ക്കടിയിൽനിന്നു് സ്വർണ്ണപ്പിടിയോടു് കൂടിയതായ ഒരു ചെറിയ കഠാരി എടുത്തു് ഓങ്ങി സുഭദ്രയുടെ മാറത്തു് കുത്താനായി അടുത്തു. നിന്നിരുന്ന സ്ഥാനത്തുനിന്നു് ഒരു രേഖ അളവുപോലും നീങ്ങാതെ സുഭദ്ര ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: &ldquo;കുത്തണം, മടിക്കേണ്ട; ശൂരന്മാർക്കു് ഉചിതമാണിതു്. ഒന്നിനെ മറയ്ക്കാൻ മറ്റൊന്നു്; അത്രയല്ലെ ഉള്ളു. സാരമില്ല. എത്ര പുഴുക്കളെ നാം ദിവസം ചവിട്ടിക്കൊല്ലുന്നു. അതുപോലെതന്നെ. കൈ പിൻ‌വലിക്കുന്നോ? ക്ഷത്രിയനാകാൻ പോകുന്ന അവിടുത്തേക്കു് ആയുധം പിൻ‌വലിക്കുന്നതു് ഉചിതമോ? അല്ലേ &ndash; എങ്ങോട്ടു മാറുന്നു? സത്യമില്ല, മാനമില്ല, മര്യാദയില്ല, മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചു് ദയയില്ല. എന്നിട്ടു് രാജ്യം കൊതിക്കുന്നു. കോഴിയെ വളർത്താൻ കുറുക്കന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിക്കുന്നതുപോലെ ആകും അങ്ങേ രാജാവാക്കിയാൽ. എന്തിനു പല്ലു കടിച്ചുകൊണ്ടു് തുള്ളുന്നു?&rdquo;

@@ Line 1: / Line 1: @@
 __NOTITLE____NOTOC__&larr;  [[മാർത്താണ്ഡവർമ്മ]]
-{{SFN/Mvarma}}{{SFN/MvarmaBox}}
+{{SFN/Mvarma}}{{SFN/MvarmaBox}}{{DISPLAYTITLE:അദ്ധ്യായം പതിനഞ്ചു്}}
 {{epigraph|
 : &ldquo;ധന്യേ, മാനിനി, നീ മമ സദനേ താനേ വന്നതിനാൽ ശശിവദനേ,

@@ Line 6: / Line 6: @@
 }}
-{{Dropinitial|ചെ|font-size=3.5em|margin-bottom=-.5em}} മ്പകശ്ശേരിയിൽ താമസിച്ച രാത്രിക്കു് അടുത്തദിവസം തമ്പിയുടെ സ്ഥിതി ആശ്ചര്യകരമായിട്ടുള്ളതായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ കാണുന്നതിനായി ചെന്ന ചില പ്രഭുക്കന്മാരുടെ ഉദ്ദേശ്യം സാധിക്കുന്നതിനു് അവസരം കൊടുക്കാൻ വേണ്ടിടത്തോളം മനസ്സന്തോഷസമാധാനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിനില്ലായിരുന്നു. &lsquo;എന്തു മായം!&rsquo; എന്നിങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടും അടുത്തുചെന്നവരോടു് വൃഥാ കയർത്തും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നും തന്നെ ദിവസം കഴിച്ചുകൂട്ടി. സുന്ദരയ്യൻ ചെമ്പകശ്ശേരിയിൽ പോയി മടങ്ങിച്ചെന്നു് പാറുക്കുട്ടിയുടെ സ്ഥിതിയെക്കുറിച്ചു് ധരിപ്പിക്കുന്നതിനു് ആരംഭിച്ചപ്പോൾ &lsquo;മേനാവു കൊണ്ടരട്ടെ&ndash;നിൽക്കൂ&ndash;വേണ്ട&ndash;എനിക്കൊന്നും കാണുകയും കേൾക്കുകയും വേണ്ട.എന്നോടൊന്നും പറയണ്ട&ndash;പൊയ്‌ക്കൊള്ളു&rsquo; എന്നു് അതിദീനനായി പറഞ്ഞു. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു് സുന്ദരയ്യൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞ്, അദ്ദേഹത്തെ സമാധാനപ്പെടുത്തുന്നതിനു് ശ്രമം ചെയ്തു:&lsquo;പോനാലും പോട്ടും അങ്കത്തെ; നൂറ്റിലെ ഒന്നു താനേ. ഇന്ത ഊരിലെ പൊണ്ടികൾക്കു പഞ്ചമാ? ഇതെന്ന കൂത്ത്!ഇന്ത അവസരത്തിലെയാ ഇന്ത പെൺകൂത്തെല്ലാം!&ndash;ശി&ndash;ശി, ഇതാഹാതു്.&rsquo;
+{{Dropinitial|ചെ|font-size=4.3em|margin-bottom=-.5em}} മ്പകശ്ശേരിയിൽ താമസിച്ച രാത്രിക്കു് അടുത്തദിവസം തമ്പിയുടെ സ്ഥിതി ആശ്ചര്യകരമായിട്ടുള്ളതായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ കാണുന്നതിനായി ചെന്ന ചില പ്രഭുക്കന്മാരുടെ ഉദ്ദേശ്യം സാധിക്കുന്നതിനു് അവസരം കൊടുക്കാൻ വേണ്ടിടത്തോളം മനസ്സന്തോഷസമാധാനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിനില്ലായിരുന്നു. &lsquo;എന്തു മായം!&rsquo; എന്നിങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടും അടുത്തുചെന്നവരോടു് വൃഥാ കയർത്തും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നും തന്നെ ദിവസം കഴിച്ചുകൂട്ടി. സുന്ദരയ്യൻ ചെമ്പകശ്ശേരിയിൽ പോയി മടങ്ങിച്ചെന്നു് പാറുക്കുട്ടിയുടെ സ്ഥിതിയെക്കുറിച്ചു് ധരിപ്പിക്കുന്നതിനു് ആരംഭിച്ചപ്പോൾ &lsquo;മേനാവു കൊണ്ടരട്ടെ&ndash;നിൽക്കൂ&ndash;വേണ്ട&ndash;എനിക്കൊന്നും കാണുകയും കേൾക്കുകയും വേണ്ട.എന്നോടൊന്നും പറയണ്ട&ndash;പൊയ്‌ക്കൊള്ളു&rsquo; എന്നു് അതിദീനനായി പറഞ്ഞു. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു് സുന്ദരയ്യൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞ്, അദ്ദേഹത്തെ സമാധാനപ്പെടുത്തുന്നതിനു് ശ്രമം ചെയ്തു:&lsquo;പോനാലും പോട്ടും അങ്കത്തെ; നൂറ്റിലെ ഒന്നു താനേ. ഇന്ത ഊരിലെ പൊണ്ടികൾക്കു പഞ്ചമാ? ഇതെന്ന കൂത്ത്!ഇന്ത അവസരത്തിലെയാ ഇന്ത പെൺകൂത്തെല്ലാം!&ndash;ശി&ndash;ശി, ഇതാഹാതു്.&rsquo;
 തമ്പിയുടെ മനസ്സിനെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന സംഗതി അറിയാതെ പറയപ്പെട്ട സ്വാന്തനവചനങ്ങൾ ഫലസിദ്ധിക്കു് ഉപയുക്തമായിരുന്നില്ല. സുന്ദരയ്യന്റെ പക്കൽനിന്നും ഒരു സംഗതി തമ്പിക്കും, തമ്പിയുടെ പക്കൽനിന്നും മറ്റൊരു സംഗതി സുന്ദരയ്യനും ഗ്രഹിക്കാനുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അവരവരുടെ ഉദ്ദേശലാഭത്തിനു് അനുരൂപമായുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങൾ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടു്  രണ്ടുപേരും അൽപനേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

@@ Line 6: / Line 6: @@
 }}
-&ldquo;ചെ&rdquo;മ്പകശ്ശേരിയിൽ താമസിച്ച രാത്രിക്കു് അടുത്തദിവസം തമ്പിയുടെ സ്ഥിതി ആശ്ചര്യകരമായിട്ടുള്ളതായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ കാണുന്നതിനായി ചെന്ന ചില പ്രഭുക്കന്മാരുടെ ഉദ്ദേശ്യം സാധിക്കുന്നതിനു് അവസരം കൊടുക്കാൻ വേണ്ടിടത്തോളം മനസ്സന്തോഷസമാധാനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിനില്ലായിരുന്നു. &lsquo;എന്തു മായം!&rsquo; എന്നിങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടും അടുത്തുചെന്നവരോടു് വൃഥാ കയർത്തും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നും തന്നെ ദിവസം കഴിച്ചുകൂട്ടി. സുന്ദരയ്യൻ ചെമ്പകശ്ശേരിയിൽ പോയി മടങ്ങിച്ചെന്നു് പാറുക്കുട്ടിയുടെ സ്ഥിതിയെക്കുറിച്ചു് ധരിപ്പിക്കുന്നതിനു് ആരംഭിച്ചപ്പോൾ &lsquo;മേനാവു കൊണ്ടരട്ടെ&ndash;നിൽക്കൂ&ndash;വേണ്ട&ndash;എനിക്കൊന്നും കാണുകയും കേൾക്കുകയും വേണ്ട.എന്നോടൊന്നും പറയണ്ട&ndash;പൊയ്‌ക്കൊള്ളു&rsquo; എന്നു് അതിദീനനായി പറഞ്ഞു. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു് സുന്ദരയ്യൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞ്, അദ്ദേഹത്തെ സമാധാനപ്പെടുത്തുന്നതിനു് ശ്രമം ചെയ്തു:&lsquo;പോനാലും പോട്ടും അങ്കത്തെ; നൂറ്റിലെ ഒന്നു താനേ. ഇന്ത ഊരിലെ പൊണ്ടികൾക്കു പഞ്ചമാ? ഇതെന്ന കൂത്ത്!ഇന്ത അവസരത്തിലെയാ ഇന്ത പെൺകൂത്തെല്ലാം!&ndash;ശി&ndash;ശി, ഇതാഹാതു്.&rsquo;
+{{Dropinitial|ചെ|font-size=3.5em|margin-bottom=-.5em}} മ്പകശ്ശേരിയിൽ താമസിച്ച രാത്രിക്കു് അടുത്തദിവസം തമ്പിയുടെ സ്ഥിതി ആശ്ചര്യകരമായിട്ടുള്ളതായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ കാണുന്നതിനായി ചെന്ന ചില പ്രഭുക്കന്മാരുടെ ഉദ്ദേശ്യം സാധിക്കുന്നതിനു് അവസരം കൊടുക്കാൻ വേണ്ടിടത്തോളം മനസ്സന്തോഷസമാധാനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിനില്ലായിരുന്നു. &lsquo;എന്തു മായം!&rsquo; എന്നിങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടും അടുത്തുചെന്നവരോടു് വൃഥാ കയർത്തും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നും തന്നെ ദിവസം കഴിച്ചുകൂട്ടി. സുന്ദരയ്യൻ ചെമ്പകശ്ശേരിയിൽ പോയി മടങ്ങിച്ചെന്നു് പാറുക്കുട്ടിയുടെ സ്ഥിതിയെക്കുറിച്ചു് ധരിപ്പിക്കുന്നതിനു് ആരംഭിച്ചപ്പോൾ &lsquo;മേനാവു കൊണ്ടരട്ടെ&ndash;നിൽക്കൂ&ndash;വേണ്ട&ndash;എനിക്കൊന്നും കാണുകയും കേൾക്കുകയും വേണ്ട.എന്നോടൊന്നും പറയണ്ട&ndash;പൊയ്‌ക്കൊള്ളു&rsquo; എന്നു് അതിദീനനായി പറഞ്ഞു. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു് സുന്ദരയ്യൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞ്, അദ്ദേഹത്തെ സമാധാനപ്പെടുത്തുന്നതിനു് ശ്രമം ചെയ്തു:&lsquo;പോനാലും പോട്ടും അങ്കത്തെ; നൂറ്റിലെ ഒന്നു താനേ. ഇന്ത ഊരിലെ പൊണ്ടികൾക്കു പഞ്ചമാ? ഇതെന്ന കൂത്ത്!ഇന്ത അവസരത്തിലെയാ ഇന്ത പെൺകൂത്തെല്ലാം!&ndash;ശി&ndash;ശി, ഇതാഹാതു്.&rsquo;
 തമ്പിയുടെ മനസ്സിനെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന സംഗതി അറിയാതെ പറയപ്പെട്ട സ്വാന്തനവചനങ്ങൾ ഫലസിദ്ധിക്കു് ഉപയുക്തമായിരുന്നില്ല. സുന്ദരയ്യന്റെ പക്കൽനിന്നും ഒരു സംഗതി തമ്പിക്കും, തമ്പിയുടെ പക്കൽനിന്നും മറ്റൊരു സംഗതി സുന്ദരയ്യനും ഗ്രഹിക്കാനുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അവരവരുടെ ഉദ്ദേശലാഭത്തിനു് അനുരൂപമായുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങൾ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടു്  രണ്ടുപേരും അൽപനേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

@@ Line 158: / Line 158: @@
 ; തമ്പി: &lsquo;ദേഷ്യപ്പെടാതെ. അന്നത്തെ കഥ വിചാരിക്കുമ്പോൾ ഉടൽ തളരുന്നു. തങ്കം പാതിവ്രത്യമുള്ളവളാണു്, സംശയമില്ല. (തമ്പി തന്റെ കട്ടിലിന്മേൽ ചാരിക്കൊള്ളുന്നു.) &lsquo;ആ വിളക്കൊന്നു തെളിക്കൂ ചെമ്പകം.&rsquo; (സുഭദ്ര അപ്രകാരം ചെയ്തു.) &lsquo;ആ കതകും അടച്ചേക്കൂ&rsquo; (സുഭദ്ര സംശയിച്ചു.)
- &lsquo;വേണ്ട, ചെമ്പകം എന്റെ അടുത്തുണ്ടല്ലോ. ചെമ്പകം തങ്കത്തിനെ തൊടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു&ndash;&rsquo; (അപസ്മാര ഉപദ്രവം ഉള്ളതുപോലെ ചില ചലനങ്ങൾ തമ്പിയുടെ ശരീരത്തിനുണ്ടായി. കണ്ഠത്തിൽ കഫം നിറഞ്ഞുതിങ്ങിയതുപോലെ സ്വരം അസ്പഷ്ടമായും തീർന്നു.)
+&lsquo;വേണ്ട, ചെമ്പകം എന്റെ അടുത്തുണ്ടല്ലോ. ചെമ്പകം തങ്കത്തിനെ തൊടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു&ndash;&rsquo; (അപസ്മാര ഉപദ്രവം ഉള്ളതുപോലെ ചില ചലനങ്ങൾ തമ്പിയുടെ ശരീരത്തിനുണ്ടായി. കണ്ഠത്തിൽ കഫം നിറഞ്ഞുതിങ്ങിയതുപോലെ സ്വരം അസ്പഷ്ടമായും തീർന്നു.)
 ; സുഭദ്ര: &lsquo;ഒരു എന്താണു്? പറയരുതോ? ബാധഉപദ്രവം പുരുഷന്മാർക്കു് ഞാനിന്നു് ആദ്യം കാണുകയാണു്.&rsquo;

@@ Line 4: / Line 4: @@
 : &ldquo;ധന്യേ, മാനിനി,നീ മമ സദനേ താനേ വന്നതിനാൽ ശശിവദനേ,
 : മന്യേ മാമതിധന്യം ഭുവനേ മദകളകളഹംസാഞ്ചിതേ ഗമനേ.&rdquo;
+}}
 &ldquo;ചെ&rdquo;മ്പകശ്ശേരിയിൽ താമസിച്ച രാത്രിക്കു് അടുത്തദിവസം തമ്പിയുടെ സ്ഥിതി ആശ്ചര്യകരമായിട്ടുള്ളതായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ കാണുന്നതിനായി ചെന്ന ചില പ്രഭുക്കന്മാരുടെ ഉദ്ദേശ്യം സാധിക്കുന്നതിനു് അവസരം കൊടുക്കാൻ വേണ്ടിടത്തോളം മനസ്സന്തോഷസമാധാനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിനില്ലായിരുന്നു. &lsquo;എന്തു മായം!&rsquo; എന്നിങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടും അടുത്തുചെന്നവരോടു് വൃഥാ കയർത്തും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നും തന്നെ ദിവസം കഴിച്ചുകൂട്ടി. സുന്ദരയ്യൻ ചെമ്പകശ്ശേരിയിൽ പോയി മടങ്ങിച്ചെന്നു് പാറുക്കുട്ടിയുടെ സ്ഥിതിയെക്കുറിച്ചു് ധരിപ്പിക്കുന്നതിനു് ആരംഭിച്ചപ്പോൾ &lsquo;മേനാവു കൊണ്ടരട്ടെ&ndash;നിൽക്കൂ&ndash;വേണ്ട&ndash;എനിക്കൊന്നും കാണുകയും കേൾക്കുകയും വേണ്ട.എന്നോടൊന്നും പറയണ്ട&ndash;പൊയ്‌ക്കൊള്ളു&rsquo; എന്നു് അതിദീനനായി പറഞ്ഞു. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു് സുന്ദരയ്യൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞ്, അദ്ദേഹത്തെ സമാധാനപ്പെടുത്തുന്നതിനു് ശ്രമം ചെയ്തു:&lsquo;പോനാലും പോട്ടും അങ്കത്തെ; നൂറ്റിലെ ഒന്നു താനേ. ഇന്ത ഊരിലെ പൊണ്ടികൾക്കു പഞ്ചമാ? ഇതെന്ന കൂത്ത്!ഇന്ത അവസരത്തിലെയാ ഇന്ത പെൺകൂത്തെല്ലാം!&ndash;ശി&ndash;ശി, ഇതാഹാതു്.&rsquo;

മാർത്താണ്ഡവർമ്മ-15 - Revision history

Rahul.ts at 08:04, 23 August 2017

Rahul.ts at 13:06, 22 August 2017

Rahul.ts at 09:27, 22 August 2017

Rahul.ts at 08:18, 22 August 2017

Rahul.ts at 11:32, 21 August 2017

Rahul.ts at 11:29, 21 August 2017

Rahul.ts at 09:58, 21 August 2017

Rahul.ts at 09:58, 21 August 2017

Rahul.ts at 09:57, 21 August 2017

Rahul.ts: Created page with "__NOTITLE____NOTOC__← മാർത്താണ്ഡവർമ്മ {{SFN/Mvarma}}{{SFN/MvarmaBox}} {{SFN/Mvarma}}"

Rahul.ts: Created page with "NOTITLENOTOC← മാർത്താണ്ഡവർമ്മ {{SFN/Mvarma}}{{SFN/MvarmaBox}} {{SFN/Mvarma}}"