സംസ്കൃതകൃതികള്‍ - Revision history

Cvr: /* വിടനിദ്രാഭാണം */

2015-04-13T04:15:29Z

‎വിടനിദ്രാഭാണം

Cvr: /* ശിവവിലാസം */

2015-04-13T04:11:15Z

‎ശിവവിലാസം

Cvr at 04:09, 13 April 2015

2015-04-13T04:09:39Z

Cvr at 06:05, 11 June 2013

2013-06-11T06:05:41Z

Cvr at 05:29, 11 June 2013

2013-06-11T05:29:40Z

Cvr at 05:24, 11 June 2013

2013-06-11T05:24:14Z

Cvr at 05:20, 11 June 2013

2013-06-11T05:20:48Z

Show changes

Cvr: /* വിഷ്ണുഭുജങ്ഗപ്രയാതവ്യാഖ്യ */

2013-06-11T05:15:15Z

‎വിഷ്ണുഭുജങ്ഗപ്രയാതവ്യാഖ്യ

Cvr: /* പരമാര്‍ത്ഥസാരം */

2013-06-11T05:14:35Z

‎പരമാര്‍ത്ഥസാരം

Cvr: /* ലഘുസ്തുതിവൃത്തിയും മററും */

2013-06-11T05:14:18Z

‎ലഘുസ്തുതിവൃത്തിയും മററും

@@ Line 565: / Line 565: @@
 </poem>
 എന്ന ശ്ലോകത്തില്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നതും ഈ നാലു കവികളെപ്പററിത്തന്നെയാണു്. കേരളീയര്‍ നിര്‍മ്മിച്ചിട്ടുള്ള ഭാണങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും പ്രാക്തനമായിട്ടുള്ളതു് ഈ ഗ്രന്ഥമാണെന്നു തോന്നുന്നു. കവിയുടെ വാസന അസാധാരണമാണു്. ഉദാഹരണത്തിനു്, ഏതാനും ശ്ലോകങ്ങള്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാം.
-<poem>
+{{Ordered list
-(1) സ്ത്രീചാടു.
+|സ്ത്രീചാടു.
 ::ʻʻതലോദരി തവാപാങാഗൈഃ ക്രീതമേകം ജഗത്തുരയം;
 ::ത്വാം വിനാ സ തു കന്ദര്‍പ്പഃ കന്ദര്‍പ്പമവലംബതേ?ˮ
-(2) ഒരു ദുഷ്കവി രചിച്ച ശ്ലോകം.
+| ഒരു ദുഷ്കവി രചിച്ച ശ്ലോകം.
 ::ʻʻകശ്ചില്‍ കാമീ മുസലനീഹതസ്സ്വസ്ത്രീയാ സ്വച്ഛഗാത്ര്യാ
 ::വാക്പാരുഷ്യൈഃ പ്രബന്ധൈഃ പ്രസഭമഭിഹതഃ
 :::ശ്രോത്രയോസ്തീക്ഷ്ണതീക്ഷ്‌ണൈഃˮ
-ക്വചന വിപിനദേശേ സംസ്ഥിതശ്ചാപദാക്ഷ്യേ
+::ക്വചന വിപിനദേശേ സംസ്ഥിതശ്ചാപദാക്ഷ്യേ
-ശാര്‍ദ്ദൂ ലമുദ്ധ്യതരവം പ്രജിഘായ ദുഃഖിˮ
+::ശാര്‍ദ്ദൂ ലമുദ്ധ്യതരവം പ്രജിഘായ ദുഃഖിˮ
 ഈ ദുഷ്കവിയെ ഗ്രന്ഥകാരന്‍ വളരെ അപഹസിക്കുന്നുണ്ടു്.
-<poem>
-(3) സ്ത്രീചാടു.
+| സ്ത്രീചാടു.
 ::ʻʻവിലുളിതഘനകുന്തളാ വിസര്‍പ്പ–
 ::ഛ്റമജലബിന്ദുരുദഗ്രഖേദവേഗാ
@@ Line 584: / Line 583: @@
 ::ഘടിതനിവൃത്തനിയുദ്ധമല്ലലീലാം.ˮ
-(4) തരുണീവര്‍ണ്ണം.
+| തരുണീവര്‍ണ്ണം.
 :ʻʻഗ്രന്ഥിഗ്രന്ഥനിതംബലംബിരശനാ ഗാത്രേഷു സര്‍വേഷ്വപി
 :സ്മാരായോധനകര്‍മ്മഗര്‍വപിശുനൈര്‍വീരവ്രണൈരങ്കിതാ
@@ Line 590: / Line 589: @@
 :സന്ധത്തേ മമ നേത്രയോര്‍ന്നിരുപമാം പ്രീതിം ചകോരേക്ഷണാˮ
-(5) മേല്പടി.
+| മേല്പടി.
 ::ʻʻസജലജലദസ്നിഗദ്ധാഃ കേശാഃ സരോജരുചൌ ദൃശൌ
 ::ഹസതി വദനം രാകാചന്ദ്രം ലതാലളിതൌ ഭുജൌ;
@@ Line 596: / Line 595: @@
 ::വിജിതകദളീസ്തംഭാവൂരൂ ഗതം ച മദാലസം.ˮ
-(6) കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ അന്തിചന്ത:–-
+| കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ അന്തിചന്ത:
 :ʻʻവര്‍ണ്ണാനാം വചസാം ച ന ക്രമജുഷാം ഭേദഃ പരം ദൃശ്യതേ;
 :സൂനാഖഡ്ഗനികൃത്തജന്തുനിവഹക്രേങ്കാരവാചാലിതാ
@@ Line 602: / Line 601: @@
 :സമ്മര്‍ദ്ദഃ ക്രയവിക്രയാകുലധിയാം പ്രസ്തൌതി കോലാഹലം.ˮ
-(7) ഉപദേശം.
+| ഉപദേശം.
 ::ʻʻഗിരാം ഗതിമവിജ്ഞായ ഭാവം കവയതാമപി
 ::ജനഃ പരപ്രത്യയതോ ന നന്ദതു ന നിന്ദതു.ˮ
-</poem>
 ʻസൂത്രധാരകൃതാരംഭʼമാണു, കേരളത്തിലെ പ്രാക്തനങ്ങളായ ഇതര രൂപകങ്ങളെപ്പോലെ ഈ ഭാണവും താഴെക്കാണുന്ന അവതരണപദ്യംകൂടി ഇവിടെ ഉദ്ധരിക്കേണ്ടതുണ്ടു്.
-<poem>
-(8)ʻʻജയതി സുകൃതൈഃ പ്രാഞ്ചൈര്‍വൃത്തേ മിഥഃ കലഹോത്സവേ
+|ʻʻജയതി സുകൃതൈഃ പ്രാഞ്ചൈര്‍വൃത്തേ മിഥഃ കലഹോത്സവേ
 :ഝടിതി ദയിതേ ഗാഢോല്‍കമ്പപ്രണാമവിധായിനി
 :വിചലിതകുചസ്സാരങ്ഗാക്ഷ്യാ വിലോളിതകുന്തളഃ
 :ശിരസി നിഹിതഃ പാദാഘാതസ്സനൂപുരനിസ്സ്വനഃˮ
-</poem>
+}}
 ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ സ്വാരസ്യം ഈ ശ്ലോകങ്ങളില്‍നിന്നു അനുമേയമാണല്ലോ. ʻʻശഠകോപസ്യ മുണ്ഡധാരിണഃ പള്ളീമുത്തരേണˮ എന്നൊരു പങ്‌ക്തി കാണുന്നതില്‍നിന്നും ശഠകോപനു പ്രത്യേകമായി ഒരു ക്ഷേത്രം അന്നു കൊടുങ്ങല്ലൂരുണ്ടായിരുന്നു എന്നും അതു് അവൈദികമാണെന്നു ഗ്രന്ഥകാരമെപ്പോലെയുള്ള സ്മാര്‍ത്തന്മാരായ കേരളീയര്‍ കരുതിയിരുന്നു എന്നും കാണാവുന്നതാണു്.

@@ Line 524: / Line 524: @@
 ::നാന്യോത്ര ഹേതുസ്തത ഏതദീയഃ
 ::ഖ്യാതോ <u>ബഹുവ്യാപ്തിതയാന്വവായഃ</u>ˮ
-::
 ::ʻʻഉത്സാഹതശ്ശസ്വദുദസ്തശത്രോ–
 ::സ്ത്യാഗാധികത്വാച്ച സ്മസ്തപാത്രേ

@@ Line 1: / Line 1: @@
-{{RunningHeader| |ഉള്ളൂര്‍: [[കേരളസാഹിത്യചരിത്രം]]|}}
+{{Ulloor/HistLit1Box}}
 =സംസ്കൃത കൃതികള്‍=
@@ Line 622: / Line 617: @@
 -----
 <references/>
+{{Ulloor/HistLit}}

@@ Line 1: / Line 1: @@
 {{RunningHeader| |ഉള്ളൂര്‍: [[കേരളസാഹിത്യചരിത്രം]]|}}
 -----
-{{RunningHeader|&larr; [[മണിപ്രവാളകൃതികള്‍]]|  ||[[ലീലാതിലകം]]&rarr;|}}
+{{RunningHeader|&larr; [[മണിപ്രവാളകൃതികള്‍]]|  ||[[ഭാഷാകൃതികള്‍ (പദ്യം) II]]&rarr;|}}
 <br/>
@@ Line 624: / Line 624: @@
 <br/>
-{{RunningHeader|&larr; [[മണിപ്രവാളകൃതികള്‍]]|  ||[[ലീലാതിലകം]]&rarr;|}}
+{{RunningHeader|&larr; [[മണിപ്രവാളകൃതികള്‍]]|  ||[[ഭാഷാകൃതികള്‍ (പദ്യം) II]]&rarr;|}}
 -----
 {{RunningHeader| |ഉള്ളൂര്‍: [[കേരളസാഹിത്യചരിത്രം]]|}}

@@ Line 1: / Line 1: @@
 =സംസ്കൃത കൃതികള്‍=
@@ Line 614: / Line 619: @@
 </poem>
 ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ സ്വാരസ്യം ഈ ശ്ലോകങ്ങളില്‍നിന്നു അനുമേയമാണല്ലോ. ʻʻശഠകോപസ്യ മുണ്ഡധാരിണഃ പള്ളീമുത്തരേണˮ എന്നൊരു പങ്‌ക്തി കാണുന്നതില്‍നിന്നും ശഠകോപനു പ്രത്യേകമായി ഒരു ക്ഷേത്രം അന്നു കൊടുങ്ങല്ലൂരുണ്ടായിരുന്നു എന്നും അതു് അവൈദികമാണെന്നു ഗ്രന്ഥകാരമെപ്പോലെയുള്ള സ്മാര്‍ത്തന്മാരായ കേരളീയര്‍ കരുതിയിരുന്നു എന്നും കാണാവുന്നതാണു്.

@@ Line 372: / Line 372: @@
 എന്നും മറ്റുള്ള ശ്ലോകങ്ങള്‍ നോക്കുക. രാഘവാനന്ദന്റെ പാഠം ചിലപ്പോള്‍ ശ്രീധരസ്വാമിയുടെ പാഠത്തെക്കാള്‍ സമീചീനമായി കാണുന്നു. ഷഷ്ഠസ്കന്ധം പത്തൊമ്പതാമധ്യായത്തില്‍ ʻവിന്ദേ ദ്വിരൂപാതിരുജാ വിമുച്യതേʼ എന്നു രാഘവാനന്ദനും ʻവിന്ദേ ദ്വിരൂപാ വിരുജാ വിമുച്യതേʼ എന്നു ശ്രീധരനും പാഠം സ്വീകരിച്ചു് ʻഅതിരുജാ=മഹതാ ഭയേനʼ എന്നും ʻവിരുജാ=വിശിഷ്ടയാ രുജാʼ എന്നും യഥാക്രമം അര്‍ത്ഥയോജന ചെയ്യുന്നു. ശ്രീധരന്റെ വ്യാഖ്യാനം ഇവിടെ ക്ലിഷ്ടമാണെന്നുപറയേണ്ടതില്ലല്ലോ.
-====രാഘവാനന്ദന്റെ കവിത====
+===രാഘവാനന്ദന്റെ കവിത===
 രാഘവാനന്ദന്‍ ഒരു ഉത്തമനായ വേദാന്തവിചക്ഷണനും വ്യാഖ്യാതാവുമെന്നുള്ളതിനു പുറമേ ഒരു കവി എന്ന നിലയിലും ആദരണീയനാണെന്നുള്ളതിനു പല ഉദാഹരണങ്ങള്‍ കൃഷ്ണപദിയില്‍നിന്നു് എടുത്തുകാണിക്കുവാന്‍ കഴിയും. രണ്ടു ശ്ലോകങ്ങള്‍ മാത്രമുദ്ധരിക്കാം.
@@ Line 387: / Line 387: @@
 </poem>
-====ലഘുസ്തുതിവൃത്തിയും മററും====
+===ലഘുസ്തുതിവൃത്തിയും മററും===
 ലഘുഭട്ടാരകന്‍ എന്ന കവിയാല്‍ പ്രണീതമായ ശാരദാസ്തോത്രമാണു് സുപ്രസിദ്ധമായ ലഘുസ്തുതി. ʻഐന്ദ്രസ്യേവ ശരാസനസ്യ ദധതീ മധ്യേ ലലാടം പ്രഭാംʼ എന്ന അതിലെ പ്രാരംഭശ്ലോകം ഹൃദിസ്ഥമാക്കാത്ത ദേവീഭക്തന്മാര്‍ അധികമില്ല. ആകെ ഇരുപത്തൊന്നുശ്ലോകമാണുള്ളതു്. ആ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ വൃത്തിയില്‍നിന്നു രാഘവാനന്ദനു മന്ത്രശാസ്ത്രത്തിലുള്ള അസുലഭമായ അവഗാഹം വ്യക്തമാകുന്നു. ഒടുവില്‍ സാമരസ്യവേദിയായ അദ്ദേഹം തന്റെ വ്യാഖ്യാനം ഇങ്ങനെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.
@@ Line 397: / Line 397: @@
 </poem>
-====പരമാര്‍ത്ഥസാരം====
+===പരമാര്‍ത്ഥസാരം===
 എണ്‍പത്തഞ്ചു ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയതും വേദാന്തരഹസ്യപ്രതിപാദകവുമായ ഒരു ഗ്രന്ഥമാണിതു്. അല്പാക്ഷരവും ബഹ്വര്‍ത്ഥവുമായ ഈ കൃതിയെ രാഘവാനന്ദന്‍ ʻʻഅശേഷോപനിഷല്‍സിദ്ധവസ്തുതത്വാനുഷ്യന്ദിˮ എന്ന വിശേഷണം കൊണ്ടു വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. പ്രസ്തുത ഗ്രന്ഥത്തിനു ശേഷാര്യയെന്നും പേരുണ്ടു്. ആദ്യത്തെ രണ്ടു ശ്ലോകങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ ബാക്കിയെല്ലാം ആര്യാവൃത്തത്തില്‍ നിബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണു് അതിനു് ആ സംജ്ഞ സിദ്ധിച്ചതു്. ഗ്രന്ഥകാരനായ ശേഷന്‍ ആരെന്നു വെളിവാകുന്നില്ല. ആദിശേഷനെന്നു പറയുന്നതു് അസംബന്ധംതന്നെ. വ്യാഖ്യാതാവിന്റെ വേദാന്തജ്ഞാനം മുഴുവന്‍ ഇതില്‍ ആദ്യന്തം പ്രകാശിക്കുന്നു. ഒടുവില്‍
@@ Line 447: / Line 447: @@
 ::ʻʻരാഘവനെന്ന യോഗിയാല്‍ മദീയമായിരുക്കിന്‍റ ഈ ചിത്തരങ്ഗത്തില്‍ നൃത്തലീലാ ചെയ്യപ്പെടുതാക. അഹ്ങനെയിരുന്നോരുത്തന്‍ രാഘവാനന്ദയൊഗി –- വിശ്വാത്മാനാ അവതീര്‍ണ്ണനായിരുന്നോരുത്തന്‍ˮ സര്‍വ്വാത്മാവായി അവതരിച്ചിരുന്നോരുത്തന്‍. ഇവണ്ണം ഗുരുവിനെ നമസ്കരിച്ചു...ˮ ഈ ഭാഷയുടെ രീതി നോക്കിയാലും രാഘവാനന്ദന്റെ കാലം ക്രി.പി. പതിനാലാം ശതകത്തിന്റെ പൂര്‍വാര്‍ദ്ധമെന്നു സങ്കല്പിക്കുവാന്‍ ന്യായമുണ്ടു്.
-===ത്രിപുരോപനിഷദ്ഭാഷ്യം===
+====ത്രിപുരോപനിഷദ്ഭാഷ്യം====
 ത്രിപുരോപനിഷത്തിനു് ഒരു ഭാഷ്യം നിര്‍മ്മിച്ച രാമാനന്ദനും രാഘവാനന്ദന്റെ ശിഷ്യനാകുന്നു. ആ ഗ്രന്ഥത്തില്‍ ഇങ്ങനെ കാണുന്നു.
@@ Line 464: / Line 464: @@
 ഒടുവില്‍ ʻʻഇതി ശ്രീമല്‍പരമഹംസപരിവ്രാജകശ്രീരാഘവാ നന്ദതീര്‍ത്ഥയോഗീന്ദ്ര ചരണാരവിന്ദചഞ്ചരീകായമാണാനന്ദഹൃദയ ശ്രീരാമാനന്ദവിരചിതംˮ എന്നൊരു കുറിപ്പുണ്ടു്.
-===ദാമോദരച്ചാക്കിയാര്‍ ===
+==ദാമോദരച്ചാക്കിയാര്‍ ==
 ക്രി.പി. പതിന്നാലാം ശതകത്തിന്റെ ഒടുവില്‍ കായംകുളത്തു കേരളവര്‍മ്മരാജാവിന്റെ ആശ്രിതനായി ദാമോദരച്ചാക്യാര്‍ എന്നൊരു കവി ജീവിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹം തിരുവിതാങ്കൂറില്‍ കോട്ടയത്തിനു സമീപമുള്ള മാങ്ങാനത്തു ചാക്കിയാര്‍ കുടുംബത്തിലെ ഒരങ്ഗമായിരുന്നു എന്നും നാവായിക്കുളത്തു ശങ്കരനാരായണമൂര്‍ത്തി ആ കുടുംബത്തിന്റെ പരദേവതയാണെന്നും അറിയുന്നു. ദാമോദരന്‍ കേരളവര്‍മ്മരാജാവും കുട്ടത്തിയെന്ന യുവതിയും തമ്മില്‍ നടന്ന വിവാഹത്തെ വിഷയീകരിച്ചു് ഒരു മണിപ്രവാളചമ്പുവും കൊച്ചി രാമവര്‍മ്മമഹാരാജാവും കേരളവര്‍മമാവിന്റേയും കുട്ടത്തിയുടേയും പുത്രിയായ ഉണ്ണിയാടിയും തമ്മിലുള്ള വിവാഹത്തെ വിഷയീകരിച്ചു ശിവവിലാസം എന്ന പേരില്‍ എട്ടു സര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ഒരു കാവ്യവും രചിച്ചിട്ടുണ്ടു്. ʻഅത്രത്യോയം നിഖിലവിദ്യാപാരദൃശ്വാ ദാമോദരാഭിധാനോ ഭരതാചാര്യഃʼ എന്നു ചമ്പുവിലും,
@@ Line 537: / Line 537: @@
 എഴാം സര്‍ഗ്ഗത്തിലാണു് സ്വയംവരവര്‍ണ്ണനം; എട്ടാംസര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ സംഭോഗശൃങ്ഗാരം വിസ്തരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒടുവില്‍ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനു സമീപം ഒരു ശിവക്ഷേത്രത്തില്‍ ഭര്‍ത്തൃസഹിതയായി ഉണ്ണിയാടി അദ്ധ്യാത്മവിദ്യ പരിചയിക്കുന്നു എന്നുള്ള പ്രസ്താവനയോടുകൂടി കവി ഗ്രന്ഥം സമാപിക്കുന്നു. അക്കാലത്തെ സാമുദായികങ്ങളായും മറ്റുമുള്ള പല വസ്തുതകള്‍ ധരിക്കുന്നതിനു ശിവവിലാസം വളരെ പ്രയോജനപ്പെടുന്നുണ്ടു്. കേരളത്തിലെ ഒരു ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം ഒരു രാജപുത്രിയുടെ മാഹാത്മ്യവും കൂട്ടിയിണക്കി ഇത്തരത്തില്‍ വിശിഷ്ടമായ ഒരു കാവ്യം നിര്‍മ്മിച്ച ദേമോദരകവി നമ്മുടെ ആത്മാര്‍ത്ഥമായ ശ്ലാഘയെ ആവര്‍ജ്ജിക്കുന്നു.
-===വിടനിദ്രാഭാണം===
+==വിടനിദ്രാഭാണം==
 ഉണ്ണിയാടിയുടെ പ്രാണനാഥനായ രാമവര്‍മ്മമഹാരാജാവിന്റെ കാലത്തു് അജ്ഞാതനാമാവായ ഒരു കവി നിര്‍മ്മിച്ചതാണു് ʻവിടനിദ്രʼ എന്ന ഭാണം. അദ്ദേഹം ആ രാജാവിനെ ആശ്രയിച്ചു കൊടുങ്ങല്ലൂരില്‍ താമസിച്ചിരുന്നതായി ഊഹിക്കുവാന്‍ ഗ്രന്ഥം വഴിതെളിക്കുന്നുണ്ടു്. ʻʻ<u>അഹോ ചൂര്‍ണ്ണസരില്‍കല്ലോലഹസ്താലിങ്ഗിതമേഖലായാഃ</u> കേരളകുലരാജധാന്യാഃ <u>ശ്രീരാമവര്‍മ്മപരിപാലിതായാ</u> മഹോദയപുര്യാഃˮ എന്നും ʻʻവികചകുമുദരജോധൂരചൂര്‍ണ്ണീ നദീസരിദൂര്‍മ്മിമഞ്ജരീലാസ്യക്രിയാദേശികസ്സ്വയമവതരതി മാരുതഃ എന്നുള്ള പ്രസ്താവനകള്‍ക്കു പുറമേ ഗ്രന്ഥാവസാനത്തില്‍

@@ Line 413: / Line 413: @@
 എന്നാണു് വ്യാഖ്യാതാവിന്റെ പ്രതിജ്ഞ. ʻʻകരചരണസരോജേ കാന്തിമന്നേത്രമീനേˮ എന്നു തുടങ്ങുന്ന അഞ്ചാമത്തെ ശ്ലോകം വ്യാഖ്യാനിക്കുമ്പോള്‍ ʻʻനിര്‍മ്മലനിസ്തരങ്ഗസംവിധാനന്ദസുധാര്‍ണ്ണിവാവിര്‍ഭൂതാം, ശുദ്ധസത്വഗുണമയമായാവിരചിതമഹാദാദിതത്വഗ്രോമോപാര്‍ജ്ജിതവിഗ്രഹാം, നീരദാവദാതാകാരാം, നീരജായമാനമുഖമണ്ഡലമീനായമാന നയനയുഗളാംˮ ഇതായാദി പ്രൌഢമനോഹരമായ ഒരു ഗദ്യം ഉപനിബന്ധിച്ചു തന്റെ ഗദ്യരചനാപാടവവും ആ മഹാത്മാവു പ്രത്യക്ഷമാക്കീട്ടുണ്ടു്.
-==വിഷ്ണുഭുജങ്ഗപ്രയാതവ്യാഖ്യ==
+===വിഷ്ണുഭുജങ്ഗപ്രയാതവ്യാഖ്യ===
 ഇതു തന്നാമധേയമായ ഭഗവല്‍പാദകൃതിക്കുള്ള ഒരു വിശിഷ്ടമായ വ്യാഖ്യാനമാകുന്നു. അതിലെ ചില പങ്‌ക്തികളാണു് താഴെ ഉദ്ധരിക്കുന്നതു്. ʻʻപ്രാപ്താന്തകാലായൈ ജനന്യൈ തത്വം പ്രകാശയന്‍ ഭുജങ്ഗപ്രയാതാഖ്യം സ്തോത്രാമൃതം തത്സന്നിധാവാസ്യാംഭോരുഹോദരാന്നിസ്സാരയാമാസ! തദിദം ശ്രീരാഘവാനന്ദനാമാ തദ്യൂഥ്യേഷ്വന്യതമോ മുനിമുഖ്യ ആസ്വാദയിതും സ്വശക്ത്യനുസാരേണ ആരഭ്യതേˮ ʻതദ്യൂഥ്യʼ പദത്തിന്റെ സ്വാരസ്യംകൊണ്ടു രാഘവാനന്ദനും തൃശ്ശൂരില്‍ ഏതോ ഒരു മഠത്തിലെ സ്വാമിയാരായി എന്നു് അനുമാനിക്കാവുന്നതാണു്.