സംസ്കൃതസാഹിത്യം - Revision history

Cvr at 02:56, 2 May 2014

2014-05-02T02:56:38Z

Cvr at 02:54, 2 May 2014

2014-05-02T02:54:36Z

Show changes

Cvr: /* ആശൗചാഷ്ടകം */

2014-05-02T00:29:34Z

‎ആശൗചാഷ്ടകം

Cvr at 00:27, 2 May 2014

2014-05-02T00:27:36Z

Show changes

Cvr at 00:22, 2 May 2014

2014-05-02T00:22:28Z

Cvr: /* പ്രാഭാകരമതവും ഭാട്ടമതവും */

2013-06-01T05:59:51Z

‎പ്രാഭാകരമതവും ഭാട്ടമതവും

Cvr: /* പറയി പെറ്റ പന്തിരുകുലം */

2013-06-01T05:58:31Z

‎പറയി പെറ്റ പന്തിരുകുലം

Cvr: /* പറയി പെറ്റ പന്തിരുകുലം */

2013-06-01T05:57:31Z

‎പറയി പെറ്റ പന്തിരുകുലം

Cvr: /* ആശൗചാഷ്ടകം */

2013-06-01T05:54:49Z

‎ആശൗചാഷ്ടകം

Cvr at 05:54, 1 June 2013

2013-06-01T05:54:04Z

Show changes

@@ Line 44: / Line 44: @@
 <poem>
 ::  &ldquo;മേഴത്തോളഗ്നിഹോത്രി, രജക,നുളിയനൂര്‍-
-::  ::ത്തച്ചനും, പിന്നെ വള്ളോന്‍,
+::::ത്തച്ചനും, പിന്നെ വള്ളോന്‍,
 ::  വായില്ലാക്കുന്നിലപ്പന്‍, വടുതലമരുവും
-::  ::നായര്‍, കാരയ്ക്കല്‍ മാതാ,
+::::നായര്‍, കാരയ്ക്കല്‍ മാതാ,
 ::  ചെമ്മേ കേളുപ്പുകൂറ്റന്‍, പെരിയ തിരുവരങ്ക-
-::  ::ത്തെഴും പാണനാരും,
+::::ത്തെഴും പാണനാരും,
 ::  നേരേ നാരായണഭ്രാന്തനു, മുടനകവൂര്‍-
-::  ::ച്ചാത്തനും, പാക്കനാരും.&rdquo;
+::::ച്ചാത്തനും, പാക്കനാരും.&rdquo;
 </poem>
 എന്ന ശ്ലോകത്തില്‍നിന്നു മറ്റു മക്കള്‍ ആരെന്നു ഗ്രഹിക്കാവുന്നതാണ്. മേഴത്തോള്‍ ജാതിയില്‍ നമ്പൂരിയും, പെരുന്തച്ചന്‍ കമ്മാളനും, ഉപ്പുകൂറ്റന്‍ മാപ്പിളയും (മുഹമ്മദീയനല്ല), ചാത്തന്‍ വൈശ്യനും, പാക്കനാര്‍ പറയനുമായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു. ഇളയതായ നാറാണത്തുഭ്രാന്തനാണത്രേ കേരളത്തില്‍ താന്ത്രികമതം അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുത്തിയത്. ഓരോരു ത്തരെ ഓരോ ജാതിക്കാര്‍ എടുത്തു വളര്‍ത്തിയതിനാല്‍ അവര്‍ക്ക് ഭിന്നജാതിത്വം വന്നുചേര്‍ന്നുപോലും. പതിനൊന്നു പേരും ഓരോ തരത്തില്‍ ദിവ്യന്മാരായിരുന്നു. അവരില്‍ ചിലരെപ്പറ്റി ആശ്ചര്യകരങ്ങളായ പല ഐതിഹ്യങ്ങള്‍ കേട്ടുകേള്‍വിയുണ്ട്. ഏകദേശം ഇത്തരത്തില്‍ ഒരൈതിഹ്യം തമിഴ് നാട്ടിലും പ്രചരിക്കുന്നു. ഭഗവാന്‍ എന്ന ബ്രാഹ്മണന്റെയും ആതി എന്ന പറച്ചിയുടേയും സന്താനങ്ങളായി ഉപ്പൈ, ഉരുവൈ, വള്ളി, ഔവൈയാര്‍, അതികമാന്‍, കപിലര്‍, തിരുവള്ളുവര്‍ ഇങ്ങനെ ഏഴു പേര്‍ ജനിച്ചു എന്നും, അവരെയെല്ലാം മാതാപിതാക്കള്‍ വഴിയില്‍ തള്ളിയിട്ടുപോയി എന്നും, ഓരോ ജാതിക്കാര്‍ എടുത്തു വളര്‍ത്തി എന്നുമാണ് ആ ഐതിഹ്യത്തിന്റെ ചുരുക്കം. തിരുവള്ളുവര്‍ തിരുക്കുറളിന്റെ പ്രണേതാവും, കപിലര്‍ പ്രസിദ്ധനായ സംഘകവിയും, ഔവൈ ചെന്തമിഴ്ക്കവയിത്രിയുമാണ്. അതികമാനും ചേരമാന്‍ പെരുമാള്‍നായനാരും ഒന്നാണെന്നു പഴമക്കാര്‍ പറയുന്നു. കാരയ്ക്കലമ്മ ചോളദേശത്തില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു കവയിത്രിയാണ്. തിരുവാലങ്കാട്ടു മൂത്ത തിരുപ്പതികം, ഇരട്ടൈ മണിമാലൈ, അര്‍പ്പുതത്തിരുവാന്താതി, ഈ ശിവസ്തുതിപരങ്ങളായ പ്രബന്ധങ്ങള്‍ ചെന്തമിഴില്‍ രചിച്ചത് ആ ഭക്തയാകുന്നു. ചോളരാജ്യത്തിലെ ഒരു ദേവതയായ കാരയ്ക്കലമ്മയേയും മൈലാപ്പൂരില്‍ ജനിച്ചതായി തമിഴര്‍ ഘോഷിക്കുന്ന തിരുവള്ളുവരെയും കേരളസന്താനങ്ങളായി ഗണിക്കുന്നതു സാഹസം തന്നെ. തിരുവരങ്കത്തു പാണനാരുടെ ജന്മഭൂമി ശ്രീരങ്ഗമാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിനോടു ചേര്‍ത്തുകാണുന്ന വിശേഷണം തന്നെ പ്രഖ്യാപനം ചെയ്യുന്നു. ആകെക്കൂടി നോക്കുമ്പോള്‍ അഗ്നിഹോത്രി, പെരുന്തച്ചന്‍, വടുതലനായര്‍, നാറാണത്തുഭ്രാന്തന്‍, ചാത്തന്‍, പാക്കനാര്‍ എന്നീ ആറു പേരും, പക്ഷെ ഉപ്പുകൂറ്റനും കേരളത്തില്‍ ഓരോ കാലത്തു ജീവിച്ചിരുന്നിരിക്കാമെന്നും അവരെയെല്ലാം ഒരു ചരടിലിണക്കിക്കോര്‍ത്ത് ഏകോദരസഹോദരന്മാരാക്കി ഒരു കഥ കേരളീയര്‍ നിര്‍മ്മിച്ചതു ജാതിബ്ഭള്ളിന്റെ പൊള്ള വെളിപ്പെടുത്താനും സരസ്വതീഗോത്രം ഒന്നേ ഉള്ളൂ എന്നു കാണിക്കുവാനുമായിരിക്കുമെന്നും ഞാന്‍ ഊഹിക്കുന്നു. വൈയാകരണനായ വരരുചിക്ക് അഗമ്യാഗമനം കല്പിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ പതിതപ്രായനായി ജനങ്ങള്‍ കരുതിയിരുന്നു എന്നുള്ളതു ഭോജരാജാവിന്റെ ശൃങ്ഗാരപ്രകാശത്തില്‍ നിന്നു താഴെ ഉദ്ധരിക്കുന്ന ശ്ലോകത്തില്‍നിന്നു വിശദമാകുന്നതാണ്.
@@ Line 56: / Line 56: @@
 <poem>
 ::  &ldquo;ധൂര്‍ത്തൈര്യല്‍ ശ്വപചീകൃതോ വരരുചി-
-::  ::സ്സര്‍വ്വജ്ഞകല്പോപി സന്‍;
+::::സ്സര്‍വ്വജ്ഞകല്പോപി സന്‍;
 ::  ജീവന്നേവ പിശാചതാഞ്ച ഗമിതോ
-::  ::ഭര്‍ച്ചുര്യദഭ്യര്‍ച്യധീഃ;
+::::ഭര്‍ച്ചുര്യദഭ്യര്‍ച്യധീഃ;
 ::  ഛന്ദോഗോയമിതി പ്രഭാകരഗുരുര്‍-
-::  ::ദ്ദേശാച്ച നിര്‍വാസിതാ
+::::ദ്ദേശാച്ച നിര്‍വാസിതാ
 ::  യദ് വൃത്താന്തവിജൃംഭിതേന മഹതാ
-::  ::തത്സര്‍വമല്പീകൃതം&rdquo;
+::::തത്സര്‍വമല്പീകൃതം&rdquo;
 </poem>
 പല ദേശങ്ങളിലെ പുരാവൃത്തങ്ങള്‍ കൂട്ടിക്കുഴച്ചുമറിച്ച് ഒന്നിച്ചു ചേര്‍ത്തു തട്ടിപ്പടച്ചിരിക്കുന്നതാണ് കേരളത്തിലെ ഈ ഐതിഹ്യം എന്നു സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ ആര്‍ക്കും ബോധപ്പെടാതിരിക്കുകയില്ല.
@@ Line 122: / Line 122: @@
 <poem>
 ::  &ldquo;യേഷാം വംശേ സമജനി ഹരി-
-::  ::ശ്വന്ദ്രനാമാ നരേന്ദ്രഃ
+::::ശ്വന്ദ്രനാമാ നരേന്ദ്രഃ
 ::  പ്രത്യാപതിഃ പതഗ, യദുപ-
-::  ::ജ്ഞഞ്ച കൗമാരിലാനാം&rdquo;
+::::ജ്ഞഞ്ച കൗമാരിലാനാം&rdquo;
 </poem>
 എന്നു കോകിലസന്ദേശത്തില്‍ ഉദ്ദണ്ഡശാസ്ത്രികള്‍ ആ മഹാരാജാവിനെ വാഴ്ത്തുന്നു.

@@ Line 13: / Line 13: @@
 ഈ ഗ്രന്ഥത്തില്‍ എട്ടു ശ്ലോകങ്ങളേ അടങ്ങീട്ടുള്ളു എന്നു പേരില്‍നിന്നുതന്നെ വ്യക്തമാകുന്നുണ്ടല്ലോ. എങ്കിലും ആ സങ്കചിതമായ പരിധിക്കുള്ളില്‍ ആചാര്യന്‍ അത്യന്തം വിസ്തൃതമായ ആശൗചവിഷയത്തിന്റെ സകലമര്‍മ്മങ്ങളേയും സ്പര്‍ശിച്ചിട്ടുണ്ട്. താഴെ ഉദ്ധരിക്കുന്നത് ആദ്യത്തെ ശ്ലോകമാണ്.
-<blockquote>
+<poem>
-&ldquo;നാമ്നഃപ്രാഗ് ദന്തജാതേരുപനയനവിധേ-<br />
+&ldquo;നാമ്നഃപ്രാഗ് ദന്തജാതേരുപനയനവിധേ-
-::രാപ്ലവോഹസ്ത്രീരാത്രം<br />
+::രാപ്ലവോഹസ്ത്രീരാത്രം
-ജ്ഞാതേരൂര്‍ധ്വം ദശൈതല്‍ സഹഭൂവി തു കൃതേ<br />
+:ജ്ഞാതേരൂര്‍ധ്വം ദശൈതല്‍ സഹഭൂവി തു കൃതേ
-::നാമ്നി പിത്രോസ്സദൈവ<br />
+::നാമ്നി പിത്രോസ്സദൈവ
-സ്ത്രീഷു ക്ഷൗരാഷ്ടമാബ്ദാദുപയമനവിധേഃ<br />
+:സ്ത്രീഷു ക്ഷൗരാഷ്ടമാബ്ദാദുപയമനവിധേഃ
-::പൂര്‍വവല്‍ സന്നിധൗ സ്യാ-<br />
+::പൂര്‍വവല്‍ സന്നിധൗ സ്യാ-
-ന്മാതുസ്തന്മാസസംഖ്യാസമദിനമുഭയോ-<br />
+:ന്മാതുസ്തന്മാസസംഖ്യാസമദിനമുഭയോ-
 ::രുദ്ഭവേ ഗര്‍ഭനാശേ.&rdquo;
-</blockquote>
+</poem>
 === വ്യാഖ്യ ===

@@ Line 1: / Line 1: @@
-{{RunningHeader| |ഉള്ളൂര്‍: [[കേരളസാഹിത്യചരിത്രം]]|}}
+{{Ulloor/HistLit1Box}}
------
+{{center|സംസ്കൃതസാഹിത്യം ക്രി.പി. 1300-ആമാണ്ടു വരെ}}
 == ഒടുവിലത്തെ പെരുമാള്‍ ==
@@ Line 207: / Line 200: @@
 എന്ന പദ്യം വിശ്വനാഥകവിരാജന്‍ (ക്രി.പി. പതിന്നാലാം ശതകം) സാഹിത്യദര്‍പ്പണത്തില്‍ ദേവവിഷയകമായ രതിക്കു മുര്‍ദ്ധാഭിഷിക്തോദാഹരണമായി സ്വീകരിച്ചുമിരിക്കുന്നു.
+{{Ulloor/HistLit}}

@@ Line 121: / Line 121: @@
 <blockquote>‘‘യേഷാം വംശേ സമജനി ഹരി-<br />
-:ശ്വന്ദ്രനാമാ നരേന്ദ്രഃ<br />
+::ശ്വന്ദ്രനാമാ നരേന്ദ്രഃ<br />
 പ്രത്യാപതിഃ പതഗ, യദുപ-<br />
-ജ്ഞഞ്ച കൗമാരിലാനാം’’
+::ജ്ഞഞ്ച കൗമാരിലാനാം’’
 </blockquote>
-എന്നു കോകിലസന്ദേശത്തില്‍ ഉദ്ദണ്ഡശാസ്ത്രികള്‍ ആ മങാരാജാവിനെ വാഴ്ത്തുന്നു.
+എന്നു കോകിലസന്ദേശത്തില്‍ ഉദ്ദണ്ഡശാസ്ത്രികള്‍ ആ മഹാരാജാവിനെ വാഴ്ത്തുന്നു.
 == പ്രഭാകരന്റെ യശസ്സ് ==

@@ Line 60: / Line 60: @@
 <blockquote>‘‘ധൂര്‍ത്തൈര്യല്‍ ശ്വപചീകൃതോ വരരുചി-<br />
-സ്സര്‍വ്വജ്ഞകല്പോപി സന്‍;<br />
+::സ്സര്‍വ്വജ്ഞകല്പോപി സന്‍;<br />
 ജീവന്നേവ പിശാചതാഞ്ച ഗമിതോ<br />
-ഭര്‍ച്ചുര്യദഭ്യര്‍ച്യധീഃ;<br />
+::ഭര്‍ച്ചുര്യദഭ്യര്‍ച്യധീഃ;<br />
 ഛന്ദോഗോയമിതി പ്രഭാകരഗുരുര്‍-<br />
-ദ്ദേശാച്ച നിര്‍വാസിതാ<br />
+::ദ്ദേശാച്ച നിര്‍വാസിതാ<br />
 യദ് വൃത്താന്തവിജൃംഭിതേന മഹതാ<br />
-തത്സര്‍വമല്പീകൃതം’’
+::തത്സര്‍വമല്പീകൃതം’’
 </blockquote>
 പല ദേശങ്ങളിലെ പുരാവൃത്തങ്ങള്‍ കൂട്ടിക്കുഴച്ചുമറിച്ച് ഒന്നിച്ചു ചേര്‍ത്തു തട്ടിപ്പടച്ചിരിക്കുന്നതാണ് കേരളത്തിലെ ഈ ഐതിഹ്യം എന്നു സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ ആര്‍ക്കും ബോധപ്പെടാതിരിക്കുകയില്ല.

@@ Line 49: / Line 49: @@
 <blockquote>‘‘മേഴത്തോളഗ്നിഹോത്രി, രജക,നുളിയനൂര്‍-<br />
-ത്തച്ചനും, പിന്നെ വള്ളോന്‍,<br />
+::ത്തച്ചനും, പിന്നെ വള്ളോന്‍,<br />
 വായില്ലാക്കുന്നിലപ്പന്‍, വടുതലമരുവും<br />
-നായര്‍, കാരയ്ക്കല്‍ മാതാ,<br />
+::നായര്‍, കാരയ്ക്കല്‍ മാതാ,<br />
 ചെമ്മേ കേളുപ്പുകൂറ്റന്‍, പെരിയ തിരുവരങ്ക-<br />
-ത്തെഴും പാണനാരും,<br />
+::ത്തെഴും പാണനാരും,<br />
 നേരേ നാരായണഭ്രാന്തനു, മുടനകവൂര്‍-<br />
-ച്ചാത്തനും, പാക്കനാരും.’’
+::ച്ചാത്തനും, പാക്കനാരും.’’
 </blockquote>
 എന്ന ശ്ലോകത്തില്‍നിന്നു മറ്റു മക്കള്‍ ആരെന്നു ഗ്രഹിക്കാവുന്നതാണ്. മേഴത്തോള്‍ ജാതിയില്‍ നമ്പൂരിയും, പെരുന്തച്ചന്‍ കമ്മാളനും, ഉപ്പുകൂറ്റന്‍ മാപ്പിളയും (മുഹമ്മദീയനല്ല), ചാത്തന്‍ വൈശ്യനും, പാക്കനാര്‍ പറയനുമായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു. ഇളയതായ നാറാണത്തുഭ്രാന്തനാണത്രേ കേരളത്തില്‍ താന്ത്രികമതം അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുത്തിയത്. ഓരോരു ത്തരെ ഓരോ ജാതിക്കാര്‍ എടുത്തു വളര്‍ത്തിയതിനാല്‍ അവര്‍ക്ക് ഭിന്നജാതിത്വം വന്നുചേര്‍ന്നുപോലും. പതിനൊന്നു പേരും ഓരോ തരത്തില്‍ ദിവ്യന്മാരായിരുന്നു. അവരില്‍ ചിലരെപ്പറ്റി ആശ്ചര്യകരങ്ങളായ പല ഐതിഹ്യങ്ങള്‍ കേട്ടുകേള്‍വിയുണ്ട്. ഏകദേശം ഇത്തരത്തില്‍ ഒരൈതിഹ്യം തമിഴ് നാട്ടിലും പ്രചരിക്കുന്നു. ഭഗവാന്‍ എന്ന ബ്രാഹ്മണന്റെയും ആതി എന്ന പറച്ചിയുടേയും സന്താനങ്ങളായി ഉപ്പൈ, ഉരുവൈ, വള്ളി, ഔവൈയാര്‍, അതികമാന്‍, കപിലര്‍, തിരുവള്ളുവര്‍ ഇങ്ങനെ ഏഴു പേര്‍ ജനിച്ചു എന്നും, അവരെയെല്ലാം മാതാപിതാക്കള്‍ വഴിയില്‍ തള്ളിയിട്ടുപോയി എന്നും, ഓരോ ജാതിക്കാര്‍ എടുത്തു വളര്‍ത്തി എന്നുമാണ് ആ ഐതിഹ്യത്തിന്റെ ചുരുക്കം. തിരുവള്ളുവര്‍ തിരുക്കുറളിന്റെ പ്രണേതാവും, കപിലര്‍ പ്രസിദ്ധനായ സംഘകവിയും, ഔവൈ ചെന്തമിഴ്ക്കവയിത്രിയുമാണ്. അതികമാനും ചേരമാന്‍ പെരുമാള്‍നായനാരും ഒന്നാണെന്നു പഴമക്കാര്‍ പറയുന്നു. കാരയ്ക്കലമ്മ ചോളദേശത്തില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു കവയിത്രിയാണ്. തിരുവാലങ്കാട്ടു മൂത്ത തിരുപ്പതികം, ഇരട്ടൈ മണിമാലൈ, അര്‍പ്പുതത്തിരുവാന്താതി, ഈ ശിവസ്തുതിപരങ്ങളായ പ്രബന്ധങ്ങള്‍ ചെന്തമിഴില്‍ രചിച്ചത് ആ ഭക്തയാകുന്നു. ചോളരാജ്യത്തിലെ ഒരു ദേവതയായ കാരയ്ക്കലമ്മയേയും മൈലാപ്പൂരില്‍ ജനിച്ചതായി തമിഴര്‍ ഘോഷിക്കുന്ന തിരുവള്ളുവരെയും കേരളസന്താനങ്ങളായി ഗണിക്കുന്നതു സാഹസം തന്നെ. തിരുവരങ്കത്തു പാണനാരുടെ ജന്മഭൂമി ശ്രീരങ്ഗമാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിനോടു ചേര്‍ത്തുകാണുന്ന വിശേഷണം തന്നെ പ്രഖ്യാപനം ചെയ്യുന്നു. ആകെക്കൂടി നോക്കുമ്പോള്‍ അഗ്നിഹോത്രി, പെരുന്തച്ചന്‍, വടുതലനായര്‍, നാറാണത്തുഭ്രാന്തന്‍, ചാത്തന്‍, പാക്കനാര്‍ എന്നീ ആറു പേരും, പക്ഷെ ഉപ്പുകൂറ്റനും കേരളത്തില്‍ ഓരോ കാലത്തു ജീവിച്ചിരുന്നിരിക്കാമെന്നും അവരെയെല്ലാം ഒരു ചരടിലിണക്കിക്കോര്‍ത്ത് ഏകോദരസഹോദരന്മാരാക്കി ഒരു കഥ കേരളീയര്‍ നിര്‍മ്മിച്ചതു ജാതിബ്ഭള്ളിന്റെ പൊള്ള വെളിപ്പെടുത്താനും സരസ്വതീഗോത്രം ഒന്നേ ഉള്ളൂ എന്നു കാണിക്കുവാനുമായിരിക്കുമെന്നും ഞാന്‍ ഊഹിക്കുന്നു. വൈയാകരണനായ വരരുചിക്ക് അഗമ്യാഗമനം കല്പിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ പതിതപ്രായനായി ജനങ്ങള്‍ കരുതിയിരുന്നു എന്നുള്ളതു ഭോജരാജാവിന്റെ ശൃങ്ഗാരപ്രകാശത്തില്‍ നിന്നു താഴെ ഉദ്ധരിക്കുന്ന ശ്ലോകത്തില്‍നിന്നു വിശദമാകുന്നതാണ്.