സംസ്കൃതസാഹിത്യം (വീണ്ടും തുടർച്ച) - Revision history

Cvr: /* ശിവരാമന്‍ */

2014-05-02T17:47:48Z

‎ശിവരാമന്‍

Cvr: /* ശിവരാമന്‍ */

2014-05-02T17:46:39Z

‎ശിവരാമന്‍

Cvr at 17:41, 2 May 2014

2014-05-02T17:41:33Z

Cvr: /* ഇതരകൃതികള്‍ */

2014-01-21T15:41:53Z

‎ഇതരകൃതികള്‍

Cvr: /* ശിവരാമന്‍ */

2013-06-03T07:10:33Z

‎ശിവരാമന്‍

Cvr at 07:07, 3 June 2013

2013-06-03T07:07:13Z

Show changes

Cvr: /* തോലന്‍ */

2013-06-03T06:41:06Z

‎തോലന്‍

Show changes

Cvr: /* ആത്മകഥാകഥനം; യുധിഷ്ഠിരവിജയം */

2013-06-03T06:37:35Z

‎ആത്മകഥാകഥനം; യുധിഷ്ഠിരവിജയം

Cvr at 06:31, 3 June 2013

2013-06-03T06:31:44Z

Cvr at 06:30, 3 June 2013

2013-06-03T06:30:04Z

@@ Line 1,088: / Line 1,088: @@
 ::പരാശരജജൈജമിനിപ്രമുഖവിദ്വദഗ്രേസരൈഃ
 ::പ്രവര്‍ത്തിതമനുത്തമം മതമതദ്വിദപ്യാശ്രയേ.
-::
 ::വ്യസ്താവ്യസ്തതയാശേഷതത്വസ്വാത്മസുനിര്‍ഭരം
 ::ശിവം ദേശികമാശ്രിത്യ നാഗാനന്ദം വിമൃശ്യതേ.ˮ
@@ Line 1,098: / Line 1,098: @@
 ::സാഹിത്യമാര്‍ഗ്ഗപരിചംക്രമണപ്രയാസം
 ::ശിഷ്യാന്‍ വിബോധയിതുമേഷ കൃതോ വിചാരഃ
-::
 ::ദ്വിഷതാം ന ഗുണഃ കോപി ന ദോഷസ്സുഹൃദാമപി
 ::പ്രകാശേത; തടസ്ഥോത്ര വിവിനക്ത്യുഭയം ജനഃ.ˮ

@@ Line 1,074: / Line 1,074: @@
 ::ʻʻപ്രണിപത്യ ചന്ദ്രചൂഡം ശ്രീമല്‍കുലശേഖരാനീന്ദ്രകൃതം
 ::തപതീസംവരണാഖ്യം നാടകമധികൃത്യ വിവരണംക്രിയതേ.ˮ
 {{right|(സംവരണവ്യാഖ്യ)}}
 ::ʻʻശിവായാശേഷഗുരവേ ശിവായൈ തദ്ഭിദാഭിദേ
 ::ആഭ്യാമനന്യരൂപായ മഹ്യഞ്ച സതതം നമഃ
 ::യതശ്ശിവസ്യാങ്കുരിതാ വിദുഷാഞ്ച കൃപാ മയി
 ::വ്യാകരോമി യഥാബോധം തല്‍ സുഭദ്രാധനഞ്ജയം.ˮ
 {{right|(ധനഞ്ജയവ്യാഖ്യ)}}
 ::ʻʻഗുണവ്യതികരക്രമപ്രസൃമരാന്യധീവൃത്തിഭിഃ
 ::പ്രഗേതനമനുജ്ത്സിതശ്രുതിപഥൈരനാദീനവം
 ::പരാശരജജൈജമിനിപ്രമുഖവിദ്വദഗ്രേസരൈഃ
 ::പ്രവര്‍ത്തിതമനുത്തമം മതമതദ്വിദപ്യാശ്രയേ.
+::
 ::വ്യസ്താവ്യസ്തതയാശേഷതത്വസ്വാത്മസുനിര്‍ഭരം
 ::ശിവം ദേശികമാശ്രിത്യ നാഗാനന്ദം വിമൃശ്യതേ.ˮ
 {{right|(നാഗാനന്ദവ്യാഖ്യ–ഉപക്രമം)}}
 ::ʻʻശ്രീശങ്കരോരുകരുണാജനനീഭൃതേന
 ::രാമേണ ദാശരഥിവൃത്തസുജീവനേന
 ::സാഹിത്യമാര്‍ഗ്ഗപരിചംക്രമണപ്രയാസം
 ::ശിഷ്യാന്‍ വിബോധയിതുമേഷ കൃതോ വിചാരഃ
+::
 ::ദ്വിഷതാം ന ഗുണഃ കോപി ന ദോഷസ്സുഹൃദാമപി
 ::പ്രകാശേത; തടസ്ഥോത്ര വിവിനക്ത്യുഭയം ജനഃ.ˮ
 {{right|(ടി. ഉപസംഹാരം)}}
 ഉപോത്തമശ്ലോകത്തില്‍നിന്നു ശിവരാമനെ രാമനെന്നും വിളിച്ചുവന്നിരുന്നു എന്നും, രാമായണംവായനയായിരുന്നു
 അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജിവികാമാര്‍ഗ്ഗമെന്നും അദ്ദേഹത്തിനു് അനേകം ശിഷ്യന്മാരുണ്ടായിരുന്നു എന്നു കാണാവുന്നതാണു്.

@@ Line 1: / Line 1: @@
-{{RunningHeader| |ഉള്ളൂര്‍: [[കേരളസാഹിത്യചരിത്രം]]|}}
+{{Ulloor/HistLit1Box}}
 {{center|ക്രി.പി. 1300-ആമാണ്ടു വരെ}}
@@ Line 1,354: / Line 1,348: @@
 ക്രിയാസാരത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാതാവു് ഹാരിണീകാരനായ പുലിയന്നൂര്‍ നാരായണന്‍നമ്പൂരിയാണെന്നു മുന്‍പു പറഞ്ഞു. ʻʻവ്യാഘ്രഗ്രാമാലയേന നാരായണേന കൃതായാം ക്രിയാസാരവ്യാഖ്യായാംˮ എന്ന കുറിപ്പാണു് ഈ ഊഹത്തിനു ലക്ഷ്യം. മൂലഗ്രന്ഥകാരനെപ്പറ്റി അദ്ദേഹം, ʻʻഅഥ കശ്ചിദ്വിപശ്ചിദഗ്രേസരസ്തന്ത്രാചാര്യസ്തന്ത്രിണാംതന്ത്രാഗമാര്‍ത്ഥേ തല്‍പ്രതിപാദിതക്രിയാപ്രയോഗേ ച വ്യാമൂഢാനാമനുഗ്രഹായ ക്രിയാസാരമിതി യഥാര്‍ത്ഥാഹ്വയം ഗ്രന്ഥം ചികീര്‍ഷുഃˮ എന്നു മാത്രമേ പറയുന്നുള്ളു. ക്രിയാസാരകാരന്‍ ʻനാരായണം പ്രഭുംʼ എന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ. ശ്ലേഷസാമര്‍ത്ഥ്യം കൊണ്ടു് അദ്ദേഹം തനിക്കു മാര്‍ഗ്ഗദര്‍ശകമായിരുന്ന തന്ത്രസമുച്ചയം നിര്‍മ്മിച്ച ചേന്നാസ്സു നമ്പൂരിപ്പാടിനെക്കൂടി കടാക്ഷിക്കുന്നില്ലേ എന്നു ഞാന്‍ സംശയിക്കുന്നു.
 <references/>
-<br/>
+{{Ulloor/HistLit}}

@@ Line 982: / Line 982: @@
 എന്ന ശ്ലോകം അതിലുള്‍പ്പെടുന്നു. ബാലഗോപാലസ്തുതി ഓരോ ശ്ലോകത്തിനും ഓരോ മനോഹരമായ ചിത്രത്തോടുകൂടി ഉത്തരഭാരതത്തില്‍ കണ്ടെടുത്തിട്ടുള്ള ഒരു സ്തോത്രരത്നമാണു്. ഭാവനാമുകുരം ആഗമസമ്പ്രാദായത്തില്‍ ശ്രീകൃഷ്ണധ്യാനത്തിനു് ഉപയോഗിയ്ക്കേണ്ട മറ്റൊരു വിശിഷ്ടസ്തോത്രമാകുന്നു. രാമചന്ദ്രാഷ്ടകം ശ്രീരാമപരമാണു്. ʻʻകൃഷ്ണകേളിശുകഭക്തി കന്ദളീം പുഷ്ണതീˮ എന്നു് അതിലും കവിമുദ്ര കാണുന്നു. ഗണപതിസ്തോത്രത്തില്‍ വടതരുമൂലസ്ഥിതനായ വിഘ്നേശ്വരനെ കവി സ്തുതിക്കുന്നു; ആ സ്തോത്രത്തിന്റെ നിര്‍മ്മിതി മൈസൂരില്‍ ദോരസമുദ്രത്തില്‍വച്ചായിരുന്നു. പുരുഷകാരത്തിന്റെ നിര്‍മ്മാണം കാഞ്ചീപുരത്തു വച്ചായിരുന്നു എന്നു മുന്‍പു പറഞ്ഞുവല്ലോ. കാര്‍ക്കോടകസ്തോത്രത്തില്‍നിന്നു് ഒരു ശ്ലോകം താഴെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു.
 <poem>
-::ʻʻകാര്‍ക്കോടകേശ്വരോ ജീയാദര്‍ക്കകോടിസമപ്രഭഃ\\
+::ʻʻകാര്‍ക്കോടകേശ്വരോ ജീയാദര്‍ക്കകോടിസമപ്രഭഃ
 ::കര്‍ക്കശേതരസൗഭാഗ്യസ്തര്‍ക്കദുര്‍ഗ്രഹവിഗ്രഹഃˮ
 </poem>

@@ Line 1,080: / Line 1,080: @@
 ::ʻʻപ്രണിപത്യ ചന്ദ്രചൂഡം ശ്രീമല്‍കുലശേഖരാനീന്ദ്രകൃതം
 ::തപതീസംവരണാഖ്യം നാടകമധികൃത്യ വിവരണംക്രിയതേ.ˮ
-{{center|(സംവരണവ്യാഖ്യ)}}
+{{right|(സംവരണവ്യാഖ്യ)}}
 ::ʻʻശിവായാശേഷഗുരവേ ശിവായൈ തദ്ഭിദാഭിദേ
 ::ആഭ്യാമനന്യരൂപായ മഹ്യഞ്ച സതതം നമഃ
 ::യതശ്ശിവസ്യാങ്കുരിതാ വിദുഷാഞ്ച കൃപാ മയി
 ::വ്യാകരോമി യഥാബോധം തല്‍ സുഭദ്രാധനഞ്ജയം.ˮ
-{{center|(ധനഞ്ജയവ്യാഖ്യ)}}
+{{right|(ധനഞ്ജയവ്യാഖ്യ)}}
 ::ʻʻഗുണവ്യതികരക്രമപ്രസൃമരാന്യധീവൃത്തിഭിഃ
 ::പ്രഗേതനമനുജ്ത്സിതശ്രുതിപഥൈരനാദീനവം
@@ Line 1,093: / Line 1,093: @@
 ::വ്യസ്താവ്യസ്തതയാശേഷതത്വസ്വാത്മസുനിര്‍ഭരം
 ::ശിവം ദേശികമാശ്രിത്യ നാഗാനന്ദം വിമൃശ്യതേ.ˮ
-{{center|(നാഗാനന്ദവ്യാഖ്യ–ഉപക്രമം)}}
+{{right|(നാഗാനന്ദവ്യാഖ്യ–ഉപക്രമം)}}
 ::ʻʻശ്രീശങ്കരോരുകരുണാജനനീഭൃതേന
 ::രാമേണ ദാശരഥിവൃത്തസുജീവനേന
@@ Line 1,101: / Line 1,101: @@
 ::ദ്വിഷതാം ന ഗുണഃ കോപി ന ദോഷസ്സുഹൃദാമപി
 ::പ്രകാശേത; തടസ്ഥോത്ര വിവിനക്ത്യുഭയം ജനഃ.ˮ
-{{center|(ടി. ഉപസംഹാരം)}}
+{{right|(ടി. ഉപസംഹാരം)}}
 </poem>
 ഉപോത്തമശ്ലോകത്തില്‍നിന്നു ശിവരാമനെ രാമനെന്നും വിളിച്ചുവന്നിരുന്നു എന്നും, രാമായണംവായനയായിരുന്നു

@@ Line 92: / Line 92: @@
 കാവ്യാനാമാലോകേ പടുമനസോ വാസുദേവനാമാ ലോകേ.
 കീര്‍ത്തിമദഭ്രാന്തേന സ്മരതാ ഭാരതസുധാമദഭ്രാന്തേന
-ജഗദപഹാസായ മിതാ പാര്‍ത്ഥകഥാ,
+ജഗദപഹാസായ മിതാ പാര്‍ത്ഥകഥാ, കല്മഷാപഹാ സാ യമിതാ.ˮ
 ʻʻഗജരാജഗതിയും രണശൂരനും പ്രജാക്ഷേമൈകദീക്ഷിതനുമായ ʻകുലശേഖരന്‍ʼ എന്ന മഹാരാജാവു രാജ്യപരിപാലനം ചെയ്യുന്ന കാലത്തു്, വേദാധ്യായിയും ഭഗവദ്ഭക്തനുമായി ʻഭാരതഗുരുʼ എന്നൊരു പണ്ഡിതന്‍ ജീവിച്ചിരുന്നു. പുരാണ
 </poem>