സാഹിത്യവാരഫലം 1985 11 17 - Revision history

Rahul.ts.brahma: /* പലരും പലതും */

2014-09-24T05:55:59Z

‎പലരും പലതും

Rahul.ts.brahma: /* സക്കറിയയുടെ കഥ */

2014-09-24T05:51:55Z

‎സക്കറിയയുടെ കഥ

Rahul.ts.brahma: /* ചോദിച്ചു നോക്കൂ */

2014-09-24T05:47:24Z

‎ചോദിച്ചു നോക്കൂ

Rahul.ts.brahma: /* മുത്തശ്ശിയുടെ മട്ടില്‍ */

2014-09-24T05:42:10Z

‎മുത്തശ്ശിയുടെ മട്ടില്‍

Rahul.ts.brahma at 05:16, 24 September 2014

2014-09-24T05:16:32Z

Cvr: /* പലരും പലതും */

2014-08-20T17:20:25Z

‎പലരും പലതും

Cvr: /* പലരും പലതും */

2014-08-20T17:19:52Z

‎പലരും പലതും

Cvr: Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

2014-08-20T17:18:22Z

Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

Show changes

@@ Line 79: / Line 79: @@
 {{Ordered list
-| &ldquo;മയ്യഴിയുടെ ഗാഥാകാരനെക്കുറിച്ചു് മറ്റാരോ നടത്തിയ &lsquo;അനശ്വര&rsquo; പ്രയോഗത്തെ ഈയടുത്തകാലത്തു് ഒരു പ്രശസ്ത നിരൂപകന്‍ ശക്തമായി വിമര്‍ശിച്ചിരുന്നു. മലയാളത്തിലാകുമ്പോള്‍ മോശം മറ്റു ഭാഷകളിലാകുമ്പോള്‍ കേമം എന്ന &lsquo;മുറ്റത്തെ മുല്ലട കോംപ്ളക്സാണു് ഈ നിരൂപകനെ നയിക്കുന്നതെന്നതിനാല്‍ നമുക്കു് പ്രയോഗം തുടരാവുന്നതേയുള്ളു.ഠ എന്നു് എന്‍. വി. വിനോദ് ചന്ദ്രിക ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍. വിനോദ് ഗുരോ! ഈ പാപി ഞാനാണോ? എങ്കില്‍ ഞാന്‍ നിരൂപകനൊന്നുമല്ലെന്നു് അങ്ങയെ സവിനയം അറിയിക്കട്ടെ. ഞാന്‍ വെറുമൊരു ലിറ്റററി ജര്‍ണ്ണലിസ്റ്റ്. ക്രമനിബദ്ധമായ രീതിയില്‍ ക്ലാസ്സിക്കുകള്‍ വായിച്ചു് ഉപസ്ഥിതി നേടാത്ത ജര്‍ണ്ണലിസ്റ്റ് മാത്രം.
+| &ldquo;മയ്യഴിയുടെ ഗാഥാകാരനെക്കുറിച്ചു് മറ്റാരോ നടത്തിയ &lsquo;അനശ്വര&rsquo; പ്രയോഗത്തെ ഈയടുത്തകാലത്തു് ഒരു പ്രശസ്ത നിരൂപകന്‍ ശക്തമായി വിമര്‍ശിച്ചിരുന്നു. മലയാളത്തിലാകുമ്പോള്‍ മോശം മറ്റു ഭാഷകളിലാകുമ്പോള്‍ കേമം എന്ന &lsquo;മുറ്റത്തെ മുല്ലട കോംപ്ലക്സാണു് ഈ നിരൂപകനെ നയിക്കുന്നതെന്നതിനാല്‍ നമുക്കു് പ്രയോഗം തുടരാവുന്നതേയുള്ളു. ഠ എന്നു് എന്‍. വി. വിനോദ് ചന്ദ്രിക ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍. വിനോദ് ഗുരോ! ഈ പാപി ഞാനാണോ? എങ്കില്‍ ഞാന്‍ നിരൂപകനൊന്നുമല്ലെന്നു് അങ്ങയെ സവിനയം അറിയിക്കട്ടെ. ഞാന്‍ വെറുമൊരു ലിറ്റററി ജര്‍ണ്ണലിസ്റ്റ്. ക്രമനിബദ്ധമായ രീതിയില്‍ ക്ലാസ്സിക്കുകള്‍ വായിച്ചു് ഉപസ്ഥിതി നേടാത്ത ജര്‍ണ്ണലിസ്റ്റ് മാത്രം.
 | നൂലുപൊട്ടി പട്ടം പറന്നുപോയതില്‍ ദുഃഖിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ ആശ്ലേഷിച്ചുകൊണ്ടു് പ്രമീളാദേവി &ldquo;നിന്നെയെന്മാറില്‍ ചേര്‍ത്തു വിമൂകം നില്ക്കെ സ്നേഹം നല്കലിലത്രേ, സാക്ഷാല്‍ മുക്തിയെന്നറിയുന്നൂ.&rdquo; എന്നു പറയുമ്പോള്‍ സഹൃദയന്റെ കണ്ണുകള്‍ ആര്‍ദ്രങ്ങളാവുന്നു. (കവിത ദേശാഭിമാനി ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍) &ldquo;കേന്ദ്രമന്ത്രിസഭയുടെ അഴിച്ചു പണിയില്‍ ഡോ.കെ. ജി. അടിയോടി അതൃപ്തിപ്രകടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു&rdquo; എന്ന വാര്‍ത്തയെ അവലംബിച്ചുകൊണ്ടു് അഭിവന്ദ്യസുഹൃത്തായ ഡി.സി. പറയുന്നു. &ldquo;നാരായണനും കൃഷ്ണകുമാറും ഒഴിച്ചുള്ള എല്ലാ എം. പി മാര്‍ക്കും കാണും അതൃപ്തി.&rdquo; ഈയുള്ളവനും ഡി.സി.യോടുയോജിക്കുന്നു. &lsquo;നമ്മുടെ&rsquo; കെ.ജി. അടിയോടിയെന്നും &lsquo;നമ്മുടെ&rsquo; നാരായണനെന്നും &lsquo;നമ്മുടെ&rsquo; കൃഷ്ണകുമാറെന്നും തിരുത്തിയെഴുതിയിരുന്നെങ്കില്‍ ഡി.സി. ക്കു് അവരോടുള്ള അടുപ്പംകൂടി വ്യക്തമായേനെ. ഡി.സിയോടു് വായനക്കാര്‍ക്കുള്ള ബഹുമാനവും വര്‍ദ്ധിച്ചേനെ (ഡി.സിയുടെ കമന്റ് മനോരാജ്യത്തില്‍).

@@ Line 74: / Line 74: @@
 ==സക്കറിയയുടെ കഥ==
-ഒരിക്കല്‍ എന്നെ പേപ്പട്ടി കടിച്ചു സര്‍ക്കാരാശുപത്രിയില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ ക്രൂരമായ പെരുമാറ്റമാണുണ്ടായതു്. തിരിച്ചു ദുഃഖിച്ചുവരുമ്പോള്‍ ഡോക്ടര്‍ വി.പി. ശര്‍മ്മയെ കണ്ടു. അദ്ദേഹം എന്നെ രക്ഷിച്ചു. കൂന്നൂരുനിന്നു വാക്സിന്‍ വരുത്തി അദ്ദേഹം കത്തിവച്ചു. ശര്‍മ്മയെ കണ്ടില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ ഞാന്‍ &ldquo;കുരച്ചു&rdquo; മരിച്ചേനേ. കഥകളെ സംഗ്രഹിച്ചെഴുതുമ്പോള്‍ പേപ്പട്ടി എന്നെ കടിച്ചതാണു് ഓര്‍മ്മയിലെത്തുക. സംക്ഷേപിക്കല്‍ ഒരുതരത്തിലുള്ള &lsquo;പേപ്പട്ടി കടിക്കല്‍&rsquo;തന്നെ. സക്കറിയ മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍ എഴുതിയ &lsquo;തീവണ്ടിക്കൊള്ള&rsquo; എന്ന കഥയുടെ ചുരുക്കമെഴുതാന്‍ എനിക്കു് അതുകൊണ്ടു മടിയുണ്ടു്. എങ്കിലും അതല്ലേ പറ്റൂ. രാജന്‍ ദാരിദ്ര്യംകൊണ്ടു് തീവണ്ടി കൊള്ളയടിക്കാന്‍പോയി. കൂടെ മകനുമുണ്ടു്. പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ ചുവന്നകൊടി കൊടുക്കാത്തതുകൊണ്ടു് അവന്‍ പാളത്തിന്റെ ഒത്ത നടുവില്‍ നിന്നുകൊണ്ടു കൈകാണിച്ചു. തീവണ്ടി നിന്നില്ല. അതു കയറി താന്‍ മരിക്കുമെന്നായപ്പോള്‍ രാജന്‍ പാളത്തില്‍നിന്നു് ഓടിയിറങ്ങി രക്ഷപ്പെട്ടു. ആരെയും വകവയ്ക്കാത്ത തീവണ്ടി സീല്‍ക്കാരത്തോടെ പാഞ്ഞുപോയി. പ്രതിരൂപാത്മക സ്വഭാവമുള്ള കഥയാണിതു്. അനന്തങ്ങളായ അര്‍ത്ഥവി‍ശേഷങ്ങള്‍ അതു ധ്വനിപ്പിക്കുന്നു. മഹനീയമായ രാഷ്ട്രത്തെ ക്ഷദ്രങ്ങളായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍കൊണ്ടു് കീഴ്പ്പെടുത്താനാവില്ല എന്നതു് ഒരാശയം. ഇങ്ങനെ എത്രയെത്ര അര്‍ത്ഥവിശേഷങ്ങള്‍ കഥയുടെ ഓരോ വാക്കും അതിന്റെ സാകല്യാവസ്ഥയിലേക്കുള്ള പരമഫലത്തിലേക്കുചെല്ലുന്നു.. ചിന്തോദ്ദീപകവും വികാര പ്രധാനവും ആയ കഥ.
+ഒരിക്കല്‍ എന്നെ പേപ്പട്ടി കടിച്ചു സര്‍ക്കാരാശുപത്രിയില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ ക്രൂരമായ പെരുമാറ്റമാണുണ്ടായതു്. തിരിച്ചു ദുഃഖിച്ചുവരുമ്പോള്‍ ഡോക്ടര്‍ വി.പി. ശര്‍മ്മയെ കണ്ടു. അദ്ദേഹം എന്നെ രക്ഷിച്ചു. കൂന്നൂരുനിന്നു വാക്സിന്‍ വരുത്തി അദ്ദേഹം കത്തിവച്ചു. ശര്‍മ്മയെ കണ്ടില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ ഞാന്‍ &ldquo;കുരച്ചു&rdquo; മരിച്ചേനേ. കഥകളെ സംഗ്രഹിച്ചെഴുതുമ്പോള്‍ പേപ്പട്ടി എന്നെ കടിച്ചതാണു് ഓര്‍മ്മയിലെത്തുക. സംക്ഷേപിക്കല്‍ ഒരുതരത്തിലുള്ള &lsquo;പേപ്പട്ടി കടിക്കല്‍&rsquo;തന്നെ. സക്കറിയ മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍ എഴുതിയ &lsquo;തീവണ്ടിക്കൊള്ള&rsquo; എന്ന കഥയുടെ ചുരുക്കമെഴുതാന്‍ എനിക്കു് അതുകൊണ്ടു മടിയുണ്ടു്. എങ്കിലും അതല്ലേ പറ്റൂ. രാജന്‍ ദാരിദ്ര്യംകൊണ്ടു് തീവണ്ടി കൊള്ളയടിക്കാന്‍പോയി. കൂടെ മകനുമുണ്ടു്. പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ ചുവന്നകൊടി കൊടുക്കാത്തതുകൊണ്ടു് അവന്‍ പാളത്തിന്റെ ഒത്ത നടുവില്‍ നിന്നുകൊണ്ടു കൈകാണിച്ചു. തീവണ്ടി നിന്നില്ല. അതു കയറി താന്‍ മരിക്കുമെന്നായപ്പോള്‍ രാജന്‍ പാളത്തില്‍നിന്നു് ഓടിയിറങ്ങി രക്ഷപ്പെട്ടു. ആരെയും വകവയ്ക്കാത്ത തീവണ്ടി സീല്‍ക്കാരത്തോടെ പാഞ്ഞുപോയി. പ്രതിരൂപാത്മക സ്വഭാവമുള്ള കഥയാണിതു്. അനന്തങ്ങളായ അര്‍ത്ഥവി‍ശേഷങ്ങള്‍ അതു ധ്വനിപ്പിക്കുന്നു. മഹനീയമായ രാഷ്ട്രത്തെ ക്ഷുദ്രങ്ങളായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍കൊണ്ടു് കീഴ്പ്പെടുത്താനാവില്ല എന്നതു് ഒരാശയം. ഇങ്ങനെ എത്രയെത്ര അര്‍ത്ഥവിശേഷങ്ങള്‍ കഥയുടെ ഓരോ വാക്കും അതിന്റെ സാകല്യാവസ്ഥയിലേക്കുള്ള പരമഫലത്തിലേക്കുചെല്ലുന്നു.. ചിന്തോദ്ദീപകവും വികാര പ്രധാനവും ആയ കഥ.
 ==പലരും പലതും==

@@ Line 46: / Line 46: @@
 ==ചോദിച്ചു നോക്കൂ==
-നമ്മള്‍ അന്യൂനമെന്നു കരുതുന്ന രചനകള്‍പോലും അവയുടെ രചയിതാക്കള്‍ക്കു് അന്യൂനങ്ങളായി തോന്നുകില്ല. അപ്പോള്‍ അവര്‍ പൂര്‍ണ്ണമാക്കാതെ ഇട്ടിട്ടുപോയ രചനകളെക്കുറിച്ചു് എന്തുപറയാനിരിക്കുന്നു. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ സൌകര്യമുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ അവര്‍ അതു തീകത്തിച്ചുകളയുമായിരുന്നു. കവിയോടും നോവലിസ്റ്റിനോടുമൊക്കെ ചെയ്യാവുന്നു ഏറ്റവും വലിയ അപരാധം അവര്‍ ചവറെന്നുകരുതി തള്ളിയിട്ടിട്ടുപോയ അത്തരം രചനകളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുക എന്നതാണു്. കുങ്കുമം വാരികയില്‍ ഇപ്പോള്‍ പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന &lsquo;പെണ്ണും വേദാന്തവും&rsquo; എന്ന കാവ്യം 1950-ല്‍ ജനശക്തിവാരികയില്‍ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയതാണു്. കലാശൂന്യമെന്നുകണ്ടു് അതിന്റെ രചയിതാവായ വയലാര്‍ രാമവര്‍മ്മ തന്റെ ഒരു കാവ്യസമാഹാരഗ്രന്ഥത്തിലും അതു ഉള്‍പ്പെടുത്താതിരുന്നതാണു്. ഒരു വേശ്യയും ഒരു സന്ന്യാസിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ വിലക്ഷണമായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഈ രചനയില്‍ കാവ്യചിന്തകളില്ല, ആകര്‍ഷകത്വമുള്ള ഇമേജുകളില്ല, രചനാപാടവമില്ല. എങ്കിലും &ldquo;സമ്പാദകനായ&rdquo; പെരുമ്പളം രവി അതു് വാരികയുടെ താളില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. &ldquo;കരഗതമെരാമലമണിവരമുടനുപേക്ഷിച്ചു കാചത്തെയെന്തു നീ കാംക്ഷിപ്പതോമലേ&rdquo; എന്നു പണ്ടു രാവണന്‍ സീതയോടല്ല  ചോദിച്ചതു്. ഇരുപതാം ശതാബ്ദത്തിലെ പെരുമ്പളം രവിയെ നേരത്തേ കണ്ടുകൊണ്ടു് അദ്ദേഹത്തോടു ചോദിച്ചതാണതു്.
+നമ്മള്‍ അന്യൂനമെന്നു കരുതുന്ന രചനകള്‍പോലും അവയുടെ രചയിതാക്കള്‍ക്കു് അന്യൂനങ്ങളായി തോന്നുകില്ല. അപ്പോള്‍ അവര്‍ പൂര്‍ണ്ണമാക്കാതെ ഇട്ടിട്ടുപോയ രചനകളെക്കുറിച്ചു് എന്തുപറയാനിരിക്കുന്നു. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ സൗകര്യമുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ അവര്‍ അതു തീകത്തിച്ചുകളയുമായിരുന്നു. കവിയോടും നോവലിസ്റ്റിനോടുമൊക്കെ ചെയ്യാവുന്നു ഏറ്റവും വലിയ അപരാധം അവര്‍ ചവറെന്നുകരുതി തള്ളിയിട്ടിട്ടുപോയ അത്തരം രചനകളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുക എന്നതാണു്. കുങ്കുമം വാരികയില്‍ ഇപ്പോള്‍ പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന &lsquo;പെണ്ണും വേദാന്തവും&rsquo; എന്ന കാവ്യം 1950-ല്‍ ജനശക്തിവാരികയില്‍ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയതാണു്. കലാശൂന്യമെന്നുകണ്ടു് അതിന്റെ രചയിതാവായ വയലാര്‍ രാമവര്‍മ്മ തന്റെ ഒരു കാവ്യസമാഹാരഗ്രന്ഥത്തിലും അതു ഉള്‍പ്പെടുത്താതിരുന്നതാണു്. ഒരു വേശ്യയും ഒരു സന്ന്യാസിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ വിലക്ഷണമായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഈ രചനയില്‍ കാവ്യചിന്തകളില്ല, ആകര്‍ഷകത്വമുള്ള ഇമേജുകളില്ല, രചനാപാടവമില്ല. എങ്കിലും &ldquo;സമ്പാദകനായ&rdquo; പെരുമ്പളം രവി അതു് വാരികയുടെ താളില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. &ldquo;കരഗതമെരാമലമണിവരമുടനുപേക്ഷിച്ചു കാചത്തെയെന്തു നീ കാംക്ഷിപ്പതോമലേ&rdquo; എന്നു പണ്ടു രാവണന്‍ സീതയോടല്ല  ചോദിച്ചതു്. ഇരുപതാം ശതാബ്ദത്തിലെ പെരുമ്പളം രവിയെ നേരത്തേ കണ്ടുകൊണ്ടു് അദ്ദേഹത്തോടു ചോദിച്ചതാണതു്.
 രാമവര്‍മ്മ വേശ്യയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

@@ Line 32: / Line 32: @@
 ==മുത്തശ്ശിയുടെ മട്ടില്‍==
-ഏകാന്തത്തില്‍ മനുഷ്യന്‍ വിചിത്രമായി പെരുമാറാറുണ്ടു്. ഒരു ദിവസം രാത്രി ഞാനും ബന്ധുക്കളുംകൂടി വഞ്ചിയൂര്‍ എന്ന സ്ഥലത്തെ ഒരു വീട്ടിലേക്കു പോവുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെകൂടെ പ്രശസ്തനായ അഭിനേതാവും മേക്കപ്പ് ആര്‍ട്ടിസ്റ്റുമായ കെ.വി. നീലകണ്ഠന്‍നായര്‍ കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം മുന്‍പില്‍ നടക്കുകയാണു്. പെട്ടെന്നു് നീലകണ്ഠന്‍നായര്‍ റോഡിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്തു്നിന്നു. നട്ടെല്ലു പിറകോട്ടു വളച്ചു. ഇടതുകൈയില്‍ വില്ലുപിടിച്ചിരിക്കുന്ന അഭിനയം. വലതുകൈ അമ്പു് അയയ്ക്കാന്‍ ഭാവിക്കുന്നരീതി. ആ പ്രദേശം മുഴുവന്‍ കേള്‍ക്കുന്ന മട്ടില്‍ അദ്ദേഹം അലറി &ldquo;രാക്ഷസരാജാവായ രാവണാ, നീ എനിക്കു ശഷ്പതുല്യന്‍&rdquo; എന്റെ കാരണവന്റെ ഭാര്യ ഭവാനി അമ്മ &ldquo;ങേ ങേ കൊച്ചീലാണ്ടാ, എന്തോന്നിതു്?&rdquo; എന്നു ചോദിച്ചു. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ശേഖരപിള്ള എന്നൊരാള്‍ &ldquo;അണ്ണാ&rdquo; എന്നുവിളിച്ചുകൊണ്ടു് ഒറ്റച്ചാട്ടം. കെ.വി. നീലകണ്ഠന്‍ നായര്‍ക്കു ഭ്രാന്തുപിടിച്ചുവെന്നാണു ഞാന്‍ വിചാരിച്ചതു്. ഭ്രാന്തല്ലായിരുന്നു. അക്കാലത്തു് അദ്ദേഹം കൈനിക്കരസ്സഹോദരന്മാര്‍, പി.കെ. വിക്രമന്‍നായര്‍ ഇവരോടൊരുമിച്ചു് &lsquo;രാമായണം&rsquo; നാടകം അഭിനയിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നു് അദ്ദേഹം ലക്ഷ്മണനായി മാറിപ്പോയി. വഞ്ചിയൂരെ അക്കാലത്തെ ചെമ്മണ്ണുനിറഞ്ഞ റോഡ് കാനനമാര്‍ഗ്ഗമായി തോന്നിപ്പോയി അദ്ദേഹത്തിനു്. പാതയുടെ രണ്ടുവശത്തുമുള്ള വീടുകള്‍ മാമരങ്ങളായും കുറച്ചകലെയുള്ള ശ്രീമൂലവിലാസം ഇംഗ്ളീഷ് ഹൈസ്കൂളിന്റെ വലിയ ഗെയ്റ്റ് ലങ്കയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനദ്വാരമായും നീലകണ്ഠന്‍നായര്‍ക്കു തോന്നിയിരിക്കണം. ലക്ഷ്മണന്‍ വീണ്ടും കെ.വി. നീലകണ്ഠന്‍നായരാകാന്‍ കുറെ സമയം വേണ്ടിവന്നു. പിന്നീടു് അദ്ദേഹം ലജ്ജിച്ചു നടന്നതു് എന്റെ മനക്കണ്ണു് ഇപ്പോഴും കാണുന്നു. മാക്സിം ഗോര്‍ക്കിയുടെ Fragments from My Diary എന്ന രസകരമായ പുസ്തകത്തില്‍ ഇമ്മട്ടിലുള്ള അനേകം സംഭവങ്ങള്‍ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ടു്. ഒരെണ്ണം പറയാം. പാതിരിയായ വ്ളാഡിമിര്‍സ്കി ഒരു ബൂട്ടെടുത്തു മുന്‍പില്‍ വച്ചിട്ടു് &ldquo;ഇനി, പോ&rdquo; എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടു് &ldquo;ഹാ, നിനക്കു പോകാന്‍ വയ്യ അല്ലേ&rdquo; എന്നു ചോദിച്ചു. തുടര്‍ന്നു് അന്തസ്സോടും ആത്മവിശ്വാസത്തോടുംകൂടി അയാള്‍ ഇങ്ങനെയും കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു: &ldquo;നോക്കു് എന്നെക്കൂടാതെ നിനക്കു് ഒരിടത്തും പോകാന്‍ വയ്യ!&rdquo; ഇത്രയും പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞപ്പോഴാണു് ഗോര്‍ക്കി അതൊക്കെ കേട്ടുകൊണ്ടു പാതിരിയുടെ മുന്‍പിലേക്കു ചെന്നതു്. &ldquo;അച്ചനെന്തുചെയ്യുന്നു?&rdquo; എന്നു ഗോര്‍ക്കി ചോദിച്ചു. പാതിരി അദ്ദേഹത്തെ സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയിട്ടു് മറുപടി നല്കി: &ldquo;ഈ ബൂട്ടിന്റെ കാര്യം. ഇതിന്റെ അടിത്തോല്‍ നന്നെ തേഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴൊക്കെ മോശമായ ബൂട്ട്സാണു് അവരുണ്ടാക്കുന്നതു്.&rdquo;
+ഏകാന്തത്തില്‍ മനുഷ്യന്‍ വിചിത്രമായി പെരുമാറാറുണ്ടു്. ഒരു ദിവസം രാത്രി ഞാനും ബന്ധുക്കളുംകൂടി വഞ്ചിയൂര്‍ എന്ന സ്ഥലത്തെ ഒരു വീട്ടിലേക്കു പോവുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെകൂടെ പ്രശസ്തനായ അഭിനേതാവും മേക്കപ്പ് ആര്‍ട്ടിസ്റ്റുമായ കെ.വി. നീലകണ്ഠന്‍നായര്‍ കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം മുന്‍പില്‍ നടക്കുകയാണു്. പെട്ടെന്നു് നീലകണ്ഠന്‍നായര്‍ റോഡിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്തുനിന്നു. നട്ടെല്ലു പിറകോട്ടു വളച്ചു. ഇടതുകൈയില്‍ വില്ലുപിടിച്ചിരിക്കുന്ന അഭിനയം. വലതുകൈ അമ്പു് അയയ്ക്കാന്‍ ഭാവിക്കുന്നരീതി. ആ പ്രദേശം മുഴുവന്‍ കേള്‍ക്കുന്ന മട്ടില്‍ അദ്ദേഹം അലറി &ldquo;രാക്ഷസരാജാവായ രാവണാ, നീ എനിക്കു ശഷ്പതുല്യന്‍&rdquo; എന്റെ കാരണവന്റെ ഭാര്യ ഭവാനി അമ്മ &ldquo;ങേ ങേ കൊച്ചീലാണ്ടാ, എന്തോന്നിതു്?&rdquo; എന്നു ചോദിച്ചു. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ശേഖരപിള്ള എന്നൊരാള്‍ &ldquo;അണ്ണാ&rdquo; എന്നുവിളിച്ചുകൊണ്ടു് ഒറ്റച്ചാട്ടം. കെ.വി. നീലകണ്ഠന്‍ നായര്‍ക്കു ഭ്രാന്തുപിടിച്ചുവെന്നാണു ഞാന്‍ വിചാരിച്ചതു്. ഭ്രാന്തല്ലായിരുന്നു. അക്കാലത്തു് അദ്ദേഹം കൈനിക്കരസ്സഹോദരന്മാര്‍, പി.കെ. വിക്രമന്‍നായര്‍ ഇവരോടൊരുമിച്ചു് &lsquo;രാമായണം&rsquo; നാടകം അഭിനയിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നു് അദ്ദേഹം ലക്ഷ്മണനായി മാറിപ്പോയി. വഞ്ചിയൂരെ അക്കാലത്തെ ചെമ്മണ്ണുനിറഞ്ഞ റോഡ് കാനനമാര്‍ഗ്ഗമായി തോന്നിപ്പോയി അദ്ദേഹത്തിനു്. പാതയുടെ രണ്ടുവശത്തുമുള്ള വീടുകള്‍ മാമരങ്ങളായും കുറച്ചകലെയുള്ള ശ്രീമൂലവിലാസം ഇംഗ്ലീഷ് ഹൈസ്കൂളിന്റെ വലിയ ഗെയ്റ്റ് ലങ്കയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനദ്വാരമായും നീലകണ്ഠന്‍നായര്‍ക്കു തോന്നിയിരിക്കണം. ലക്ഷ്മണന്‍ വീണ്ടും കെ.വി. നീലകണ്ഠന്‍നായരാകാന്‍ കുറെ സമയം വേണ്ടിവന്നു. പിന്നീടു് അദ്ദേഹം ലജ്ജിച്ചു നടന്നതു് എന്റെ മനക്കണ്ണു് ഇപ്പോഴും കാണുന്നു. മാക്സിം ഗോര്‍ക്കിയുടെ Fragments from My Diary എന്ന രസകരമായ പുസ്തകത്തില്‍ ഇമ്മട്ടിലുള്ള അനേകം സംഭവങ്ങള്‍ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ടു്. ഒരെണ്ണം പറയാം. പാതിരിയായ വ്ളാഡിമിര്‍സ്കി ഒരു ബൂട്ടെടുത്തു മുന്‍പില്‍ വച്ചിട്ടു് &ldquo;ഇനി, പോ&rdquo; എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടു് &ldquo;ഹാ, നിനക്കു പോകാന്‍ വയ്യ അല്ലേ&rdquo; എന്നു ചോദിച്ചു. തുടര്‍ന്നു് അന്തസ്സോടും ആത്മവിശ്വാസത്തോടുംകൂടി അയാള്‍ ഇങ്ങനെയും കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു: &ldquo;നോക്കു് എന്നെക്കൂടാതെ നിനക്കു് ഒരിടത്തും പോകാന്‍ വയ്യ!&rdquo; ഇത്രയും പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞപ്പോഴാണു് ഗോര്‍ക്കി അതൊക്കെ കേട്ടുകൊണ്ടു പാതിരിയുടെ മുന്‍പിലേക്കു ചെന്നതു്. &ldquo;അച്ചനെന്തുചെയ്യുന്നു?&rdquo; എന്നു ഗോര്‍ക്കി ചോദിച്ചു. പാതിരി അദ്ദേഹത്തെ സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയിട്ടു് മറുപടി നല്കി: &ldquo;ഈ ബൂട്ടിന്റെ കാര്യം. ഇതിന്റെ അടിത്തോല്‍ നന്നെ തേഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴൊക്കെ മോശമായ ബൂട്ട്സാണു് അവരുണ്ടാക്കുന്നതു്.&rdquo;
 ഏകാന്തത്തില്‍ മനുഷ്യന്‍ ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നതു മനസ്സിലാക്കാം. നാലുപേര്‍ കേള്‍ക്കെ ഉന്മത്തപ്രലപനം നടത്തിയാല്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നതെങ്ങനെ? പൂരവും പ്രേമഭാജനവും ഒന്നുപോലെയെന്നാണു് പെരിങ്ങോടു ശങ്കരനാരായണന്‍ ബോധത്തികവോടുകൂടി നമ്മളോടു പറയുന്നതു്. പൂരത്തിനു് ആനയുണ്ടു്. അവളും ആനതന്നെ (ഗജരാജവിരാജിത മന്ദഗതിയില്‍) മേനക വിശ്വാമിത്രന്റെ മനസ്സു് ഇളക്കി. പ്രേമഭാജനമാകുന്ന മേനക കാഴ്ചക്കാരായ താടിക്കാരുടെ മനസ്സു് ഇളക്കിവിടുന്നു. പഞ്ചവാദ്യവും ഇലത്താളവും മറ്റും പുരത്തില്‍ പ്രേമഭാജനത്തിന്റെ വളകളുടെ ശബ്ദം പഞ്ചവാദ്യമോ ഇലത്താളമോ ആകാം. പൂരത്തിനു് മത്താപ്പു് പ്രേമഭാജനത്തിനു പുഞ്ചിരിയെന്ന മത്താപ്പു്. പുത്തന്‍ സാരിയുളവാക്കുന്ന ഭാവവിശേഷം അവള്‍ക്കു് പൂരത്തിനുമുണ്ടു് ഭാവവിശേ‍ഷം. അറ്റം കൂര്‍ത്ത മട്ടില്‍ കമ്പിക്കാലില്‍ കെട്ടിയിടുന്ന സാറ്റിന്‍ തുണി പൂരത്തിന്റെ ഒരലങ്കാരവസ്തുവാണല്ലൊ. താലങ്ങള്‍ നിരവധിയുണ്ടു് പൂരത്തിനു്. കാമിനി പൂത്താലവുമായി വരുന്നു. കൂത്തുണ്ടു് പൂരത്തിനു്. പേക്കൂത്തു നടത്തുന്നു കാമിനി കാമുകനില്‍. പൂരവും പെണ്ണും ഒന്നുതന്നെ. എക്സ്പ്രസ്സ് വാരികയിലെ പൂരം എന്ന &lsquo;കാവ്യം&rsquo; നോക്കിയാലും ഇതിലുംഭേദം പ്രേമഭാജനവും എക്സ്പ്രസ്സ് വാരികയും ഒന്നാണെന്നു സ്ഥാപിക്കുകയായിരുന്നു. അതിനു പ്രയാസമൊട്ടില്ലതാനും. മുത്തശ്ശിമാരുടെ മട്ടില്‍ ചോദിക്കാന്‍ തോന്നുന്നു: &ldquo;ഭഗവാനേ തൃശൂര്‍ ദേവാലയത്തില്‍ കുടികൊള്ളുന്ന തമ്പുരാനേ, എന്തെല്ലാം കണ്ടാല്‍ ജന്മമൊടുങ്ങും?&rdquo;

@@ Line 22: / Line 22: @@
 സാര്‍വലൗകികമായ അംഗീകാരത്തെ താനേറ്റവും വെറുക്കുന്നുവെന്നു രവീന്ദ്രനാഥടാഗോര്‍ പറഞ്ഞതായി കേശവദേവ് കൂടക്കൂടെ പ്രസംഗിച്ചു ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ടു്. ജപ്പാനിലോ മറ്റോ മഹാകവി പോയപ്പോള്‍ അവിടെ നടത്തിയ പ്രഭാഷണത്തിലാണത്രേ അദ്ദേഹം അങ്ങനെ പ്രസ്താവിച്ചതു്. ടാഗോറിനു് അങ്ങനെയൊരു അഭിപ്രായമുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്താവാം അതിനുകാരണം? മഹാകവിയുടെ ചിന്താമണ്ഡലത്തില്‍ കടന്നുചെല്ലാനുള്ള വൈദഗ്ദ്ധ്യം എനിക്കില്ല. എങ്കിലും എന്റെ ചെറിയ ബുദ്ധികൊണ്ടു് അലോചിക്കുകയാണു്. സാര്‍വലൗകികമായ അംഗീകാരം ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍ അഭിനന്ദനവചസ്സുകളുടെ വര്‍ഷാപാതം ഉണ്ടാകും. ആ രജതരേഖകളുടെ അകത്തു് ബന്ധനസ്ഥനായിപ്പോകുന്ന കവിയുടെ ചിന്താസ്വാതന്ത്ര്യം നശിക്കുന്നു. ഭാവനയുടെ ചിറകുകള്‍ തളരുന്നു. സര്‍ഗ്ഗശക്തിനശിച്ചു് ആ കവി വെറും മണ്‍കട്ടയായി മാറുന്നു. വര്‍ഷാപാതമേറ്റു് അലിഞ്ഞലിഞ്ഞു് അപ്രത്യക്ഷനാകുന്നു. ശരിയാണിതെന്നു എനിക്കുതോന്നുകയാണു്. നോബല്‍ സമ്മാനം കിട്ടിയവരാരും പിന്നീടു് ഉത്കൃഷ്ടമായ ഒരു കൃതിപോലും രചിച്ചിട്ടില്ല. ടാഗോറും ഇക്കാര്യത്തില്‍ വ്യത്യസ്തനല്ല.
-സാര്‍വലൗകികമായ അംഗീകാരത്തെ ചുരുക്കിച്ചുരുക്കിക്കൊണ്ടുവന്ന് ഭാരതത്തെസ്സംബന്ധിക്കുന്ന അംഗീകാരമാവട്ടെ അതു്. അവിടെ നിന്നും സങ്കോചമാര്‍ന്നു് അതു് കേരളത്തെസ്സം ബന്ധിച്ച അംഗീകാരമായിക്കൊള്ളട്ടെ. അപ്പോഴും ഇതുതന്നെ സംഭവിക്കും. അംഗീകാരം രൂപം കൊള്ളുന്നതു് സ്വീകരണമെന്ന ഓമനപ്പേരിലാണല്ലോ. സ്വീകരണസമ്മേളനങ്ങളില്‍ വിമര്‍ശനപരമായി ആര്‍ക്കും ഒന്നും പറയാന്‍ വയ്യ. സത്യസന്ധതയുള്ളവര്‍ അത്തരം സമ്മേളനങ്ങളില്‍ പോകാതെ ഒഴിഞ്ഞുനില്ക്കും. കിക്കില്‍ പെട്ടവരും ജനിച്ചയുടനെ അമ്മേ ഞാന്‍ ഇനി ജീവിതത്തില്‍ കള്ളമേ പറയൂ&rdquo; എന്നു് അവരോടു സത്യം ചെയ്തവരും സഭാവേദികളില്‍ ചാടിക്കയറി &ldquo;ഇദ്ദേഹം മൂന്നു ചക്ക മുള്ളൊടെ വിഴുങ്ങന്നവനാണ്&rdquo; എന്നു ഘോരഘോരം പ്രസംഗിക്കുന്നു. കരഘോഷം. ആ കരഘോഷം തന്റെ പ്രഭാഷണപാടവത്തെ അഭിനന്ദിക്കുന്നതിന്റെ ഫലമാണെന്നു തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്ന പ്രഭാഷകന്‍ മൂന്നു ചക്കയെ മുപ്പതു ചക്കയാക്കി തിരുത്തിപ്പറയുന്നു. ഇതൊക്കെ കേട്ടുകൊണ്ടു് സഭാവേദിയിലിരിക്കുന്ന അഭിനന്ദിതന്‍ ആനന്ദിതനായി &lsquo;ജയജയ നാഗകേതന&rsquo; എന്ന മുഖസ്തുതി&rsquo; കേട്ട സുയോധനനെപ്പോലെ നടുവു് പിറകോട്ടു വളച്ചു &lsquo;ഗോഗ്ഗ്വാ&rsquo;വിളിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ പത്തു സ്വീകരണസമ്മേളനങ്ങളില്‍ പങ്കുകൊണ്ടു കഴിയുമ്പോള്‍ എഴുത്തുകാരന്റെ വൈമല്യം നശിക്കുന്നു; സത്യശീലത നശിക്കുന്നു. സ്വീകരണ സമ്മേളനങ്ങള്‍ വാരിക്കുഴികളാണു്.&rsquo; അവയില്‍ വീഴുന്ന ആനകള്‍ക്കു പിന്നീടു് കാട്ടില്‍ ഇഷ്ടംപോലെ അലഞ്ഞു നടക്കാന്‍ പറ്റില്ല. പിടിച്ചുകൊണ്ടു പോകുന്നവരുടെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ചു് പൂരത്തിനു നെറ്റിപ്പട്ടം കെട്ടി നിര്‍വഹിക്കേണ്ടതായിവരും. മുറിച്ചിട്ട തടികള്‍ പിടിച്ചു ഫോറസ്റ്റ് ഡിപ്പോയില്‍ കൊണ്ടുവരേണ്ടിവരും.
+സാര്‍വലൗകികമായ അംഗീകാരത്തെ ചുരുക്കിച്ചുരുക്കിക്കൊണ്ടുവന്ന് ഭാരതത്തെസ്സംബന്ധിക്കുന്ന അംഗീകാരമാവട്ടെ അതു്. അവിടെ നിന്നും സങ്കോചമാര്‍ന്നു് അതു് കേരളത്തെസ്സംബന്ധിച്ച അംഗീകാരമായിക്കൊള്ളട്ടെ. അപ്പോഴും ഇതുതന്നെ സംഭവിക്കും. അംഗീകാരം രൂപം കൊള്ളുന്നതു് സ്വീകരണമെന്ന ഓമനപ്പേരിലാണല്ലോ. സ്വീകരണസമ്മേളനങ്ങളില്‍ വിമര്‍ശനപരമായി ആര്‍ക്കും ഒന്നും പറയാന്‍ വയ്യ. സത്യസന്ധതയുള്ളവര്‍ അത്തരം സമ്മേളനങ്ങളില്‍ പോകാതെ ഒഴിഞ്ഞുനില്ക്കും. കിക്കില്‍ പെട്ടവരും ജനിച്ചയുടനെ അമ്മേ ഞാന്‍ ഇനി ജീവിതത്തില്‍ കള്ളമേ പറയൂ&rdquo; എന്നു് അവരോടു സത്യം ചെയ്തവരും സഭാവേദികളില്‍ ചാടിക്കയറി &ldquo;ഇദ്ദേഹം മൂന്നു ചക്ക മുള്ളൊടെ വിഴുങ്ങന്നവനാണ്&rdquo; എന്നു ഘോരഘോരം പ്രസംഗിക്കുന്നു. കരഘോഷം. ആ കരഘോഷം തന്റെ പ്രഭാഷണപാടവത്തെ അഭിനന്ദിക്കുന്നതിന്റെ ഫലമാണെന്നു തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്ന പ്രഭാഷകന്‍ മൂന്നു ചക്കയെ മുപ്പതു ചക്കയാക്കി തിരുത്തിപ്പറയുന്നു. ഇതൊക്കെ കേട്ടുകൊണ്ടു് സഭാവേദിയിലിരിക്കുന്ന അഭിനന്ദിതന്‍ ആനന്ദിതനായി &lsquo;ജയജയ നാഗകേതന&rsquo; എന്ന മുഖസ്തുതി&rsquo; കേട്ട സുയോധനനെപ്പോലെ നടുവു് പിറകോട്ടു വളച്ചു &lsquo;ഗോഗ്ഗ്വാ&rsquo;വിളിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ പത്തു സ്വീകരണസമ്മേളനങ്ങളില്‍ പങ്കുകൊണ്ടു കഴിയുമ്പോള്‍ എഴുത്തുകാരന്റെ വൈമല്യം നശിക്കുന്നു; സത്യശീലത നശിക്കുന്നു. സ്വീകരണ സമ്മേളനങ്ങള്‍ വാരിക്കുഴികളാണു്.&rsquo; അവയില്‍ വീഴുന്ന ആനകള്‍ക്കു പിന്നീടു് കാട്ടില്‍ ഇഷ്ടംപോലെ അലഞ്ഞു നടക്കാന്‍ പറ്റില്ല. പിടിച്ചുകൊണ്ടു പോകുന്നവരുടെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ചു് പൂരത്തിനു നെറ്റിപ്പട്ടം കെട്ടി നിര്‍വഹിക്കേണ്ടതായിവരും. മുറിച്ചിട്ട തടികള്‍ പിടിച്ചു ഫോറസ്റ്റ് ഡിപ്പോയില്‍ കൊണ്ടുവരേണ്ടിവരും.
 ==നന്മയുടെ പ്രകാശം==