സാഹിത്യവാരഫലം 1986 03 09 - Revision history

Rahul.ts.brahma: /* നിരീക്ഷണങ്ങൾ */

2014-09-27T12:08:09Z

‎നിരീക്ഷണങ്ങൾ

Rahul.ts.brahma: /* നിഷാ നായർ */

2014-09-27T12:03:05Z

‎നിഷാ നായർ

Rahul.ts.brahma: /* കാക്കനാടൻ */

2014-09-27T12:00:48Z

‎കാക്കനാടൻ

Rahul.ts.brahma: /* ഡി. വിനയചന്ദ്രന്റെ കവിത */

2014-09-27T11:52:46Z

‎ഡി. വിനയചന്ദ്രന്റെ കവിത

Rahul.ts.brahma at 11:27, 27 September 2014

2014-09-27T11:27:02Z

Cvr: Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

2014-08-27T05:08:10Z

Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

Show changes

@@ Line 99: / Line 99: @@
 ഒരു പാവം ഗ്രാമീണൻ വധിക്കപ്പെട്ടു. കൊലപാതകി കുറ്റം സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിൽ പട്ടുതാലപ്പൊലിദിവസം പ്രതി ആരാണെന്നു എല്ലവരുമറിയുമെന്നു് നാട്ടുപ്രമാണി കുമാരമേനോൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു. എല്ലാവർക്കും പേടി. പട്ടുതാലപ്പൊലിദിവസം കൊലയാളി ചത്തുകിടന്നു. കുമാരമേനോൻ തന്നെ. മുണ്ടൂർ സേതുമാധവൻ &lsquo;കഥാ&rsquo; ദ്വൈവാരികയിലെഴുതിയ &lsquo;ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട ഗ്രാമം&rsquo; എന്ന കഥയുടെ സാരമിതത്രേ. &ndash; കൃതഹസ്തനായ കഥാകാരനുമാത്രം ലഭിക്കുന്ന ആഖ്യാനപാടവം ഇവിടെ ദൃശ്യമാണു്. വിഷയത്തിനുകൂടി പുതുമ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്നാണു് എന്റെ അഭിലാഷം. ലോകം കണ്ട പ്രഭാഷകരിൽ അദ്വിതീയനായിരുന്നു ഡിമോസ്‌തനീസ്. അദ്ദേഹം വിക്കു് മാറ്റിയതു് കൊച്ചുകല്ലുകൾ വായ്ക്കകത്തു് ഇട്ടു പ്രസംഗിച്ചാണു്. വിഷയമെന്ന കൊച്ചു കല്ലുകൾ വേണ്ടപോലെവച്ചാൽ പ്രഹസദൃശമായ പ്രഭാഷണത്തിനു് &ndash; ആഖ്യാനത്തിനു് &ndash; ചാരുത ഉണ്ടാകും.
-ക്ഷുദ്രവികാരങ്ങളെ ചൂഷണംചെയ്തു രചിക്കപ്പെടുന്ന നോവലികളെയും ചില വാരികകളിൽ വരുന്ന കൊലപാതക വർണ്ണനകളെയും തകഴി ശിവശങ്കരപ്പിള്ള നിന്ദിക്കുന്നു. (ജനയുഗ്ഗം വാരിക) ഈ നിന്ദനത്തിൽ ഒട്ടും തെറ്റില്ല. നല്ല സാഹിത്യകൃതികൾപോലും വായനക്കാരെ അപഥസഞ്ചാരം ചെയ്യിക്കും. ദസ്തെ‌യെവ്‌സ്‌കിയുടെ കുറ്റവും ശിക്ഷയും എന്ന നോവലിലെ റസ്‌കൽ നിക്കഫ് എന്ന ഒരു വൃദ്ധയെ നിഗ്രഹിച്ചുവോ അതേ മട്ടിൽത്തന്നെയാണു് മെർകേഡർ മഹാനായ ട്രോഡ്‌സ്‌കിയെ കോടാലികൊണ്ടു തലയിലടിച്ചുകൊന്നതു്. മെർകേഡർക്കു പ്രചോദനം നൽകിയതു ദസ്തെയെവ്സ്കിയാണു്. ഗോയ്ഥെയുടെ &lsquo;വെർഥ&rsquo;റും ചങ്ങമ്പുഴയുടെ &rsquo;രമണ&rsquo;നും യുവാക്കന്മാരെ ആത്മഹത്യയിലേക്കു നയിച്ചിട്ടുണ്ടു്.
+ക്ഷുദ്രവികാരങ്ങളെ ചൂഷണംചെയ്തു രചിക്കപ്പെടുന്ന നോവലുകളെയും ചില വാരികകളിൽ വരുന്ന കൊലപാതക വർണ്ണനകളെയും തകഴി ശിവശങ്കരപ്പിള്ള നിന്ദിക്കുന്നു. (ജനയുഗ്ഗം വാരിക) ഈ നിന്ദനത്തിൽ ഒട്ടും തെറ്റില്ല. നല്ല സാഹിത്യകൃതികൾപോലും വായനക്കാരെ അപഥസഞ്ചാരം ചെയ്യിക്കും. ദസ്തെ‌യെവ്‌സ്‌കിയുടെ കുറ്റവും ശിക്ഷയും എന്ന നോവലിലെ റസ്‌കൽ നിക്കഫ് എന്ന ഒരു വൃദ്ധയെ നിഗ്രഹിച്ചുവോ അതേ മട്ടിൽത്തന്നെയാണു് മെർകേഡർ മഹാനായ ട്രോഡ്‌സ്‌കിയെ കോടാലികൊണ്ടു തലയിലടിച്ചുകൊന്നതു്. മെർകേഡർക്കു പ്രചോദനം നൽകിയതു ദസ്തെയെവ്സ്കിയാണു്. ഗോയ്ഥെയുടെ &lsquo;വെർഥ&rsquo;റും ചങ്ങമ്പുഴയുടെ &rsquo;രമണ&rsquo;നും യുവാക്കന്മാരെ ആത്മഹത്യയിലേക്കു നയിച്ചിട്ടുണ്ടു്.
 എന്റെ അഭിവന്ദ്യ സുഹൃത്താണു് എം. എൻ. കുറുപ്പ്. സുഹൃത്തിനെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നു പറഞ്ഞാൽ പുനരുക്തിയാവും. അദ്ദേഹം കേശവ്ദേവിന്റെ &lsquo;കണ്ണാടി&rsquo; എന്ന നോവലിന്റെ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. (ദേശാഭിമാനി വാരിക) എം. എൻ. കുറുപ്പിന്റെ ഈ മതം അത്ര ശരിയോ? ഒരു &lsquo;പൊളിറ്റിക്കൽ ഡോക്യുമെന്റ്&rsquo; എന്നല്ലാതെ &lsquo;കണ്ണാടി&rsquo;ക്കു് എന്തെങ്കിലും കലാമൂല്യമുണ്ടോ?

@@ Line 92: / Line 92: @@
 ==നിഷാ നായർ==
-സർക്കസ്സുകാരി ട്രപ്പീസിൽ ഭയജനകങ്ങളായ വിദ്യകൾ കാണിക്കുന്നു. ശ്വാസം പിടിച്ചാണു് നമ്മുടെ ഇരിപ്പു്. ശൂന്യാകാശത്താണു് പ്രവർത്തനങ്ങൾ. ഒരു കൊച്ചു് ഊഞ്ഞാലിൽനിന്നു് കൈവിട്ട് ശൂന്യതയിലൂടെ കൈനീട്ടി നീങ്ങുമ്പോൾ അതുപോലൊരു കൊച്ചൂഞ്ഞാൽ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒഴുകി വരും. അതിൽ പിടികിട്ടിയാൽ മരിക്കില്ല. പ്രേക്ഷകർക്കു് ഈ സന്ദർഭത്തിൽ കാലം നിശ്ചലമാണു്. കാലത്തെപിടിച്ചു കെട്ടിക്കൊണ്ടുള്ള ഏതു വിദ്യയും വേദന ജനിപ്പിക്കും. എന്നാൽ അനുഗൃഹീതയായ കൊച്ചു നർത്തകി നിഷാനായർ സ്‌പേസിലൂടെ ലയാത്മകമായി നീങ്ങുമ്പോൾ പ്രേക്ഷകർക്കു കാലവും അതിനോടൊരുമിച്ചു ചലനം കൊള്ളുന്നു. നൃത്തം കലാപരമാകുന്തോറും ചലനവും കാലവും ആഹ്‌ളാദദായകമാകുന്നു. ഇങ്ങനെ പ്രേക്ഷകരെ ആഹ്‌ളാദത്തിന്റെ പരകോടിയിലെത്തിക്കുന്നു നിഷാനായർ. ജവഹർ നഗർ കോളനിയിലെ വാർഷികാഘോഷത്തിൽ ഈ കുട്ടി നൃത്തം ചെയ്യുന്നതു് ഞാൻ കണ്ടു. നിഷാനായരുടെ സിദ്ധികളെക്കുറിച്ചു് ട്രയൽ വാരികയിൽ എസ്. അശോക്‌കുമാർ എഴുതിയിരിക്കുന്നു അദ്ദേഹത്തെ പ്രബന്ധരചനയിൽ മറ്റുള്ളവർ സഹായിച്ചിട്ടുമുണ്ടു്. ചങ്ങമ്പുഴയുടെ &lsquo;കാവ്യനർത്തകി&rsquo; എന്ന കാവ്യംപോലെ ഭംഗിയാർന്നതാണു് നിഷാനായരുടെ നൃത്തം. ആ കുട്ടിയെക്കുറിച്ചു് ട്രയൽ വാരികയിൽ എഴുതിയതു് നന്നായി.
+സർക്കസ്സുകാരി ട്രപ്പീസിൽ ഭയജനകങ്ങളായ വിദ്യകൾ കാണിക്കുന്നു. ശ്വാസം പിടിച്ചാണു് നമ്മുടെ ഇരിപ്പു്. ശൂന്യാകാശത്താണു് പ്രവർത്തനങ്ങൾ. ഒരു കൊച്ചു് ഊഞ്ഞാലിൽനിന്നു് കൈവിട്ട് ശൂന്യതയിലൂടെ കൈനീട്ടി നീങ്ങുമ്പോൾ അതുപോലൊരു കൊച്ചൂഞ്ഞാൽ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒഴുകി വരും. അതിൽ പിടികിട്ടിയാൽ മരിക്കില്ല. പ്രേക്ഷകർക്കു് ഈ സന്ദർഭത്തിൽ കാലം നിശ്ചലമാണു്. കാലത്തെപിടിച്ചു കെട്ടിക്കൊണ്ടുള്ള ഏതു വിദ്യയും വേദന ജനിപ്പിക്കും. എന്നാൽ അനുഗൃഹീതയായ കൊച്ചു നർത്തകി നിഷാനായർ സ്‌പേസിലൂടെ ലയാത്മകമായി നീങ്ങുമ്പോൾ പ്രേക്ഷകർക്കു കാലവും അതിനോടൊരുമിച്ചു ചലനം കൊള്ളുന്നു. നൃത്തം കലാപരമാകുന്തോറും ചലനവും കാലവും ആഹ്ലാദദായകമാകുന്നു. ഇങ്ങനെ പ്രേക്ഷകരെ ആഹ്ലാദത്തിന്റെ പരകോടിയിലെത്തിക്കുന്നു നിഷാനായർ. ജവഹർ നഗർ കോളനിയിലെ വാർഷികാഘോഷത്തിൽ ഈ കുട്ടി നൃത്തം ചെയ്യുന്നതു് ഞാൻ കണ്ടു. നിഷാനായരുടെ സിദ്ധികളെക്കുറിച്ചു് ട്രയൽ വാരികയിൽ എസ്. അശോക്‌കുമാർ എഴുതിയിരിക്കുന്നു അദ്ദേഹത്തെ പ്രബന്ധരചനയിൽ മറ്റുള്ളവർ സഹായിച്ചിട്ടുമുണ്ടു്. ചങ്ങമ്പുഴയുടെ &lsquo;കാവ്യനർത്തകി&rsquo; എന്ന കാവ്യംപോലെ ഭംഗിയാർന്നതാണു് നിഷാനായരുടെ നൃത്തം. ആ കുട്ടിയെക്കുറിച്ചു് ട്രയൽ വാരികയിൽ എഴുതിയതു് നന്നായി.
 ==നിരീക്ഷണങ്ങൾ==

@@ Line 82: / Line 82: @@
 == കാക്കനാടൻ ==
-അങ്ങു ദൂരെ &mdash;  എന്നു പറഞ്ഞാൽ വളരെ ദൂരെ &mdash; നടന്ന സംഭവമാണിതു. ഞാൻ ഒരു കാര്യമായി &lsquo;എ&rsquo;യുടെ ഓഫീസിൽ ചെന്നു. അതു സംസാരിച്ചു തീർന്നപ്പോൾ രാത്രി എട്ടുമണിയായി. അവിടത്തെ മുറിയുടെ മൂലയിൽ ഒരു മധ്യവയസ്സൻ കുടിച്ചു കുടിച്ചു ബോധരഹിതനായി ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ തനിയെ വേണമെന്നു പറഞ്ഞു കുടിക്കുകയല്ല. ഒരാൾ കൂടെക്കൂടെ വിസ്കിയോ റമ്മോ ഒഴിച്ചുകൊടുത്തു കുടിപ്പിക്കുകയാണു. അതു കണ്ടു ദേഷ്യത്തോടെ ഞാൻ &lsquo;എ&rsquo;യോടു പറഞ്ഞു: &ldquo;എന്തിനാ ആ മനുഷ്യനെ ഇങ്ങനെ കുടിപ്പിക്കുന്നതു?&rdquo; &ldquo;അയാൾക്കു മദ്യം വേണം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ&rdquo; എന്നു മറുപടി.
+അങ്ങു ദൂരെ &mdash;  എന്നു പറഞ്ഞാൽ വളരെ ദൂരെ &mdash; നടന്ന സംഭവമാണിത്. ഞാൻ ഒരു കാര്യമായി &lsquo;എ&rsquo;യുടെ ഓഫീസിൽ ചെന്നു. അതു സംസാരിച്ചു തീർന്നപ്പോൾ രാത്രി എട്ടുമണിയായി. അവിടത്തെ മുറിയുടെ മൂലയിൽ ഒരു മധ്യവയസ്സൻ കുടിച്ചു കുടിച്ചു ബോധരഹിതനായി ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ തനിയെ വേണമെന്നു പറഞ്ഞു കുടിക്കുകയല്ല. ഒരാൾ കൂടെക്കൂടെ വിസ്കിയോ റമ്മോ ഒഴിച്ചുകൊടുത്തു കുടിപ്പിക്കുകയാണു. അതു കണ്ടു ദേഷ്യത്തോടെ ഞാൻ &lsquo;എ&rsquo;യോടു പറഞ്ഞു: &ldquo;എന്തിനാ ആ മനുഷ്യനെ ഇങ്ങനെ കുടിപ്പിക്കുന്നതു?&rdquo; &ldquo;അയാൾക്കു മദ്യം വേണം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ&rdquo; എന്നു മറുപടി.
-കാറ് സ്റ്റാർട്ടു ചെയ്തു. ഞാനും എയും അതിമദ്യപനും കാറിനകത്തു. എന്റെ താമസസ്ഥലത്തു എന്നെ കൊണ്ടു വിടാമെന്നു പറഞ്ഞാണു എന്നെ കാറിൽ കയറ്റിയതു. എനിക്കു പരിചയമില്ലാത്ത ആ പട്ടണത്തിൽ കാറ് ഒരു മണിക്കൂറോളം ചുറ്റിക്കറങ്ങി. എന്നിട്ടു ഒരു ഹോട്ടലിന്റെ മുൻ വശത്തെത്തി. പൂമുഖത്തു &lsquo;എ&rsquo;യും ഞാനുമിരുന്നു. കാറ് ഞങ്ങളില്ലാതെ പോയി. അരമണിക്കൂർ കാത്തിരുന്നപ്പോൾ റോഡിൽ കാറിന്റെ ശബ്ദം. ഓടിക്കുന്നയാൾ തിരിച്ചെത്തി. എ: ങ്ഹു, അങ്ഹു, ങ്? ഡ്രൈവർ: ങ്, ങ ഹു ങ് (എന്തു ഭാഷയാണിതെന്നു എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ). &lsquo;എ&rsquo;യ്കു സന്തോഷമായി. ഞങ്ങൾ റോഡിലേക്കിറങ്ങി. കാറിന്റെ പിറകിലത്തെ സീറ്റിൽ ആ മദ്യപനും ഒരു അതിസുന്ദരിയായ ചെറുപ്പകാരിയും (അച്ഛനാണു മദ്യപൻ). അവൾ എന്നെക്കണ്ടു കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി അടുത്തു വന്നു തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്ന മട്ടിൽ നിന്നിട്ടു തൊഴുതു. പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: &ldquo;ആഴ്ചതോറും വായിക്കുന്നു. എത്ര മനോഹരം. എങ്ങനെ ഇതെഴുതുന്നു?&rdquo; &ldquo;പേനകൊണ്ടു&rdquo; എന്നു മനസ്സിൽ മറുപടി വന്നു. പക്ഷേ പുറത്തു പറഞ്ഞില്ല. ഗൗരവത്തോടെയാണു ഞാൻ നിന്നതു. കാറ് യാത്ര തുടർന്നു. മുൻ സീറ്റിൽ ഞാൻ. പിറകിൽ അതിമദ്യപൻ ഒരറ്റത്തു. ആ പിതാവിന്റെ തല കുഴഞ്ഞു കിടക്കുന്നു; നടുക്കു അതിസുന്ദരി. &lsquo;എ&rsquo;മറ്റേയറ്റത്തും. കുറേ നേരം സഞ്ചരിച്ചു വാഹനം. ഒരു നിമിഷം പോലും ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല. നോക്കാൻ പാടില്ല. മറ്റൊരു പട്ടണത്തിലെ ഒരു വലിയ ഹോട്ടലിന്റെ മുൻപിൽ കാറ് എത്തി. &lsquo;എ&rsquo;ഡ്രൈവറെ വിളിച്ചു &lsquo;കൃഷ്ണൻ നായരെ &hellip; ലോഡ്ജിൽ കൊണ്ടു വിട്ടിട്ട് നേരെ ബസ്സ്സ്റ്റേഷനിലേക്കു ചെല്ലു. അവിടെ &lsquo;ബി&rsquo; കാണും. &lsquo;വിളിച്ചുകൊണ്ടു വരു&rsquo; എന്നു പറഞ്ഞിട്ടു ആരെയും പരിചയമില്ലാത്തമട്ടിൽ ലിഫ്റ്റിലേക്കു പോയി. എന്നെ ഹോട്ടലുകാർ തെറ്റിദ്ധരിക്കുമെന്നു വിചാരിച്ചു അർദ്ധാന്ധകാരമുള്ള ഒരു മരച്ചുവട്ടിലേക്കു ഞാൻ മാറിനിന്നു. അതിസുന്ദരി ഓടിവന്നു നെഞ്ചിൽ കൈ കെട്ടി നിൽക്കുന്ന എന്റെ വലതുകൈയിൽ ബലമായി പിടിച്ചു വലിച്ചു &lsquo;വരു എന്റെ മുറിയിൽ വന്നിട്ടു പോകാം. സാറു എഴുതുന്നതു എത്ര മനോഹരം&rsquo; എന്നു പറഞ്ഞു. എന്റെ നരച്ച തലമുടി ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു. ചുക്കിച്ചുളിഞ്ഞ കൈ പ്രകമ്പനം കൊണ്ടു. എങ്കിലും പനിനീർപ്പൂവുപോലെ മൃദുലമായ ആ കൈ തട്ടിയെറിഞ്ഞിട്ടു &lsquo;മോളേ ഇതു പാപത്തിന്റെ മാർഗ്ഗമാണു&rsquo; എന്നു പറഞ്ഞു. ഗ്രാമ്യഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ അവൾ &lsquo;അന്തിച്ചു നിന്നു.&rsquo; ഞാൻ കാറിൽ കയറി എന്റെ ലോഡ്ജിലേക്കു പോന്നു. മദ്യപാനത്താൽ ബോധശൂന്യനായി കിടക്കുന്ന അച്ഛന്റെ മുറിയിൽ നിന്നു ആ പാവപ്പെട്ട ചെറുപ്പക്കാരി &lsquo;എ&rsquo;യും &lsquo;ബി&rsquo;യും കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്കു പോകുന്നതും &hellip; അതെല്ലാം ഞാൻ മനക്കണ്ണാൽ കണ്ടു. എന്റെ ബാഹ്യനേത്രങ്ങൾ ആർദ്രങ്ങളായി. മനുഷ്യന്റെ ക്രൂരത ഓർമ്മിച്ചു ഞാൻ ഞെട്ടി. ഉറക്കം വരാത്തതു കൊണ്ടു രണ്ടു വാലിയം ഗുളിക ഒരുമിച്ചു വിഴുങ്ങി. കാലത്തു പത്തുമണിക്കു ഹോട്ടൽ ബോയ് വാതിലിൽ ഇടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണു ഞാൻ ഉണർന്നതു.
+കാറ് സ്റ്റാർട്ടു ചെയ്തു. ഞാനും എയും അതിമദ്യപനും കാറിനകത്ത്. എന്റെ താമസസ്ഥലത്തു എന്നെ കൊണ്ടു വിടാമെന്നു പറഞ്ഞാണു എന്നെ കാറിൽ കയറ്റിയത്. എനിക്കു പരിചയമില്ലാത്ത ആ പട്ടണത്തിൽ കാറ് ഒരു മണിക്കൂറോളം ചുറ്റിക്കറങ്ങി. എന്നിട്ടു ഒരു ഹോട്ടലിന്റെ മുൻ വശത്തെത്തി. പൂമുഖത്തു &lsquo;എ&rsquo;യും ഞാനുമിരുന്നു. കാറ് ഞങ്ങളില്ലാതെ പോയി. അരമണിക്കൂർ കാത്തിരുന്നപ്പോൾ റോഡിൽ കാറിന്റെ ശബ്ദം. ഓടിക്കുന്നയാൾ തിരിച്ചെത്തി. എ: ങ്ഹു, അങ്ഹു, ങ്? ഡ്രൈവർ: ങ്, ങ ഹു ങ് (എന്തു ഭാഷയാണിതെന്നു എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ). &lsquo;എ&rsquo;യ്കു സന്തോഷമായി. ഞങ്ങൾ റോഡിലേക്കിറങ്ങി. കാറിന്റെ പിറകിലത്തെ സീറ്റിൽ ആ മദ്യപനും ഒരു അതിസുന്ദരിയായ ചെറുപ്പകാരിയും (അച്ഛനാണു മദ്യപൻ). അവൾ എന്നെക്കണ്ടു കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി അടുത്തു വന്നു തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്ന മട്ടിൽ നിന്നിട്ടു തൊഴുതു. പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: &ldquo;ആഴ്ചതോറും വായിക്കുന്നു. എത്ര മനോഹരം. എങ്ങനെ ഇതെഴുതുന്നു?&rdquo; &ldquo;പേനകൊണ്ടു&rdquo; എന്നു മനസ്സിൽ മറുപടി വന്നു. പക്ഷേ പുറത്തു പറഞ്ഞില്ല. ഗൗരവത്തോടെയാണു ഞാൻ നിന്നത. കാറ് യാത്ര തുടർന്നു. മുൻ സീറ്റിൽ ഞാൻ. പിറകിൽ അതിമദ്യപൻ ഒരറ്റത്തു. ആ പിതാവിന്റെ തല കുഴഞ്ഞു കിടക്കുന്നു; നടുക്കു അതിസുന്ദരി. &lsquo;എ&rsquo;മറ്റേയറ്റത്തും. കുറേ നേരം സഞ്ചരിച്ചു വാഹനം. ഒരു നിമിഷം പോലും ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല. നോക്കാൻ പാടില്ല. മറ്റൊരു പട്ടണത്തിലെ ഒരു വലിയ ഹോട്ടലിന്റെ മുൻപിൽ കാറ് എത്തി. &lsquo;എ&rsquo;ഡ്രൈവറെ വിളിച്ചു &lsquo;കൃഷ്ണൻ നായരെ &hellip; ലോഡ്ജിൽ കൊണ്ടു വിട്ടിട്ട് നേരെ ബസ്സ്സ്റ്റേഷനിലേക്കു ചെല്ലു. അവിടെ &lsquo;ബി&rsquo; കാണും. &lsquo;വിളിച്ചുകൊണ്ടു വരു&rsquo; എന്നു പറഞ്ഞിട്ടു ആരെയും പരിചയമില്ലാത്തമട്ടിൽ ലിഫ്റ്റിലേക്കു പോയി. എന്നെ ഹോട്ടലുകാർ തെറ്റിദ്ധരിക്കുമെന്നു വിചാരിച്ചു അർദ്ധാന്ധകാരമുള്ള ഒരു മരച്ചുവട്ടിലേക്കു ഞാൻ മാറിനിന്നു. അതിസുന്ദരി ഓടിവന്നു നെഞ്ചിൽ കൈ കെട്ടി നിൽക്കുന്ന എന്റെ വലതുകൈയിൽ ബലമായി പിടിച്ചു വലിച്ചു &lsquo;വരു എന്റെ മുറിയിൽ വന്നിട്ടു പോകാം. സാറു എഴുതുന്നതു എത്ര മനോഹരം&rsquo; എന്നു പറഞ്ഞു. എന്റെ നരച്ച തലമുടി ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു. ചുക്കിച്ചുളിഞ്ഞ കൈ പ്രകമ്പനം കൊണ്ടു. എങ്കിലും പനിനീർപ്പൂവുപോലെ മൃദുലമായ ആ കൈ തട്ടിയെറിഞ്ഞിട്ടു &lsquo;മോളേ ഇതു പാപത്തിന്റെ മാർഗ്ഗമാണ്&rsquo; എന്നു പറഞ്ഞു. ഗ്രാമ്യഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ അവൾ &lsquo;അന്തിച്ചു നിന്നു.&rsquo; ഞാൻ കാറിൽ കയറി എന്റെ ലോഡ്ജിലേക്കു പോന്നു. മദ്യപാനത്താൽ ബോധശൂന്യനായി കിടക്കുന്ന അച്ഛന്റെ മുറിയിൽ നിന്നു ആ പാവപ്പെട്ട ചെറുപ്പക്കാരി &lsquo;എ&rsquo;യും &lsquo;ബി&rsquo;യും കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്കു പോകുന്നതും &hellip; അതെല്ലാം ഞാൻ മനക്കണ്ണാൽ കണ്ടു. എന്റെ ബാഹ്യനേത്രങ്ങൾ ആർദ്രങ്ങളായി. മനുഷ്യന്റെ ക്രൂരത ഓർമ്മിച്ചു ഞാൻ ഞെട്ടി. ഉറക്കം വരാത്തതു കൊണ്ടു രണ്ടു വാലിയം ഗുളിക ഒരുമിച്ചു വിഴുങ്ങി. കാലത്തു പത്തുമണിക്കു ഹോട്ടൽ ബോയ് വാതിലിൽ ഇടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണു ഞാൻ ഉണർന്നതു.
-ഞാൻ കണ്ട ഈ ചെറുപ്പക്കാരി അവളെപ്പോലുള്ള അനേകം ചെറുപ്പക്കാരികളുടെ പ്രതിരൂപമാണു. ഈ വിധത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന അനേകം യുവതികളുടെയും അനേകം യുവാക്കന്മാരുടെയും പ്രതീകങ്ങളായി യഥാക്രമം ഒരു ചെറുപ്പക്കാരിയേയും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനേയും കാക്കനാടൻ &lsquo;എതിരെ ഇരുന്ന പെൺകുട്ടി&rsquo; എന്ന ചെറുകഥയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു (കലാകൗമുദി). കാക്കനാടന്റെ ഭാഷയ്ക്കു ഊർജ്ജ്വസ്വലതയുണ്ടു. പ്രതിപാദ്യവിഷയത്തിനു യോജിച്ച വാങ്മയ ചിത്രങ്ങൾ നിവേശിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനറിയാം. തീവണ്ടിയിൽ വച്ചു പരിചയപ്പെടുന്ന പെൺകുട്ടിയോടു വേഴ്ച നേടുന്നതുവരെയുള്ളതു പൂർവ്വ ഭാഗം. അതിനുശേഷം അവളെ വിസ്മരിച്ചിട്ടു മറ്റൊരുത്തിയെ കാണുന്നതു ഉത്തരഭാഗം &mdash; ഇങ്ങനെ കഥയ്ക്കു രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ കല്പിക്കാം. ഉത്തരഭാഗം തീരെ ഹ്രസ്വമായിപ്പോയതുകൊണ്ടു അനുപാതം എന്ന ഗുണം കഥയ്ക്കു നഷ്ടമായിപ്പോകുന്നു. എങ്കിലും മൗലികവും ആശയ പ്രധാവവുമായ നല്ല കഥയാണിതു.
+ഞാൻ കണ്ട ഈ ചെറുപ്പക്കാരി അവളെപ്പോലുള്ള അനേകം ചെറുപ്പക്കാരികളുടെ പ്രതിരൂപമാണ്. ഈ വിധത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന അനേകം യുവതികളുടെയും അനേകം യുവാക്കന്മാരുടെയും പ്രതീകങ്ങളായി യഥാക്രമം ഒരു ചെറുപ്പക്കാരിയേയും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനേയും കാക്കനാടൻ &lsquo;എതിരെ ഇരുന്ന പെൺകുട്ടി&rsquo; എന്ന ചെറുകഥയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു (കലാകൗമുദി). കാക്കനാടന്റെ ഭാഷയ്ക്കു ഊർജ്ജ്വസ്വലതയുണ്ട്. പ്രതിപാദ്യവിഷയത്തിനു യോജിച്ച വാങ്മയ ചിത്രങ്ങൾ നിവേശിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനറിയാം. തീവണ്ടിയിൽ വച്ചു പരിചയപ്പെടുന്ന പെൺകുട്ടിയോടു വേഴ്ച നേടുന്നതുവരെയുള്ളതു പൂർവ്വ ഭാഗം. അതിനുശേഷം അവളെ വിസ്മരിച്ചിട്ടു മറ്റൊരുത്തിയെ കാണുന്നതു ഉത്തരഭാഗം &mdash; ഇങ്ങനെ കഥയ്ക്കു രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ കല്പിക്കാം. ഉത്തരഭാഗം തീരെ ഹ്രസ്വമായിപ്പോയതുകൊണ്ടു അനുപാതം എന്ന ഗുണം കഥയ്ക്കു നഷ്ടമായിപ്പോകുന്നു. എങ്കിലും മൗലികവും ആശയ പ്രധാവവുമായ നല്ല കഥയാണിത്.
 {{***}}
-ഞാൻ യഥാർത്ഥമായും കാക്കനാടൻ സങ്കല്പത്തിലും കണ്ട ആ ചെറുപ്പക്കാരികൾ ആരു? ഹെറോദിന്റെ മുൻപിൽ നൃത്തം ചെയ്ത സലോമിയാണോ? കീറ്റ്സിന്റെ La Belle Dame Sans Merci എന്ന കവിതയിലെ നീണ്ട തലമുടിയുള്ള ആനിയാണോ? രണ്ടുപേരുമല്ല. ജീവിതത്തിനു വേണ്ടി സൗന്ദര്യം കൊണ്ടു കളിച്ച രണ്ടു പാവങ്ങൾ മാത്രം. വീണ്ടും യൂഗോയുടെ അലങ്കാരം ഓർമായിലെത്തുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങൾ പേനാക്കത്തികൊണ്ടു കളിക്കുന്നതുപോലെ സ്ത്രീകൾ സൗന്ദര്യംകൊണ്ടു കളിക്കുന്നു.
+ഞാൻ യഥാർത്ഥമായും കാക്കനാടൻ സങ്കല്പത്തിലും കണ്ട ആ ചെറുപ്പക്കാരികൾ ആര്? ഹെറോദിന്റെ മുൻപിൽ നൃത്തം ചെയ്ത സലോമിയാണോ? കീറ്റ്സിന്റെ La Belle Dame Sans Merci എന്ന കവിതയിലെ നീണ്ട തലമുടിയുള്ള ആനിയാണോ? രണ്ടുപേരുമല്ല. ജീവിതത്തിനു വേണ്ടി സൗന്ദര്യം കൊണ്ടു കളിച്ച രണ്ടു പാവങ്ങൾ മാത്രം. വീണ്ടും യൂഗോയുടെ അലങ്കാരം ഓർമായിലെത്തുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങൾ പേനാക്കത്തികൊണ്ടു കളിക്കുന്നതുപോലെ സ്ത്രീകൾ സൗന്ദര്യംകൊണ്ടു കളിക്കുന്നു.
 ==നിഷാ നായർ==

@@ Line 64: / Line 64: @@
 == ഡി. വിനയചന്ദ്രന്റെ കവിത ==
-മറ്റൊരാളിന്റെ ദൗർഭാഗ്യത്തിൽ &mdash; വേറൊരുത്തന്റെ കാലൊടിഞ്ഞാൽ, അവന്റെ മാന്യത നശിച്ചാൽ, പ്രേമഭാജനം മരിച്ചാൽ &mdash; അതു കാണുന്നവന് ആഹ്ലാദമാണെന്നു ദസ്തെയെവ്സ്കി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.അയൽവീട്ടുകാരന് വിപത്തു സംഭവിക്കുമ്പോൾ അതു ദർശിക്കുന്നവന് അനുകമ്പയും ദുഃഖവും ഒക്കെ ഉണ്ടാകും. അതേ സമയം അവനു ആത്മസംതൃപ്തിയും ജനിക്കും. ഇതും ദസ്തെയെവ്സ്കിയുടെ മതമാണ്. (Crime and Punishment എന്ന മനോഹരമായ സോവിയറ്റ് പ്രസാധനത്തിനും സോവിയറ്റ് എഴുത്തുകാരനും &ldquo;ദസ്തെയെവിസ്കി പണ്ഡിതനു&rdquo;മായ Daniil Granin എഴുതിയ അവതാരിക നോക്കുക). മഹാനായ ദസ്തെയെവിസ്കിയുടെ അഭിപ്രായം ഏതു വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചും സത്യമാണ്. ഒരു സ്ത്രീയുടെ ചെറുപ്പക്കാരനായ ഭർത്താവു മരിച്ചെന്നു കരുതൂ. മറ്റു സ്ത്രീകൾ നിലവിളിക്കുന്നതും അവളെ സമാശ്വസിപ്പിക്കുന്നതും മറ്റും ദുഃഖകൊണ്ടല്ല. മരിച്ചയാളിന്റെ സ്ഥാനത്തു സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നതിനാലാണ്. അയാൾക്കു പകരം &lsquo;എന്റെ ഭർത്താവാണ് പോയെതെങ്കിലോ? അനാഥമായി തീരുകയില്ലേ എന്റെ ജീവിതം&rsquo; എന്ന വിചാരമാണ് അനുശോചനത്തിനെത്തിയവർക്ക്. ശോകം യഥാർത്ഥമാണെങ്കിലും അതു ബോധമനസ്സിലേ ഉള്ളൂ. അബോധമനസ്സിൽ ആഹ്ലാദമായിരിക്കും. മരിച്ചയാളിന്റെ സ്ഥാനമാനങ്ങളെ അവലംബിച്ച് ഭാര്യ അഹങ്കരിച്ചു നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഈ ആഹ്ലാദത്തിന് അതിരില്ലായിരിക്കുമെന്നതിനും സംശയമില്ല.
+മറ്റൊരാളിന്റെ ദൗർഭാഗ്യത്തിൽ &mdash; വേറൊരുത്തന്റെ കാലൊടിഞ്ഞാൽ, അവന്റെ മാന്യത നശിച്ചാൽ, പ്രേമഭാജനം മരിച്ചാൽ &mdash; അതു കാണുന്നവന് ആഹ്ലാദമാണെന്നു ദസ്തെയെവ്സ്കി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അയൽവീട്ടുകാരന് വിപത്തു സംഭവിക്കുമ്പോൾ അതു ദർശിക്കുന്നവന് അനുകമ്പയും ദുഃഖവും ഒക്കെ ഉണ്ടാകും. അതേ സമയം അവനു ആത്മസംതൃപ്തിയും ജനിക്കും. ഇതും ദസ്തെയെവ്സ്കിയുടെ മതമാണ്. (Crime and Punishment എന്ന മനോഹരമായ സോവിയറ്റ് പ്രസാധനത്തിനും സോവിയറ്റ് എഴുത്തുകാരനും &ldquo;ദസ്തെയെവിസ്കി പണ്ഡിതനു&rdquo;മായ Daniil Granin എഴുതിയ അവതാരിക നോക്കുക). മഹാനായ ദസ്തെയെവിസ്കിയുടെ അഭിപ്രായം ഏതു വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചും സത്യമാണ്. ഒരു സ്ത്രീയുടെ ചെറുപ്പക്കാരനായ ഭർത്താവു മരിച്ചെന്നു കരുതൂ. മറ്റു സ്ത്രീകൾ നിലവിളിക്കുന്നതും അവളെ സമാശ്വസിപ്പിക്കുന്നതും മറ്റും ദുഃഖകൊണ്ടല്ല. മരിച്ചയാളിന്റെ സ്ഥാനത്തു സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നതിനാലാണ്. അയാൾക്കു പകരം &lsquo;എന്റെ ഭർത്താവാണ് പോയെതെങ്കിലോ? അനാഥമായി തീരുകയില്ലേ എന്റെ ജീവിതം&rsquo; എന്ന വിചാരമാണ് അനുശോചനത്തിനെത്തിയവർക്ക്. ശോകം യഥാർത്ഥമാണെങ്കിലും അതു ബോധമനസ്സിലേ ഉള്ളൂ. അബോധമനസ്സിൽ ആഹ്ലാദമായിരിക്കും. മരിച്ചയാളിന്റെ സ്ഥാനമാനങ്ങളെ അവലംബിച്ച് ഭാര്യ അഹങ്കരിച്ചു നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഈ ആഹ്ലാദത്തിന് അതിരില്ലായിരിക്കുമെന്നതിനും സംശയമില്ല.
-മനുഷ്യൻ അടിസ്ഥാനപരമായി &lsquo;വൃത്തികെട്ട&rsquo;വരാണ്. &lsquo;വൃത്തികെട്ട&rsquo; ഈ മനുഷ്യൻ, സഹൃദയനാണെങ്കിൽ അല്പനിമിഷത്തേക്കെങ്കിലും ഔന്നിത്യത്തിലേക്കു ചെല്ലുന്നത് നല്ല കാവ്യം വായിക്കുമ്പോഴാണ്. അപൂർണ്ണതയോ വൈകല്യമോ ഉള്ള ഞാൻ താൽക്കാലികമായി ഔന്നത്യത്തിലെത്തി ഡി. വിനയചന്ദ്രന്റെ &lsquo;കായിക്കരയിലെ കടൽ&rsquo; എന്ന കാവ്യം വായിച്ചപ്പോൾ. കുമാരനാശാന്റെ കവിതയെക്കുറിച്ചു കാവ്യം രചിക്കുന്നവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ &lsquo;നളിനി&rsquo; &lsquo;ലീല&rsquo; ഈ കാവ്യങ്ങളുടെ പേരുകൾ തിരുകി കാവ്യം രചിക്കുകയാണു പതിവു. പ്രതിഭാശാലിയായ ചങ്ങമ്പുഴ പോലും അങ്ങനെയാണു പ്രവർത്തിച്ചതു. വിനയചന്ദ്രനാകട്ടെ ആശാൻ കവിതയുടെ ആന്തരചൈതന്യം കണ്ടെത്തി അതിനെ സുശക്തമായ രീതിയിൽ ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
+മനുഷ്യൻ അടിസ്ഥാനപരമായി &lsquo;വൃത്തികെട്ട&rsquo;വരാണ്. &lsquo;വൃത്തികെട്ട&rsquo; ഈ മനുഷ്യൻ, സഹൃദയനാണെങ്കിൽ അല്പനിമിഷത്തേക്കെങ്കിലും ഔന്നിത്യത്തിലേക്കു ചെല്ലുന്നത് നല്ല കാവ്യം വായിക്കുമ്പോഴാണ്. അപൂർണ്ണതയോ വൈകല്യമോ ഉള്ള ഞാൻ താൽക്കാലികമായി ഔന്നത്യത്തിലെത്തി ഡി. വിനയചന്ദ്രന്റെ &lsquo;കായിക്കരയിലെ കടൽ&rsquo; എന്ന കാവ്യം വായിച്ചപ്പോൾ. കുമാരനാശാന്റെ കവിതയെക്കുറിച്ചു കാവ്യം രചിക്കുന്നവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ &lsquo;നളിനി&rsquo; &lsquo;ലീല&rsquo; ഈ കാവ്യങ്ങളുടെ പേരുകൾ തിരുകി കാവ്യം രചിക്കുകയാണു പതിവ്. പ്രതിഭാശാലിയായ ചങ്ങമ്പുഴ പോലും അങ്ങനെയാണു പ്രവർത്തിച്ചത്. വിനയചന്ദ്രനാകട്ടെ ആശാൻ കവിതയുടെ ആന്തരചൈതന്യം കണ്ടെത്തി അതിനെ സുശക്തമായ രീതിയിൽ ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
 <poem>
 ::കടലുരുകിവെയിലുരുകി വെയിൽചാഞ്ഞ വൃക്ഷത്തി

@@ Line 20: / Line 20: @@
 /1986 03 09
 -->
-&ldquo;മാഷ് എന്റെ മാസികയ്ക്കു കവിത അയച്ചു തരാത്തതു ശരിയായില്ല,&rdquo; പത്രാധിപർ ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പിനോടു പറഞ്ഞു. പരിഭവസ്വരത്തിലുള്ള ആ ഉദീരണം കേട്ടയുടനെ കവി മറുപടി നൽകി: &ldquo;കരുതിക്കൂട്ടിയല്ല അയയ്ക്കാത്തതു. കവിത തോന്നിയില്ല.&rdquo; അതു കേട്ടു പത്രാധിപർ വിശ്വാസം ഒട്ടുമില്ലാത്ത രീതിയിൽ &ldquo;മഷ്ക്കാണോ കവിതയ്ക്കു പ്രയാസം?&rdquo; ജിയുടെ പ്രത്യല്പന്നമതിത്വം പ്രദർശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഉത്തരം: &ldquo;ശരീരത്തിൽ രോമമുണ്ടെന്നു വിചാരിച്ചു ആവശ്യപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം രോമാഞ്ചമുണ്ടാകണമെന്നുണ്ടോ?&rdquo; കവി പറഞ്ഞതു സത്യം. പക്ഷേ പ്യേർ മെസി എന്ന ഒരു ഫ്രഞ്ച് &lsquo;ആക്റ്റർ&rsquo; താൻ വിചാരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം രോമാഞ്ചമുണ്ടാക്കിയിരുന്നു. അതു ആവശ്യമുള്ള സമയം മുഴുവൻ നിലനിറുത്താനും ആ അഭിനേതാവിനു കഴിഞ്ഞിരുന്നു (Shocking Book of Records എന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്നു).
+&ldquo;മാഷ് എന്റെ മാസികയ്ക്കു കവിത അയച്ചു തരാത്തതു ശരിയായില്ല,&rdquo; പത്രാധിപർ ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പിനോടു പറഞ്ഞു. പരിഭവസ്വരത്തിലുള്ള ആ ഉദീരണം കേട്ടയുടനെ കവി മറുപടി നൽകി: &ldquo;കരുതിക്കൂട്ടിയല്ല അയയ്ക്കാത്തത്. കവിത തോന്നിയില്ല.&rdquo; അതു കേട്ടു പത്രാധിപർ വിശ്വാസം ഒട്ടുമില്ലാത്ത രീതിയിൽ &ldquo;മഷ്ക്കാണോ കവിതയ്ക്കു പ്രയാസം?&rdquo; ജിയുടെ പ്രത്യല്പന്നമതിത്വം പ്രദർശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഉത്തരം: &ldquo;ശരീരത്തിൽ രോമമുണ്ടെന്നു വിചാരിച്ചു ആവശ്യപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം രോമാഞ്ചമുണ്ടാകണമെന്നുണ്ടോ?&rdquo; കവി പറഞ്ഞതു സത്യം. പക്ഷേ പ്യേർ മെസി എന്ന ഒരു ഫ്രഞ്ച് &lsquo;ആക്റ്റർ&rsquo; താൻ വിചാരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം രോമാഞ്ചമുണ്ടാക്കിയിരുന്നു. അതു ആവശ്യമുള്ള സമയം മുഴുവൻ നിലനിറുത്താനും ആ അഭിനേതാവിനു കഴിഞ്ഞിരുന്നു (Shocking Book of Records എന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്നു).
-ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പിനു മൂക്കിന്റെ അറ്റത്താണു ദേഷ്യം. പക്ഷെ സംസ്കാരഭദ്രമായ രീതിയിലേ അദ്ദേഹം അതു പ്രകടിപ്പിക്കു. ഒരിക്കൽ കേശവദേവും ജിയും തമ്മിലിടഞ്ഞു. ദേവ് കോപാക്രാന്തനായി ഗർജ്ജിച്ചു: &ldquo;കുറുപ്പേ ഒരു നാഴിയെടുത്തു വേറൊരു നാഴിക്കകത്തു വയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കരുതു. കേട്ടോ?&rdquo; കവി പിന്നെ മിണ്ടിയില്ല. രണ്ടുപേരും തുല്യരായ പ്രതിഭാശാലികളാണെന്നാണു ദേവ് പറഞ്ഞതു. അതു കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു: &ldquo;ഇടങ്ങഴിയെടുത്തു നാഴിക്കകത്തു വയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കരുതു കുറുപ്പേ എന്നു കേശവദേവ് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. ഭാഗ്യം.&rdquo;
+ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പിനു മൂക്കിന്റെ അറ്റത്താണു ദേഷ്യം. പക്ഷെ സംസ്കാരഭദ്രമായ രീതിയിലേ അദ്ദേഹം അതു പ്രകടിപ്പിക്കു. ഒരിക്കൽ കേശവദേവും ജിയും തമ്മിലിടഞ്ഞു. ദേവ് കോപാക്രാന്തനായി ഗർജ്ജിച്ചു: &ldquo;കുറുപ്പേ ഒരു നാഴിയെടുത്തു വേറൊരു നാഴിക്കകത്തു വയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കരുത്. കേട്ടോ?&rdquo; കവി പിന്നെ മിണ്ടിയില്ല. രണ്ടുപേരും തുല്യരായ പ്രതിഭാശാലികളാണെന്നാണു ദേവ് പറഞ്ഞതു. അതു കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു: &ldquo;ഇടങ്ങഴിയെടുത്തു നാഴിക്കകത്തു വയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കരുതു കുറുപ്പേ എന്നു കേശവദേവ് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. ഭാഗ്യം.&rdquo;
-ഒ.വി. വിജയൻ ആദ്യമായി എന്റെ വീട്ടിൽ വന്ന ദിവസം വളരെ നേരം സംസാരിച്ചതിനു ശേഷം അദ്ദേഹം പോകാനെഴുന്നേറ്റു. അപ്പോൾ വീട്ടുമുറ്റത്തു ഒരു പൂച്ച കരഞ്ഞു. വിജയൻ അതു കേട്ടു പേടിച്ചു. &ldquo;അയ്യോ പൂച്ച&rdquo; എന്നായി അദ്ദേഹം. വീട്ടിൽ നിന്നു റോഡിലേക്കു പോകാൻ പടിക്കെട്ടുള്ള ഒരിടവഴി ഇറങ്ങേണ്ടിയിരുന്നു. ഒ.വി. വിജയൻ പൂച്ചയെ പേടിച്ചു എന്റെ കരതലം ഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ടാണു നടന്നതു. പൂച്ചയെ പേടിച്ചിരുന്ന മറ്റൊരു ധിഷണാശാലിയുണ്ടായിരുന്നു &mdash; നെപ്പോളിയൻ ബോണപ്പാർട്ട്. പൂച്ച മുറിയിലെത്തിയാൽ അദ്ദേഹം  മേശപ്പുറത്തു കയറി നിൽക്കും. പൂച്ചയെ സംബന്ധിച്ച ഈ പേടിയ്ക്കു് ഐലുറഫോബിയ &mdash; ailuro-phobia &mdash; എന്നാണു് ഇംഗ്ലീഷിൽ പറയുക. ailouros എന്നാൽ ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ പൂച്ച എന്നർത്ഥം. വിജയനു് ഇപ്പോൾ പൂച്ചയെ പേടിയില്ലെന്നും അതിനെയാണു് വലിയ ഇഷ്ടമെന്നും ഒരഭിമുഖസംഭാഷണത്തിന്റെ റിപ്പോർട്ടിൽ കണ്ടു. സത്യം എന്താണാവോ?
+ഒ.വി. വിജയൻ ആദ്യമായി എന്റെ വീട്ടിൽ വന്ന ദിവസം വളരെ നേരം സംസാരിച്ചതിനു ശേഷം അദ്ദേഹം പോകാനെഴുന്നേറ്റു. അപ്പോൾ വീട്ടുമുറ്റത്തു ഒരു പൂച്ച കരഞ്ഞു. വിജയൻ അതു കേട്ടു പേടിച്ചു. &ldquo;അയ്യോ പൂച്ച&rdquo; എന്നായി അദ്ദേഹം. വീട്ടിൽ നിന്നു റോഡിലേക്കു പോകാൻ പടിക്കെട്ടുള്ള ഒരിടവഴി ഇറങ്ങേണ്ടിയിരുന്നു. ഒ.വി. വിജയൻ പൂച്ചയെ പേടിച്ചു എന്റെ കരതലം ഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ടാണു നടന്നത്. പൂച്ചയെ പേടിച്ചിരുന്ന മറ്റൊരു ധിഷണാശാലിയുണ്ടായിരുന്നു &mdash; നെപ്പോളിയൻ ബോണപ്പാർട്ട്. പൂച്ച മുറിയിലെത്തിയാൽ അദ്ദേഹം  മേശപ്പുറത്തു കയറി നിൽക്കും. പൂച്ചയെ സംബന്ധിച്ച ഈ പേടിയ്ക്കു് ഐലുറഫോബിയ &mdash; ailuro-phobia &mdash; എന്നാണു് ഇംഗ്ലീഷിൽ പറയുക. ailouros എന്നാൽ ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ പൂച്ച എന്നർത്ഥം. വിജയനു് ഇപ്പോൾ പൂച്ചയെ പേടിയില്ലെന്നും അതിനെയാണു് വലിയ ഇഷ്ടമെന്നും ഒരഭിമുഖസംഭാഷണത്തിന്റെ റിപ്പോർട്ടിൽ കണ്ടു. സത്യം എന്താണാവോ?
 ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പും കെ. ദാമോദരനും സാഹിത്യത്തിന്റെ പേരിൽ ശണ്ഠ കൂടുന്ന കാലം. ജിയുടെ &lsquo;ഇന്നു ഞാൻ നാളെ നീ&rsquo; എന്നതു കാവ്യമല്ലെന്നു ദാമോദരൻ എഴുതി. റേഡിയോ സ്റ്റേഷനിൽ ഒരു പ്രഭാഷണം റിക്കോർഡ് ചെയ്യാൻ എത്തിയ ഞാൻ കവിയുടെ ശ്രദ്ധയിൽ ആ ലേഖനം കൊണ്ടു വന്നു. &ldquo;എനിക്കിഷ്ടമുള്ളതു ഞാൻ എഴുതും. ദാമോദരൻ ആരാ ചോദിക്കാൻ?&rdquo; എന്നു അദ്ദേഹം ദേഷ്യപ്പെട്ടു് ഗർജ്ജിച്ചു. യുക്തിഭദ്രമായ വിമർശനത്തിൽ കവി കോപിച്ചതു് എനിക്കിഷ്ടമായില്ല. ദാമോദരനെ കണ്ടപ്പോൾ ആ പ്രതികരണം ഞാൻ അറിയിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി ഇങ്ങനെ: വ്യഭിചരിക്കുന്ന സ്ത്രീയോടു് അവൾ ചെയ്യുന്നതു് പാപമാണെന്നു പറഞ്ഞു നോക്കൂ. അവൾ തിരിച്ചടിക്കും. &ldquo;വ്യഭിചരിക്കുന്നത് എന്റെ ഇഷ്ടമാണു്. നിങ്ങളാരാ ചോദിക്കാൻ?&rdquo;