സാഹിത്യവാരഫലം 1986 05 04 - Revision history

Rahul.ts.brahma: /* ചെല്ലമ്മ ജോസഫ് */

2014-09-30T12:04:51Z

‎ചെല്ലമ്മ ജോസഫ്

Rahul.ts.brahma: /* നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ */

2014-09-30T12:00:06Z

‎നിരീക്ഷണങ്ങള്‍

Rahul.ts.brahma: /* രോമത്തെക്കാള്‍ തുച്ഛം */

2014-09-29T10:35:42Z

‎രോമത്തെക്കാള്‍ തുച്ഛം

Rahul.ts.brahma: /* ആറാട്ടു് */

2014-09-29T10:26:40Z

‎ആറാട്ടു്

Rahul.ts.brahma: /* ആറാട്ടു് */

2014-09-29T10:23:17Z

‎ആറാട്ടു്

Rahul.ts.brahma at 10:17, 29 September 2014

2014-09-29T10:17:21Z

Cvr at 09:38, 31 July 2014

2014-07-31T09:38:45Z

Cvr: Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

2014-06-06T06:19:31Z

Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

Show changes

@@ Line 107: / Line 107: @@
 ==ചെല്ലമ്മ ജോസഫ്==
-സാഗര ജലകണികയില്‍ സാഗരമാകെ കാണാമെന്നു് കവി ജിബ്രാന്‍ പറഞ്ഞതു് അത്രകണ്ടു് ശരിയോ? നീല ലോഹിതം, കടുംനീലം, നീലം, ഹരിതം, പീതം, ഓറഞ്ച്, ശോണം ഇവയാകെ കൂടുമ്പോഴാണു് സൂര്യപ്രകാശമാകുന്നതു്. നീലലോഹിതം മാത്രമെടുത്തു് ഇതാണു് സൂര്യരശ്മിയെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കാന്‍ വയ്യ. ഹിമാലയപര്‍വ്വതത്തില്‍നിന്നു് ഒരുതരി മണ്ണെടുത്തു് കൈയില്‍വച്ചിട്ടു് &ldquo;ഇതാ നോക്കൂ ഹിമാലയം&rdquo; എന്നു പറയാമോ? സാകല്യാവസ്ഥയിലെ സത്യം വെളിപ്പെട്ടൂ. പുരുഷന്‍ സ്ത്രീയെ വഞ്ചിക്കുമോ? മഹാഭാരതത്തിലെ ദുഷ്യന്തന്‍ ശകുന്തളയെ വഞ്ചിച്ചു. അതുകൊണ്ടു് പുരുഷന്മാരാകെ ദുഷ്യന്തന്മാരാണെന്നു് അഭിപ്രായപ്പെടാനാവില്ല. അന്നകരേനിന ഭര്‍ത്താവിനെ വഞ്ചിച്ചു. അക്കാരണത്താല്‍ എല്ലാ സ്ത്രീകളും അന്നമാരാണെന്നു കരുതാന്‍ ഒക്കുകയില്ല. സത്യമിതാണെങ്കിലും സാഹിത്യകാരനു സാമാന്യത്തിലെ വിശേഷത്തെയും വിശേഷത്തിലെ സാമാന്യത്തെയും എടുത്തുകാണിക്കാനേ പറ്റൂ. അപ്പോള്‍ വായനക്കാരനുണ്ടാകുന്ന ജീവിാതാവബോധമാണു് പ്രധാനമായതു്. ആ ജീവിതാവബോധം ഉളവാക്കുന്നു ചെല്ലമ്മജോസഫ് (&lsquo;അപരിചിത എന്ന കഥ &mdash; കലാകൗമുദി&rsquo;) ആ രാത്രി ആകര്‍ഷികമായിരുന്നിരിക്കാം. അല്ലെങ്കില്‍ അനാകര്‍ഷകമായിരുന്നിരിക്കാം. ചക്രവാള സീമയില്‍ ചന്ദ്രന്‍ ദുഃഖാകുലനായി താഴാന്‍ പോകുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ ആഹ്ലാദത്തോടെ ഉയരാന്‍ പോകുന്നു. നാലു ചുവരുകള്‍ക്കകത്തു് ബന്ധിക്കപ്പെട്ട വാതിലുകള്‍ക്കും ജന്നലുകള്‍ക്കുമകത്തു് വിളിക്കുകെടുമ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് അവളെത്തന്നെ നഷ്ടമായി. തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ട അവള്‍ അയാള്‍ കൊടുത്ത ചെക്കുമായി നടക്കുന്നു. അവള്‍ക്കു ചെക്കല്ല ആവശ്യം. താല്‍ക്കാലികമായ വേഴ്ച കൊണ്ടാണെങ്കിലും ഒരു പീഠത്തിലേക്കു തന്നെയുയര്‍ത്തിയ പുരുഷനെയാണു്. അവളുടെ ചിത്തവൃത്തികളെ ഭംഗിയായി ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ടു് ചെല്ലമ്മ ജോസഫ്. ഒരു രേഖ അല്ലെങ്കില്‍ രണ്ടു രേഖകള്‍ &mdash; ഇവ വരച്ചു് പ്രമേയത്തെ ധ്വനിപ്പിക്കുന്ന കലാവൈദഗ്ദ്ധ്യമുണ്ടല്ലോ. അതു് ഇക്കഥയില്‍ കാണാം.
+സാഗര ജലകണികയില്‍ സാഗരമാകെ കാണാമെന്നു് കവി ജിബ്രാന്‍ പറഞ്ഞതു് അത്രകണ്ടു് ശരിയോ? നീല ലോഹിതം, കടുംനീലം, നീലം, ഹരിതം, പീതം, ഓറഞ്ച്, ശോണം ഇവയാകെ കൂടുമ്പോഴാണു് സൂര്യപ്രകാശമാകുന്നതു്. നീലലോഹിതം മാത്രമെടുത്തു് ഇതാണു് സൂര്യരശ്മിയെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കാന്‍ വയ്യ. ഹിമാലയപര്‍വ്വതത്തില്‍നിന്നു് ഒരുതരി മണ്ണെടുത്തു് കൈയില്‍വച്ചിട്ടു് &ldquo;ഇതാ നോക്കൂ ഹിമാലയം&rdquo; എന്നു പറയാമോ? സാകല്യാവസ്ഥയിലെ സത്യം വെളിപ്പെട്ടൂ. പുരുഷന്‍ സ്ത്രീയെ വഞ്ചിക്കുമോ? മഹാഭാരതത്തിലെ ദുഷ്യന്തന്‍ ശകുന്തളയെ വഞ്ചിച്ചു. അതുകൊണ്ടു് പുരുഷന്മാരാകെ ദുഷ്യന്തന്മാരാണെന്നു് അഭിപ്രായപ്പെടാനാവില്ല. അന്നകരേനിന ഭര്‍ത്താവിനെ വഞ്ചിച്ചു. അക്കാരണത്താല്‍ എല്ലാ സ്ത്രീകളും അന്നമാരാണെന്നു കരുതാന്‍ ഒക്കുകയില്ല. സത്യമിതാണെങ്കിലും സാഹിത്യകാരനു സാമാന്യത്തിലെ വിശേഷത്തെയും വിശേഷത്തിലെ സാമാന്യത്തെയും എടുത്തുകാണിക്കാനേ പറ്റൂ. അപ്പോള്‍ വായനക്കാരനുണ്ടാകുന്ന ജീവിാതാവബോധമാണു് പ്രധാനമായതു്. ആ ജീവിതാവബോധം ഉളവാക്കുന്നു ചെല്ലമ്മജോസഫ് (&lsquo;അപരിചിത എന്ന കഥ &mdash; കലാകൗമുദി&rsquo;) ആ രാത്രി ആകര്‍ഷികമായിരുന്നിരിക്കാം. അല്ലെങ്കില്‍ അനാകര്‍ഷകമായിരുന്നിരിക്കാം. ചക്രവാള സീമയില്‍ ചന്ദ്രന്‍ ദുഃഖാകുലനായി താഴാന്‍ പോകുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ ആഹ്ലാദത്തോടെ ഉയരാന്‍ പോകുന്നു. നാലു ചുവരുകള്‍ക്കകത്തു് ബന്ധിക്കപ്പെട്ട വാതിലുകള്‍ക്കും ജന്നലുകള്‍ക്കുമകത്തു് വിളക്കുകെടുമ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് അവളെത്തന്നെ നഷ്ടമായി. തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ട അവള്‍ അയാള്‍ കൊടുത്ത ചെക്കുമായി നടക്കുന്നു. അവള്‍ക്കു ചെക്കല്ല ആവശ്യം. താല്‍ക്കാലികമായ വേഴ്ച കൊണ്ടാണെങ്കിലും ഒരു പീഠത്തിലേക്കു തന്നെയുയര്‍ത്തിയ പുരുഷനെയാണു്. അവളുടെ ചിത്തവൃത്തികളെ ഭംഗിയായി ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ടു് ചെല്ലമ്മ ജോസഫ്. ഒരു രേഖ അല്ലെങ്കില്‍ രണ്ടു രേഖകള്‍ &mdash; ഇവ വരച്ചു് പ്രമേയത്തെ ധ്വനിപ്പിക്കുന്ന കലാവൈദഗ്ദ്ധ്യമുണ്ടല്ലോ. അതു് ഇക്കഥയില്‍ കാണാം.
 {{***}}
-മുകളില്‍പ്പറഞ്ഞ പുസ്തകത്തില്‍ (The True Confession of an Albino Terrorist) മൗലികതയെക്കുറിച്ചു് &mdash; ഒറിജിനാലിററിയെക്കുറിച്ചു് &mdash; ചില നിരീക്ഷണങ്ങളുണ്ടു്. കേട്ടാലും:&mdash; മൗലികതയെസ്സംബന്ധിച്ചു് ഈ ഒഴിയാബാധ നമുക്കെങ്ങനെയുണ്ടായി? അന്യാദൃശമായതിനു് നാമെന്തിനു് ഈ വില കല്പിക്കുന്നു?&hellip; നമ്മുടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ തളര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞു എന്നതു് തീര്‍ച്ച. പഴയ പ്രശ്നങ്ങളില്‍ പുതിയ വെളിച്ചം പ്രസരിപ്പിക്കുന്നവരെ നമ്മള്‍ അഭിനന്ദിക്കുന്നു. കാലാകാരന്‍ എന്ന &lsquo;മീഡിയ&rsquo;ത്തിലൂടെ ഏതെങ്കിലുമൊന്നിനെ പുതിയ മട്ടില്‍ കാണാനും അനുഭവിക്കാനും നമുക്കിഷ്ടമാണു്&hellip;&rdquo; (പുറം 167).
+മുകളില്‍പ്പറഞ്ഞ പുസ്തകത്തില്‍ (The True Confession of an Albino Terrorist) മൗലികതയെക്കുറിച്ചു് &mdash; ഒറിജിനാലിറ്റിയെക്കുറിച്ചു് &mdash; ചില നിരീക്ഷണങ്ങളുണ്ടു്. കേട്ടാലും:&mdash; മൗലികതയെസ്സംബന്ധിച്ചു് ഈ ഒഴിയാബാധ നമുക്കെങ്ങനെയുണ്ടായി? അന്യാദൃശമായതിനു് നാമെന്തിനു് ഈ വില കല്പിക്കുന്നു?&hellip; നമ്മുടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ തളര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞു എന്നതു് തീര്‍ച്ച. പഴയ പ്രശ്നങ്ങളില്‍ പുതിയ വെളിച്ചം പ്രസരിപ്പിക്കുന്നവരെ നമ്മള്‍ അഭിനന്ദിക്കുന്നു. കാലാകാരന്‍ എന്ന &lsquo;മീഡിയ&rsquo;ത്തിലൂടെ ഏതെങ്കിലുമൊന്നിനെ പുതിയ മട്ടില്‍ കാണാനും അനുഭവിക്കാനും നമുക്കിഷ്ടമാണു്&hellip;&rdquo; (പുറം 167).
 ==കിളിമാനൂര്‍ രമാകാന്തന്‍==

@@ Line 101: / Line 101: @@
 ;നവീനനിരൂപകര്‍: ചൊട്ടച്ചാണ്‍വഴി ദൂരം മാത്രം കഷ്ടിച്ചങ്ങുപറക്കും കോഴികള്‍.
-;കെ. പി. അപ്പന്‍: കാഴ്ചയ്ക്കും പെരുമാററത്തിലും സാഹിത്യരചനയിലും മാന്യന്‍. അദ്ദേഹം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതു് സ്വന്തം അഭിപ്രായങ്ങളാണു്. അതുകൊണ്ടു് അവയോടു് എനിക്കു യോജിച്ചേതീരു എന്നില്ല.
+;കെ. പി. അപ്പന്‍: കാഴ്ചയ്ക്കും പെരുമാറ്റത്തിലും സാഹിത്യരചനയിലും മാന്യന്‍. അദ്ദേഹം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതു് സ്വന്തം അഭിപ്രായങ്ങളാണു്. അതുകൊണ്ടു് അവയോടു് എനിക്കു യോജിച്ചേതീരു എന്നില്ല.
-;പഞ്ചവങ്കാട്ടുനീലി: സി. വി രാമന്‍പിള്ള മാര്‍ത്താണ്ഡവര്‍മ്മയിലൂടെ പ്രസിദ്ധയാക്കിയ യക്ഷി. അവള്‍ താമരപ്പൂവായിരുന്നില്ല. പനിനീര്‍പ്പൂവായിരുന്നില്ല. ഒററത്താരകമായിരുന്നില്ല. മധുചഷകത്തിലെ പൂവിതളായിരുന്നില്ല. അനന്തപത്മനാഭന്മാരെ കൊന്നു് സമൂഹം പരിഷ്കരിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയവളായിരുന്നു.
+;പഞ്ചവങ്കാട്ടുനീലി: സി. വി രാമന്‍പിള്ള മാര്‍ത്താണ്ഡവര്‍മ്മയിലൂടെ പ്രസിദ്ധയാക്കിയ യക്ഷി. അവള്‍ താമരപ്പൂവായിരുന്നില്ല. പനിനീര്‍പ്പൂവായിരുന്നില്ല. ഒറ്റത്താരകമായിരുന്നില്ല. മധുചഷകത്തിലെ പൂവിതളായിരുന്നില്ല. അനന്തപത്മനാഭന്മാരെ കൊന്നു് സമൂഹം പരിഷ്കരിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയവളായിരുന്നു.
 ==ചെല്ലമ്മ ജോസഫ്==

@@ Line 89: / Line 89: @@
 ==രോമത്തെക്കാള്‍ തുച്ഛം==
-ചാര്‍ലി ചാപ്ലിന്റെ പല സിനിമകളും ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. മുഖം കൊണ്ടു് അദ്ദേഹം കാണിക്കുന്ന ഗോഷ്ടികള്‍ ദര്‍ശിച്ചു് സാക്ഷാല്‍ ചാര്‍ലിയും അങ്ങനെ തന്നെ എന്നു ഞാന്‍ വിചാരിച്ചിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മകഥ വായിച്ചപ്പോള്‍ ആ പുസ്തകത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരിയായ ഫോട്ടോ കാണാനിടയായി. അപ്പോഴാണ് മോഹഭംഗം. സാക്ഷാല്‍ ചാര്‍ലി സുന്ദരന്‍, ആഭിജാത്യം വിളിച്ചുപറയുന്ന ആകൃതി. സിനിമയിലെ ചാര്‍ലി ഒരു കോമാളി. ഇത് ഇപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മിച്ചതു് ഉണ്ണിവാരിയത്തു്  &lsquo;ചന്ദ്രിക&rsquo; ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍ എഴുതിയ &lsquo;അസംബന്ധം&rsquo; എന്ന കഥ വായിച്ചതുകൊണ്ടാണു്. സാക്ഷാല്‍ ഉണ്ണിവാരിയത്തു് അഭിജാതനും ആത്മധീരനും അഭിമാനിയും ആയിരിക്കും. പക്ഷേ, സാഹിത്യത്തിലെ ഉണ്ണിവാരിയത്തിനെ വിദൂഷകനായേ ഇന്നുവരെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുള്ളു. കാമുകി ലീല വിവാഹം കഴിഞ്ഞു നാടുവിട്ടപ്പോള്‍ കാമുകന്‍ തിരിച്ചെത്തി. നിരാശത കൊണ്ടു് അയാള്‍ ഷേവ്‌‌ ചെയ്യാതെ നടന്നു. ഒടുവില്‍ ഒരു ദിവസം ഷേവ് ചെയ്തു നല്ല വസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിച്ചു് തീവണ്ടിയാപ്പീസിലെത്തി. അവിടെവച്ചു് ലീലയെ കണ്ടു. താന്‍  ദുഃഖിക്കുന്നവനാണെന്നു് അയാള്‍ അവളോടു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവള്‍ ചോദിച്ചു ദുഃഖമുള്ളവന്‍ ക്ലീന്‍ഷേവു് ചെയ്യുമോ എന്നു്. കഥ തീരുന്നു അവിടെ. കഥാനായകന്റെ ഷേവ് ചെയ്യല്‍ എന്ന പ്രവര്‍ത്തനം നടക്കുമ്പോള്‍ സേഫ്ററി റെയ്സറിന്റെ അരികില്‍ പററിയ ഒരു രോമത്തിന്റെ വിലപോലുമില്ല ഇക്കഥയ്ക്കു്. ഇത്രയൊക്കെ പരുക്കന്‍ ഭാഷ പ്രയോഗിക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ല. സാഹിത്യത്തിലെ ബഫൂണ്‍ വേഷം കെട്ടിക്കെട്ടി അദ്ദേഹം &ldquo;അതായി&rdquo;ത്തന്നെ മാറിയിരിക്കുന്നു. ആരുപദേശിച്ചാലും ഫലമില്ലാത്ത ഒരവസ്ഥയിലാണു് അദ്ദേഹമിപ്പോള്‍.
+ചാര്‍ലി ചാപ്ലിന്റെ പല സിനിമകളും ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. മുഖം കൊണ്ടു് അദ്ദേഹം കാണിക്കുന്ന ഗോഷ്ടികള്‍ ദര്‍ശിച്ചു് സാക്ഷാല്‍ ചാര്‍ലിയും അങ്ങനെ തന്നെ എന്നു ഞാന്‍ വിചാരിച്ചിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മകഥ വായിച്ചപ്പോള്‍ ആ പുസ്തകത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരിയായ ഫോട്ടോ കാണാനിടയായി. അപ്പോഴാണ് മോഹഭംഗം. സാക്ഷാല്‍ ചാര്‍ലി സുന്ദരന്‍, ആഭിജാത്യം വിളിച്ചുപറയുന്ന ആകൃതി. സിനിമയിലെ ചാര്‍ലി ഒരു കോമാളി. ഇത് ഇപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മിച്ചതു് ഉണ്ണിവാരിയത്തു്  &lsquo;ചന്ദ്രിക&rsquo; ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍ എഴുതിയ &lsquo;അസംബന്ധം&rsquo; എന്ന കഥ വായിച്ചതുകൊണ്ടാണു്. സാക്ഷാല്‍ ഉണ്ണിവാരിയത്തു് അഭിജാതനും ആത്മധീരനും അഭിമാനിയും ആയിരിക്കും. പക്ഷേ, സാഹിത്യത്തിലെ ഉണ്ണിവാരിയത്തിനെ വിദൂഷകനായേ ഇന്നുവരെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുള്ളു. കാമുകി ലീല വിവാഹം കഴിഞ്ഞു നാടുവിട്ടപ്പോള്‍ കാമുകന്‍ തിരിച്ചെത്തി. നിരാശത കൊണ്ടു് അയാള്‍ ഷേവ്‌‌ ചെയ്യാതെ നടന്നു. ഒടുവില്‍ ഒരു ദിവസം ഷേവ് ചെയ്തു നല്ല വസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിച്ചു് തീവണ്ടിയാപ്പീസിലെത്തി. അവിടെവച്ചു് ലീലയെ കണ്ടു. താന്‍  ദുഃഖിക്കുന്നവനാണെന്നു് അയാള്‍ അവളോടു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവള്‍ ചോദിച്ചു ദുഃഖമുള്ളവന്‍ ക്ലീന്‍ഷേവു് ചെയ്യുമോ എന്നു്. കഥ തീരുന്നു അവിടെ. കഥാനായകന്റെ ഷേവ് ചെയ്യല്‍ എന്ന പ്രവര്‍ത്തനം നടക്കുമ്പോള്‍ സേഫ്റ്റി റെയ്സറിന്റെ അരികില്‍ പറ്റിയ ഒരു രോമത്തിന്റെ വിലപോലുമില്ല ഇക്കഥയ്ക്കു്. ഇത്രയൊക്കെ പരുക്കന്‍ ഭാഷ പ്രയോഗിക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ല. സാഹിത്യത്തിലെ ബഫൂണ്‍ വേഷം കെട്ടിക്കെട്ടി അദ്ദേഹം &ldquo;അതായി&rdquo;ത്തന്നെ മാറിയിരിക്കുന്നു. ആരുപദേശിച്ചാലും ഫലമില്ലാത്ത ഒരവസ്ഥയിലാണു് അദ്ദേഹമിപ്പോള്‍.
 ==നിരീക്ഷണങ്ങള്‍==

@@ Line 63: / Line 63: @@
 ::::::ശൂന്യമായിക്കിടക്കുന്നു.
 </poem>
-അര്‍ത്ഥം ആവിഷ്കരിക്കുന്നതിനു ശക്തിയില്ലാത്ത, ഭാവസ്ഫുടീകരണത്തിനു കഴിവില്ലാത്ത കുറെ മധുരപദങ്ങളെടുത്തു നിരത്തിയാല്‍ കവിതയാകും എന്ന തെറ്റിദ്ധാരണയില്‍നിന്നു് ഉദ്ഭവിച്ചതാണു് ഈ സാഹസിക്യം. അണ്ണാനെ ആറാട്ടാക്കുന്ന വഞ്ചന. കുട്ടികളെ കളിപ്പിക്കാന്‍ പററും. ഹൃദയപരിപാകമുള്ളവര്‍ക്ക് ഇതു കണ്ടാല്‍ പുച്ഛമേ ഉണ്ടാകൂ.
+അര്‍ത്ഥം ആവിഷ്കരിക്കുന്നതിനു ശക്തിയില്ലാത്ത, ഭാവസ്ഫുടീകരണത്തിനു കഴിവില്ലാത്ത കുറെ മധുരപദങ്ങളെടുത്തു നിരത്തിയാല്‍ കവിതയാകും എന്ന തെറ്റിദ്ധാരണയില്‍നിന്നു് ഉദ്ഭവിച്ചതാണു് ഈ സാഹസിക്യം. അണ്ണാനെ ആറാട്ടാക്കുന്ന വഞ്ചന. കുട്ടികളെ കളിപ്പിക്കാന്‍ പറ്റും. ഹൃദയപരിപാകമുള്ളവര്‍ക്ക് ഇതു കണ്ടാല്‍ പുച്ഛമേ ഉണ്ടാകൂ.
 {{***}}
 <poem>
@@ Line 73: / Line 73: @@
 :Alone &mdash; ah, false one, tell me why.
 </poem>
-::[ചന്ദ്രന്‍ അസ്തമിച്ചു. സപ്തര്‍ഷികള്‍ അവയുടെ അന്ത്യകടാക്ഷം സമുദ്രത്തിലേക്കു് എറിയുന്നു. തളര്‍ന്ന രാത്രിക്കു വേഗം തേയ്മാനം സംഭവിക്കുന്നു. പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യപ്പെട്ട നാഴിക വന്നെത്തി, അതു കഴിഞ്ഞുപോകുകയും ചെയ്തു. എന്നിട്ടും നിദ്രയില്ലാതെ ഒററയ്ക്കു ഞാന്‍ കിടക്കുന്നു. ഒററയ്ക്ക് &mdash; ഹാ &mdash; വഞ്ചകത്വമുള്ളവനേ, എന്നോടു പറയൂ കാരണമെന്തെന്നു്.]
+::[ചന്ദ്രന്‍ അസ്തമിച്ചു. സപ്തര്‍ഷികള്‍ അവയുടെ അന്ത്യകടാക്ഷം സമുദ്രത്തിലേക്കു് എറിയുന്നു. തളര്‍ന്ന രാത്രിക്കു വേഗം തേയ്മാനം സംഭവിക്കുന്നു. പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യപ്പെട്ട നാഴിക വന്നെത്തി, അതു കഴിഞ്ഞുപോകുകയും ചെയ്തു. എന്നിട്ടും നിദ്രയില്ലാതെ ഒറ്റയ്ക്കു ഞാന്‍ കിടക്കുന്നു. ഒറ്റയ്ക്ക് &mdash; ഹാ &mdash; വഞ്ചകത്വമുള്ളവനേ, എന്നോടു പറയൂ കാരണമെന്തെന്നു്.]
 സംവത്സരങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പു്, ഗ്രീക്ക് കവിയിത്രി സാഫോ എഴുതിയതാണിതു്. ഭാവസ്ഫുടീകരണത്തിന്റെ ഉത്കൃഷ്ടനിദര്‍ശനമായി ഇതിനെ പരിഗണിക്കാം, ചന്ദ്രന്‍ മറഞ്ഞു. ഇരുട്ടാണപ്പോള്‍. സപ്തര്‍ഷികളും മറയാന്‍ പോകുന്നു. അപ്പോള്‍ ഇരുട്ടു കൂടുതലാകും. തളര്‍ന്ന രാത്രിക്കു തേയ്മാനം. പ്രേമമാകുന്ന പ്രകാശം ഇല്ലാത്തപ്പോള്‍ വിഷാദത്തിന്റെ അന്ധകാരം വ്യാപിക്കുന്നു. രാത്രിക്കു തളര്‍ച്ചയെന്നപോലെ സാഫോക്കും തളര്‍ച്ച. നിശീഥിനിക്കു ക്ഷീണം സംഭവിക്കുന്നതുപോലെ അവള്‍ക്കും ക്ഷീണം. വരാമെന്നു പറഞ്ഞ സമയത്തു കാമുകന്‍ വന്നില്ല. അവള്‍ ഉറക്കമില്ലാതെ ഏകാന്തതയില്‍ കഴിയുന്നു. അവിരാമമായ കാത്തിരിപ്പാണതു്. അന്ധകാരംമാറി പ്രകാശം വരുമോ? വിഷാദത്തിന്റെ കൂരിരുട്ടുമാറി പ്രേമത്തിന്റെ പ്രഭ പ്രസരിക്കുമോ? ഈ ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ചു് അവള്‍ വ്യര്‍ത്ഥമായി കാത്തിരിക്കുന്നു. ഇതാണു് കവിത, ഇതാണു് കല.

@@ Line 49: / Line 49: @@
 ==ആറാട്ടു്==
-വര്‍ഷങ്ങളള്‍ക്കു മുന്‍പാണ്. ഇന്നു് വടക്കേയിന്ത്യയില്‍ എവിടെയോ വലിയ സൈനികോദ്യോഗസ്ഥനായി ഇരിക്കുന്ന വിശ്വം അന്നൊരു കുഞ്ഞ്. അതിന് ആറാട്ടു കാണണമെന്നു് ഒരാഗ്രഹം. ആറാട്ടു് എന്നു കുഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. കാണണമെന്നു ആശയും. എന്റെ വീട്ടിലുള്ള മടിയനായ പരമേശ്വരന്‍ പിള്ളയോടു് (പേരു മാറ്റിയിരിക്കുന്നു) വിശ്വത്തിന്റെ അമ്മ തുടരെത്തുടരെ അപേക്ഷിക്കുകയാണ്: &ldquo;പരമേശ്വരാ, ഇവനെ ഒന്നു കൊണ്ടുപോയി ആറാട്ടു കാണിക്കു്.&rdquo; നിര്‍ബ്ബന്ധം സഹിക്കാനാവാതെ പരമേശ്വരന്‍ കുഞ്ഞിനെയുമെടുത്തു് റോഡിലേക്കിറങ്ങി. കുറെദൂരം നടന്നപ്പോള്‍ ഒരു അണ്ണാന്‍ റോഡിന്റെ ഒരു വശത്തുനിന്നു മറ്റൊരു വശത്തേക്ക്  വാലുപൊക്കി ചാടുന്നതു കണ്ടു. പരമേശ്വരന്‍പിള്ള വിശ്വത്തിനെ ചുരണ്ടി &ldquo;നോക്കു്, നോക്കു്, ആറാട്ടു്&rdquo; എന്നു പരഞ്ഞു. കൊച്ചു് അതങ്ങു വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തു. അല്പം സമയം കൂടെ റോഡിലാകെ കറങ്ങിയിട്ട് പരമേശ്വരന്‍പിള്ള കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ടു വീട്ടിലെത്തി. &ldquo;ഇത്ര വേഗം കണ്ടോ?&rdquo; എന്നു തള്ള ചോദിച്ചപ്പോള്‍ &ldquo;ഞങ്ങളു് ചെന്നതും ആറാട്ടു് തുടങ്ങിയതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു&rdquo; എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു. ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു. വിശ്വത്തിനെ അമ്മ കളിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരാണ്ണാന്‍ മുററത്തുകൂടെ ഓടി. വിശ്വാം ഉടനെ പറഞ്ഞു: &ldquo;അമ്മാ അതാ ആറാട്ടു്, ആറാട്ടു്.&rdquo; അതുകേട്ട കാരണവന്റെ ഭാര്യ ഉടനെ ചോദിച്ചു: &ldquo;പരമോശ്വരാ, നീ ഇന്നാളു് ആറാട്ടെന്നു പറഞ്ഞു് കൊച്ചിനെ കാണിച്ചതു് അണ്ണാനെയായിരുന്നു അല്ലേ?&rdquo; അല്ല എന്ന മട്ടില്‍ പരമേശ്വരന്‍ പുച്ഛിച്ച് &ldquo;അതേ&rdquo; എന്നു പറഞ്ഞു. കുങ്കുമം വാരികയില്‍ താമരശ്ശേരി കവിതയെന്നു പറഞ്ഞു് സഹൃദയനെ കാണിക്കുന്നതു കവിതയല്ല; അണ്ണാനെപ്പോലെ വേറെയെന്തിനെയോ ആണു്. ഇതു കവിതയാണെന്നു വിശ്വാസമുണ്ടാകണമെങ്കില്‍ വായനക്കാരന്‍ വിശ്വത്തെപ്പോലെ കൊച്ചു കുഞ്ഞിയിരിക്കണം. ഏതാനും വരികള്‍‌ കണ്ടാലും:
+വര്‍ഷങ്ങളള്‍ക്കു മുന്‍പാണ്. ഇന്നു് വടക്കേയിന്ത്യയില്‍ എവിടെയോ വലിയ സൈനികോദ്യോഗസ്ഥനായി ഇരിക്കുന്ന വിശ്വം അന്നൊരു കുഞ്ഞ്. അതിന് ആറാട്ടു കാണണമെന്നു് ഒരാഗ്രഹം. ആറാട്ടു് എന്നു കുഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. കാണണമെന്നു ആശയും. എന്റെ വീട്ടിലുള്ള മടിയനായ പരമേശ്വരന്‍ പിള്ളയോടു് (പേരു മാറ്റിയിരിക്കുന്നു) വിശ്വത്തിന്റെ അമ്മ തുടരെത്തുടരെ അപേക്ഷിക്കുകയാണ്: &ldquo;പരമേശ്വരാ, ഇവനെ ഒന്നു കൊണ്ടുപോയി ആറാട്ടു കാണിക്കു്.&rdquo; നിര്‍ബ്ബന്ധം സഹിക്കാനാവാതെ പരമേശ്വരന്‍ കുഞ്ഞിനെയുമെടുത്തു് റോഡിലേക്കിറങ്ങി. കുറെദൂരം നടന്നപ്പോള്‍ ഒരു അണ്ണാന്‍ റോഡിന്റെ ഒരു വശത്തുനിന്നു മറ്റൊരു വശത്തേക്ക്  വാലുപൊക്കി ചാടുന്നതു കണ്ടു. പരമേശ്വരന്‍പിള്ള വിശ്വത്തിനെ ചുരണ്ടി &ldquo;നോക്കു്, നോക്കു്, ആറാട്ടു്&rdquo; എന്നു പറഞ്ഞു. കൊച്ചു് അതങ്ങു വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തു. അല്പം സമയം കൂടെ റോഡിലാകെ കറങ്ങിയിട്ട് പരമേശ്വരന്‍പിള്ള കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ടു വീട്ടിലെത്തി. &ldquo;ഇത്ര വേഗം കണ്ടോ?&rdquo; എന്നു തള്ള ചോദിച്ചപ്പോള്‍ &ldquo;ഞങ്ങളു് ചെന്നതും ആറാട്ടു് തുടങ്ങിയതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു&rdquo; എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു. ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു. വിശ്വത്തിനെ അമ്മ കളിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരാണ്ണാന്‍ മുററത്തുകൂടെ ഓടി. വിശ്വാം ഉടനെ പറഞ്ഞു: &ldquo;അമ്മാ അതാ ആറാട്ടു്, ആറാട്ടു്.&rdquo; അതുകേട്ട കാരണവന്റെ ഭാര്യ ഉടനെ ചോദിച്ചു: &ldquo;പരമോശ്വരാ, നീ ഇന്നാളു് ആറാട്ടെന്നു പറഞ്ഞു് കൊച്ചിനെ കാണിച്ചതു് അണ്ണാനെയായിരുന്നു അല്ലേ?&rdquo; അല്ല എന്ന മട്ടില്‍ പരമേശ്വരന്‍ പുച്ഛിച്ച് &ldquo;അതേ&rdquo; എന്നു പറഞ്ഞു. കുങ്കുമം വാരികയില്‍ താമരശ്ശേരി കവിതയെന്നു പറഞ്ഞു് സഹൃദയനെ കാണിക്കുന്നതു കവിതയല്ല; അണ്ണാനെപ്പോലെ വേറെയെന്തിനെയോ ആണു്. ഇതു കവിതയാണെന്നു വിശ്വാസമുണ്ടാകണമെങ്കില്‍ വായനക്കാരന്‍ വിശ്വത്തെപ്പോലെ കൊച്ചു കുഞ്ഞായിരിക്കണം. ഏതാനും വരികള്‍‌ കണ്ടാലും:
 <poem>
 :നിര്‍മ്മലസ്മിതം തൂകും ചേമ്പനീര്‍ സുമങ്ങളും

@@ Line 26: / Line 26: @@
 ::[സ്വാര്‍ത്ഥപരമായ ഒരു സഹായസന്നദ്ധത നിങ്ങള്‍ കാണിച്ചാലും. സമ്പൂര്‍ണ്ണമനുഷ്യനായി നിങ്ങള്‍ക്കു കഴിഞ്ഞു കൂടണമെന്നുണ്ടെങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ ശത്രുവിന്റെ മനുഷ്യത്വത്തെ കണ്ടറിഞ്ഞാലും. അതേസമയം പരസ്പരം യോജിക്കാത്ത താല്പര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്നും അറിയുക. അയാളെ കൊന്നു് നിങ്ങള്‍ പരിഹാസപാത്രമാകാതിരിക്കു. ഒരു കാരണവും ജിവിതനാശനത്തെ നീതിമത്കരിക്കുകയില്ല. എന്തൊക്കെയായാലും നമ്മളെല്ലാം രക്തബന്ധമുള്ള സഹോദരന്മാരും സഹേദരികളുമല്ലേ?]
-സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ സന്ദേശമാണു് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിനു് അമൂല്യസ്വഭാവം നല്‍കുന്നത്. ഇതിന്റെ രചയിതാവിനെക്കുറിച്ചറിയാന്‍ വായനക്കാര്‍ക്ക് കൗതുകമില്ലേ? ഉണ്ടെങ്കില്‍ പറയാം. കേപ്പ് ടൗണ്‍ സര്‍വ്വകലാശാലയില്‍ പഠിച്ചിരുന്ന ബ്രേതന്‍ ബാഹ് 1959-ല്‍ (ജനനം 1939-ല്‍) തെക്കേ ആഫ്രിക്ക വിട്ടുപോയി. പാരീസിലാണു് അദ്ദേഹം ചെന്നുചേര്‍ന്നതു്. ചിത്രകാരനെന്ന നിലിയില്‍ മഹായശസ്കനാകാന്‍ അദ്ദേഹത്തിനു കാലമധികം വേണ്ടിവന്നില്ല. ഹ്വാങ് ലീന്‍ എങ്കോ (Hoang Lien Ngo) എന്ന വിയററ്നാമീസ് പെണ്‍കുട്ടിയെ വിവാഹം കഴിച്ചതോടെ അദ്ദേഹത്തിനു ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയില്‍ പോകാന്‍ വയ്യാതെയായി. വിഭിന്നവര്‍ഗ്ഗങ്ങളില്‍പ്പെട്ടവര്‍ തമ്മില്‍ വിവാഹമരുതെന്നാണു് ആ രാജ്യത്തെ നിയമം. 1975-ആഗസ്റ്റില്‍ അദ്ദേഹം ഒരു വ്യാജ പാസ്പോര്‍ട്ടോടുകൂടി ക്രിസ്ത്യന്‍ ഗലാസ്ക എന്ന പേരില്‍ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെത്തി. അവിടത്തെ പോലീസ് തന്നെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടെന്ന് ബ്രേതന്‍ ബാഹ് അറിഞ്ഞതേയില്ല. മൂന്നാഴ്ചത്തെ പര്യടനത്തിനുശേഷം തിരിച്ചു ഫ്രാന്‍സില്‍ പോരാന്‍ വിമാനത്തില്‍ കയറാന്‍ തുനിഞ്ഞപ്പോള്‍ സെക്യൂരിററി പോലീസ് അദ്ദേഹത്തെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. ഭീകരപ്രവര്‍ത്തകന്‍ എന്നാണ് അധികാരികള്‍ അദ്ദേഹത്തെ മുദ്രകുത്തിയതു്. കോടതിയില്‍ തര്‍ക്കിച്ചാല്‍ വധ ശിക്ഷകിട്ടും. അതുകൊണ്ടു് ബ്രേതന്‍ ബാഹ് അതിനുസന്നദ്ധനായില്ല. ഒന്‍പതുവര്‍ഷത്തെ കാരാഗൃഹവാസമാണ് വിധിക്കപ്പെട്ടതു്. ഏഴാമത്തെ വര്‍ഷത്തിന്റെ അവസാനത്തില്‍ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ധിഷണാശാലികളുടെ അഭ്യര്‍ത്ഥന അവഗണിക്കാനാവാതെ സര്‍ക്കാര്‍ അദ്ദേഹത്തെ മോചിപ്പിച്ചു. ജയിലില്‍ കിടന്ന കാലത്തെ അനുഭവങ്ങളാണു് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിലുള്ളതെന്നു ആവര്‍ത്തിച്ചെഴുതട്ടെ.
+സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ സന്ദേശമാണു് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിനു് അമൂല്യസ്വഭാവം നല്‍കുന്നത്. ഇതിന്റെ രചയിതാവിനെക്കുറിച്ചറിയാന്‍ വായനക്കാര്‍ക്ക് കൗതുകമില്ലേ? ഉണ്ടെങ്കില്‍ പറയാം. കേപ്പ് ടൗണ്‍ സര്‍വ്വകലാശാലയില്‍ പഠിച്ചിരുന്ന ബ്രേതന്‍ ബാഹ് 1959-ല്‍ (ജനനം 1939-ല്‍) തെക്കേ ആഫ്രിക്ക വിട്ടുപോയി. പാരീസിലാണു് അദ്ദേഹം ചെന്നുചേര്‍ന്നതു്. ചിത്രകാരനെന്ന നിലിയില്‍ മഹായശസ്കനാകാന്‍ അദ്ദേഹത്തിനു കാലമധികം വേണ്ടിവന്നില്ല. ഹ്വാങ് ലീന്‍ എങ്കോ (Hoang Lien Ngo) എന്ന വിയറ്റ്നാമീസ് പെണ്‍കുട്ടിയെ വിവാഹം കഴിച്ചതോടെ അദ്ദേഹത്തിനു ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയില്‍ പോകാന്‍ വയ്യാതെയായി. വിഭിന്നവര്‍ഗ്ഗങ്ങളില്‍പ്പെട്ടവര്‍ തമ്മില്‍ വിവാഹമരുതെന്നാണു് ആ രാജ്യത്തെ നിയമം. 1975-ആഗസ്റ്റില്‍ അദ്ദേഹം ഒരു വ്യാജ പാസ്പോര്‍ട്ടോടുകൂടി ക്രിസ്ത്യന്‍ ഗലാസ്ക എന്ന പേരില്‍ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെത്തി. അവിടത്തെ പോലീസ് തന്നെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടെന്ന് ബ്രേതന്‍ ബാഹ് അറിഞ്ഞതേയില്ല. മൂന്നാഴ്ചത്തെ പര്യടനത്തിനുശേഷം തിരിച്ചു ഫ്രാന്‍സില്‍ പോരാന്‍ വിമാനത്തില്‍ കയറാന്‍ തുനിഞ്ഞപ്പോള്‍ സെക്യൂരിററി പോലീസ് അദ്ദേഹത്തെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. ഭീകരപ്രവര്‍ത്തകന്‍ എന്നാണ് അധികാരികള്‍ അദ്ദേഹത്തെ മുദ്രകുത്തിയതു്. കോടതിയില്‍ തര്‍ക്കിച്ചാല്‍ വധ ശിക്ഷകിട്ടും. അതുകൊണ്ടു് ബ്രേതന്‍ ബാഹ് അതിനുസന്നദ്ധനായില്ല. ഒന്‍പതുവര്‍ഷത്തെ കാരാഗൃഹവാസമാണ് വിധിക്കപ്പെട്ടതു്. ഏഴാമത്തെ വര്‍ഷത്തിന്റെ അവസാനത്തില്‍ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ധിഷണാശാലികളുടെ അഭ്യര്‍ത്ഥന അവഗണിക്കാനാവാതെ സര്‍ക്കാര്‍ അദ്ദേഹത്തെ മോചിപ്പിച്ചു. ജയിലില്‍ കിടന്ന കാലത്തെ അനുഭവങ്ങളാണു് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിലുള്ളതെന്നു ആവര്‍ത്തിച്ചെഴുതട്ടെ.
 ജയിലില്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം സഹധര്‍മ്മിണിക്ക് എഴുതിവച്ചതും അയയ്ക്കാത്തതുമായ ഒരു കത്തിന്റെ ഒടുവിലത്തെ ഭാഗം ഈ &ldquo;ഭീകരപ്രവര്‍ത്തകന്റെ&rdquo; കാരുണ്യാകുലമായ ഹൃദയം വ്യക്തമാക്കിത്തരും.

@@ Line 19: / Line 19: @@
 }}
 <!--കലാകൌമുദി, ലക്കം 555, മെയ് 4, 1986-->
 ജീവിതം ധന്യമായിയെന്നു തോന്നുന്ന അസുലഭനിമിഷങ്ങളുണ്ട്. അമ്മട്ടിലുള്ള ഒരു നിമിഷത്തിലാണു ഞാനിപ്പോള്‍. കാരണം തെക്കനാഫ്രിക്കന്‍ കവിയും ചിത്രകാരനുമായ ബ്രേതന്‍ ബ്രേതന്‍ ബാഹിന്റെ (Breyten Breyten Bach) അന്യാദൃശ സൗന്ദര്യമാര്‍ന്ന The True Confessions of an Albino Terrorist എന്ന ക്ലാസിക് ഞാനിപ്പോള്‍ വായിച്ചു തീര്‍ത്തു എന്നതാണ്. His prose constitutes poetry of a very high order indeed, the book sings in the mind എന്നു ബര്‍നാഡ് ലവിനും A classic of prison writing എന്നു വേറൊരുൂ നിരൂപകനും വാഴ്‌ത്തിയ ഈ ഗ്രന്ഥം ഏഴുകൊല്ലം സ്വന്തം നാട്ടിലെ കാരാഗൃഹങ്ങളില്‍ കിടന്നു യാതന അനുഭവിച്ച ഒരു വലിയ മനുഷ്യന്റെ ആത്മനിവേദനമാണു്. ആ ആത്മനിവേദനം നമ്മുടെ മനുഷ്യത്വത്തെ വികസിപ്പിക്കും. ഉത്കൃഷ്ടമായ സാഹിത്യമെന്താണെന്നു നമ്മെ ഗ്രഹിപ്പിക്കും. ഇതിലെ സത്യസന്ധത നമ്മളെ ഉദാത്തമായ മണ്ഡലത്തിലേക്കു കൊണ്ടുചെല്ലും. ബ്രേതന്‍ ബാഹിന്റെ വാക്യങ്ങള്‍ കേട്ടാലും:
@@ Line 44: / Line 45: @@
 </poem>
 ഈ പുസ്തകം പ്രസാധനം ചെയ്ത ഫേബര്‍ ആന്‍ഡ് ഫേബര്‍ പ്രസാധകരോടും ഉത്കൃഷ്ടങ്ങളായ ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ മാത്രം വരുത്തിവില്ക്കുന്ന തിരുവനന്തപുരത്തെ ദര്‍ശന്‍ ബുക്ക്‌സിനോടും എന്റെ മനസ്സിനെ ഉന്നമിപ്പിച്ച ബ്രേതന്‍ ബ്രേതന്‍ ബാഹ് എന്ന കലാകാരനോടും ഞാന്‍ നന്ദിപറയുന്നു.
 ==ആറാട്ടു്==