സാഹിത്യവാരഫലം 1987 03 29 - Revision history

Cvr: /* സൗധം സാര്‍ത്ഥകം */

2015-03-12T05:59:14Z

‎സൗധം സാര്‍ത്ഥകം

Cvr: /* സൗധം സാര്‍ത്ഥകം */

2015-03-12T04:52:19Z

‎സൗധം സാര്‍ത്ഥകം

Rahul.ts.brahma: /* തകഴി ശങ്കരനാരായണൻ */

2014-10-20T08:34:01Z

‎തകഴി ശങ്കരനാരായണൻ

Cvr: /* തകഴി ശങ്കരനാരായണന് */

2014-08-02T06:16:03Z

‎തകഴി ശങ്കരനാരായണന്

Cvr: Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

2014-07-20T04:52:30Z

Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

Show changes

@@ Line 61: / Line 61: @@
 ==സൗധം സാര്‍ത്ഥകം==
-ഈ നഗരത്തില്‍ എത്രവേഗമാണ് സൌധങ്ങള്‍ ഉയരുന്നത്! നമ്മള്‍ കൂടക്കൂടെ ആ റോഡിലൂടെ നടക്കുന്നു. ഒരു സൌധത്തിനടുത്ത് കുറ്റിക്കാടുകള്‍ നിറഞ്ഞ പ്രദേശം കാണുന്നു. കുറെ ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ് അതിലേ പോകുന്നതെങ്കില്‍ ഒരിടത്തു ചുടു കല്ലുകള്‍ അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നതു കാണാം. മറ്റൊരിടത്ത് കരിങ്കല്ലുകള്‍ കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു. മൂന്നു മാസത്തേക്കു നിങ്ങള്‍ ആ വഴി പോകുന്നില്ലെന്നിരിക്കട്ടെ. എന്നിട്ട് ഒരു ദിവസം ആ വഴി ചെന്നാല്‍ ചൂടുകല്ലുമില്ല, കരിങ്കല്ലുമില്ല. കുറ്റിക്കാടുകള്‍ക്കു പകരം മനോഹരമായ പൂന്തോട്ടം. അതിനു പിറകില്‍ സൌധം. കരിങ്കല്ലിനും ചുടുകട്ടയ്ക്കും &lsquo;ഒരര്‍ത്ഥ&rsquo;വുമില്ല. എന്നാല്‍ അവകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ സൗധം സാര്‍ത്ഥകം. ഒറ്റപ്പദങ്ങള്‍ അര്‍ത്ഥരഹിതങ്ങള്‍. എന്നാല്‍ ഹരികുമാര്‍ എന്ന കഥാകാരന്‍ അവയെ വേണ്ടവിധത്തില്‍ സങ്കലനം ചെയ്തുവയ്ക്കുമ്പോള്‍ അതിന് സാര്‍ത്ഥകസ്വഭാവം വരുന്നു. സ്വാര്‍ത്ഥതല്‍പരനായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍. അയാള്‍ അമ്മയ്ക്ക് അയച്ചുകൊടുക്കുന്ന പണം അവര്‍ അവരുടെ ചേട്ടനും കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കും ചെലവാക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ക്കു കോപം. ആ കോപവും അതിനോടു ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവൃത്തികളും കരിങ്കല്ലുപോലെ, ചെങ്കല്ലുപോലെ അര്‍ത്ഥരഹിതം. പക്ഷേ ചേട്ടന്റെ മകളുടെ മക്കള്‍ അയാളെ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം ഉമ്മവയ്ക്കുമ്പോള്‍ അയാളുടെ സ്വാര്‍ത്ഥ ചിന്ത ഇല്ലാതാവുന്നു. അവരിലൂടെ അയാള്‍ സാര്‍ത്ഥകമായ ഒരു സ്നേഹസൗധം നിര്‍മ്മുിക്കുകയാണ്. കലാകൗമുദിയില്‍ ഹരികുമാര്‍ എഴുതിയ ഈ കഥ  &mdash;  &lsquo;സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കള്‍&rsquo; എനിക്കിഷ്ടമായി.
+ഈ നഗരത്തില്‍ എത്രവേഗമാണ് സൌധങ്ങള്‍ ഉയരുന്നത്! നമ്മള്‍ കൂടക്കൂടെ ആ റോഡിലൂടെ നടക്കുന്നു. ഒരു സൌധത്തിനടുത്ത് കുറ്റിക്കാടുകള്‍ നിറഞ്ഞ പ്രദേശം കാണുന്നു. കുറെ ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ് അതിലേ പോകുന്നതെങ്കില്‍ ഒരിടത്തു ചുടു കല്ലുകള്‍ അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നതു കാണാം. മറ്റൊരിടത്ത് കരിങ്കല്ലുകള്‍ കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു. മൂന്നു മാസത്തേക്കു നിങ്ങള്‍ ആ വഴി പോകുന്നില്ലെന്നിരിക്കട്ടെ. എന്നിട്ട് ഒരു ദിവസം ആ വഴി ചെന്നാല്‍ ചൂടുകല്ലുമില്ല, കരിങ്കല്ലുമില്ല. കുറ്റിക്കാടുകള്‍ക്കു പകരം മനോഹരമായ പൂന്തോട്ടം. അതിനു പിറകില്‍ സൌധം. കരിങ്കല്ലിനും ചുടുകട്ടയ്ക്കും &lsquo;ഒരര്‍ത്ഥ&rsquo;വുമില്ല. എന്നാല്‍ അവ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ സൗധം സാര്‍ത്ഥകം. ഒറ്റപ്പദങ്ങള്‍ അര്‍ത്ഥരഹിതങ്ങള്‍. എന്നാല്‍ ഹരികുമാര്‍ എന്ന കഥാകാരന്‍ അവയെ വേണ്ട വിധത്തില്‍ സങ്കലനം ചെയ്തുവയ്ക്കുമ്പോള്‍ അതിന് സാര്‍ത്ഥകസ്വഭാവം വരുന്നു. സ്വാര്‍ത്ഥതല്‍പരനായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍. അയാള്‍ അമ്മയ്ക്ക് അയച്ചുകൊടുക്കുന്ന പണം അവര്‍ അവരുടെ ചേട്ടനും കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കും ചെലവാക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ക്കു കോപം. ആ കോപവും അതിനോടു ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവൃത്തികളും കരിങ്കല്ലു പോലെ, ചെങ്കല്ലു പോലെ അര്‍ത്ഥരഹിതം. പക്ഷേ ചേട്ടന്റെ മകളുടെ മക്കള്‍ അയാളെ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം ഉമ്മവയ്ക്കുമ്പോള്‍ അയാളുടെ സ്വാര്‍ത്ഥ ചിന്ത ഇല്ലാതാവുന്നു. അവരിലൂടെ അയാള്‍ സാര്‍ത്ഥകമായ ഒരു സ്നേഹസൗധം നിര്‍മ്മിക്കുകയാണ്. കലാകൗമുദിയില്‍ ഹരികുമാര്‍ എഴുതിയ ഈ കഥ  &mdash;  &lsquo;സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കള്‍&rsquo; എനിക്കിഷ്ടമായി.
 &ldquo;മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു ഉപകാരങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നവന്‍ മണ്ടനാണ്, കാരണം അവന്‍ സ്വന്തം കാര്യം നോക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്.&rdquo; ഇമ്മട്ടില്‍ ഏതോ മഹാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിനു മഹത്ത്വമുണ്ടെങ്കിലും ഹൃദയവിശാലതയില്ല. സ്വാര്‍ത്ഥം ത്യജിച്ചു പരാര്‍ത്ഥമായി ജീവിക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന സുഖം സ്വാര്‍ത്ഥ&shy;താല്‍പര്യത്തില്‍ നിന്ന് ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവുകയില്ല.

@@ Line 63: / Line 63: @@
 ഈ നഗരത്തില്‍ എത്രവേഗമാണ് സൌധങ്ങള്‍ ഉയരുന്നത്! നമ്മള്‍ കൂടക്കൂടെ ആ റോഡിലൂടെ നടക്കുന്നു. ഒരു സൌധത്തിനടുത്ത് കുറ്റിക്കാടുകള്‍ നിറഞ്ഞ പ്രദേശം കാണുന്നു. കുറെ ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ് അതിലേ പോകുന്നതെങ്കില്‍ ഒരിടത്തു ചുടു കല്ലുകള്‍ അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നതു കാണാം. മറ്റൊരിടത്ത് കരിങ്കല്ലുകള്‍ കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു. മൂന്നു മാസത്തേക്കു നിങ്ങള്‍ ആ വഴി പോകുന്നില്ലെന്നിരിക്കട്ടെ. എന്നിട്ട് ഒരു ദിവസം ആ വഴി ചെന്നാല്‍ ചൂടുകല്ലുമില്ല, കരിങ്കല്ലുമില്ല. കുറ്റിക്കാടുകള്‍ക്കു പകരം മനോഹരമായ പൂന്തോട്ടം. അതിനു പിറകില്‍ സൌധം. കരിങ്കല്ലിനും ചുടുകട്ടയ്ക്കും &lsquo;ഒരര്‍ത്ഥ&rsquo;വുമില്ല. എന്നാല്‍ അവകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ സൗധം സാര്‍ത്ഥകം. ഒറ്റപ്പദങ്ങള്‍ അര്‍ത്ഥരഹിതങ്ങള്‍. എന്നാല്‍ ഹരികുമാര്‍ എന്ന കഥാകാരന്‍ അവയെ വേണ്ടവിധത്തില്‍ സങ്കലനം ചെയ്തുവയ്ക്കുമ്പോള്‍ അതിന് സാര്‍ത്ഥകസ്വഭാവം വരുന്നു. സ്വാര്‍ത്ഥതല്‍പരനായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍. അയാള്‍ അമ്മയ്ക്ക് അയച്ചുകൊടുക്കുന്ന പണം അവര്‍ അവരുടെ ചേട്ടനും കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കും ചെലവാക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ക്കു കോപം. ആ കോപവും അതിനോടു ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവൃത്തികളും കരിങ്കല്ലുപോലെ, ചെങ്കല്ലുപോലെ അര്‍ത്ഥരഹിതം. പക്ഷേ ചേട്ടന്റെ മകളുടെ മക്കള്‍ അയാളെ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം ഉമ്മവയ്ക്കുമ്പോള്‍ അയാളുടെ സ്വാര്‍ത്ഥ ചിന്ത ഇല്ലാതാവുന്നു. അവരിലൂടെ അയാള്‍ സാര്‍ത്ഥകമായ ഒരു സ്നേഹസൗധം നിര്‍മ്മുിക്കുകയാണ്. കലാകൗമുദിയില്‍ ഹരികുമാര്‍ എഴുതിയ ഈ കഥ  &mdash;  &lsquo;സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കള്‍&rsquo; എനിക്കിഷ്ടമായി.
-&ldquo;മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു ഉപകാരങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നവന്‍ മണ്ടനാണ്, കാരണം അവന്‍ സ്വന്തം കാര്യം നോക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്.&rdquo; ഇമ്മട്ടില്‍ ഏതോ മഹാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിനു മഹത്ത്വമുണ്ടെങ്കിലും ഹൃദയവിശാലതയില്ല. സ്വാര്‍ത്ഥം ത്യജിച്ചു പരാര്‍ത്ഥമായി ജീവിക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന സുഖം സ്വാര്‍ത്ഥതാല്‍പര്യത്തില്‍നിന്ന് ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവുകയില്ല.
+&ldquo;മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു ഉപകാരങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നവന്‍ മണ്ടനാണ്, കാരണം അവന്‍ സ്വന്തം കാര്യം നോക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്.&rdquo; ഇമ്മട്ടില്‍ ഏതോ മഹാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിനു മഹത്ത്വമുണ്ടെങ്കിലും ഹൃദയവിശാലതയില്ല. സ്വാര്‍ത്ഥം ത്യജിച്ചു പരാര്‍ത്ഥമായി ജീവിക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന സുഖം സ്വാര്‍ത്ഥ&shy;താല്‍പര്യത്തില്‍ നിന്ന് ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവുകയില്ല.
 ==ചോദ്യം, ഉത്തരം==

@@ Line 48: / Line 48: @@
   |quote = എവിടെ നിന്നെവിടേക്കു പാറുന്നു നീ മഹാകാലപതംഗമേ? ധ്രുവതാരകങ്ങള്‍ നിന്‍ ചൂടേറ്റുവിടരുന്നു നിറകാന്തി വഴിയുന്ന സൗരവ്യൂഹങ്ങള്‍ നിന്‍ചിറകൊലിയിലുണരുന്ന താളങ്ങളാവുന്നു.}}
 <section begin="ThakazhiSankaranarayanan"/>
-ദാര്‍ശനിക വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് എഴുതുന്നവരില്‍ എനിക്കേറ്റവും അഭിമതന്‍ റൈമുണ്ടോപ്പണിക്കരാണ് (Raimundo Panikkar) അദ്ദേഹത്തിന്റെ The Vedic Experience എന്ന ഗ്രന്ഥം ഞാന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും വായിക്കാറുണ്ട്. ദാര്‍ശനിക ചിന്തനത്തിനുള്ള പ്രധാന ഹേതു മോഹഭംഗമാണെന്ന് അദ്ദേഹം ആ ഗ്രന്ഥത്തില്‍ വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. പ്രതൃക്ഷാനുഭവങ്ങളുടെ മായിക സ്വഭാവം മനുഷ്യനെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നു. അവന്‍ ആ അനുഭവങ്ങള്‍ ഭേദിച്ച് അകത്തേക്കു ചെല്ലുന്നു. അദ്ഭുതത്തെസ്സംബന്ധിച്ച ബോധമാണ് ദാര്‍ശനിക ചിന്തനത്തിനു കാരണമായി ബ്ഭവിക്കുന്നതെന്നു വേറൊരു മതവുമുണ്ട്. ഇവ രണ്ടും ഒരു സങ്കല്പത്തില്‍നിന്നാണു ജനിക്കുന്നത്. കണ്ണു കാണുന്നതിനെക്കാള്‍ കൂടുതലായി എന്തോ ഉണ്ടെന്ന വസ്തുത. ഈ സങ്കല്പം രണ്ടുവിധത്തിലുള്ള പ്രതികരണങ്ങള്‍ക്കു ഹേതുവായിത്തീരുന്നു. ഒരാള്‍ കൂടുതല്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ലോകം കൂടുതല്‍ ഭംഗിയുള്ളതാകണം, സത്യാത്മകമാകണം, ഗഹനമാകണം, സമ്പൂര്‍ണ്ണമാകണം. ഈ പ്രസാദാത്മകത്വത്തിന് അടിയേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ക്കു മോഹഭംഗം ഉണ്ടാകുന്നു. രണ്ടാമത്തെയാളിന് ആദ്യത്തെയാളിനുള്ള പ്രതീക്ഷകളില്ല. ലോകം അത്രകണ്ടു വിരൂപമല്ല. നിരാശതാജനകമല്ല എന്ന വിചാരമാണ് അയാള്‍ക്ക് ഇവിടെ വിഷാദാത്മകത്വമാണ്. അത് അദ്ഭുതത്തിലേക്കു ചെല്ലുന്നു. ആദ്യത്തെയാളിന് മോഹഭംഗം കാരണം സത്യമായത് കാണപ്പെടുന്നില്ല എന്നതുതന്നെ. രണ്ടാമത്തെയാളിന് അദ്ഭുതം ഹേതു വസ്തുക്കള്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഉള്ളവതന്നെ എന്നതാണ് (Page 453,  Vedic Experience).
+ദാര്‍ശനിക വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് എഴുതുന്നവരില്‍ എനിക്കേറ്റവും അഭിമതന്‍ റൈമുണ്ടോപ്പണിക്കരാണ് (Raimundo Panikkar) അദ്ദേഹത്തിന്റെ The Vedic Experience എന്ന ഗ്രന്ഥം ഞാന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും വായിക്കാറുണ്ട്. ദാര്‍ശനിക ചിന്തനത്തിനുള്ള പ്രധാന ഹേതു മോഹഭംഗമാണെന്ന് അദ്ദേഹം ആ ഗ്രന്ഥത്തില്‍ വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. പ്രതൃക്ഷാനുഭവങ്ങളുടെ മായിക സ്വഭാവം മനുഷ്യനെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നു. അവന്‍ ആ അനുഭവങ്ങള്‍ ഭേദിച്ച് അകത്തേക്കു ചെല്ലുന്നു. അദ്ഭുതത്തെസ്സംബന്ധിച്ച ബോധമാണ് ദാര്‍ശനിക ചിന്തനത്തിനു കാരണമായി ഭവിക്കുന്നതെന്നു വേറൊരു മതവുമുണ്ട്. ഇവ രണ്ടും ഒരു സങ്കല്പത്തില്‍നിന്നാണു ജനിക്കുന്നത്. കണ്ണു കാണുന്നതിനെക്കാള്‍ കൂടുതലായി എന്തോ ഉണ്ടെന്ന വസ്തുത. ഈ സങ്കല്പം രണ്ടുവിധത്തിലുള്ള പ്രതികരണങ്ങള്‍ക്കു ഹേതുവായിത്തീരുന്നു. ഒരാള്‍ കൂടുതല്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ലോകം കൂടുതല്‍ ഭംഗിയുള്ളതാകണം, സത്യാത്മകമാകണം, ഗഹനമാകണം, സമ്പൂര്‍ണ്ണമാകണം. ഈ പ്രസാദാത്മകത്വത്തിന് അടിയേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ക്കു മോഹഭംഗം ഉണ്ടാകുന്നു. രണ്ടാമത്തെയാളിന് ആദ്യത്തെയാളിനുള്ള പ്രതീക്ഷകളില്ല. ലോകം അത്രകണ്ടു വിരൂപമല്ല. നിരാശതാജനകമല്ല എന്ന വിചാരമാണ് അയാള്‍ക്ക് ഇവിടെ വിഷാദാത്മകത്വമാണ്. അത് അദ്ഭുതത്തിലേക്കു ചെല്ലുന്നു. ആദ്യത്തെയാളിന് മോഹഭംഗം കാരണം സത്യമായത് കാണപ്പെടുന്നില്ല എന്നതുതന്നെ. രണ്ടാമത്തെയാളിന് അദ്ഭുതം ഹേതു വസ്തുക്കള്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഉള്ളവതന്നെ എന്നതാണ് (Page 453,  Vedic Experience).
 ഈ അദ്ഭുതമാണ് തകഴി ശങ്കരനാരായണന്റെ &ldquo;പുഷ്കലാവര്‍ത്തച്ചിറകില്‍&rdquo; എന്ന നല്ല കാവ്യത്തിന് അവലംബം (മനോരാജ്യം) കേട്ടാലും: വിഷയത്തിനു യോജിച്ച ലയവും പദവിന്യാസവും ഈ കാവ്യത്തിന്റെ സവിശേഷതകളാണ്.

@@ Line 37: / Line 37: @@
 പലപ്പോഴും പറഞ്ഞ ഇക്കാര്യം ഇപ്പോഴും പറയേണ്ടതാണെന്നു തോന്നി ടി.കെ.ആര്‍. ആനിക്കാടന്‍ എക്സ്പ്രസ്സ് വാരികയിലെഴുതിയ &ldquo;ഒരു വേനല്‍പ്പക്ഷിയുടെ ദുഃഖം&rdquo; എന്ന കഥ വായിച്ചപ്പോള്‍ കാമുകന്റെ നിര്‍ദ്ദേശമനുസരിച്ച് കാമുകി അയാള്‍ക്കു വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു. കാത്തിരിപ്പ് വ്യര്‍ത്ഥമാണെന്നു കൂട്ടുകാരി അറിയിച്ചിട്ടും അവള്‍ വകവച്ചില്ല. അങ്ങനെയിരിക്കെ കാമുകന്‍ ഭാര്യയോടുകൂടി വരുന്നത് അവള്‍ കണ്ടു. അയാളുടെ ഭാര്യ അവള്‍ക്ക് ഉപദേശം നല്കിയ കൂട്ടുകാരിതന്നെ. ജീവിതത്തോട് ഒരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത, കലയോടു ഒരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത ഈ കഥ സത്യത്തെ അസത്യമാക്കുകയും അസത്യത്തെ സത്യമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതുതന്നെയാണ് സ്കിറ്റ്സോഫ്രീനിയ. ഇതു പിടിപെട്ടവരെ ചിത്തരോഗാശുപത്രിയിലാക്കും. പൈങ്കിളിക്കഥാകാരന്‍മാരെയും അങ്ങോട്ടേക്കാണ് അയയ്ക്കേണ്ടത്. ആ വിയോജനം വരുത്തിയില്ലെങ്കില്‍ സമുദായം ജീര്‍ണ്ണിക്കും.
-==തകഴി ശങ്കരനാരായണന്==
+==തകഴി ശങ്കരനാരായണൻ==
 {{Quote box
@@ Line 47: / Line 47: @@
   |quoted = true
   |quote = എവിടെ നിന്നെവിടേക്കു പാറുന്നു നീ മഹാകാലപതംഗമേ? ധ്രുവതാരകങ്ങള്‍ നിന്‍ ചൂടേറ്റുവിടരുന്നു നിറകാന്തി വഴിയുന്ന സൗരവ്യൂഹങ്ങള്‍ നിന്‍ചിറകൊലിയിലുണരുന്ന താളങ്ങളാവുന്നു.}}
 ദാര്‍ശനിക വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് എഴുതുന്നവരില്‍ എനിക്കേറ്റവും അഭിമതന്‍ റൈമുണ്ടോപ്പണിക്കരാണ് (Raimundo Panikkar) അദ്ദേഹത്തിന്റെ The Vedic Experience എന്ന ഗ്രന്ഥം ഞാന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും വായിക്കാറുണ്ട്. ദാര്‍ശനിക ചിന്തനത്തിനുള്ള പ്രധാന ഹേതു മോഹഭംഗമാണെന്ന് അദ്ദേഹം ആ ഗ്രന്ഥത്തില്‍ വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. പ്രതൃക്ഷാനുഭവങ്ങളുടെ മായിക സ്വഭാവം മനുഷ്യനെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നു. അവന്‍ ആ അനുഭവങ്ങള്‍ ഭേദിച്ച് അകത്തേക്കു ചെല്ലുന്നു. അദ്ഭുതത്തെസ്സംബന്ധിച്ച ബോധമാണ് ദാര്‍ശനിക ചിന്തനത്തിനു കാരണമായി ബ്ഭവിക്കുന്നതെന്നു വേറൊരു മതവുമുണ്ട്. ഇവ രണ്ടും ഒരു സങ്കല്പത്തില്‍നിന്നാണു ജനിക്കുന്നത്. കണ്ണു കാണുന്നതിനെക്കാള്‍ കൂടുതലായി എന്തോ ഉണ്ടെന്ന വസ്തുത. ഈ സങ്കല്പം രണ്ടുവിധത്തിലുള്ള പ്രതികരണങ്ങള്‍ക്കു ഹേതുവായിത്തീരുന്നു. ഒരാള്‍ കൂടുതല്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ലോകം കൂടുതല്‍ ഭംഗിയുള്ളതാകണം, സത്യാത്മകമാകണം, ഗഹനമാകണം, സമ്പൂര്‍ണ്ണമാകണം. ഈ പ്രസാദാത്മകത്വത്തിന് അടിയേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ക്കു മോഹഭംഗം ഉണ്ടാകുന്നു. രണ്ടാമത്തെയാളിന് ആദ്യത്തെയാളിനുള്ള പ്രതീക്ഷകളില്ല. ലോകം അത്രകണ്ടു വിരൂപമല്ല. നിരാശതാജനകമല്ല എന്ന വിചാരമാണ് അയാള്‍ക്ക് ഇവിടെ വിഷാദാത്മകത്വമാണ്. അത് അദ്ഭുതത്തിലേക്കു ചെല്ലുന്നു. ആദ്യത്തെയാളിന് മോഹഭംഗം കാരണം സത്യമായത് കാണപ്പെടുന്നില്ല എന്നതുതന്നെ. രണ്ടാമത്തെയാളിന് അദ്ഭുതം ഹേതു വസ്തുക്കള്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഉള്ളവതന്നെ എന്നതാണ് (Page 453,  Vedic Experience).
 ഈ അദ്ഭുതമാണ് തകഴി ശങ്കരനാരായണന്റെ &ldquo;പുഷ്കലാവര്‍ത്തച്ചിറകില്‍&rdquo; എന്ന നല്ല കാവ്യത്തിന് അവലംബം (മനോരാജ്യം) കേട്ടാലും: വിഷയത്തിനു യോജിച്ച ലയവും പദവിന്യാസവും ഈ കാവ്യത്തിന്റെ സവിശേഷതകളാണ്.
 {{***}}
 ലോകം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതു സുഖത്തിനു വേണ്ടിയോ ദുഃഖത്തിനുവേണ്ടിയോ എന്ന ചോദ്യത്തിനു മറുപടിയായി രമണമഹര്‍ഷി പറഞ്ഞു:
 ::&ldquo;സൃഷ്ടി നന്മയാര്‍ന്നതല്ല, തിന്മയാര്‍ന്നതുമല്ല. അത് എങ്ങനെയോ അങ്ങനെതന്നെ. മനുഷ്യന്റെ മനസ്സാണ് അതില്‍ എല്ലാ വിധത്തിലുമുള്ള കെട്ടിപ്പടുക്കലുകളും നടത്തുന്നത്. അതിന്റെമാത്രം കോണില്‍ക്കൂടെ വസ്തുക്കളെ കാണുന്നു. അതിന്റെ താല്പര്യത്തിനു മാത്രം യോജിക്കുന്നവിധത്തില്‍ അവയെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. സ്ത്രീ, സ്ത്രീ മാത്രം. പക്ഷേ ഒരു മനസ്സ് അവളെ അമ്മയെന്നു വിളിക്കുന്നു, മറ്റൊന്നു സഹോദരിയെന്നു വിളിക്കുന്നു, വേറൊന്ന് അമ്മായിയെന്നും അങ്ങനെ പലവിധത്തില്‍ പുരുഷന്‍മാര്‍ സ്ത്രീകളെ സ്നേഹിക്കുന്നു, പാമ്പുകളെ വെറുക്കുന്നു, പാതവക്കിലുള്ള പുല്ല്, കല്ല് ഇവയെ അവഗണിക്കുന്നു. ഈ മൂല്യ നിര്‍ണ്ണയങ്ങളാണ് ലോകത്തെ എല്ലാ കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ക്കും കാരണങ്ങള്‍. സൃഷ്ടി ആല്‍മരംപോലെയാണ്: പക്ഷികള്‍ അതിലെ പഴങ്ങള്‍ തിന്നാന്‍ വരുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ അതിന്റെ കൊമ്പുകളില്‍ ആശ്രയം തേടുന്നു. ആളുകള്‍ അതിന്റെ തണലിലിരുന്നു തണുപ്പ് അനുഭവിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ചിലര്‍ അതില്‍ തൂങ്ങിച്ചാവുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നിട്ടും മരം ശാന്തജീവിതം നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ഏതെല്ലാംവിധത്തില്‍ അതിനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നത് അറിയാതെയും അതിനെക്കുറിച്ചു പരിഗണനയില്ലാതെയും മനുഷ്യന്റെ മനസ്സാണു സ്വയം പ്രയാസങ്ങളുണ്ടാക്കിയിട്ട് സഹായത്തിനുവേണ്ടി നിലവിളിക്കുന്നത്. ഒരാള്‍ക്കു സമാധാനവും വേറൊരാള്‍ക്കു ദുഃഖവും നല്കത്തക്കവിധത്തില്‍ ഈശ്വരന്‍ പക്ഷപാതിയാണോ? സൃഷ്ടിയില്‍ ഏതിനും സ്ഥലമുണ്ട്. പക്ഷേ മനുഷ്യന്‍ നന്മ, ആരോഗ്യം, സൗന്ദര്യം ഇവയെ കാണാന്‍ കൂട്ടാക്കുന്നില്ല.&rdquo;
 ==സൗധം സാര്‍ത്ഥകം==