സാഹിത്യവാരഫലം 1987 04 19 - Revision history

Rahul.ts.brahma: /* തിരുവനന്തപുരം */

2014-11-24T14:38:22Z

‎തിരുവനന്തപുരം

Rahul.ts.brahma: /* സിയായുടെ ബോംബ് നിസ്സാരം */

2014-11-24T14:32:45Z

‎സിയായുടെ ബോംബ് നിസ്സാരം

Rahul.ts.brahma: /* പ്രഭാഷകര്‍ */

2014-11-24T14:25:58Z

‎പ്രഭാഷകര്‍

Rahul.ts.brahma at 10:54, 28 October 2014

2014-10-28T10:54:50Z

Cvr: Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

2014-08-09T18:52:38Z

Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

Show changes

@@ Line 119: / Line 119: @@
 ==തിരുവനന്തപുരം==
-തിരുവനന്തപുരം നല്ല പട്ടണമാണ്. മാലിന്യം കുറവ്. മഴപെയ്താല്‍ വെള്ളം ഒഴുകിപ്പോകും. എറണാകുളം പട്ടണത്തിനെന്നപോലെ അതു റോഡില്‍ കൊട്ടിക്കിടക്കുകയില്ല. മറ്റു നഗരങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ചെലവുകുറവാണ് ഇവിടെ. ശീതോഷ്ണാവസ്ഥ ആളുകള്‍ക്കു ഉപദ്രവം ചെയ്യുകയില്ല. അതുകൊണ്ട് വടക്കേയിന്ത്യയില്‍നിന്ന് എത്തുന്നവര്‍പോലും ഇവിടെ സ്ഥലംവാങ്ങിച്ച് കെട്ടിടംകെട്ടി വസിക്കുകയാണ്. പക്ഷേ കാസാന്‍ദ്സാക്കീസ് പറഞ്ഞതുപോലെയാണ് ആളുകളുടെ രീതിയും അവസ്ഥയും. ഇംഗ്ളണ്ടിലെ ഒരു വലിയ നഗരത്തിലൂടെ കാസാന്‍ദ്സാക്കീസ് നടക്കുകയായിരുന്നു. ആളുകളുടെ അത്യാര്‍ത്തിനിറഞ്ഞ മുഖങ്ങള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിനു മൃഗശാലയില്‍ച്ചെന്ന് പക്ഷികളെയും കാട്ടുമൃഗംങ്ങളെയും വലിയ പാമ്പുകളെയും കണ്ട് ആശ്വസിക്കണമെന്നു തോന്നി. ഈശ്വരചൈതന്യം അവയിലാണ് ഉള്ളതെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി. ഈശ്വരന്റെ രഹസ്യം പരസ്യമാക്കുന്നവയാണ് പക്ഷിമൃഗാദികള്‍. അവ കളിക്കുന്നു, വളരുന്നു. സംഘട്ടനം ചെയ്യുന്നു, അന്തസ്സോടെ മരിക്കുന്നു. ഇതിനൊന്നും മനുഷ്യര്‍ക്കു കഴിവില്ല. ദേവാലയങ്ങളും സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങളും ഈ നഗരത്തിലുണ്ട്. പക്ഷേ ഐശ്വരമായ ശക്തിവിശേഷം ഞാനുള്‍പ്പെടെയുള്ള ഒരുത്തന്റെയും മുഖത്തില്ല. ഞാന്‍ അപവദിക്കുന്നു; മറ്റൊരുത്തനെ &lsquo;വേലവയ്ക്കുന്നു.&rsquo; തേജോവധംചെയ്യുന്നു. ഈ ഹീനകൃത്യങ്ങളൊക്കെ ചെയ്തിട്ട് മനഃസാക്ഷിക്കുത്തുകൊണ്ടു ഉറക്കംവരാതെ കിടക്കയില്‍ താനേ തിരിഞ്ഞുംമറിഞ്ഞും കിടക്കുന്നു. എന്നിട്ട് വാലിയം ഗുളികയെടുത്തു കഴിക്കുന്നു. നേരം വെളുത്താല്‍ ഞാന്‍ സന്മാര്‍ഗ്ഗവാദിയുടെ മുഖംമൂടി ധരിക്കുകയാണ്. തിരുവനന്തപുരത്തുകാരനായ എനിക്കിത് പറയാന്‍ അധികാരമുണ്ടെന്നാണ് എന്റെ വിചാരം. ഇതു തെറ്റാണെങ്കില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ എനിക്കു മാപ്പുനല്കാന്‍ അപേക്ഷിക്കുന്നു.
+തിരുവനന്തപുരം നല്ല പട്ടണമാണ്. മാലിന്യം കുറവ്. മഴപെയ്താല്‍ വെള്ളം ഒഴുകിപ്പോകും. എറണാകുളം പട്ടണത്തിനെന്നപോലെ അതു റോഡില്‍ കൊട്ടിക്കിടക്കുകയില്ല. മറ്റു നഗരങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ചെലവുകുറവാണ് ഇവിടെ. ശീതോഷ്ണാവസ്ഥ ആളുകള്‍ക്കു ഉപദ്രവം ചെയ്യുകയില്ല. അതുകൊണ്ട് വടക്കേയിന്ത്യയില്‍നിന്ന് എത്തുന്നവര്‍പോലും ഇവിടെ സ്ഥലംവാങ്ങിച്ച് കെട്ടിടംകെട്ടി വസിക്കുകയാണ്. പക്ഷേ കാസാന്‍ദ്സാക്കീസ് പറഞ്ഞതുപോലെയാണ് ആളുകളുടെ രീതിയും അവസ്ഥയും. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഒരു വലിയ നഗരത്തിലൂടെ കാസാന്‍ദ്സാക്കീസ് നടക്കുകയായിരുന്നു. ആളുകളുടെ അത്യാര്‍ത്തിനിറഞ്ഞ മുഖങ്ങള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിനു മൃഗശാലയില്‍ച്ചെന്ന് പക്ഷികളെയും കാട്ടുമൃഗംങ്ങളെയും വലിയ പാമ്പുകളെയും കണ്ട് ആശ്വസിക്കണമെന്നു തോന്നി. ഈശ്വരചൈതന്യം അവയിലാണ് ഉള്ളതെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി. ഈശ്വരന്റെ രഹസ്യം പരസ്യമാക്കുന്നവയാണ് പക്ഷിമൃഗാദികള്‍. അവ കളിക്കുന്നു, വളരുന്നു. സംഘട്ടനം ചെയ്യുന്നു, അന്തസ്സോടെ മരിക്കുന്നു. ഇതിനൊന്നും മനുഷ്യര്‍ക്കു കഴിവില്ല. ദേവാലയങ്ങളും സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങളും ഈ നഗരത്തിലുണ്ട്. പക്ഷേ ഐശ്വരമായ ശക്തിവിശേഷം ഞാനുള്‍പ്പെടെയുള്ള ഒരുത്തന്റെയും മുഖത്തില്ല. ഞാന്‍ അപവദിക്കുന്നു; മറ്റൊരുത്തനെ &lsquo;വേലവയ്ക്കുന്നു.&rsquo; തേജോവധംചെയ്യുന്നു. ഈ ഹീനകൃത്യങ്ങളൊക്കെ ചെയ്തിട്ട് മനഃസാക്ഷിക്കുത്തുകൊണ്ടു ഉറക്കംവരാതെ കിടക്കയില്‍ താനേ തിരിഞ്ഞുംമറിഞ്ഞും കിടക്കുന്നു. എന്നിട്ട് വാലിയം ഗുളികയെടുത്തു കഴിക്കുന്നു. നേരം വെളുത്താല്‍ ഞാന്‍ സന്മാര്‍ഗ്ഗവാദിയുടെ മുഖംമൂടി ധരിക്കുകയാണ്. തിരുവനന്തപുരത്തുകാരനായ എനിക്കിത് പറയാന്‍ അധികാരമുണ്ടെന്നാണ് എന്റെ വിചാരം. ഇതു തെറ്റാണെങ്കില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ എനിക്കു മാപ്പുനല്കാന്‍ അപേക്ഷിക്കുന്നു.
 ഈ നഗരത്തിന്റെ സവിശേഷതകളെ വേറൊരു രീതിയില്‍ പ്രതിപാദിക്കുന്നു ഇ.വി.ശ്രീധരന്‍. (കേരളകൗമുദി ദിനപത്രത്തിന്റെ വീക്കെന്‍ഡ് എഡിഷനില്‍) അഭിനന്ദനത്തിനും ഉപാലംഭത്തിനും സമനില വരുത്തിക്കൊണ്ട് ശ്രീധരന്‍ എഴുതിയ ഈ ലേഖനത്തിന് സത്യസന്ധത എന്ന ഗുണമുണ്ട്.

@@ Line 67: / Line 67: @@
 ::ഒരുശാപമായ്&rdquo;
-അസീസ് പട്ടാമ്പി ചന്ദ്രിക ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍ എടുതിയ &lsquo;അന്ത്യം കാത്ത്&rsquo; എന്ന &ldquo;കാവ്യ&rdquo;ത്തിന്റെ തുടക്കമാണിത്. ഇങ്ങനെ കവിത രചിച്ചാല്‍ ശാപകാമാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ അസീസേ? എങ്കിലും എനിക്ക് താങ്കളോടു ബഹുമാനമുണ്ട്. ആത്മകഥ സത്യസന്ധമാവുമ്പോള്‍ അത് വായിക്കുന്ന അന്യര്‍ക്കു രചയിതാവിനോട് ബഹുമാനം തോന്നും. അസീസ് തുടരുന്നു:
+അസീസ് പട്ടാമ്പി ചന്ദ്രിക ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍ എടുതിയ &lsquo;അന്ത്യം കാത്ത്&rsquo; എന്ന &ldquo;കാവ്യ&rdquo;ത്തിന്റെ തുടക്കമാണിത്. ഇങ്ങനെ കവിത രചിച്ചാല്‍ ശാപമാകാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ അസീസേ? എങ്കിലും എനിക്ക് താങ്കളോടു ബഹുമാനമുണ്ട്. ആത്മകഥ സത്യസന്ധമാവുമ്പോള്‍ അത് വായിക്കുന്ന അന്യര്‍ക്കു രചയിതാവിനോട് ബഹുമാനം തോന്നും. അസീസ് തുടരുന്നു:
 ::&ldquo;അന്നൊക്കെയാളുകള്‍ ധാരാളമെപ്പോഴും
@@ Line 81: / Line 81: @@
 ::കാലമായ്, കാലന്‍പോലും വരില്ലേ?&rdquo;
-എന്ന് അസീസ് വീണ്ടും പരിദേവനം നടത്തുന്നു. അയ്യയ്യോ അങ്ങനെയൊന്നും പറയരുത്. അസീസ് വളരെക്കാലം ജീവിച്ചിരിക്കണമെന്നാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം. കവിതമാത്രം എഴുതാതിരുന്നാല്‍ മതി. അസീസേ, പാകിസ്ഥാനിലെ സിയാ ഉള്‍ ഹക്കിന്റെ ന്യൂക്ളിയര്‍ ബോംബ് താങ്കളുടെ കാവ്യവുമായി തട്ടിച്ചുനോക്കിയാല്‍ അത്രകണ്ടു വിനാശാത്മകമല്ല.
+എന്ന് അസീസ് വീണ്ടും പരിദേവനം നടത്തുന്നു. അയ്യയ്യോ അങ്ങനെയൊന്നും പറയരുത്. അസീസ് വളരെക്കാലം ജീവിച്ചിരിക്കണമെന്നാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം. കവിതമാത്രം എഴുതാതിരുന്നാല്‍ മതി. അസീസേ, പാകിസ്ഥാനിലെ സിയാ ഉള്‍ ഹക്കിന്റെ ന്യൂക്ലിയര്‍ ബോംബ് താങ്കളുടെ കാവ്യവുമായി തട്ടിച്ചുനോക്കിയാല്‍ അത്രകണ്ടു വിനാശാത്മകമല്ല.
 ==ചോദ്യം, ഉത്തരം==

@@ Line 32: / Line 32: @@
 ഈ സാഹിത്യകാരനുമായിട്ട് ഞാന്‍ കടയ്ക്കാവൂരില്‍ ഒരു സമ്മേളനത്തിനു പോയിരുന്നു. ഒരു മണിക്കൂര്‍ നേരത്തെ പ്രസംഗത്തിനു നൂറു രൂപ എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരാറ്. അര മണിക്കൂര്‍ നേരം പ്രസംഗിച്ചിട്ട് സാഹിത്യകാരന്‍ ഇരുന്നു. സംഘാടകര്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയതുമില്ല. തിരിച്ചു പോരാന്‍ നേരത്ത് നൂറു രൂപ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയില്‍ കൊടുത്തിട്ട് അവരിലൊരാള്‍ പറഞ്ഞു: സാറ് അരമണിക്കൂറേ പ്രസംഗിച്ചുള്ളു. എങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ തുക കുറച്ചിട്ടില്ല. സംസ്കാരം വിളമ്പുന്ന സാഹിത്യകാരന്മാരെക്കാള്‍ മീറ്റിങ് നടത്തുന്ന സാധാരണക്കാര്‍ എത്രയോ ഉന്നതന്‍മാര്‍.
-പ്രസംഗിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി പണം വാങ്ങുന്നതുവരെ പരിഹസിക്കുന്നു കെ.എല്‍. മോഹനവര്‍മ്മ (പ്രസംഗം എന്ന ഹാസ്യലേഖനം, മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍). അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥാപാത്രം കേരളത്തിന്റെ പടത്തില്‍ ചെറിയ വൃത്തങ്ങള്‍ വരച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ട്. അവയ്ക്കു പല നിറങ്ങള്‍. ആ വര്‍ണ്ണങ്ങളില്‍നിന്ന് ഏതു വര്‍ഷം ആ സ്ഥലത്തു പ്രസംഗിച്ചുവെന്നറിയാം. അവയില്‍ എഴുതിയിട്ടുള്ള നമ്പരുകളില്‍നിന്ന് ഏതേതു നേരമ്പോക്കുകളും ശ്ളോകങ്ങളുമാണ് പറഞ്ഞതെന്ന് അറിയാം. അതുകൊണ്ട് അവിടെ വീണ്ടും പോയാല്‍ മുന്‍പ് ചൊല്ലിയ ശ്ളോകങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കേണ്ടിവരില്ല. നേരമ്പോക്കുകളും വീണ്ടും പറയാതെ കഴിക്കാം. പ്രസംഗത്തിനുവേണ്ടി പണം വാങ്ങുന്നവരെയും പ്രഭാഷണം ആവര്‍ത്തിക്കുന്നവരെയും കളിയാക്കുകയാണ് മോഹനവര്‍മ്മ. ന്യൂനോക്തിയിലല്ല അത്യുക്തിയിലാണ് അദ്ദേഹം രസിക്കുന്നത്.
+പ്രസംഗിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി പണം വാങ്ങുന്നതുവരെ പരിഹസിക്കുന്നു കെ.എല്‍. മോഹനവര്‍മ്മ (പ്രസംഗം എന്ന ഹാസ്യലേഖനം, മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍). അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥാപാത്രം കേരളത്തിന്റെ പടത്തില്‍ ചെറിയ വൃത്തങ്ങള്‍ വരച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ട്. അവയ്ക്കു പല നിറങ്ങള്‍. ആ വര്‍ണ്ണങ്ങളില്‍നിന്ന് ഏതു വര്‍ഷം ആ സ്ഥലത്തു പ്രസംഗിച്ചുവെന്നറിയാം. അവയില്‍ എഴുതിയിട്ടുള്ള നമ്പരുകളില്‍നിന്ന് ഏതേതു നേരമ്പോക്കുകളും ശ്ലോകങ്ങളുമാണ് പറഞ്ഞതെന്ന് അറിയാം. അതുകൊണ്ട് അവിടെ വീണ്ടും പോയാല്‍ മുന്‍പ് ചൊല്ലിയ ശ്ലോകങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കേണ്ടിവരില്ല. നേരമ്പോക്കുകളും വീണ്ടും പറയാതെ കഴിക്കാം. പ്രസംഗത്തിനുവേണ്ടി പണം വാങ്ങുന്നവരെയും പ്രഭാഷണം ആവര്‍ത്തിക്കുന്നവരെയും കളിയാക്കുകയാണ് മോഹനവര്‍മ്മ. ന്യൂനോക്തിയിലല്ല അത്യുക്തിയിലാണ് അദ്ദേഹം രസിക്കുന്നത്.
 {{***}}
 വൈരുദ്ധ്യങ്ങളിലാണ് പലപ്പോഴും ഹാസ്യമിരിക്കുന്നത്. താഴെച്ചേര്‍ക്കുന്ന വൈരുദ്ധ്യങ്ങളില്‍ ഹാസ്യമില്ലെങ്കില്‍ അവ എഴുതിയ എന്റെ മനസ്സ് ശുഷ്കമാണെന്നു കരുതിയാല്‍ മതി.
 {{Ordered list
-| മലയാള നോവലുകള്‍ ഇംഗ്ളീഷിലേക്കു തര്‍ജ്ജമ ചെയ്തുകഴിയുമ്പോള്‍ സായ്പന്‍മാര്‍ ലജ്ജിച്ചു തലതാഴ്ത്തുന്നു; തങ്ങള്‍ ഇത്രയുംകാലം മലയാള സാഹിത്യകാരന്മാരെ അബോധാത്മകമായി മോഷ്ടിക്കുകയായിരുന്നല്ലോ എന്നു വിചാരിച്ച്.
+| മലയാള നോവലുകള്‍ ഇംഗ്ലീഷിലേക്കു തര്‍ജ്ജമ ചെയ്തുകഴിയുമ്പോള്‍ സായ്പന്‍മാര്‍ ലജ്ജിച്ചു തലതാഴ്ത്തുന്നു; തങ്ങള്‍ ഇത്രയുംകാലം മലയാള സാഹിത്യകാരന്മാരെ അബോധാത്മകമായി മോഷ്ടിക്കുകയായിരുന്നല്ലോ എന്നു വിചാരിച്ച്.
 | ഉയര്‍ന്നിട്ട് താഴോട്ടുവരുന്ന ലാത്തികളെ നോക്കി യുവാക്കന്‍മാര്‍ ഓടിച്ചെന്ന് അവയ്ക്കുതാഴെ മുതുകുവച്ചുകൊടുക്കുന്നു.

@@ Line 20: / Line 20: @@
 /1987 04 19
 -->
-വര്‍ഷം 1942; അല്ലെങ്കില്‍ 1943. ആഴ്ചയും തീയതിയും മറ്റും ഓര്‍മ്മയില്ലെനിക്ക്. തിരുവനന്തപുരത്തെ സയന്‍സ് കോളേജിന്റെ മുന്‍പിലുള്ള രാജവീഥിയില്‍ ഞാന്‍ നില്ക്കുകയായിരുന്നു. സായാഹ്നം. എന്റെ അടുത്തുകൂടെ ഒരുജ്ജ്വല പുരുഷന്‍ നടന്നുപോകുകയാണ്. അഭിജാതനും ആത്മധീരനുമാണു താനെന്നു വിളിച്ചുപറയുന്ന മുഖഭാവം. ബുദ്ധിശക്തിയെ സ്പഷ്ടമാക്കുന്ന കണ്ണുകള്‍. &ldquo;ആജാനുബാഹൂ കരിമസ്തകമാറ്.&rdquo; ആ നടത്തത്തിനും തലിതിരിച്ചുള്ള നോട്ടത്തിനുമൊക്കെ സവിശേഷതകളുണ്ട്. എനിക്ക് ആളിനെ മനസ്സിലായി. ബോധേശ്വരന്‍. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തുചെന്ന് &lsquo;ബോധേശ്വരനാണോ?&rsquo; എന്നു ചോദിക്കാനുള്ള ധൈര്യം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. അത്രകണ്ടാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വത്വത്തിന്റെ ശക്തി. അതുകൊണ്ട് ഓടി അടുത്തു ചെന്നു വിനയത്തോടെ അറിയിച്ചു. &lsquo;വളരെക്കാലമായി, പരിചയപ്പെടാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുകയാണ്.&rsquo; അദ്ദേഹം നിന്നു. പഞ്ചാനന്‍ ഏണശാബമായി. തെല്ലുനേരം സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: &lsquo;വരൂ. ഈ പുല്‍ത്തകിടിയില്‍ ഇരിക്കാം.&rsquo; ഞങ്ങള്‍ കോളിജിന്റെ മുന്‍വശത്ത് ഇരുന്നു സംഭാഷണം തുടര്‍ന്നു. &lsquo;എന്റെ ഏതു കവിതയാണു നിങ്ങള്‍ക്കിഷ്ടപ്പെട്ടത്.&rsquo; ഞാന്‍ &lsquo;അതുതാനമലം വരദം സുഖദം&rsquo; എന്നു തുടങ്ങുന്ന വരികള്‍ എന്റേതായ മട്ടില്‍ ചൊല്ലിക്കേള്‍പ്പിച്ചു. &lsquo;ഈ കവിതയെക്കുറിച്ച് എന്താണഭിപ്രായം?&rsquo; എന്ന് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. &lsquo;ഇതു നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹത്തെ സ്തുതിക്കുന്ന കവിതയാണ്. ബോധേശ്വരന് ഇഷ്ടമായി. &lsquo;ശരി. അതുതന്നെയാണ് ശരി. ഇവിടെ ചിലര്‍ പറഞ്ഞു പരത്തുന്നുണ്ട് ഞാനിത് കാര്‍ത്ത്യായനിഅമ്മയെക്കുറിച്ച് എഴുതിയതാണെന്ന്. നിങ്ങള്‍ സത്യം കണ്ടെത്തിയതില്‍ എനിക്കു സന്തോഷമുണ്ട്. നാളെ വീട്ടില്‍ വരു എന്റെ പുസ്തകങ്ങള്‍ തരാം. അര്‍ഹതയില്ലാത്ത ചിലര്‍ അവ കൊണ്ടുപോയിട്ടുണ്ട് മുന്‍പ്. നിങ്ങള്‍ അങ്ങനെയല്ല.&rsquo; ഞാന്‍ അടുത്ത ദിവസം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടില്‍ച്ചെന്നു പുസ്തകങ്ങള്‍ സ്വീകരിച്ചു. രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞു കെ.വി. സുരേന്ദ്രനാഥിനോടൊരുമിച്ച് വീണ്ടും പോയി. (കെ.വി. സുരേന്ദ്രനാഥ് നെടുമങ്ങാട്ടെ ജനപ്രതിനിധിയായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടുവെന്നു മായ എന്ന പെണ്‍കുട്ടി ടെലിവിഷനിലൂടെ അറിയിച്ചിട്ട് ഏതാനും നിമിഷങ്ങളേ ആയുള്ളു) ബോധേശ്വരനും സുരേന്ദ്രനാഥും ഞാനും വളരെനേരം സംസാരിച്ചു; ഏറിയകൂറും സാംസ്കാരിക വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച്.
+വര്‍ഷം 1942; അല്ലെങ്കില്‍ 1943. ആഴ്ചയും തീയതിയും മറ്റും ഓര്‍മ്മയില്ലെനിക്ക്. തിരുവനന്തപുരത്തെ സയന്‍സ് കോളേജിന്റെ മുന്‍പിലുള്ള രാജവീഥിയില്‍ ഞാന്‍ നില്ക്കുകയായിരുന്നു. സായാഹ്നം. എന്റെ അടുത്തുകൂടെ ഒരുജ്ജ്വല പുരുഷന്‍ നടന്നുപോകുകയാണ്. അഭിജാതനും ആത്മധീരനുമാണു താനെന്നു വിളിച്ചുപറയുന്ന മുഖഭാവം. ബുദ്ധിശക്തിയെ സ്പഷ്ടമാക്കുന്ന കണ്ണുകള്‍. &ldquo;ആജാനുബാഹൂ കരിമസ്തകമാറ്.&rdquo; ആ നടത്തത്തിനും തലതിരിച്ചുള്ള നോട്ടത്തിനുമൊക്കെ സവിശേഷതകളുണ്ട്. എനിക്ക് ആളിനെ മനസ്സിലായി. ബോധേശ്വരന്‍. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തുചെന്ന് &lsquo;ബോധേശ്വരനാണോ?&rsquo; എന്നു ചോദിക്കാനുള്ള ധൈര്യം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. അത്രകണ്ടാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വത്വത്തിന്റെ ശക്തി. അതുകൊണ്ട് ഓടി അടുത്തു ചെന്നു വിനയത്തോടെ അറിയിച്ചു. &lsquo;വളരെക്കാലമായി, പരിചയപ്പെടാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുകയാണ്.&rsquo; അദ്ദേഹം നിന്നു. പഞ്ചാനന്‍ ഏണശാബമായി. തെല്ലുനേരം സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: &lsquo;വരൂ. ഈ പുല്‍ത്തകിടിയില്‍ ഇരിക്കാം.&rsquo; ഞങ്ങള്‍ കോളിജിന്റെ മുന്‍വശത്ത് ഇരുന്നു സംഭാഷണം തുടര്‍ന്നു. &lsquo;എന്റെ ഏതു കവിതയാണു നിങ്ങള്‍ക്കിഷ്ടപ്പെട്ടത്.&rsquo; ഞാന്‍ &lsquo;അതുതാനമലം വരദം സുഖദം&rsquo; എന്നു തുടങ്ങുന്ന വരികള്‍ എന്റേതായ മട്ടില്‍ ചൊല്ലിക്കേള്‍പ്പിച്ചു. &lsquo;ഈ കവിതയെക്കുറിച്ച് എന്താണഭിപ്രായം?&rsquo; എന്ന് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. &lsquo;ഇതു നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹത്തെ സ്തുതിക്കുന്ന കവിതയാണ്. ബോധേശ്വരന് ഇഷ്ടമായി. &lsquo;ശരി. അതുതന്നെയാണ് ശരി. ഇവിടെ ചിലര്‍ പറഞ്ഞു പരത്തുന്നുണ്ട് ഞാനിത് കാര്‍ത്ത്യായനിഅമ്മയെക്കുറിച്ച് എഴുതിയതാണെന്ന്. നിങ്ങള്‍ സത്യം കണ്ടെത്തിയതില്‍ എനിക്കു സന്തോഷമുണ്ട്. നാളെ വീട്ടില്‍ വരു എന്റെ പുസ്തകങ്ങള്‍ തരാം. അര്‍ഹതയില്ലാത്ത ചിലര്‍ അവ കൊണ്ടുപോയിട്ടുണ്ട് മുന്‍പ്. നിങ്ങള്‍ അങ്ങനെയല്ല.&rsquo; ഞാന്‍ അടുത്ത ദിവസം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടില്‍ച്ചെന്നു പുസ്തകങ്ങള്‍ സ്വീകരിച്ചു. രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞു കെ.വി. സുരേന്ദ്രനാഥിനോടൊരുമിച്ച് വീണ്ടും പോയി. (കെ.വി. സുരേന്ദ്രനാഥ് നെടുമങ്ങാട്ടെ ജനപ്രതിനിധിയായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടുവെന്നു മായ എന്ന പെണ്‍കുട്ടി ടെലിവിഷനിലൂടെ അറിയിച്ചിട്ട് ഏതാനും നിമിഷങ്ങളേ ആയുള്ളു) ബോധേശ്വരനും സുരേന്ദ്രനാഥും ഞാനും വളരെനേരം സംസാരിച്ചു; ഏറിയകൂറും സാംസ്കാരിക വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച്.
-അര്‍ഹതയില്ലാത്തവര്‍ പുസ്തകങ്ങള്‍ കൊണ്ടുപോയിയെന്നു ബാധേശ്വരന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ. അര്‍ഹതയില്ലാത്തവരായിരിക്കാം അവര്‍. എങ്കിലും കവി ചെയ്തതു ഉചിതജ്ഞതയുള്ള കൃത്യമായിരുന്നുവെന്നാണ് എന്റെ പക്ഷം. കവി തന്റെ രചനകള്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു നല്കുമ്പോള്‍ താന്‍ ആവിഷ്കരിച്ച സത്യസൗന്ദര്യങ്ങളുടെ ലോകത്തു പങ്കുകൊള്ളുവാന്‍ അവര്‍ക്കു സൗകര്യം നിര്‍മ്മിച്ചുകൊടുക്കുകയാണ്. പുസ്തകം കൊണ്ടുപോയവര്‍ ആദ്യമൊക്കെ അലക്ഷ്യമായി അത് അവിടെയെങ്കിലും എറിഞ്ഞുവെന്നു വിചാരിക്കു. ഏതെങ്കിലുമൊരു നിമിഷത്തില്‍ അവര്‍ അതു തുറന്നു കണ്ണോടിക്കാതിരിക്കില്ല. അപ്പോള്‍ അനാവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ലോകം അവര്‍ക്കു തീര്‍ച്ചയായും ഉന്നമനം നല്കും. അപ്പോഴാണ് കവിയുടെ ദാനം സാര്‍ത്ഥകമായി ബ്ഭവിക്കുന്നത്. പുസ്തകം സമ്മാനിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമല്ല, കാവ്യമെഴുതുമ്പോഴും കഥയെഴുതുമ്പോഴും നിരൂപണം എഴുതുമ്പോഴും നമ്മള്‍ ലോകത്തിനു സേവനമനുഷ്ഠിക്കുകയാണ്. അതിനാലാണ് സാംസ്കാരിക കാര്യങ്ങളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവര്‍ക്കു ലോകം മാന്യത കല്പിക്കുന്നത്. ദൗര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ സമകാലികലോകം മൂല്യനിരാസത്തില്‍ മാത്രം തല്‍പരമായിരിക്കുന്നു. ഓടി, കാലുകളുടെ ശക്തികാണിക്കുന്നവര്‍ക്കു പതിനെട്ടു ലക്ഷം രൂപയും കാറുകളും നല്കുന്നവര്‍ ഉന്നത കലാകാരനായ ഗോപി രോഗത്തിന്റെ യാതനയില്‍പ്പെട്ടു പുളയുമ്പോള്‍ കണ്ണടച്ചുകളയുന്നു ഗോപീ, സുഹൃത്തേ, നൃശംസതയാര്‍ന്നതാണ് ഈ ലോകം എന്നുമാത്രം ധരിക്കു.
+അര്‍ഹതയില്ലാത്തവര്‍ പുസ്തകങ്ങള്‍ കൊണ്ടുപോയിയെന്നു ബാധേശ്വരന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ. അര്‍ഹതയില്ലാത്തവരായിരിക്കാം അവര്‍. എങ്കിലും കവി ചെയ്തതു ഉചിതജ്ഞതയുള്ള കൃത്യമായിരുന്നുവെന്നാണ് എന്റെ പക്ഷം. കവി തന്റെ രചനകള്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു നല്കുമ്പോള്‍ താന്‍ ആവിഷ്കരിച്ച സത്യസൗന്ദര്യങ്ങളുടെ ലോകത്തു പങ്കുകൊള്ളുവാന്‍ അവര്‍ക്കു സൗകര്യം നിര്‍മ്മിച്ചുകൊടുക്കുകയാണ്. പുസ്തകം കൊണ്ടുപോയവര്‍ ആദ്യമൊക്കെ അലക്ഷ്യമായി അത് അവിടെയെങ്കിലും എറിഞ്ഞുവെന്നു വിചാരിക്കു. ഏതെങ്കിലുമൊരു നിമിഷത്തില്‍ അവര്‍ അതു തുറന്നു കണ്ണോടിക്കാതിരിക്കില്ല. അപ്പോള്‍ അനാവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ലോകം അവര്‍ക്കു തീര്‍ച്ചയായും ഉന്നമനം നല്കും. അപ്പോഴാണ് കവിയുടെ ദാനം സാര്‍ത്ഥകമായി ഭവിക്കുന്നത്. പുസ്തകം സമ്മാനിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമല്ല, കാവ്യമെഴുതുമ്പോഴും കഥയെഴുതുമ്പോഴും നിരൂപണം എഴുതുമ്പോഴും നമ്മള്‍ ലോകത്തിനു സേവനമനുഷ്ഠിക്കുകയാണ്. അതിനാലാണ് സാംസ്കാരിക കാര്യങ്ങളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവര്‍ക്കു ലോകം മാന്യത കല്പിക്കുന്നത്. ദൗര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ സമകാലികലോകം മൂല്യനിരാസത്തില്‍ മാത്രം തല്‍പരമായിരിക്കുന്നു. ഓടി, കാലുകളുടെ ശക്തികാണിക്കുന്നവര്‍ക്കു പതിനെട്ടു ലക്ഷം രൂപയും കാറുകളും നല്കുന്നവര്‍ ഉന്നത കലാകാരനായ ഗോപി രോഗത്തിന്റെ യാതനയില്‍പ്പെട്ടു പുളയുമ്പോള്‍ കണ്ണടച്ചുകളയുന്നു ഗോപീ, സുഹൃത്തേ, നൃശംസതയാര്‍ന്നതാണ് ഈ ലോകം എന്നുമാത്രം ധരിക്കു.
 ==പ്രഭാഷകര്‍==