സാഹിത്യവാരഫലം 1987 04 26 - Revision history

Rahul.ts.brahma: /* കെ.കെ. സുധാകരന്‍ */

2014-11-24T15:00:21Z

‎കെ.കെ. സുധാകരന്‍

Rahul.ts.brahma: /* ചോരയൊഴുകുന്നു */

2014-11-24T14:51:49Z

‎ചോരയൊഴുകുന്നു

Rahul.ts.brahma at 14:45, 24 November 2014

2014-11-24T14:45:20Z

Cvr: /* ചോദ്യം ഉത്തരം */

2014-08-02T06:49:24Z

‎ചോദ്യം ഉത്തരം

Cvr: Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

2014-07-20T04:43:15Z

Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

Show changes

@@ Line 37: / Line 37: @@
 ==കെ.കെ. സുധാകരന്‍==
-ഞാന്‍ തിരുവിതാംകൂറിലെ ചില സ്ഥലങ്ങള്‍ മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളു. കേരളത്തില്‍ ഗുരുവായൂര്‍വരെ പോയിട്ടുണ്ട്. കോഴിക്കോട് ഞാന്‍ ഇന്നുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല. വടക്കന്‍ ദിക്കുകളിലേക്കു ചെല്ലാന്‍ എന്റെ അഭിവന്ദ്യമിത്രം എന്‍.സി.മമ്മൂട്ടി (സി.പി.ഐ) കൂടക്കൂടെ ക്ഷണിക്കാറുണ്ട്. ഇതുവരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്ഷണം സ്വീകരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. എനിക്കു പരിചയമുള്ള ആളുകളും നന്നേ കുറവ്. അതിനാലാണ് എപ്പോഴും ഗോപാലപിള്ളസ്സാര്‍, ഗോപാലപിള്ളസ്സാര്‍ എന്നു എഴുതുന്നത്. എന്റെ ഈ ദുഃസ്ഥിതി വായനക്കാര്‍ മനസ്സിലാക്കി എനിക്കു മാപ്പുതരണം. ഗോപാലപിള്ളസ്സാറിനെ സുന്ദരന്‍ ഗോപാലപിള്ള എന്നു ആളുകള്‍ വിളിച്ചിരുന്നു. ഏതാണ്ട് അത്രയ്ക്കു സൌന്ദര്യമുണ്ടായിരുന്നു എനിക്കു വിദൂരബന്ധമുള്ള ഒരാളിന്. അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഭാര്യ വ്യഭിചാരം തുടങ്ങി. ദാരിദ്ര്യംകൊണ്ടല്ല കാമാസക്തികൊണ്ടുതന്നെ. ആ വിധവ അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു കൂടുമ്പോള്‍ തിരുവല്ലാക്കാരനായ ഒരു കിഴവന്‍ ഒരു ദിവസം അവരുടെ വീട്ടില്‍ കയറിവന്നു. പല്ലുകള്‍ പലതുമില്ല. ദന്തവൈദ്യന്‍ എടുത്തതോ അതോ മറ്റാളുകള്‍ എടുത്തതോ എന്നു നിശ്ചയമില്ല. ഒട്ടിയ കവിള്‍, നെറ്റിയില്‍ നീണ്ട ചന്ദനക്കുറി. ഖദര്‍ ഷര്‍ട്ടും മുണ്ടും, വലിയ തോര്‍ത്ത് തോളില്‍, വിധവയോട് ഒരു അരമണിക്കൂറേ അയാള്‍ സംസാരിച്ചുള്ളു. അവര്‍ ദമ്പതികളായി. ശ്രീമൂലവിലാസം ഇംഗ്ളീഷ് സ്ക്കൂളില്‍ പഠിച്ചിരുന്ന ഞാന്‍ ആ വിധവയോടൊപ്പമാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. ശനിയാഴ്ചയും ഞായറാഴ്ചയും പാഠശാലയില്ലല്ലോ. പക്ഷേ വൃദ്ധന്‍ എന്നെ വീട്ടിലിരിക്കാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല. &ldquo;നീ എന്തൊരു അരസികനാണെടാ. സിനിമ കാണാറില്ലേ നീ. ഇന്നാ രണ്ടു ചക്രം. പോയി മാറ്റിനി കണ്ടിട്ടുവാടാ. തറയിലിരുന്നാല്‍ മതി.&rdquo; എന്നു പറഞ്ഞ് അയാള്‍ ചക്രമെടുത്ത് എറിയും. ഞാന്‍ അതെടുത്ത് ക്യാപ്പിറ്റല്‍ സിനിമാശാലയില്‍ ചെന്നു മൂകചിത്രം കാണും. ഡഗ്ളസ് ഫര്‍ബാങ്സ് (Fairbanks) വെള്ളിത്തിരശ്ശീലയില്‍ ചാടുമ്പോഴും ആ ചാട്ടത്തെ അടുത്തിരിക്കുന്ന ഒരുത്തന്‍ കര്‍ണ്ണകഠോരമായി വര്‍ണ്ണിക്കുമ്പോഴും ഞാന്‍ തിരുവല്ലാക്കിഴവന്റെ പല്ലില്ലാത്ത വായ് ചെറുപ്പം നശിച്ചിട്ടില്ലാത്ത വിധവയുടെ കവിള്‍ത്തടത്തില്‍ അമരുന്നതായിരിക്കും മനക്കണ്ണുകൊണ്ട് കാണുക. മൂക ചിത്രത്തിനു വര്‍ണ്ണനം നല്കുന്ന ആ ഭയങ്കരന്റെ കര്‍ക്കശശബ്ദത്തിലൂടെ ഞാന്‍ കേട്ടിരുന്നത് വൃദ്ധന്റെ &lsquo;പങ്കജാശിയമ്മേ&rsquo; എന്ന കഴുതക്കാമം കലര്‍ന്ന മൃദുലസംബോധനയുടെ ശബ്ദമാണ്. മൂന്നാഴ്ച കഴിഞ്ഞു. &lsquo;തിരുവല്ലവരെ പോയിട്ടുവരട്ടെ&rsquo; എന്നു പറഞ്ഞ് അയാള്‍ പോയി. പിന്നെ മടങ്ങി വന്നതുമില്ല. പിന്നെയും മൂന്നുമാസം കഴിഞ്ഞു. വരാന്തയിലിരുന്ന ഞാന്‍ When two liqids are separated by a thin membrane the weaker liquid passes into the stronger liqid എന്നു ഉറക്കെ വായിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴുണ്ട് ഒരു കുടവയര്‍. &lsquo;പങ്കജാശി&rsquo;യമ്മയെ വിളിയെടാ&rsquo; എന്ന് അതില്‍നിന്നൊരു ശബ്ദമുയര്‍ന്ന് ദന്തരഹിതമായ വായിലൂടെ പുറത്തുവന്നു. പങ്കജാക്ഷി അമ്മ ഞാന്‍ പറയാതെതന്നെ മുന്‍വശത്തെത്തി. &ldquo;തന്റെ പാട്ടിനുപോടോ. പിന്നെയും വന്നിരിക്കുന്നു ഭര്‍ത്താവാകാന്‍. ഇറങ്ങടാ വീട്ടില്‍നിന്ന്&rdquo; എന്ന് അവര്‍ അയാളെ നോക്കി അലറി. വ്യഭിചാര ചരിത്രത്തിലെ ഒരനിഷേധ്യനേതാവായ അയാള്‍ മലര്‍ന്നുപിടിച്ച് അങ്ങുപോകുകയും ചെയ്തു. വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞ് തിരുവല്ലാക്കാരിയായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയോടു ഞാന്‍ ആ കിഴവനെക്കുറിച്ചു ചോദിച്ചു. എന്റെ ക്ളാസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന അവള്‍ പറഞ്ഞു: &ldquo;ങ്ഹാ. അദ്ദേഹം എന്റെ അമ്മാവന്‍ തന്നെ. എങ്ങനെയറിയാം അമ്മാവനെ.&rdquo; ഞാന്‍ തെല്ല് ക്ളേശത്തോടെ മറുപടി നല്കി: &ldquo;എന്റെ ഒരു കാരണവരുടെ വിധവയെ അദ്ദേഹം വിവാഹംകഴിച്ചു.&rdquo; അവള്‍ പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു: ഓഹോ അമ്മാവന്‍ അങ്ങനെ പല വിവാഹങ്ങളും കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഓരോന്നും മൂന്നാഴ്ചക്കാലത്തേക്ക്.&rdquo;
+ഞാന്‍ തിരുവിതാംകൂറിലെ ചില സ്ഥലങ്ങള്‍ മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളു. കേരളത്തില്‍ ഗുരുവായൂര്‍വരെ പോയിട്ടുണ്ട്. കോഴിക്കോട് ഞാന്‍ ഇന്നുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല. വടക്കന്‍ ദിക്കുകളിലേക്കു ചെല്ലാന്‍ എന്റെ അഭിവന്ദ്യമിത്രം എന്‍.സി.മമ്മൂട്ടി (സി.പി.ഐ) കൂടക്കൂടെ ക്ഷണിക്കാറുണ്ട്. ഇതുവരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്ഷണം സ്വീകരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. എനിക്കു പരിചയമുള്ള ആളുകളും നന്നേ കുറവ്. അതിനാലാണ് എപ്പോഴും ഗോപാലപിള്ളസ്സാര്‍, ഗോപാലപിള്ളസ്സാര്‍ എന്നു എഴുതുന്നത്. എന്റെ ഈ ദുഃസ്ഥിതി വായനക്കാര്‍ മനസ്സിലാക്കി എനിക്കു മാപ്പുതരണം. ഗോപാലപിള്ളസ്സാറിനെ സുന്ദരന്‍ ഗോപാലപിള്ള എന്നു ആളുകള്‍ വിളിച്ചിരുന്നു. ഏതാണ്ട് അത്രയ്ക്കു സൌന്ദര്യമുണ്ടായിരുന്നു എനിക്കു വിദൂരബന്ധമുള്ള ഒരാളിന്. അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഭാര്യ വ്യഭിചാരം തുടങ്ങി. ദാരിദ്ര്യംകൊണ്ടല്ല കാമാസക്തികൊണ്ടുതന്നെ. ആ വിധവ അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു കൂടുമ്പോള്‍ തിരുവല്ലാക്കാരനായ ഒരു കിഴവന്‍ ഒരു ദിവസം അവരുടെ വീട്ടില്‍ കയറിവന്നു. പല്ലുകള്‍ പലതുമില്ല. ദന്തവൈദ്യന്‍ എടുത്തതോ അതോ മറ്റാളുകള്‍ എടുത്തതോ എന്നു നിശ്ചയമില്ല. ഒട്ടിയ കവിള്‍, നെറ്റിയില്‍ നീണ്ട ചന്ദനക്കുറി. ഖദര്‍ ഷര്‍ട്ടും മുണ്ടും, വലിയ തോര്‍ത്ത് തോളില്‍, വിധവയോട് ഒരു അരമണിക്കൂറേ അയാള്‍ സംസാരിച്ചുള്ളു. അവര്‍ ദമ്പതികളായി. ശ്രീമൂലവിലാസം ഇംഗ്ലീഷ് സ്ക്കൂളില്‍ പഠിച്ചിരുന്ന ഞാന്‍ ആ വിധവയോടൊപ്പമാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. ശനിയാഴ്ചയും ഞായറാഴ്ചയും പാഠശാലയില്ലല്ലോ. പക്ഷേ വൃദ്ധന്‍ എന്നെ വീട്ടിലിരിക്കാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല. &ldquo;നീ എന്തൊരു അരസികനാണെടാ. സിനിമ കാണാറില്ലേ നീ. ഇന്നാ രണ്ടു ചക്രം. പോയി മാറ്റിനി കണ്ടിട്ടുവാടാ. തറയിലിരുന്നാല്‍ മതി.&rdquo; എന്നു പറഞ്ഞ് അയാള്‍ ചക്രമെടുത്ത് എറിയും. ഞാന്‍ അതെടുത്ത് ക്യാപ്പിറ്റല്‍ സിനിമാശാലയില്‍ ചെന്നു മൂകചിത്രം കാണും. ഡഗ്ളസ് ഫര്‍ബാങ്സ് (Fairbanks) വെള്ളിത്തിരശ്ശീലയില്‍ ചാടുമ്പോഴും ആ ചാട്ടത്തെ അടുത്തിരിക്കുന്ന ഒരുത്തന്‍ കര്‍ണ്ണകഠോരമായി വര്‍ണ്ണിക്കുമ്പോഴും ഞാന്‍ തിരുവല്ലാക്കിഴവന്റെ പല്ലില്ലാത്ത വായ് ചെറുപ്പം നശിച്ചിട്ടില്ലാത്ത വിധവയുടെ കവിള്‍ത്തടത്തില്‍ അമരുന്നതായിരിക്കും മനക്കണ്ണുകൊണ്ട് കാണുക. മൂക ചിത്രത്തിനു വര്‍ണ്ണനം നല്കുന്ന ആ ഭയങ്കരന്റെ കര്‍ക്കശശബ്ദത്തിലൂടെ ഞാന്‍ കേട്ടിരുന്നത് വൃദ്ധന്റെ &lsquo;പങ്കജാശിയമ്മേ&rsquo; എന്ന കഴുതക്കാമം കലര്‍ന്ന മൃദുലസംബോധനയുടെ ശബ്ദമാണ്. മൂന്നാഴ്ച കഴിഞ്ഞു. &lsquo;തിരുവല്ലവരെ പോയിട്ടുവരട്ടെ&rsquo; എന്നു പറഞ്ഞ് അയാള്‍ പോയി. പിന്നെ മടങ്ങി വന്നതുമില്ല. പിന്നെയും മൂന്നുമാസം കഴിഞ്ഞു. വരാന്തയിലിരുന്ന ഞാന്‍ When two liqids are separated by a thin membrane the weaker liquid passes into the stronger liqid എന്നു ഉറക്കെ വായിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴുണ്ട് ഒരു കുടവയര്‍. &lsquo;പങ്കജാശി&rsquo;യമ്മയെ വിളിയെടാ&rsquo; എന്ന് അതില്‍നിന്നൊരു ശബ്ദമുയര്‍ന്ന് ദന്തരഹിതമായ വായിലൂടെ പുറത്തുവന്നു. പങ്കജാക്ഷി അമ്മ ഞാന്‍ പറയാതെതന്നെ മുന്‍വശത്തെത്തി. &ldquo;തന്റെ പാട്ടിനുപോടോ. പിന്നെയും വന്നിരിക്കുന്നു ഭര്‍ത്താവാകാന്‍. ഇറങ്ങടാ വീട്ടില്‍നിന്ന്&rdquo; എന്ന് അവര്‍ അയാളെ നോക്കി അലറി. വ്യഭിചാര ചരിത്രത്തിലെ ഒരനിഷേധ്യനേതാവായ അയാള്‍ മലര്‍ന്നുപിടിച്ച് അങ്ങുപോകുകയും ചെയ്തു. വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞ് തിരുവല്ലാക്കാരിയായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയോടു ഞാന്‍ ആ കിഴവനെക്കുറിച്ചു ചോദിച്ചു. എന്റെ ക്ലാസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന അവള്‍ പറഞ്ഞു: &ldquo;ങ്ഹാ. അദ്ദേഹം എന്റെ അമ്മാവന്‍ തന്നെ. എങ്ങനെയറിയാം അമ്മാവനെ.&rdquo; ഞാന്‍ തെല്ല് ക്ലേശത്തോടെ മറുപടി നല്കി: &ldquo;എന്റെ ഒരു കാരണവരുടെ വിധവയെ അദ്ദേഹം വിവാഹംകഴിച്ചു.&rdquo; അവള്‍ പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു: ഓഹോ അമ്മാവന്‍ അങ്ങനെ പല വിവാഹങ്ങളും കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഓരോന്നും മൂന്നാഴ്ചക്കാലത്തേക്ക്.&rdquo;
 കാല്പനികസംഭവത്തെക്കാള്‍ വിചിത്രമാണ് യാഥാതഥ്യം എന്നു പറയാറുണ്ടല്ലോ. അങ്ങനെ ഈ വാസ്തവിക സത്യം വൈചിത്ര്യമാവഹിക്കുന്നു. കെ.കെ. സുധാകരന്‍ കലാകൗമുദിയിലെഴുതിയ &lsquo;ഏതോ ഒരാള്‍&rsquo; എന്ന ഭാവാത്മകമായ ചെറുകഥ വായിച്ചപ്പോള്‍ ഈ പരമാര്‍ത്ഥം അതിന്റെ എല്ലാ ശക്തിവിശേഷങ്ങളോടുംകൂടി എന്നില്‍ ആഘാതമേല്പിക്കുകയുണ്ടായി.

@@ Line 24: / Line 24: @@
 ==ചോരയൊഴുകുന്നു==
-ഇമ്മാതിരി തെറ്റുകളാണു നമ്മളെ ഭരിക്കുന്നത്. അടുത്തകാലത്ത് ഞാനൊരു വീട്ടില്‍ച്ചെന്നപ്പോള്‍ അച്ഛനും കൊച്ചുമകളും കൂടി ചതുരംഗം കളിക്കുന്നതു കണ്ടു. ചതുരംഗക്കളി എനിക്കിഷ്ടമായതുകൊണ്ട് ഞാനതു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ അവര്‍ കരുക്കള്‍ നീക്കുന്ന രീതി എന്നെ തെല്ലൊന്നു വിസ്മയിപ്പിച്ചു. രാജ്ഞി കുറുകെയും നെടുകെയും കോണിച്ചും നീങ്ങുന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍ ബിഷപ്പ് കോണിച്ചു മൂന്നാം ഖണ്ഡത്തില്‍ മാത്രം നീങ്ങുന്നു. ഇന്‍ഡ്യന്‍ ചെസ്സിലെ മന്ത്രിയാണ് ഇംഗ്ളീ‍‍ഷ് ചെസ്സിലെ രാജ്ഞി, മന്ത്രിക്കു കോണിച്ച് ഒരു ഖണ്ഡത്തിലെ മാറാന്‍ പറ്റൂ. രാജ്ഞിക്കാകട്ടെ എങ്ങോട്ടു വേണമെങ്കിലും പോകാം. വേറൊരു കരുവിനെ കവച്ചു ചാടരുത് എന്നേയുള്ളു. അവര്‍ രണ്ടു പേരും ഇംഗ്ളീ‍ഷ് ചെസ്സാണു. കളിക്കുന്നതെന്നു ഞാന്‍ വിചാരിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ബിഷപ്പ് കോണിച്ചു മൂന്നാം ഖണ്ഡത്തില്‍ മാത്രം നീങ്ങുന്നു. അതു ഇന്‍ഡ്യന്‍ ചെസ്സിലെ ആനയുടെ നീക്കമാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി ഞാന്‍ അവരോടു ചോദിച്ചു: &ldquo;ഇത് എന്തൊരു നിയമമാണ്. ഇങ്ങനെയൊരു ചതുരംഗക്കളിയുണ്ടോ? നിങ്ങള്‍ ഇന്‍ഡ്യന്‍ ചെസ്സും ഇംഗ്ളീഷ് ചെസ്സും ഒരുമിച്ചു ചേര്‍ത്താണോ കളിക്കുന്നത്?&rdquo; ഞാന്‍ ഓരോ നിയമവും പറഞ്ഞുകൊടുത്തപ്പോഴാണ് തങ്ങളുടെ തെറ്റിനെക്കുറിച്ച് അവര്‍ക്ക് അറിവുണ്ടായത്. ഒന്നിന്റെ നിയമം മറ്റൊന്നിനു ചേരില്ല. തീവണ്ടിയോടിക്കുന്നതുപോലെ കാറോടിച്ചാല്‍ രാജവീഥിയിലെ ആളുകളാകെ ചതഞ്ഞരഞ്ഞു ചാകും. നൂറുമീറ്റര്‍ ഓട്ടം ഓടുന്നതുപോലെ മരതണ്‍ ഓട്ടം ഓടിയാല്‍ ഓടുന്നവന്‍ ഇവിടെനിന്നു എല്ലാക്കാലത്തേക്കുമായി പോയിരിക്കും. അതുപോലെ ഗദ്യത്തിന് നിയമങ്ങളുണ്ട്. പദ്യത്തിന് അതിന്റേതുമാത്രമായ നിയമങ്ങളുണ്ട്. കുങ്കുമം വാരികയില്‍ &ldquo;ഇതിതേജ്ഞാനം&rdquo; എന്ന പദ്യമെഴുതിയ &ldquo;ഈ വാ&rdquo; ഗദ്യനിയമങ്ങളെ പദ്യത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരികയാണ്. ഫലം ശിഖണ്ഡിപ്രായമായ ഒരുതരം രചന.
+ഇമ്മാതിരി തെറ്റുകളാണു നമ്മളെ ഭരിക്കുന്നത്. അടുത്തകാലത്ത് ഞാനൊരു വീട്ടില്‍ച്ചെന്നപ്പോള്‍ അച്ഛനും കൊച്ചുമകളും കൂടി ചതുരംഗം കളിക്കുന്നതു കണ്ടു. ചതുരംഗക്കളി എനിക്കിഷ്ടമായതുകൊണ്ട് ഞാനതു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ അവര്‍ കരുക്കള്‍ നീക്കുന്ന രീതി എന്നെ തെല്ലൊന്നു വിസ്മയിപ്പിച്ചു. രാജ്ഞി കുറുകെയും നെടുകെയും കോണിച്ചും നീങ്ങുന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍ ബിഷപ്പ് കോണിച്ചു മൂന്നാം ഖണ്ഡത്തില്‍ മാത്രം നീങ്ങുന്നു. ഇന്‍ഡ്യന്‍ ചെസ്സിലെ മന്ത്രിയാണ് ഇംഗ്ലീഷ് ചെസ്സിലെ രാജ്ഞി, മന്ത്രിക്കു കോണിച്ച് ഒരു ഖണ്ഡത്തിലെ മാറാന്‍ പറ്റൂ. രാജ്ഞിക്കാകട്ടെ എങ്ങോട്ടു വേണമെങ്കിലും പോകാം. വേറൊരു കരുവിനെ കവച്ചു ചാടരുത് എന്നേയുള്ളു. അവര്‍ രണ്ടു പേരും ഇംഗ്ലീഷ് ചെസ്സാണു കളിക്കുന്നതെന്നു ഞാന്‍ വിചാരിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ബിഷപ്പ് കോണിച്ചു മൂന്നാം ഖണ്ഡത്തില്‍ മാത്രം നീങ്ങുന്നു. അതു ഇന്‍ഡ്യന്‍ ചെസ്സിലെ ആനയുടെ നീക്കമാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി ഞാന്‍ അവരോടു ചോദിച്ചു: &ldquo;ഇത് എന്തൊരു നിയമമാണ്. ഇങ്ങനെയൊരു ചതുരംഗക്കളിയുണ്ടോ? നിങ്ങള്‍ ഇന്‍ഡ്യന്‍ ചെസ്സും ഇംഗ്ലീഷ് ചെസ്സും ഒരുമിച്ചു ചേര്‍ത്താണോ കളിക്കുന്നത്?&rdquo; ഞാന്‍ ഓരോ നിയമവും പറഞ്ഞുകൊടുത്തപ്പോഴാണ് തങ്ങളുടെ തെറ്റിനെക്കുറിച്ച് അവര്‍ക്ക് അറിവുണ്ടായത്. ഒന്നിന്റെ നിയമം മറ്റൊന്നിനു ചേരില്ല. തീവണ്ടിയോടിക്കുന്നതുപോലെ കാറോടിച്ചാല്‍ രാജവീഥിയിലെ ആളുകളാകെ ചതഞ്ഞരഞ്ഞു ചാകും. നൂറുമീറ്റര്‍ ഓട്ടം ഓടുന്നതുപോലെ മരതണ്‍ ഓട്ടം ഓടിയാല്‍ ഓടുന്നവന്‍ ഇവിടെനിന്നു എല്ലാക്കാലത്തേക്കുമായി പോയിരിക്കും. അതുപോലെ ഗദ്യത്തിന് നിയമങ്ങളുണ്ട്. പദ്യത്തിന് അതിന്റേതുമാത്രമായ നിയമങ്ങളുണ്ട്. കുങ്കുമം വാരികയില്‍ &ldquo;ഇതിതേജ്ഞാനം&rdquo; എന്ന പദ്യമെഴുതിയ &ldquo;ഈ വാ&rdquo; ഗദ്യനിയമങ്ങളെ പദ്യത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരികയാണ്. ഫലം ശിഖണ്ഡിപ്രായമായ ഒരുതരം രചന.
 <poem>
 ::&ldquo;ഇരുബിന്ദുക്കള്‍ തമ്മില്‍, കുറഞ്ഞദൂരം പണ്ടു

@@ Line 20: / Line 20: @@
 /1987 04 26
 -->
-&ldquo;ആയിരത്തൊന്നു രാവിന്റെ ആനന്ദത്തിലലിഞ്ഞവര്‍&rdquo; ആയിരക്കണക്കിനാണ്. ആ അനുഭൂതിക്കു കാവ്യങ്ങളിലൂടെ ആവിഷ്കാരം നല്കിയവരും വളരെക്കൂടുതല്‍. രണ്ടു കവികളെക്കുറിച്ചു മാത്രം പറയാം. ടെനിസനും വൈലോപ്പിള്ളില്‍ ശ്രീധരമേനോനും. Recollections of Arabian Nights എന്നാണ് ടെനിസന്‍ കാവ്യത്തിനു പേരിട്ടത്. വൈലോപ്പിള്ളി &ldquo;ആയിരത്തൊന്നു രാവുകള്‍&rdquo; എന്ന പേരു നല്കിയിട്ട് &ldquo;അറബിക്കഥകള്‍ വായിച്ച ഓര്‍മ്മയില്‍നിന്ന്&rdquo; എന്ന് ഒരടിക്കുറിപ്പ് ചേര്‍ത്തു. &ldquo;ടെനിസന്റെ കാവ്യം വായിച്ച ഓര്‍മ്മയില്‍നിന്ന്&rdquo; എന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതിയിരുന്നെങ്കില്‍ ആ കുറിപ്പിനു സത്യസന്ധത കൈവരുമായിരുന്നു. ഇംഗ്ളീഷ് കവിയും മലയാള കവിയും അദൃശ്യരായി ബാഗ്ദാദിലെത്തുന്നു. ഒരേ ദൃശ്യം രണ്ടുപേരും കാണുന്നു. അന്തരീക്ഷവും സദൃശം. &ldquo;The living airs of middle night/Died round the bulbul as he sang&rdquo; എന്നു ടെനിസന്‍. &ldquo;മങ്ങുന്നുമണി മച്ചിങ്കല്‍/മണം ചിന്തും വിളക്കുകള്‍/മുല്ലപ്പൂമണമുള്‍ക്കൊണ്ടു/മൂര്‍ച്ഛിപ്പു മന്ദമാരുതന്‍&rdquo; എന്നു വൈലോപ്പിള്ളി. ഈ രണ്ടു കാവ്യങ്ങളും ഇപ്പോള്‍ വായിച്ച ഞാന്‍ പൊടുന്നനവേ ഒരു കൊച്ചുകഥ ഓര്‍മ്മിക്കുകയായി. അങ്ങനെയുള്ള ചെറിയ കഥകള്‍ എത്രയെത്രയുണ്ട് ആയിരത്തൊന്നു രാവുകളില്‍. &ldquo;മരുഭൂമിയില്‍നിന്നെത്തുന്ന ആ മനോഹരവൈഖരി&rdquo; കേട്ടാലും. പെര്‍ഷയുടെ രാജധാനി ഇസ്ഫഹാനില്‍ ഒരു നിധിയിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഈജിപ്റ്റിലെ കൈറോയില്‍ താമസിക്കുന്ന ഒരുത്തന്‍ സ്വപ്നം കണ്ടു. അതെടുക്കാനായി എണ്ണമറ്റ പ്രയാസങ്ങള്‍ സഹിച്ച് അയാള്‍ ഇസ്ഫഹാനിലെത്തി. നിധി കിട്ടാത്തതിലുള്ള നിരാശതകൊണ്ടും യാത്രയുടെ ക്ളേശം കൊണ്ടും തളര്‍ന്നു. അയാള്‍ ഒരു മുസ്ലിം പള്ളിയുടെ മുന്‍പില്‍ വീണ് ഉറങ്ങിപ്പോയി. കള്ളന്‍മാര്‍ തന്റെ ചുറ്റുമുണ്ടെന്ന് അയാള്‍ അറിഞ്ഞതുമില്ല. പൊലിസ് എല്ലാവരെയും അറസ്റ്റുചെയ്തു. കൈറോവില്‍നിന്ന് ഇസ്ഫഹാനിലെത്തിയതെന്തിനെന്ന് പൊലിസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ അയാളോടു ചോദിച്ചു. ഹേതുവറിഞ്ഞ ആ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: കൈറോവില്‍ ഒരു ഭവനത്തിന്റെ പിറകിലുള്ള പൂന്തോട്ടത്തില്‍ ഒരു മരം നില്ക്കുന്നു. ആ മരത്തിന്റെ താഴെ നിധിയിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഞാന്‍ മൂന്നുതവണ സ്വപ്നംകണ്ടു. പക്ഷേ അതെടുക്കാന്‍ പോയതേയില്ല. നിങ്ങള്‍ മണ്ടനായതുകൊണ്ടാണ് ഇവിടെ വന്നത്. കൈറോയില്‍നിന്ന് അവിടെയെത്തിയ ആളിനു മനസ്സിലായി തന്റെ വീട്ടിനെക്കുറിച്ചാണ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ പറയുന്നതെന്ന്. അയാള്‍ തിരിച്ചു നാട്ടിലെത്തി. പൂന്തോട്ടത്തിലെ മരത്തിന്റെ ചുവടു കുഴിച്ചുനോക്കി. നിധിയിരിക്കുന്നതു കാണുകയും ചെയ്തു. ചില രചനകളില്‍ ഭംഗിയുണ്ടെന്നു ധരിച്ച് നമ്മള്‍ അവയിലേക്കു ചെല്ലുന്നു. ഭംഗിയില്ലെന്നു മാത്രമല്ല അറേബ്യന്‍ മണല്‍ക്കാടുപോലെ അവ ശുഷ്കമായിരിക്കുകയും ചെയ്യും. മറ്റു ചില രചനകളില്‍ ഒരു രാമണീയകവുമില്ലെന്നു നിരൂപകര്‍ ഉറപ്പിച്ചു പറയും. അതു പരിഗണിക്കാതെ നമ്മള്‍ ആ രചനകളില്‍ ആമജ്ജനംചെയ്താല്‍ കലയുടെ സൗന്ദര്യാനുഭൂതിയുണ്ടാകും. നമ്മുടെ സങ്കല്പങ്ങളും നിരൂപകരുടെ പ്രസ്താവങ്ങളും പലപ്പോഴും തെറ്റായിരിക്കും.
+&ldquo;ആയിരത്തൊന്നു രാവിന്റെ ആനന്ദത്തിലലിഞ്ഞവര്‍&rdquo; ആയിരക്കണക്കിനാണ്. ആ അനുഭൂതിക്കു കാവ്യങ്ങളിലൂടെ ആവിഷ്കാരം നല്കിയവരും വളരെക്കൂടുതല്‍. രണ്ടു കവികളെക്കുറിച്ചു മാത്രം പറയാം. ടെനിസനും വൈലോപ്പിള്ളില്‍ ശ്രീധരമേനോനും. Recollections of Arabian Nights എന്നാണ് ടെനിസന്‍ കാവ്യത്തിനു പേരിട്ടത്. വൈലോപ്പിള്ളി &ldquo;ആയിരത്തൊന്നു രാവുകള്‍&rdquo; എന്ന പേരു നല്കിയിട്ട് &ldquo;അറബിക്കഥകള്‍ വായിച്ച ഓര്‍മ്മയില്‍നിന്ന്&rdquo; എന്ന് ഒരടിക്കുറിപ്പ് ചേര്‍ത്തു. &ldquo;ടെനിസന്റെ കാവ്യം വായിച്ച ഓര്‍മ്മയില്‍നിന്ന്&rdquo; എന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതിയിരുന്നെങ്കില്‍ ആ കുറിപ്പിനു സത്യസന്ധത കൈവരുമായിരുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ് കവിയും മലയാള കവിയും അദൃശ്യരായി ബാഗ്ദാദിലെത്തുന്നു. ഒരേ ദൃശ്യം രണ്ടുപേരും കാണുന്നു. അന്തരീക്ഷവും സദൃശം. &ldquo;The living airs of middle night/Died round the bulbul as he sang&rdquo; എന്നു ടെനിസന്‍. &ldquo;മങ്ങുന്നുമണി മച്ചിങ്കല്‍/മണം ചിന്തും വിളക്കുകള്‍/മുല്ലപ്പൂമണമുള്‍ക്കൊണ്ടു/മൂര്‍ച്ഛിപ്പു മന്ദമാരുതന്‍&rdquo; എന്നു വൈലോപ്പിള്ളി. ഈ രണ്ടു കാവ്യങ്ങളും ഇപ്പോള്‍ വായിച്ച ഞാന്‍ പൊടുന്നനവേ ഒരു കൊച്ചുകഥ ഓര്‍മ്മിക്കുകയായി. അങ്ങനെയുള്ള ചെറിയ കഥകള്‍ എത്രയെത്രയുണ്ട് ആയിരത്തൊന്നു രാവുകളില്‍. &ldquo;മരുഭൂമിയില്‍നിന്നെത്തുന്ന ആ മനോഹരവൈഖരി&rdquo; കേട്ടാലും. പെര്‍ഷയുടെ രാജധാനി ഇസ്ഫഹാനില്‍ ഒരു നിധിയിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഈജിപ്റ്റിലെ കൈറോയില്‍ താമസിക്കുന്ന ഒരുത്തന്‍ സ്വപ്നം കണ്ടു. അതെടുക്കാനായി എണ്ണമറ്റ പ്രയാസങ്ങള്‍ സഹിച്ച് അയാള്‍ ഇസ്ഫഹാനിലെത്തി. നിധി കിട്ടാത്തതിലുള്ള നിരാശതകൊണ്ടും യാത്രയുടെ ക്ലേശം കൊണ്ടും തളര്‍ന്നു. അയാള്‍ ഒരു മുസ്ലിം പള്ളിയുടെ മുന്‍പില്‍ വീണ് ഉറങ്ങിപ്പോയി. കള്ളന്‍മാര്‍ തന്റെ ചുറ്റുമുണ്ടെന്ന് അയാള്‍ അറിഞ്ഞതുമില്ല. പൊലിസ് എല്ലാവരെയും അറസ്റ്റുചെയ്തു. കൈറോവില്‍നിന്ന് ഇസ്ഫഹാനിലെത്തിയതെന്തിനെന്ന് പൊലിസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ അയാളോടു ചോദിച്ചു. ഹേതുവറിഞ്ഞ ആ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: കൈറോവില്‍ ഒരു ഭവനത്തിന്റെ പിറകിലുള്ള പൂന്തോട്ടത്തില്‍ ഒരു മരം നില്ക്കുന്നു. ആ മരത്തിന്റെ താഴെ നിധിയിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഞാന്‍ മൂന്നുതവണ സ്വപ്നംകണ്ടു. പക്ഷേ അതെടുക്കാന്‍ പോയതേയില്ല. നിങ്ങള്‍ മണ്ടനായതുകൊണ്ടാണ് ഇവിടെ വന്നത്. കൈറോയില്‍നിന്ന് അവിടെയെത്തിയ ആളിനു മനസ്സിലായി തന്റെ വീട്ടിനെക്കുറിച്ചാണ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ പറയുന്നതെന്ന്. അയാള്‍ തിരിച്ചു നാട്ടിലെത്തി. പൂന്തോട്ടത്തിലെ മരത്തിന്റെ ചുവടു കുഴിച്ചുനോക്കി. നിധിയിരിക്കുന്നതു കാണുകയും ചെയ്തു. ചില രചനകളില്‍ ഭംഗിയുണ്ടെന്നു ധരിച്ച് നമ്മള്‍ അവയിലേക്കു ചെല്ലുന്നു. ഭംഗിയില്ലെന്നു മാത്രമല്ല അറേബ്യന്‍ മണല്‍ക്കാടുപോലെ അവ ശുഷ്കമായിരിക്കുകയും ചെയ്യും. മറ്റു ചില രചനകളില്‍ ഒരു രാമണീയകവുമില്ലെന്നു നിരൂപകര്‍ ഉറപ്പിച്ചു പറയും. അതു പരിഗണിക്കാതെ നമ്മള്‍ ആ രചനകളില്‍ ആമജ്ജനംചെയ്താല്‍ കലയുടെ സൗന്ദര്യാനുഭൂതിയുണ്ടാകും. നമ്മുടെ സങ്കല്പങ്ങളും നിരൂപകരുടെ പ്രസ്താവങ്ങളും പലപ്പോഴും തെറ്റായിരിക്കും.
 ==ചോരയൊഴുകുന്നു==

@@ Line 60: / Line 60: @@
 ഇവിടെ പ്രതിബിംബിപ്പിപ്പൂ എന്നതു വായ്നീരൊഴുക്കലാണ്. &ldquo;ഉല്ലസിച്ചു യുവയോഗിയേ  &mdash;  കനുല്‍ഫുല്ല ബാലരവിപോലെ കാന്തിമാന്‍&rdquo; എന്നിടത്തെ &lsquo;ഉല്‍ഫുല്ല&rsquo; ലാലാ ജല പ്രവാഹമാണ്. കവിത ഉണര്‍ന്നിരിക്കണം. ഒരുഭാഗവും റിവോള്‍ട്ടിങ് ആകരുത്. [കിളിമാനൂര്‍ കൊട്ടാരത്തിലെ സംഭവത്തിന് നൂറുകൊല്ലത്തിലധികം പഴക്കമുണ്ട്. ആരും വഴക്കിനു വരരുതേ]
-==ചോദ്യം ഉത്തരം==
+==ചോദ്യം, ഉത്തരം==
 ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കുന്നവരില്‍ ആരും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നില്ല. ഞാന്‍ ഓരോ പേര് എഴുതി അങ്ങു ചോദിപ്പിക്കുകയാണ്. പല വാരികകളിലേയും ചോദ്യോത്തര പംക്തിയേക്കാള്‍ ഇതിന് അങ്ങനെ സത്യസന്ധത ലഭിക്കുന്നു.