സാഹിത്യവാരഫലം 1987 11 08 - Revision history

Rahul.ts.brahma: /* ദൃശ്യങ്ങൾ */

2014-10-25T07:47:09Z

‎ദൃശ്യങ്ങൾ

Rahul.ts.brahma: /* പാതാളം വരെയും */

2014-10-25T07:38:15Z

‎പാതാളം വരെയും

Cvr at 04:38, 8 August 2014

2014-08-08T04:38:36Z

Cvr: /* വായു വേണം പറക്കാൻ */

2014-08-08T04:36:35Z

‎വായു വേണം പറക്കാൻ

Cvr: Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

2014-08-08T04:35:30Z

Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

Show changes

@@ Line 68: / Line 68: @@
 | കുറേ സുന്ദരിപ്പെൺകുട്ടികൾ കാഴ്ച്ചബംഗ്ലാവിലേക്കു നടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു &mdash; അരയന്നങ്ങൾ കൂട്ടം ചേർന്ന് പറക്കുന്നതു പോലെ.
 | എന്റെ നേർക്ക് ഉപാലംഭം ചൊരിഞ്ഞ ഒരു മാന്യൻ എനിക്ക് അഭിമുഖമായി വന്നു &mdash; ഞാൻ പതിവായി വായിക്കുന്ന മാർകസ് ഒറീലീയസിന്റെ Meditations എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഒരു വാക്യം എന്റെ ഓർമ്മയിലെത്തി അപ്പോൾ &ldquo;നമ്മളെല്ലാവരും ഒരു ദിവസത്തെ ജീവികൾ മാത്രം; ഓർമ്മിക്കുന്നവരും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നവരും&rdquo;. എന്നെ നേർവഴിക്കു നടക്കാൻ സഹായിച്ച ഒറീലീയസിനു നന്ദി.
-| ഏതോ സംഘത്തിനു വേണ്ടി യുവാക്കന്മാർ പണപ്പിരിവു നടത്തുകയാണ്. അടപ്പിൽ വിടവുണ്ടാക്കിയ ഒരു തകരപ്പാത്രം കിലുക്കി കൊണ്ട് അവർ എല്ലാവരെയും സമീപിക്കുന്നു. പത്തു പൈസ, ഇരുപത്തഞ്ചു പൈസ ഇങ്ങനെ പല നാണയങ്ങൾ ഇടുന്നുണ്ട് ആളുകൾ. അപ്പോഴാണ് ഒരു ചെറുപ്പക്കാരി അതിലെ വരുന്നതും യുവാക്കന്മാർ പാത്രവുമായി അവരുടെ അടുത്തെത്തിയതും. യുവതി ഒരു പത്തു രൂപ നോട്ടെടുത്ത് ഉയർത്തി കാണിച്ചിട്ട് തകരപ്പാത്രത്തിന്റെ മുകളിൽ വച്ചു. അതു കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ ചെറുപ്പകാലത്തെ ഒരു സംഭവം ഓർമ്മിച്ചു. തീവണ്ടിയിൽ ഞാൻ തിരുവനന്തപുരത്തു നിന്നു കൊല്ലത്തേക്കു പോകുകയായിരുന്നു. എന്റെ എതിരേയുള്ള സീറ്റിൽ കാണാൻ കൊള്ളാവുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി ഇരിക്കുന്നു. ഒരു യാചകൻ എന്നെ സമീപിച്ച് ഭിക്ഷ ചോദിച്ചു. ഞാൻ അവളെ നോക്കിയിട്ട് ഒരു രൂപ എടുത്തു കൊടുത്തു (അക്കാലത്തെ ഒരു രൂപയ്ക്ക് ഇന്നത്തെ നൂറു രൂപയുടെ വിലയുണ്ട്). എതിരുവശത്തിരുന്ന പെൺകുട്ടി സുന്ദരിയായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ അഞ്ചു രൂപ കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അവൾ അതിസുന്ദരിയായിരുന്നെങ്കിൽ പത്തു രൂപ നൽകുമായിരുന്നു. എന്റെ മുൻപിൽ പെൺകുട്ടി ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലോ? ഒരു പൈസ പോലും ഞാൻ ആ യാചകനു കൊടുക്കുമായിരുന്നില്ല.
+| ഏതോ സംഘത്തിനു വേണ്ടി യുവാക്കന്മാർ പണപ്പിരിവു നടത്തുകയാണ്. അടപ്പിൽ വിടവുണ്ടാക്കിയ ഒരു തകരപ്പാത്രം കിലുക്കി കൊണ്ട് അവർ എല്ലാവരെയും സമീപിക്കുന്നു. പത്തു പൈസ, ഇരുപത്തഞ്ചു പൈസ ഇങ്ങനെ പല നാണയങ്ങൾ ഇടുന്നുണ്ട് ആളുകൾ. അപ്പോഴാണ് ഒരു ചെറുപ്പക്കാരി അതിലെ വരുന്നതും യുവാക്കന്മാർ പാത്രവുമായി അവരുടെ അടുത്തെത്തിയതും. യുവതി ഒരു പത്തു രൂപ നോട്ടെടുത്ത് ഉയർത്തി കാണിച്ചിട്ട് തകരപ്പാത്രത്തിന്റെ മുകളിൽ വച്ചു. അതു കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ ചെറുപ്പകാലത്തെ ഒരു സംഭവം ഓർമ്മിച്ചു. തീവണ്ടിയിൽ ഞാൻ തിരുവനന്തപുരത്തു നിന്നു കൊല്ലത്തേക്കു പോകുകയായിരുന്നു. എന്റെ എതിരേയുള്ള സീറ്റിൽ കാണാൻ കൊള്ളാവുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി ഇരിക്കുന്നു. ഒരു യാചകൻ എന്നെ സമീപിച്ച് ഭിക്ഷ ചോദിച്ചു. ഞാൻ അവളെ നോക്കിയിട്ട് ഒരു രൂപ എടുത്തു കൊടുത്തു (അക്കാലത്തെ ഒരു രൂപയ്ക്ക് ഇന്നത്തെ നൂറു രൂപയുടെ വിലയുണ്ട്). എതിരുവശത്തിരുന്ന പെൺകുട്ടി സുന്ദരിയായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ അഞ്ചു രൂപ കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അവൾ അതിസുന്ദരിയായിരുന്നെങ്കിൽ പത്തു രൂപ നൽകുമായിരുന്നു. എന്റെ മുൻപിൽ പെൺകുട്ടി ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലോ? ഒരു പൈസ പോലും ഞാൻ ആ യാചകനു കൊടുക്കുമായിരുന്നില്ല.}}
 {{***}}
 ബേബി മേനോനും കണ്ണൻ മേനോനും എഴുതിയ &ldquo;അനുശോചന&rdquo; മെന്ന കഥയിൽ (ദേശാഭിമാനി വാരിക, ലക്കം 17) രണ്ടു തരത്തിലുള്ള ജീവിതം നയിക്കുന്ന സ്ക്കൂൾ മാനേജർ കുപ്പുസ്വാമിയെയാണ് ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. അയാൾ ക്രൂരതയുടെ ഉടലെടുത്ത രൂപമാണ്. കുട്ടികളെ പീഢിപ്പിക്കും, അദ്ധ്യാപകരെ പേടിപ്പിക്കും, കൊലപാതകത്തിനു പോലും മടിയില്ല അയാൾക്ക്. അങ്ങനെയിരിക്കെ പ്രധാനമന്ത്രി വധിക്കപ്പെട്ടു. അനുശോചന സമ്മേളനം കൂടിയപ്പോൾ പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രഭാഷകൻ കുപ്പുസ്വാമിയായിരുന്നു. അയാൾ പ്രസംഗിച്ചു. &ldquo;അവർ ഈ രാജ്യത്തിന്റെ സർവ്വസ്വവുമായിരുന്നു. പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളുടെ ആശാകേന്ദ്രമായിരുന്നു. ദരിദ്ര ലക്ഷങ്ങളുടെ കണ്ണീരൊപ്പാൻ നമുക്കിനി ആരുണ്ട്?&rdquo;

@@ Line 38: / Line 38: @@
 പനിനീർപ്പൂക്കൾ നിർമ്മിക്കാൻ ജയനാരായണൻ എന്ന കഥാകാരന് അറിഞ്ഞുകൂടാ. പൂന്തോട്ടത്തിൽ നില്ക്കുന്ന പൂക്കളിൽ സൗരഭ്യം പുരട്ടാനും അദ്ദേഹത്തിനു കഴിവില്ല. ആകെ കഴിവുള്ളത് &ldquo;കണ്ണാടി&rdquo; എന്ന കഥ മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപതിപ്പിൽ എഴുതാൻ മാത്രം. അതൊന്നു വായിച്ചു നോക്കൂ. അമ്പേ എന്തൊരു ജുഗുപ്സാവഹമായ സൃഷ്ടി. കഥ സംഗ്രഹിച്ചെഴുതാൻ എനിക്കാവില്ല. അന്യോന്യം ബന്ധമില്ലാത്ത ഖണ്ഡികകളുടെയും പരസ്പരാശ്രയമില്ലാത്ത സംഭവങ്ങളുടെയും ഒരസംബന്ധ കൂമ്പാരത്തെ സംഗ്രഹിച്ച് ആവിഷ്കരിക്കുന്നതെങ്ങനെ? പഞ്ചാബിൽ ചെന്നു നിന്നാൽ സ്ക്കൂട്ടറിൽ വരുന്നവർ നമ്മുടെ നേർക്ക് തോക്കു ചൂണ്ടി നിറയൊഴിക്കും. &ldquo;സഹോദരന്മാരേ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ സഹോദരനല്ലേ? എന്നെ എന്തിനു കൊല്ലുന്നു?&rdquo; എന്നു ചോദിക്കുന്നതിനു മുൻപു നമ്മൾ മരിച്ചു വീഴും. രാഷ്ട്രവ്യവഹാരക്കാരൻ നമ്മുടെ മനഃസ്സാക്ഷിയെ പറിച്ചെടുക്കും. ഭക്ഷണശാല നടത്തുന്നവൻ അഴുകിയ പലഹാരങ്ങൾ തന്ന് നമ്മുടെ പണം അപഹരിക്കും. ചില പത്രങ്ങൾ &lsquo;സ്പെക്യുലേയ്റ്റീവ് ന്യൂസ്&rsquo; വെണ്ടക്കയിൽ അച്ചടിച്ച് നമ്മെ വഞ്ചിക്കും. ജയനാരായണനെ പോലുള്ള കലാകാരന്മാർ അധമങ്ങളായ രചനകൾ നൽകി നമ്മുടെ ആത്മാവിനെ പാതാളം വരെയും താഴ്‌ത്തും.
 {{***}}
-ഇങ്ങനെ അന്ധതാമിസ്രത്തിലേക്കു മനുഷ്യനെ താഴ്‌ത്തുന്ന കുത്സിത പ്രക്രിയയെയാ
+ഇങ്ങനെ അന്ധതാമിസ്രത്തിലേക്കു മനുഷ്യനെ താഴ്‌ത്തുന്ന കുത്സിത പ്രക്രിയയെയാണ് ചെറിയാൻ കുനിയന്തോടത്ത് &ldquo;ഇരുട്ടിന്റെ ഭരണം&rdquo; എന്ന കാവ്യത്തിലൂടെ വിമർശിക്കുന്നത് (പൗരധ്വനി വാരിക &mdash; ലക്കം 44). ചില വരികൾ കേട്ടാലും:
 <poem>
 ::എവിടെ മനുഷ്യനിലുണരും കനിവിൻ

@@ Line 11: / Line 11: @@
 | caption = [[എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍]]
 | magazine = [[കലാകൗമുദി]]
-| date = 1988 11 08
+| date = 1987 11 08
 | volume =
 | issue = 634
-| previous = 1988 11 01
+| previous = 1987 11 01
-| next = 1988 11 15
+| next = 1987 11 15
 }}
 <!--

@@ Line 110: / Line 110: @@
 കലാകാരൻ പുതിയ രൂപം സൃഷ്ടിക്കണോ അതോ നിലവിലിരിക്കുന്ന രൂപത്തെ അന്യൂനമാക്കണോ എന്ന് പീകാസ്സോയോട് ഗർട്രൂഡ് സ്‌റ്റൈൻ ചോദിച്ചു. പീകാസ്സോ പറഞ്ഞു &ldquo;ആദ്യം എന്തെങ്കിലും ചെയ്യൂ. പിന്നീട് വേറോരാൾ വന്ന് അതിനെ അന്യൂനമാക്കും.&rdquo; ഇതു ശരിയാണെങ്കിൽ ചങ്ങമ്പുഴ നിർമ്മിച്ച രൂപശില്പം അതുപോലെയിരിക്കുന്നു. ആരും അതിന് സമ്പൂർണ്ണത കൈവരുത്തിയിട്ടില്ല. സി. വി. രാമൻപിള്ളയുടെ രൂപശില്പത്തെക്കുറിച്ചും അതുതന്നെയാണ് പറയാനുള്ളത്.
-=ഷാങ് അനൂയ=
+==ഷാങ് അനൂയ==
 ഫ്രഞ്ച് നാടകകർത്താവായ ഷാങ് അനൂയ (Jean Anouilh) കഴിഞ്ഞയാഴ്ച അന്തരിച്ചു. സ്വിറ്റ്സർലണ്ടിലെ ലോസൻ (Lausanne) പട്ടണത്തിൽ വച്ചാണ് ഹൃദ്രോഗത്താൽ അദ്ദേഹം മരിച്ചത്. ഓരോ വർഷവും ഓരോ നാടകം എഴുതിയ &ldquo;അത്യുല്പാദക&rdquo; നായിരുന്നു അനൂയ. ബർനാഡ് ഷാ, പീറാന്തെല്ലോ, ഷീറോദൂ (Giraudoux) മൊല്യർ ഈ നാടകകർത്താക്കന്മാരുടെ സ്വാധീനശക്തിയിലമർന്ന് ആദ്യകാലത്ത് സമുദായത്തിലെ കാപട്യങ്ങളെ അനാവരണം ചെയ്ത നാടകകർത്താവായി നിരൂപകർ അദ്ദേഹത്തെ കാണുന്നു. അക്കാലത്ത് അനൂയ എഴുതി: &ldquo;I carried dog &mdash; eared copies of shaw and Prandello in my pockets, and yet I was alone&rdquo;.