സാഹിത്യവാരഫലം 1987 12 13 - Revision history

Rahul.ts.brahma: /* ഗുരോ ഞാനാണോ? */

2014-10-25T11:35:19Z

‎ഗുരോ ഞാനാണോ?

Rahul.ts.brahma: /* ചോദ്യം, ഉത്തരം */

2014-10-25T11:25:47Z

‎ചോദ്യം, ഉത്തരം

Rahul.ts.brahma: /* സാഹിത്യവാരഫലം */

2014-10-25T11:20:08Z

‎സാഹിത്യവാരഫലം

Rahul.ts.brahma: /* ബി. മാധവമേനോന്റെ കഥ */

2014-10-25T11:16:04Z

‎ബി. മാധവമേനോന്റെ കഥ

Rahul.ts.brahma at 11:05, 25 October 2014

2014-10-25T11:05:22Z

Cvr: Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

2014-08-07T15:56:44Z

Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:ക..."

Show changes

@@ Line 101: / Line 101: @@
 &ldquo;ഗുരോ അത് ഞാനാണോ?&rdquo; എന്നു ഞാനും ചോദിക്കുന്നു ട്രയൽ വാരികയിൽ എം.എസ്. ദിനേശ് എഴുതിയ &ldquo;സ്തുതി പാഠകർ അരങ്ങു തകർക്കുന്നു&rdquo; എന്ന ലേഖനം വയിച്ചിട്ട്. ലേഖനം തുടങ്ങുന്നത് ഇങ്ങനെ.
-&ldquo;മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ പൂർവ്വകാല സ്മരണകൾ അയവിറക്കി, പാശ്ചാത്യ സാഹിത്യ മഹത്വത്തെ പുകഴ്ത്തി, സമകാലിക മലയാള സാഹിത്യത്തിലുണ്ടായ അധ:പതനത്തിൽ ദു:ഖിക്കുന്ന നിരൂപകരുടെയും സഹൃദയരുടെയും എണ്ണം കൂടി വരികയാണ്.&rdquo;
+&ldquo;മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ പൂർവ്വകാല സ്മരണകൾ അയവിറക്കി, പാശ്ചാത്യ സാഹിത്യ മഹത്വത്തെ പുകഴ്ത്തി, സമകാലിക മലയാള സാഹിത്യത്തിലുണ്ടായ അധഃപതനത്തിൽ ദുഃഖിക്കുന്ന നിരൂപകരുടെയും സഹൃദയരുടെയും എണ്ണം കൂടി വരികയാണ്.&rdquo;
 ഇതിലെ മുപ്പതു വെളിക്കാശുകാരൻ ഞാനാണെങ്കിൽ, വ്യാജചുംബനക്കാരൻ ഞാനാണെങ്കിൽ ദിനേശിനോടു പറയട്ടെ. പറയുന്നത് ഞാനാണെങ്കിലും സി. നാരായണപ്പിള്ള എന്നോടു സത്യസന്ധമായി പറഞ്ഞതാണ് ഇനിവരുന്ന വാക്യങ്ങൾ: &ldquo;ഇംഗ്ലീഷ് വായിക്കുന്നവർക്കു വായിക്കത്തക്കതായി നവീന മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ ഒരു നോവലില്ല. ഒരു ചെറുകഥയില്ല. ഒരു കാവ്യഗ്രന്ഥമില്ല. ഒരു വാരികപോലുമില്ല.&rdquo; ഈ മതം ശരിയല്ലെന്നു തോന്നുന്നെങ്കിൽ അതിനു ഹേതു പടിഞ്ഞാറൻ സാഹിത്യത്തിലുള്ള പരിചയമില്ലായ്മയാണ്. എന്തിനു പടിഞ്ഞാറൻ സാഹിത്യം? &lsquo;ആരോഗ്യനികേതനം&rsquo; എന്ന ബംഗാളി നോവലിനു തുല്യമായോ അതിന് അടുത്തുവരുന്നതായോ ഒരു നോവലില്ല മലയാളത്തിൽ. തമ്മിൽ ഭേദം തൊമ്മൻ എന്നമട്ടിൽ നമ്മൾ സമ്മാനങ്ങൾ കൊടുക്കുന്നു ചില എഴുത്തുകാർക്ക്. ദിനേശ് സൂചിപ്പിക്കുമ്പോലെ അത് എഴുത്തുകാരുടെ പോപ്പുലാരിറ്റിയെ പരിഗണിച്ചാണ്; സാഹിത്യമേന്മയെ അവലംബിച്ചല്ല.

@@ Line 80: / Line 80: @@
 ഇനി വേറോരിടത്ത്:
 ::സാഹിത്യത്തിന്റെ സമരത്തിൽ നിരൂപകൻ യുദ്ധതന്ത്ര കൗശലക്കാരനാണ്.
-::പക്ഷം പിടിക്കാൻ വയ്യത്തവൻ നിശ്ശബ്ധ്നായി ഇരിക്കണം.
+::പക്ഷം പിടിക്കാൻ വയ്യത്തവൻ നിശ്ശബ്ദനായി ഇരിക്കണം.
-::നിരൂപണം സാന്മാർഗ്ഗികപ്രശ്നം മാത്രമല്ല. ഗോയ്റ്റേ ഹൊയ്ൻ ഡെർലീൻ, ക്ലൈസ്റ്റ്, ബേറ്റ്ഹോഫ്ൻ, ഷാങ് പൗൾ ഇവരെ തെറ്റായി വിലയിരുത്തിയെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാന്മാർഗികത്വത്തിനാണു തെറുപറ്റിയത്; കലയെസ്സംബന്ധിച്ച സൂക്ഷ്മ ദർശിത്വത്തിനല്ല.&rdquo; (പുറം 66, 67)
+::നിരൂപണം സാന്മാർഗ്ഗികപ്രശ്നം മാത്രമല്ല. ഗോയ്റ്റേ ഹൊയ്ൻ ഡെർലീൻ, ക്ലൈസ്റ്റ്, ബേറ്റ്ഹോഫ്ൻ, ഷാങ് പൗൾ ഇവരെ തെറ്റായി വിലയിരുത്തിയെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാന്മാർഗികത്വത്തിനാണു തെറ്റുപറ്റിയത്; കലയെസ്സംബന്ധിച്ച സൂക്ഷ്മ ദർശിത്വത്തിനല്ല.&rdquo; (പുറം 66, 67)
 {{qst|പെൺപോലീസ്?}}

@@ Line 66: / Line 66: @@
   |quoted = true
   |quote = തിരുവനന്തപുരത്ത് നേമം എന്നൊരു സ്ഥലമുണ്ട്. അവിടെ മൂക്കുന്നിമല എന്നൊരു കൊച്ചുമലയുണ്ട്. അതുകണ്ടിട്ട് ആരെങ്കിലും &lsquo;ഹായ് ഹിമാലയപർവ്വതം പോലിരിക്കുന്നില്ല&rsquo; എന്നുപറഞ്ഞു കാർക്കിച്ചുതുപ്പിയാൽ വായനക്കാർക്ക് എന്തുതോന്നും? ഏന്തുതോന്നുമോ അതുതന്നെയാണ് ഈ ആക്ഷേപങ്ങളും ശകാരങ്ങളും കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്കും തോന്നുക.}}
-ഈ പംക്തിയെ നോവലിസ്റ്റ് നയൻതാരാ സെഗാൾ (ജവഹർലാൽ നെഹ്രുവിന്റെ അനന്തരവൾ), വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീർ, എൻ. വി. കൃഷ്ണവാരിയർ, എം. പി. നാരായണപിള്ള ഇവർ വാഴ്ത്തിയിട്ടുണ്ട്. എൻ. വി. കൃഷ്ണവാരിയർ ഒരിക്കൽ എഴുതി: &ldquo;കേരളത്തിൽ അക്ഷരജ്ഞാനമുള്ളവരുടെ ആഴ്ച്ചകൾക്കു രസം പകരുന്ന സാഹിത്യവാരഫലമായിരിക്കാം ഒരുപക്ഷേ &lsquo;മലയാളനാടി&rsquo; നെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുന്നവരുടെ ഓർമ്മയിൽ ആദ്യമെത്തുക. ഇത്ര നീണ്ടകാലം ഇത്ര സഫലമായി &lsquo;ഓടിയ&rsquo; മറ്റൊരു പംക്തി മലയാള പത്രപ്രവർത്തനചരിത്രത്തിൽ വിരളമാണ്.&rdquo; (മലയാളനാട് വാരിക 1983 ജൂലൈ 31) സി. എച്ച്. മുഹമ്മദ് കോയയും ഈ ലേഖനങ്ങളെക്കുറിച്ചു നല്ലവാക്കു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. (ഹാസ്യചിത്രകാരൻ ഗഫൂറിന് അദ്ദേഹമെഴുതിയ കത്തിൽ. ആ കത്ത് ഗഫൂർ എനിക്ക് അയച്ചുതന്നു.) മഹാവ്യക്തികൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ചിലർക്ക് ഇത് ഗോസിപ്പാണ്. മറ്റു ചിലർക്കു അല്പ്ജ്ഞാനം പെരുപ്പിച്ചുകാണിക്കലാണ്. ഗോസിപ്പെന്നു പറഞ്ഞവർ നേരിട്ട് അഭിനന്ദനം അറിയിച്ചവരാണ്. അല്പജ്ഞാനമെന്ന് ഉദീരണം ചെയ്തവർ എന്നെ സവ്യസാചിയോടു സദൃശനാക്കിക്കല്പിച്ചവരാണ്.
+ഈ പംക്തിയെ നോവലിസ്റ്റ് നയൻതാരാ സെഗാൾ (ജവഹർലാൽ നെഹ്രുവിന്റെ അനന്തരവൾ), വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീർ, എൻ. വി. കൃഷ്ണവാരിയർ, എം. പി. നാരായണപിള്ള ഇവർ വാഴ്ത്തിയിട്ടുണ്ട്. എൻ. വി. കൃഷ്ണവാരിയർ ഒരിക്കൽ എഴുതി: &ldquo;കേരളത്തിൽ അക്ഷരജ്ഞാനമുള്ളവരുടെ ആഴ്ച്ചകൾക്കു രസം പകരുന്ന സാഹിത്യവാരഫലമായിരിക്കാം ഒരുപക്ഷേ &lsquo;മലയാളനാടി&rsquo; നെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുന്നവരുടെ ഓർമ്മയിൽ ആദ്യമെത്തുക. ഇത്ര നീണ്ടകാലം ഇത്ര സഫലമായി &lsquo;ഓടിയ&rsquo; മറ്റൊരു പംക്തി മലയാള പത്രപ്രവർത്തനചരിത്രത്തിൽ വിരളമാണ്.&rdquo; (മലയാളനാട് വാരിക 1983 ജൂലൈ 31) സി. എച്ച്. മുഹമ്മദ് കോയയും ഈ ലേഖനങ്ങളെക്കുറിച്ചു നല്ലവാക്കു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. (ഹാസ്യചിത്രകാരൻ ഗഫൂറിന് അദ്ദേഹമെഴുതിയ കത്തിൽ. ആ കത്ത് ഗഫൂർ എനിക്ക് അയച്ചുതന്നു.) മഹാവ്യക്തികൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ചിലർക്ക് ഇത് ഗോസിപ്പാണ്. മറ്റു ചിലർക്കു അല്പജ്ഞാനം പെരുപ്പിച്ചുകാണിക്കലാണ്. ഗോസിപ്പെന്നു പറഞ്ഞവർ നേരിട്ട് അഭിനന്ദനം അറിയിച്ചവരാണ്. അല്പജ്ഞാനമെന്ന് ഉദീരണം ചെയ്തവർ എന്നെ സവ്യസാചിയോടു സദൃശനാക്കിക്കല്പിച്ചവരാണ്.
 തിരുവനന്തപുരത്ത് നേമം എന്നൊരു സ്ഥലമുണ്ട്. അവിടെ മൂക്കുന്നിമല എന്നൊരു കൊച്ചുമലയുണ്ട്. അതുകണ്ടിട്ട് ആരെങ്കിലും &lsquo;ഹായ് ഹിമാലയപർവ്വതം പോലിരിക്കുന്നില്ല&rsquo; എന്നുപറഞ്ഞു കാർക്കിച്ചുതുപ്പിയാൽ വായനക്കാർക്ക് എന്തുതോന്നും? ഏന്തുതോന്നുമോ അതുതന്നെയാണ് ഈ ആക്ഷേപങ്ങളും ശകാരങ്ങളും കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്കും തോന്നുക.

@@ Line 48: / Line 48: @@
 ==ബി. മാധവമേനോന്റെ കഥ==
-ആസ്റ്റ്രിയൻ നാടകകർത്താവും കഥാകാരനുമായ ആർറ്റൂർ ഷ്നിറ്റ്സ്‌ളറുടെ Flowers എന്ന അതിസുന്ദരമായ കഥ വായിച്ച ഓർമ്മ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല എനിക്ക്. ആദ്യത്തെ പ്രേമഭാജനം പതിവായി നല്കുന്ന പൂക്കൾ പുഷ്പഭാജനത്തിൽവച്ച് അവളെ സംബന്ധിച്ച സ്മരണകളെ മാനിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരുവന് രണ്ടാമതൊരു പ്രേമഭാജനം ഉണ്ടാകുന്നു. അവൾ എത്ര സ്നേഹപൂർണ്ണമായി പെരുമാറിയിട്ടും അയാൾക്ക് ആദ്യത്തെ ചെറുപ്പക്കാരിയോടു തന്നെയാണ് സ്നേഹം. ക്രമേണ ആ സ്നേഹത്തിന് ന്യൂനത സംഭവിക്കുന്നു. രണ്ടാമത് എത്തിയവളോട് സ്നേഹം വർദ്ധിച്ച് പരകോടിയിലെത്തുമ്പോൾ അയാൾ ആദ്യത്തെ ചെറുപ്പക്കാരികൊടുത്ത പൂക്കളെടുത്ത് ജനലിൽക്കൂടി പുറത്തേക്ക് എറിയുന്നു. ഉണങ്ങിയ ആ പൂക്കളെ കാറ്റ് പറത്തിക്കൊണ്ടു പോകുന്നു.
+ആസ്റ്റ്രിയൻ നാടകകർത്താവും കഥാകാരനുമായ ആർറ്റൂർ ഷ്നിറ്റ്സ്ലറുടെ Flowers എന്ന അതിസുന്ദരമായ കഥ വായിച്ച ഓർമ്മ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല എനിക്ക്. ആദ്യത്തെ പ്രേമഭാജനം പതിവായി നല്കുന്ന പൂക്കൾ പുഷ്പഭാജനത്തിൽവച്ച് അവളെ സംബന്ധിച്ച സ്മരണകളെ മാനിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരുവന് രണ്ടാമതൊരു പ്രേമഭാജനം ഉണ്ടാകുന്നു. അവൾ എത്ര സ്നേഹപൂർണ്ണമായി പെരുമാറിയിട്ടും അയാൾക്ക് ആദ്യത്തെ ചെറുപ്പക്കാരിയോടു തന്നെയാണ് സ്നേഹം. ക്രമേണ ആ സ്നേഹത്തിന് ന്യൂനത സംഭവിക്കുന്നു. രണ്ടാമത് എത്തിയവളോട് സ്നേഹം വർദ്ധിച്ച് പരകോടിയിലെത്തുമ്പോൾ അയാൾ ആദ്യത്തെ ചെറുപ്പക്കാരികൊടുത്ത പൂക്കളെടുത്ത് ജനലിൽക്കൂടി പുറത്തേക്ക് എറിയുന്നു. ഉണങ്ങിയ ആ പൂക്കളെ കാറ്റ് പറത്തിക്കൊണ്ടു പോകുന്നു.
-കുങ്കുമം വാരികയിൽ ബി. മാധവമേനോൻ എഴുതിയ &ldquo;തിരിച്ചുവരവ്&rdquo; എന്ന കഥയ്ക്ക് ഷ്നിറ്റ്സ്‌ളറുടെ കഥയോടുള്ള സാദൃശ്യം പരിഗണനാർഹമാണെങ്കിലും മാധവമേനോൻ സാഹിത്യചൂഷണം അനുഷ്ഠിച്ചുവെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നതേയില്ല. സത്യസന്ധനും വിശുദ്ധനുമാണ് അദ്ദേഹം. നിത്യജീവിതത്തിലും ആധികാരികജീവിതത്തിലും (official life) ആ ഗുണങ്ങൾ കാണിച്ച അദ്ദേഹം ക്ഷുദ്രമായ &lsquo;പ്ലേജിയറിസം&rsquo; നടത്തുമെന്ന് വിചാരമില്ല എനിക്ക്. ആദ്യത്തെ ഭാര്യ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരുത്തൻ സുചരിതയായ ഒരു യുവതിയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നു. അവൾ എന്തൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും അയാൾ അവളോട് അടിക്കുന്നില്ല.ശയനമുറിയിൽ വെവ്വേറെയായി അവർ കിടക്കുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോൾ അയാൾക്കു മാനസാന്തരം വരുന്നു. അയാൾ പ്രഥമപത്നിയുടെ പടമെടുത്തു മാറ്റിയിട്ട് &lsquo;അവൾ തന്നെയാണു നീ. അവൾ നീ തന്നെ&rsquo;എന്നുപറയുന്നു. പ്രതിപാദ്യത്തിനു രണ്ടു കഥകൾക്കും തമ്മിൽ സാദൃശ്യമുണ്ടെങ്കിലും ഷ്നിറ്റ്സ്ലറുടെ കഥ കലാത്മകവും മാധവമേനോന്റെ കഥ കലാരഹിതവുമാണ്. കഥയ്ക്കു യോജിച്ച അന്തരീക്ഷവും ഭാവദശയും സ്രിഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട് പര്യവസാനത്തിലേക്കു ഷ്നിറ്റ്സ്ലർ ചെല്ലുന്നു. കഥാപാത്രം പൂക്കളെടുത്തു. റോഡിലേക്ക് എറിയുമ്പോൾ അങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കാനേ അയാൾക്കു കഴിയൂ എന്നു നമ്മൾ പറയുന്നു. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മനസ്സിനും കഥാന്തരീക്ഷത്തിനും പൊരുത്തമുള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഇതു സംഭവിക്കുന്നത്. ഈ ഗുണങ്ങളിൽ ഒന്നുപോലും മാധവമേനോന്റെ കഥയ്ക്കില്ല. നിത്യജീവിതത്തിൽ കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണി ഒരു മണിക്കൂർകൊണ്ടു ഹരിശ്ചന്ദ്രനായിയെന്നു വരാം. പക്ഷേ കഥയിലെ കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണിക്കു ആ മാനസ്സാന്തരം വരണമെങ്കിൽ അതിനുള്ള ചിത്തവൃത്തിപരങ്ങളായ പ്രേരണകൾ കഥാകാരൻ കാണിച്ചേ മതിയാവൂ. അത്തരം പ്രേരണകൾ മാധവമേനോന്റെ കഥയിലില്ല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അത് വിശ്വാസമുളവാക്കുന്നില്ല.
+കുങ്കുമം വാരികയിൽ ബി. മാധവമേനോൻ എഴുതിയ &ldquo;തിരിച്ചുവരവ്&rdquo; എന്ന കഥയ്ക്ക് ഷ്നിറ്റ്സ്ലറുടെ കഥയോടുള്ള സാദൃശ്യം പരിഗണനാർഹമാണെങ്കിലും മാധവമേനോൻ സാഹിത്യചൂഷണം അനുഷ്ഠിച്ചുവെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നതേയില്ല. സത്യസന്ധനും വിശുദ്ധനുമാണ് അദ്ദേഹം. നിത്യജീവിതത്തിലും ആധികാരികജീവിതത്തിലും (official life) ആ ഗുണങ്ങൾ കാണിച്ച അദ്ദേഹം ക്ഷുദ്രമായ &lsquo;പ്ലേജിയറിസം&rsquo; നടത്തുമെന്ന് വിചാരമില്ല എനിക്ക്. ആദ്യത്തെ ഭാര്യ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരുത്തൻ സുചരിതയായ ഒരു യുവതിയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നു. അവൾ എന്തൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും അയാൾ അവളോട് അടുക്കുന്നില്ല. ശയനമുറിയിൽ വെവ്വേറെയായി അവർ കിടക്കുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോൾ അയാൾക്കു മാനസാന്തരം വരുന്നു. അയാൾ പ്രഥമപത്നിയുടെ പടമെടുത്തു മാറ്റിയിട്ട് &lsquo;അവൾ തന്നെയാണു നീ. അവൾ നീ തന്നെ&rsquo;എന്നുപറയുന്നു. പ്രതിപാദ്യത്തിനു രണ്ടു കഥകൾക്കും തമ്മിൽ സാദൃശ്യമുണ്ടെങ്കിലും ഷ്നിറ്റ്സ്ലറുടെ കഥ കലാത്മകവും മാധവമേനോന്റെ കഥ കലാരഹിതവുമാണ്. കഥയ്ക്കു യോജിച്ച അന്തരീക്ഷവും ഭാവദശയും സ്രിഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട് പര്യവസാനത്തിലേക്കു ഷ്നിറ്റ്സ്ലർ ചെല്ലുന്നു. കഥാപാത്രം പൂക്കളെടുത്തു. റോഡിലേക്ക് എറിയുമ്പോൾ അങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കാനേ അയാൾക്കു കഴിയൂ എന്നു നമ്മൾ പറയുന്നു. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മനസ്സിനും കഥാന്തരീക്ഷത്തിനും പൊരുത്തമുള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഇതു സംഭവിക്കുന്നത്. ഈ ഗുണങ്ങളിൽ ഒന്നുപോലും മാധവമേനോന്റെ കഥയ്ക്കില്ല. നിത്യജീവിതത്തിൽ കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണി ഒരു മണിക്കൂർകൊണ്ടു ഹരിശ്ചന്ദ്രനായിയെന്നു വരാം. പക്ഷേ കഥയിലെ കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണിക്കു ആ മാനസ്സാന്തരം വരണമെങ്കിൽ അതിനുള്ള ചിത്തവൃത്തിപരങ്ങളായ പ്രേരണകൾ കഥാകാരൻ കാണിച്ചേ മതിയാവൂ. അത്തരം പ്രേരണകൾ മാധവമേനോന്റെ കഥയിലില്ല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അത് വിശ്വാസമുളവാക്കുന്നില്ല.
 {{***}}
-ഷേക്സ്പിയറിന്റെ &lsquo;ആന്റണി ആൻഡ് ക്ലീയപാട്ര&rsquo; എന്ന നാടകം.ക്ലീയപാട്രയോട് ആന്റണിയുടെ അന്ത്യയാത്രാമൊഴി: I am dying, Egypt, dying. (Antony and cleopatra, 4-15, Page 103, Cambridge University Press) ഇതാണ് അരവിന്ദ ഘോഷ് പറയുന്ന സുപ്രീം പൊയറ്റിക് അട്ടറൻസ് &mdash; ശ്രേഷ്ഠമായ കാവ്യഭാഷണം. ആന്റണിയുടെ മാനസികാവസ്ഥ മുഴുവനും ഈ അഞ്ചു വാക്കുകളിലുണ്ട്.
+ഷേക്സ്പിയറിന്റെ &lsquo;ആന്റണി ആൻഡ് ക്ലീയപാട്ര&rsquo; എന്ന നാടകം. ക്ലീയപാട്രയോട് ആന്റണിയുടെ അന്ത്യയാത്രാമൊഴി: I am dying, Egypt, dying. (Antony and cleopatra, 4-15, Page 103, Cambridge University Press) ഇതാണ് അരവിന്ദ ഘോഷ് പറയുന്ന സുപ്രീം പൊയറ്റിക് അട്ടറൻസ് &mdash; ശ്രേഷ്ഠമായ കാവ്യഭാഷണം. ആന്റണിയുടെ മാനസികാവസ്ഥ മുഴുവനും ഈ അഞ്ചു വാക്കുകളിലുണ്ട്.
 ==സാഹിത്യവാരഫലം==

@@ Line 20: / Line 20: @@
 /1987 12 13
 -->
-രണ്ടു ചക്രമുള്ളതും, മടക്കിവയ്ക്കാവുന്ന മൂടിയുള്ളതും, യാത്രക്കാരനെ ഇരുത്തി ഒരുത്തൻ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നതുമായ വാഹനമാണ് ജപ്പാനിലെയും ഫിലിപ്പീൻസിലെയും ജിന്റിക്ഷോ അല്ലെങ്കിൽ ജിന്റിക്ഷാ. ഇതു ജാപ്പാനീസ് പദമാണ്. ജിൻ = മനുഷ്യൻ. റിക്കി = ശക്തി. ഷ = വാഹനം. നമുക്കു ജിന്റിക്ഷയില്ല. വെറും റിക്ഷയേയുള്ളൂ. ആ വെറും റിക്ഷ ചില സ്ഥലങ്ങളീൽ സൈക്കിൾ റിക്ഷയായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. മൂന്ന് നാല് ആളുകളെയും അവർ കൊണ്ടു വരുന്ന ഭാരം കൂടിയ പെട്ടികളെയും സൈക്കിൾ റിക്ഷയ്ക്കകത്താക്കി, എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് പെഡൽ ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തി സ്വന്തം നെഞ്ചുപൊട്ടിക്കുന്ന പാവങ്ങളെ വടക്കേ ഇൻഡ്യയിൽ ഞാൻ ധാരാളം കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ മൃഗീയ സ്വഭാവം നമ്മുടെ നാട്ടിൽ കുറവാണ്. ഇവിടെ എഞ്ചിന്റെ ശക്തിക്കാണ് പ്രാധാന്യം. അതുകൊണ്ട് ആവശ്യകതയിൽ കവിഞ്ഞുള്ള ഓട്ടോറിക്ഷകൾ ഇവിടെയുണ്ട്. എഞ്ചിന്റെ ശക്തി ഡ്രൈവറെയും യാത്രക്കാരെനെയും എത്തേണ്ടിടത്ത് എത്തിക്കുന്നു. ഡ്രൈവറുടെ നെഞ്ച് പൊട്ടുന്നില്ല. പണം എണ്ണിക്കൊടുക്കുന്ന യാത്രക്കാരന്റെ നെഞ്ചേ പൊട്ടുന്നുള്ളൂ. ജിന്റിക്ഷാ എങ്ങനെ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ റിക്ഷ മാത്രമായി? മാർക്സിസ്റ്റായ (നീയോ മാർക്സിസ്റ്റായ) അഡോർനോക്ക് ഇതിനെപ്പറ്റി വിചിത്രമായ വാദഗതിയുണ്ട്. തൊഴിലാളികളുടെ ഭാഷയ്ക്ക് ഹേതു വിശപ്പാണ്. ആ പാവങ്ങൾ വയറു നിറയ്ക്കാൻ വാക്കുകളെ ചവയ്ക്കുന്നു പോലും. സമുദായം നിഷേധിച്ച ആഹാരം അവർ ഭാഷയിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. വായ്ക്കകത്തു മുഴുവനും വാക്കുകൾ. പല്ലുകൾക്കിടയിൽ വേറൊന്നുമില്ല. അതിനാൽ അവർ ഭാഷയോട് പ്രതികാരം ചെയ്യുന്നു. അവർ വാക്കുകളെ ചവച്ച് അവയ്ക്ക് &lsquo;അംഗവൈകല്യ&rsquo;മുണ്ടാക്കുന്നു. &lsquo;ജിൻറിക്ഷ&rsquo;യെ ചവച്ച് ചവച്ച് റിക്ഷയാക്കിയതാവാം ഇവിടത്തെ തൊഴിലാളികൾ. ഞാനൊരു ദിവസം ഓട്ടോറിക്ഷയിൽ പോകുകയായിരുന്നു. രാജവീഥിയുടെ ഒരുവശത്തുനിന്ന് തിരിയുന്ന ഒരു ലൈനിലേക്ക് പോകാൻ വേണ്ടി ഞാൻ വാഹനമോടിക്കുന്ന ആളിനോട് പറഞ്ഞു: &ldquo; അതാ, അക്കാണുന്ന  ചുവന്ന ബോർഡില്ലേ? അവിടെനിന്ന് വലത്തോട്ട് തിരിയണം.&rdquo; ഡ്രൈവർ സ്ഥിരീകരണത്തിനെന്നപോലെ എന്നോടൊരു ചോദ്യം: &ldquo;ആ ചെവല ബോർഡാണോ?&rdquo; അഡോർനൊയുടെ സിദ്ധാന്തം അംഗീകരിച്ചാൽ പാവപ്പെട്ട തൊഴിലാളി ചുവന്ന എന്ന പദത്തെ വിശപ്പുസഹിക്കാനാവാതെ ചവച്ചുചവച്ച് ചെവലയാക്കി എന്ന് പറയേണ്ടിവരും. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം കാലമേറെയായി. എന്റെ പേരക്കുട്ടി രാഖി ഒരു സിനിമയിൽ അഭിനയിക്കാൻ പോയി. യശസ്സുള്ള ഒരു അഭിനേത്രിയോടുകൂടിയാണ് അഞ്ചു വയസ്സുള്ള അവൾ അഭിനയിച്ചത്. പടമെടുത്തതിനു ശേഷം ഒരു ദിവസം ഞാൻ ആ നടിയെ ടെലിഫോണിൽ വിളിച്ച് &ldquo;അന്ന് &hellip; യുടെ കൂടെ അഭിനയിച്ചത് എന്റെ പേരക്കുട്ടിയാണ്&rdquo; എന്നു പറഞ്ഞു. ഉടനെ അവർ എന്നോടു ചോദിച്ചു; &ldquo;ഏത്? ആ ചെവല ഉടുപ്പിട്ട കുട്ടിയോ?&rdquo; &ldquo;അതേ&rdquo; എന്ന് എന്റെ മറുപടി. ബി. എ. പരീക്ഷ ജയിച്ച, ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ സുഖസൗകര്യങ്ങളും ആസ്വദിക്കുന്ന, സമ്പന്നയായ ആ യുവതി വിശപ്പുകൊണ്ട് ചവച്ചരച്ച് രൂപപ്പെടുത്തിയതാണോ &lsquo;ചെവല&rsquo; എന്ന പദം? അഡോർനോ എഴുതാപ്പുറം വായിക്കുകയാണ്. ചില സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ അന്ധമായ വിശ്വാസം വന്നാൽ ഇതും ഇതിലപ്പുറവും പറഞ്ഞുപോകും ആളുകൾ.
+രണ്ടു ചക്രമുള്ളതും, മടക്കിവയ്ക്കാവുന്ന മൂടിയുള്ളതും, യാത്രക്കാരനെ ഇരുത്തി ഒരുത്തൻ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നതുമായ വാഹനമാണ് ജപ്പാനിലെയും ഫിലിപ്പീൻസിലെയും ജിന്റിക്ഷോ അല്ലെങ്കിൽ ജിന്റിക്ഷാ. ഇതു ജാപ്പാനീസ് പദമാണ്. ജിൻ = മനുഷ്യൻ. റിക്കി = ശക്തി. ഷ = വാഹനം. നമുക്കു ജിന്റിക്ഷയില്ല. വെറും റിക്ഷയേയുള്ളൂ. ആ വെറും റിക്ഷ ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ സൈക്കിൾ റിക്ഷയായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. മൂന്ന് നാല് ആളുകളെയും അവർ കൊണ്ടു വരുന്ന ഭാരം കൂടിയ പെട്ടികളെയും സൈക്കിൾ റിക്ഷയ്ക്കകത്താക്കി, എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് പെഡൽ ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തി സ്വന്തം നെഞ്ചുപൊട്ടിക്കുന്ന പാവങ്ങളെ വടക്കേ ഇൻഡ്യയിൽ ഞാൻ ധാരാളം കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ മൃഗീയ സ്വഭാവം നമ്മുടെ നാട്ടിൽ കുറവാണ്. ഇവിടെ എഞ്ചിന്റെ ശക്തിക്കാണ് പ്രാധാന്യം. അതുകൊണ്ട് ആവശ്യകതയിൽ കവിഞ്ഞുള്ള ഓട്ടോറിക്ഷകൾ ഇവിടെയുണ്ട്. എഞ്ചിന്റെ ശക്തി ഡ്രൈവറെയും യാത്രക്കാരെനെയും എത്തേണ്ടിടത്ത് എത്തിക്കുന്നു. ഡ്രൈവറുടെ നെഞ്ച് പൊട്ടുന്നില്ല. പണം എണ്ണിക്കൊടുക്കുന്ന യാത്രക്കാരന്റെ നെഞ്ചേ പൊട്ടുന്നുള്ളൂ. ജിന്റിക്ഷാ എങ്ങനെ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ റിക്ഷ മാത്രമായി? മാർക്സിസ്റ്റായ (നീയോ മാർക്സിസ്റ്റായ) അഡോർനോക്ക് ഇതിനെപ്പറ്റി വിചിത്രമായ വാദഗതിയുണ്ട്. തൊഴിലാളികളുടെ ഭാഷയ്ക്ക് ഹേതു വിശപ്പാണ്. ആ പാവങ്ങൾ വയറു നിറയ്ക്കാൻ വാക്കുകളെ ചവയ്ക്കുന്നു പോലും. സമുദായം നിഷേധിച്ച ആഹാരം അവർ ഭാഷയിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. വായ്ക്കകത്തു മുഴുവനും വാക്കുകൾ. പല്ലുകൾക്കിടയിൽ വേറൊന്നുമില്ല. അതിനാൽ അവർ ഭാഷയോട് പ്രതികാരം ചെയ്യുന്നു. അവർ വാക്കുകളെ ചവച്ച് അവയ്ക്ക് &lsquo;അംഗവൈകല്യ&rsquo;മുണ്ടാക്കുന്നു. &lsquo;ജിൻറിക്ഷ&rsquo;യെ ചവച്ച് ചവച്ച് റിക്ഷയാക്കിയതാവാം ഇവിടത്തെ തൊഴിലാളികൾ. ഞാനൊരു ദിവസം ഓട്ടോറിക്ഷയിൽ പോകുകയായിരുന്നു. രാജവീഥിയുടെ ഒരുവശത്തുനിന്ന് തിരിയുന്ന ഒരു ലൈനിലേക്ക് പോകാൻ വേണ്ടി ഞാൻ വാഹനമോടിക്കുന്ന ആളിനോട് പറഞ്ഞു: &ldquo; അതാ, അക്കാണുന്ന  ചുവന്ന ബോർഡില്ലേ? അവിടെനിന്ന് വലത്തോട്ട് തിരിയണം.&rdquo; ഡ്രൈവർ സ്ഥിരീകരണത്തിനെന്നപോലെ എന്നോടൊരു ചോദ്യം: &ldquo;ആ ചെവല ബോർഡാണോ?&rdquo; അഡോർനൊയുടെ സിദ്ധാന്തം അംഗീകരിച്ചാൽ പാവപ്പെട്ട തൊഴിലാളി ചുവന്ന എന്ന പദത്തെ വിശപ്പുസഹിക്കാനാവാതെ ചവച്ചുചവച്ച് ചെവലയാക്കി എന്ന് പറയേണ്ടിവരും. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം കാലമേറെയായി. എന്റെ പേരക്കുട്ടി രാഖി ഒരു സിനിമയിൽ അഭിനയിക്കാൻ പോയി. യശസ്സുള്ള ഒരു അഭിനേത്രിയോടുകൂടിയാണ് അഞ്ചു വയസ്സുള്ള അവൾ അഭിനയിച്ചത്. പടമെടുത്തതിനു ശേഷം ഒരു ദിവസം ഞാൻ ആ നടിയെ ടെലിഫോണിൽ വിളിച്ച് &ldquo;അന്ന് &hellip; യുടെ കൂടെ അഭിനയിച്ചത് എന്റെ പേരക്കുട്ടിയാണ്&rdquo; എന്നു പറഞ്ഞു. ഉടനെ അവർ എന്നോടു ചോദിച്ചു; &ldquo;ഏത്? ആ ചെവല ഉടുപ്പിട്ട കുട്ടിയോ?&rdquo; &ldquo;അതേ&rdquo; എന്ന് എന്റെ മറുപടി. ബി. എ. പരീക്ഷ ജയിച്ച, ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ സുഖസൗകര്യങ്ങളും ആസ്വദിക്കുന്ന, സമ്പന്നയായ ആ യുവതി വിശപ്പുകൊണ്ട് ചവച്ചരച്ച് രൂപപ്പെടുത്തിയതാണോ &lsquo;ചെവല&rsquo; എന്ന പദം? അഡോർനോ എഴുതാപ്പുറം വായിക്കുകയാണ്. ചില സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ അന്ധമായ വിശ്വാസം വന്നാൽ ഇതും ഇതിലപ്പുറവും പറഞ്ഞുപോകും ആളുകൾ.
 <poem>::ഹിരണ്മയേന പാത്രേണ സത്യസ്യാപി ഹിതം മുഖം
 ::തത്ത്വം പൂഷണപാവൃണു സത്യധർമ്മായ ദൃഷ്ടയേ