സാഹിത്യവാരഫലം 1988 02 14 - Revision history

Rahul.ts.brahma: /* നാനാവിഷയകം */

2014-12-06T15:02:04Z

‎നാനാവിഷയകം

Rahul.ts.brahma: /* എല്ലിന്‍കൂട് ചിരിക്കുന്നു */

2014-12-06T14:54:03Z

‎എല്ലിന്‍കൂട് ചിരിക്കുന്നു

Rahul.ts.brahma: /* കലാഭാസം */

2014-12-06T14:52:21Z

‎കലാഭാസം

Rahul.ts.brahma: /* സീതയുടെ കത്ത് */

2014-12-06T14:46:32Z

‎സീതയുടെ കത്ത്

Rahul.ts.brahma: /* ഒ.വി. വിജയന്‍ */

2014-12-06T14:44:09Z

‎ഒ.വി. വിജയന്‍

Rahul.ts.brahma: /* ആദ്യം ഭാഷ, രണ്ടാമത് പ്രബന്ധരചന */

2014-12-06T14:41:44Z

‎ആദ്യം ഭാഷ, രണ്ടാമത് പ്രബന്ധരചന

Rahul.ts.brahma: /* ബെത്ലീയമിലെ നക്ഷത്രം — സാഹിത്യത്തിലെയും */

2014-12-06T14:37:34Z

‎ബെത്ലീയമിലെ നക്ഷത്രം — സാഹിത്യത്തിലെയും

Show changes

Rahul.ts.brahma at 14:23, 6 December 2014

2014-12-06T14:23:45Z

Cvr: /* നാനാവിഷയകം */

2014-08-09T18:35:03Z

‎നാനാവിഷയകം

Cvr: /* നാനാവിഷയകം */

2014-08-09T18:31:11Z

‎നാനാവിഷയകം

@@ Line 113: / Line 113: @@
 ::അലാറം വച്ചവര്‍ സമരം തുടങ്ങിയാലും അവരെ
 ::അറമെ നമ്പരുതെ ഭാരതീയരാരും.&rdquo;
-എന്ന് ഏ.ഏ. മലയാളി ചന്ദ്രിക ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലൂടെ മുന്നറിയിപ്പ് നല്കുന്നു.  &mdash;  മുന്നറിയിപ്പു കൊള്ളാം. പക്ഷേ ഏ.ഏ. മലയാളി മലയാളക്കരയില്‍ ജനിച്ചത് കവിതയെഴുതാനായിട്ടല്ല. മനുഷ്യരെ &lsquo;കവിത&rsquo;കൊണ്ട് കൊല്ലാനായിട്ടാണ് എന്നത് വ്യക്തം.
+എന്ന് ഏ.ഏ. മലയാളി ചന്ദ്രിക ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലൂടെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.  &mdash;  മുന്നറിയിപ്പു കൊള്ളാം. പക്ഷേ ഏ.ഏ. മലയാളി മലയാളക്കരയില്‍ ജനിച്ചത് കവിതയെഴുതാനായിട്ടല്ല. മനുഷ്യരെ &lsquo;കവിത&rsquo;കൊണ്ട് കൊല്ലാനായിട്ടാണ് എന്നത് വ്യക്തം.
 | എക്സ്പ്രസ്സ് ആഴ്ചപ്പതിപ്പിന്റെ കവര്‍പേജില്‍ സബിത ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചിത്രം  &mdash;  ഈ ലോകത്ത് ഏറ്റവും മനോഹരമായതു സുന്ദരിയായ തരുണിയുടെ ചിരിയാണെന്ന് ഞാന്‍ പലതവണ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ചിത്രം കണ്ടപ്പോള്‍ ആ അഭിപ്രായം മാറ്റണമെന്നു തോന്നി.
-| പുരോഗമനസാഹിത്യ സമ്മേളനത്തെക്കുറിച്ച് സി.ജെ. പാപ്പുക്കുട്ടി ദീപിക ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍ ഉപന്യസിക്കുന്നു  &mdash;  സാഹിത്യത്തില്‍ പുരോഗതി എന്നൊന്നുണ്ടോ? ഹോമറിനെപ്പോലെ പിന്നീട് കവിതയെഴുതിയതാര്? ഷേക്സ്പിയര്‍ പോകട്ടെ. സോഫോക്ളിസ്സിനെ അതിശയിച്ച ഒരു നാടകകര്‍ത്താവിന്റെ പേരുപറയാമോ? പ്രപഞ്ചശക്തി പുതിയ പുതിയ രൂപങ്ങളില്‍ പ്രത്യക്ഷമാകും. ശക്തി ഒന്നു മാത്രം. സാഹിത്യത്തിലും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത് ഈ ശക്തിവിശേഷം തന്നെ. അതിനാല്‍ പുരോഗമന സാഹിത്യ പ്രസ്ഥാനം എന്നൊരു വിഭജനം കല്പിക്കുന്നതു ശരിയല്ല.
+| പുരോഗമനസാഹിത്യ സമ്മേളനത്തെക്കുറിച്ച് സി.ജെ. പാപ്പുക്കുട്ടി ദീപിക ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍ ഉപന്യസിക്കുന്നു  &mdash;  സാഹിത്യത്തില്‍ പുരോഗതി എന്നൊന്നുണ്ടോ? ഹോമറിനെപ്പോലെ പിന്നീട് കവിതയെഴുതിയതാര്? ഷേക്സ്പിയര്‍ പോകട്ടെ. സോഫോക്ളിസ്സിനെ അതിശയിച്ച ഒരു നാടകകര്‍ത്താവിന്റെ പേരുപറയാമോ? പ്രപഞ്ചശക്തി പുതിയ പുതിയ രൂപങ്ങളില്‍ പ്രത്യക്ഷമാകും. ശക്തി ഒന്നു മാത്രം. സാഹിത്യത്തിലും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത് ഈ ശക്തിവിശേഷം തന്നെ. അതിനാല്‍ പുരോഗമന സാഹിത്യ പ്രസ്ഥാനം എന്നൊരു വിഭജനം അല്പിക്കുന്നതു ശരിയല്ല.
+|
@@ Line 123: / Line 123: @@
 ::എന്റെ മണ്‍ദീപങ്ങളില്‍ സ്നേ-
 ::ഹാര്‍ദ്രയായ് തിരിനാളമൊന്നു കൊളുത്തിടു&rdquo;
-എന്നു ദേവി ആലപ്പുഴ &lsquo;സഖി&rsquo; വാരികയിലൂടെ അപേക്ഷിക്കുന്നു  &mdash;  ക്ളീഷേ ഉപയോഗിച്ചു സഖിയെ വിളിച്ചാല്‍ പ്രയോജനമില്ല.
+എന്നു ദേവി ആലപ്പുഴ &lsquo;സഖി&rsquo; വാരികയിലൂടെ അപേക്ഷിക്കുന്നു  &mdash;  ക്ലീഷേ ഉപയോഗിച്ചു സഖിയെ വിളിച്ചാല്‍ പ്രയോജനമില്ല.
 | കലാമണ്ഡലം ഹൈദരലി, അന്തരിച്ച എം.കെ.കെ. നായരെക്കുറിച്ചു &lsquo;സരോവരം&rsquo; മാസികയില്‍ എഴുതുന്നു  &mdash;  ആര്‍ജ്ജവമാണ് ഇതിന്റെ മുദ്ര. മഹാവ്യക്തികളെക്കുറിച്ച് എഴുതുമ്പോള്‍ എഴുതുന്നയാള്‍ ഉയരുന്നു. വായനക്കാര്‍ക്കും ഉന്നമനം.

@@ Line 93: / Line 93: @@
 ==എല്ലിന്‍കൂട് ചിരിക്കുന്നു==
-എം.ഡി. പരീക്ഷയ്ക്കു പഠിക്കുന്നവനു പരീക്ഷയടുത്തു. എഴുതിയാല്‍ തോൽവി തീര്‍ച്ച. അയാള്‍ പ്രൊഫസര്‍ക്ക് പതിനായിരംരൂപ കൊടുത്ത് എട്ടു ചോദ്യക്കടലാസ്സുകള്‍ വാങ്ങി. നാലെണ്ണമുപയോഗിച്ച് പരീക്ഷ പാസ്സായി. ശേഷിച്ച നാലെണ്ണം വേറൊരുത്തന് പന്തീരായിരം രൂപയ്ക്കു വിറ്റു. ഇതാണ് ജോസഫ് മനോരമ ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലെഴുതിയ &ldquo;ആരാണു ഗുരു, ആരാണു ശിഷ്യന്‍?&rdquo; എന്ന
+എം.ഡി. പരീക്ഷയ്ക്കു പഠിക്കുന്നവനു പരീക്ഷയടുത്തു. എഴുതിയാല്‍ തോൽവി തീര്‍ച്ച. അയാള്‍ പ്രൊഫസര്‍ക്ക് പതിനായിരംരൂപ കൊടുത്ത് എട്ടു ചോദ്യക്കടലാസ്സുകള്‍ വാങ്ങി. നാലെണ്ണമുപയോഗിച്ച് പരീക്ഷ പാസ്സായി. ശേഷിച്ച നാലെണ്ണം വേറൊരുത്തന് പന്തീരായിരം രൂപയ്ക്കു വിറ്റു. ഇതാണ് ജോസഫ് മനോരമ ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലെഴുതിയ &ldquo;ആരാണു ഗുരു, ആരാണു ശിഷ്യന്‍?&rdquo; എന്ന മിനിക്കഥയുടെ സാരം. മനുഷ്യന്‍ ചിരിക്കും. ചിലപ്പോള്‍ അത് ആര്‍ജ്ജവമുള്ള ചിരിയായിരിക്കും. മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ കാപട്യമുള്ളതായിരിക്കും. മാംസപേശികള്‍ക്കു മാറ്റം വരുത്തിയാല്‍ ചിരി മറയും. എന്നാല്‍ അസ്ഥിപഞ്ജരത്തിന് എപ്പോഴും ചിരിയാണ്. ആര്‍ജ്ജവമുള്ള ചിരിയല്ല, കാപട്യമുള്ള ചിരിയുമല്ല. നിസ്സംഗമായ ചിരിയാണത്. ഒരിക്കലതു നോക്കാമെന്നേയുള്ളു. ഏറെനേരം നോക്കിയാല്‍ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാകും നമുക്ക്. ജോസഫിന്റെ കഥ അസ്ഥിപഞ്ജരത്തിന്റെ നിസ്സംഗമായ ചിരിയാണ്. ആ പല്ലിളിക്കല്‍ നമുക്കു കൂടുതല്‍ സമയം നോക്കാനാവില്ല. വരൂ, പോകാം.
 ==മാധവിക്കുട്ടി, പൊറ്റെക്കാട്ട്==

@@ Line 89: / Line 89: @@
 ==കലാഭാസം==
-പി. രാമമൂര്‍ത്തി മഹാനായ നേതാവാണെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് അധികമൊന്നും അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ഐ. വാസുദേവന്‍ ദേശാഭിമാനി വാരികയില്‍ ആ മഹാപുരുഷനെക്കുറിച്ചെഴുതിയ ലേഖനം എന്റെ അജ്ഞതയെ ഒരളവില്‍ പരിഹരിച്ചു. ആ സന്തോഷത്തോടെയാണ് വാരികയിലുള്ള &lsquo;വ്യാക്കൂണ്&rsquo; എന്ന ചെറുകഥ വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്. (വി.എസ്. അനില്‍കുമാര്‍ എഴുതിയത്) ആദ്യത്തെ മൂന്നു കൊച്ചുഖണ്ഡികകള്‍ വായിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ത്തന്നെ എനിക്കു മതിയായി. വഴുക്കുന്ന പാറക്കെട്ടില്‍ ഭാര്യയും ഭര്‍ത്താവും വന്നു നില്ക്കുന്നുപോലും. അവര്‍ക്കു ചില ഓര്‍മ്മകള്‍ ഉണ്ടായിപോലും. ഇങ്ങനെ പലതും പറഞ്ഞിട്ട് കഥാകാരന്‍ കഥ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. &ldquo;ഇത് ഉരക്കുഴിയാണ്.&rdquo; അസങ്കീര്‍ണ്ണമായി കാര്യങ്ങള്‍ ചിത്രീകരിച്ചിട്ട് സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ജീവിതത്തിലേക്കു അനുവാചകനെ നയിക്കുകയല്ല കഥാകാരന്‍. പ്രകടനാത്മകതയില്‍ അഭിരമിക്കുകയാണ് അദ്ദേഹം പ്രകടനാത്മകതയുള്ള രചന കലയല്ല, കലാഭാസമാണ്. ഏതു കലാകാരനും വിശേഷമായതിനെ ചിത്രീകരിച്ചിട്ട് അതിനെ സാമാന്യമായതിനോടു യോജിപ്പിക്കുകയാണ്. ആ സംയോജനമുണ്ടായില്ലെങ്കില്‍ കല ജനിക്കില്ല. അനില്‍കുമാറിന്റെ കഥയില്‍ വിശേഷ പ്രസ്താവമേയുള്ളു. സാമാന്യമായതിനോട് ബന്ധമില്ല. ഈ സംയോജനമില്ലാതെ വിശേഷം അതായിത്തന്നെ നില്ക്കുമ്പോള്‍ &lsquo;ആബ്സ്ട്രാക്ഷനേ&rsquo; കാണുകയുള്ളു. അക്കാരണത്താല്‍ അനില്‍കുമാറിന്റെ കഥ സ്യൂഡോ ആര്‍ട്ടാണ്. (വിശേഷം, സാമാന്യം ഇവയെ സംബന്ധിച്ച പ്രസ്താവത്തിന് മൗലികതയില്ല. ലൂക്കാച്ച് പറഞ്ഞതാണത്. ഏതു ഗ്രന്ഥത്തിലാണ് അതുള്ളത് എന്നു വ്യക്തമാക്കാന്‍ ഓര്‍മ്മക്കുറവു തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നു)
+പി. രാമമൂര്‍ത്തി മഹാനായ നേതാവാണെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് അധികമൊന്നും അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ഐ. വാസുദേവന്‍ ദേശാഭിമാനി വാരികയില്‍ ആ മഹാപുരുഷനെക്കുറിച്ചെഴുതിയ ലേഖനം എന്റെ അജ്ഞതയെ ഒരളവില്‍ പരിഹരിച്ചു. ആ സന്തോഷത്തോടെയാണ് വാരികയിലുള്ള &lsquo;വ്യാക്കൂണ്&rsquo; എന്ന ചെറുകഥ വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്. (വി.എസ്. അനില്‍കുമാര്‍ എഴുതിയത്) ആദ്യത്തെ മൂന്നു കൊച്ചുഖണ്ഡികകള്‍ വായിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ത്തന്നെ എനിക്കു മതിയായി. വഴുക്കുന്ന പാറക്കെട്ടില്‍ ഭാര്യയും ഭര്‍ത്താവും വന്നു നിൽക്കുന്നുപോലും. അവര്‍ക്കു ചില ഓര്‍മ്മകള്‍ ഉണ്ടായിപോലും. ഇങ്ങനെ പലതും പറഞ്ഞിട്ട് കഥാകാരന്‍ കഥ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. &ldquo;ഇത് ഉരക്കുഴിയാണ്.&rdquo; അസങ്കീര്‍ണ്ണമായി കാര്യങ്ങള്‍ ചിത്രീകരിച്ചിട്ട് സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ജീവിതത്തിലേക്കു അനുവാചകനെ നയിക്കുകയല്ല കഥാകാരന്‍. പ്രകടനാത്മകതയില്‍ അഭിരമിക്കുകയാണ് അദ്ദേഹം പ്രകടനാത്മകതയുള്ള രചന കലയല്ല, കലാഭാസമാണ്. ഏതു കലാകാരനും വിശേഷമായതിനെ ചിത്രീകരിച്ചിട്ട് അതിനെ സാമാന്യമായതിനോടു യോജിപ്പിക്കുകയാണ്. ആ സംയോജനമുണ്ടായില്ലെങ്കില്‍ കല ജനിക്കില്ല. അനില്‍കുമാറിന്റെ കഥയില്‍ വിശേഷ പ്രസ്താവമേയുള്ളു. സാമാന്യമായതിനോട് ബന്ധമില്ല. ഈ സംയോജനമില്ലാതെ വിശേഷം അതായിത്തന്നെ നിൽക്കുമ്പോള്‍ &lsquo;ആബ്സ്ട്രാക്ഷനേ&rsquo; കാണുകയുള്ളു. അക്കാരണത്താല്‍ അനില്‍കുമാറിന്റെ കഥ സ്യൂഡോ ആര്‍ട്ടാണ്. (വിശേഷം, സാമാന്യം ഇവയെ സംബന്ധിച്ച പ്രസ്താവത്തിന് മൗലികതയില്ല. ലൂക്കാച്ച് പറഞ്ഞതാണത്. ഏതു ഗ്രന്ഥത്തിലാണ് അതുള്ളത് എന്നു വ്യക്തമാക്കാന്‍ ഓര്‍മ്മക്കുറവു തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നു)
 ==എല്ലിന്‍കൂട് ചിരിക്കുന്നു==

@@ Line 73: / Line 73: @@
 ==സീതയുടെ കത്ത്==
-പ്രിയപ്പെട്ട കാഴ്ചക്കാരേ, ഞാന്‍ ടെലിവിഷനിലൂടെ നിങ്ങളുടെ മുന്‍പില്‍ വന്നിരിക്കുന്ന സീതയാണ്. മരച്ചുവട്ടിലിരുന്നുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ഹനുമാനോടു സംസാരിക്കുന്നു. സംസാരമെല്ലാം നിങ്ങള്‍ക്കു മനസ്സിലാകാത്ത ഗോസായി ഭാഷയിലാണ്. എനിക്കു ദുഃഖം അഭിനയിക്കാന്‍ അറിഞ്ഞു കൂടാ. അറിഞ്ഞുകൂടാത്തതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ തുടരെത്തുടരെ ഏങ്ങുന്നു. എന്റെ ആ ഏങ്ങല്‍കണ്ട് ഹനുമാന്‍ ചിലതൊക്കെ പറയുന്നു. എന്നെ അമ്മ എന്നു വിളിക്കുന്നു. എങ്കിലും അയാള്‍ക്ക് എന്റെ അച്ഛന്റെ പ്രായമുണ്ടെന്നു നിങ്ങള്‍ക്കു തോന്നുന്നുണ്ടാവും. ആ തോന്നല്‍ ശരിയാണുതാനും. ഹനുമാന്‍ തിരിഞ്ഞുപോകുമ്പോഴാണ് എനിക്കു പേടി. അയാളുടെ ആസനത്തില്‍നിന്ന് മലയാളഭാഷയിലെ &lsquo;S&rsquo; എന്ന അക്ഷരംപോലെ എന്തോ വളഞ്ഞുനില്ക്കുന്നു. അത് എന്റെ കണ്ണില്‍ കുത്തിയാല്‍ കണ്ണ് പൊടിഞ്ഞുപോകില്ലേ? ഞാനും ഹനുമാനും ഹെഡ്കണ്‍സ്റ്റബിളിനെപ്പോലിരിക്കുന്ന രാവണനും ഒക്കെച്ചേര്‍ന്ന് രാമായണത്തെ അപമാനിക്കുന്നു. വാല്മീകിയെയും വ്യാസനെയും കമ്പരെയും അപമാനിക്കുന്നു. ഭാരതീയരായ നിങ്ങളെ അപമാനിക്കുന്നു.
+പ്രിയപ്പെട്ട കാഴ്ചക്കാരേ, ഞാന്‍ ടെലിവിഷനിലൂടെ നിങ്ങളുടെ മുന്‍പില്‍ വന്നിരിക്കുന്ന സീതയാണ്. മരച്ചുവട്ടിലിരുന്നുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ഹനുമാനോടു സംസാരിക്കുന്നു. സംസാരമെല്ലാം നിങ്ങള്‍ക്കു മനസ്സിലാകാത്ത ഗോസായി ഭാഷയിലാണ്. എനിക്കു ദുഃഖം അഭിനയിക്കാന്‍ അറിഞ്ഞു കൂടാ. അറിഞ്ഞുകൂടാത്തതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ തുടരെത്തുടരെ ഏങ്ങുന്നു. എന്റെ ആ ഏങ്ങല്‍കണ്ട് ഹനുമാന്‍ ചിലതൊക്കെ പറയുന്നു. എന്നെ അമ്മ എന്നു വിളിക്കുന്നു. എങ്കിലും അയാള്‍ക്ക് എന്റെ അച്ഛന്റെ പ്രായമുണ്ടെന്നു നിങ്ങള്‍ക്കു തോന്നുന്നുണ്ടാവും. ആ തോന്നല്‍ ശരിയാണുതാനും. ഹനുമാന്‍ തിരിഞ്ഞുപോകുമ്പോഴാണ് എനിക്കു പേടി. അയാളുടെ ആസനത്തില്‍നിന്ന് മലയാളഭാഷയിലെ &lsquo;S&rsquo; എന്ന അക്ഷരംപോലെ എന്തോ വളഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. അത് എന്റെ കണ്ണില്‍ കുത്തിയാല്‍ കണ്ണ് പൊടിഞ്ഞുപോകില്ലേ? ഞാനും ഹനുമാനും ഹെഡ്കണ്‍സ്റ്റബിളിനെപ്പോലിരിക്കുന്ന രാവണനും ഒക്കെച്ചേര്‍ന്ന് രാമായണത്തെ അപമാനിക്കുന്നു. വാല്മീകിയെയും വ്യാസനെയും കമ്പരെയും അപമാനിക്കുന്നു. ഭാരതീയരായ നിങ്ങളെ അപമാനിക്കുന്നു.
 {{Right|എന്ന്<br/> ഏങ്ങലുകാരി സീത.}}

@@ Line 69: / Line 69: @@
 ==ഒ.വി. വിജയന്‍==
-അജ്ഞാതങ്ങളും അജ്ഞേയങ്ങളുമായ ശക്തിവിശേഷങ്ങള്‍ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലുണ്ട്. വൈവിധ്യമാര്‍ന്നവയാണ് അവയെന്നു തോന്നും. പക്ഷേ, ആ വൈവിധ്യത്തിലുടെ ഏകത്വം കാണാവുന്നതേയുള്ളു. മനുഷ്യന്റെ ഭവിതവ്യതയെ ധ്വനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പ്രകൃതി അന്തരീക്ഷത്തിലെഴുതിയിടുന്ന നക്ഷത്രാക്ഷരങ്ങള്‍; മനുഷ്യനെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും നിഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാവിലെ ദേവി. ആ ദേവിക്കു ദീപാരാധന നിര്‍വ്വഹിക്കുന്ന പൂജാരി. ആ പൂജാരി &lsquo;സമയമായില്ല&rsquo; എന്നു പറയുമ്പോള്‍ മാറിപ്പോകുന്ന മൂര്‍ഖന്‍പാമ്പ്. സമയമാകുമ്പോള്‍ ഫണംവിടര്‍ത്തി നില്ക്കുന്ന അവന്‍. സമയമായി എന്നു മനസ്സിലാക്കി അവന്റെ വിഷപ്പല്ലിലേക്കു ശുദ്ധിയാര്‍ന്ന കാലു നീട്ടിക്കൊടുക്കുന്ന പൂജാരി. എല്ലാം ശക്തികളാണ്. പല ശക്തികളെന്നു നമുക്കു തോന്നും. ഇല്ല. ഒരു ശക്തിവിശേഷത്തിന്റെ പല രീതിയിലുള്ള പ്രാദുര്‍ഭാവങ്ങളാണ് അവ. ഒ.വി. വിജയന്റെ ഭാവഗീതംപോലുള്ള &ldquo;കോമ്പിപ്പുശാരിയുടെ വാതില്‍&rdquo; എന്ന ചെറുകഥ ഈ ആശയത്തെ കലാത്മകമായി ആവിഷ്കരിക്കുന്നു. ഒരാദിമഭയത്തിലൂടെ വിചിത്രസത്യം ചിത്രീകരിക്കുകയാണ് കഥാകാരന്‍. പക്ഷേ, കഥ വായിച്ചുകഴിയുമ്പോള്‍ ഭയം അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. വിചിത്രസത്യം സാധാരണമായ സത്യമായി മാറുന്നു. ഒരു വാതിലിലൂടെ മനുഷ്യനെ അന്തര്‍ദ്ധാനം ചെയ്യിച്ചിട്ട് മറ്റൊരു വാതിലിലൂടെ അവനെ പ്രത്യക്ഷനാക്കുന്ന പ്രകൃതിയുടെ അനുഗ്രാഹകശക്തി നമ്മെ തഴുകുന്നു.
+അജ്ഞാതങ്ങളും അജ്ഞേയങ്ങളുമായ ശക്തിവിശേഷങ്ങള്‍ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലുണ്ട്. വൈവിധ്യമാര്‍ന്നവയാണ് അവയെന്നു തോന്നും. പക്ഷേ, ആ വൈവിധ്യത്തിലുടെ ഏകത്വം കാണാവുന്നതേയുള്ളു. മനുഷ്യന്റെ ഭവിതവ്യതയെ ധ്വനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പ്രകൃതി അന്തരീക്ഷത്തിലെഴുതിയിടുന്ന നക്ഷത്രാക്ഷരങ്ങള്‍; മനുഷ്യനെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും നിഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാവിലെ ദേവി. ആ ദേവിക്കു ദീപാരാധന നിര്‍വ്വഹിക്കുന്ന പൂജാരി. ആ പൂജാരി &lsquo;സമയമായില്ല&rsquo; എന്നു പറയുമ്പോള്‍ മാറിപ്പോകുന്ന മൂര്‍ഖന്‍പാമ്പ്. സമയമാകുമ്പോള്‍ ഫണംവിടര്‍ത്തി നിൽക്കുന്ന അവന്‍. സമയമായി എന്നു മനസ്സിലാക്കി അവന്റെ വിഷപ്പല്ലിലേക്കു ശുദ്ധിയാര്‍ന്ന കാലു നീട്ടിക്കൊടുക്കുന്ന പൂജാരി. എല്ലാം ശക്തികളാണ്. പല ശക്തികളെന്നു നമുക്കു തോന്നും. ഇല്ല. ഒരു ശക്തിവിശേഷത്തിന്റെ പല രീതിയിലുള്ള പ്രാദുര്‍ഭാവങ്ങളാണ് അവ. ഒ.വി. വിജയന്റെ ഭാവഗീതംപോലുള്ള &ldquo;കോമ്പിപ്പുശാരിയുടെ വാതില്‍&rdquo; എന്ന ചെറുകഥ ഈ ആശയത്തെ കലാത്മകമായി ആവിഷ്കരിക്കുന്നു. ഒരാദിമഭയത്തിലൂടെ വിചിത്രസത്യം ചിത്രീകരിക്കുകയാണ് കഥാകാരന്‍. പക്ഷേ, കഥ വായിച്ചുകഴിയുമ്പോള്‍ ഭയം അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. വിചിത്രസത്യം സാധാരണമായ സത്യമായി മാറുന്നു. ഒരു വാതിലിലൂടെ മനുഷ്യനെ അന്തര്‍ദ്ധാനം ചെയ്യിച്ചിട്ട് മറ്റൊരു വാതിലിലൂടെ അവനെ പ്രത്യക്ഷനാക്കുന്ന പ്രകൃതിയുടെ അനുഗ്രാഹകശക്തി നമ്മെ തഴുകുന്നു.
 ==സീതയുടെ കത്ത്==

@@ Line 53: / Line 53: @@
 ==ആദ്യം ഭാഷ, രണ്ടാമത് പ്രബന്ധരചന==
-മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍ (ലക്കം 46) കെ.പി. കരുണാകരന്‍ എഴുതിയ &ldquo;ഇന്ത്യന്‍ റിപ്പബ്ളിക് ലോകരംഗത്ത്&rdquo; എന്ന പ്രബന്ധത്തില്‍നിന്നു ചില വാക്യങ്ങള്‍:
+മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍ (ലക്കം 46) കെ.പി. കരുണാകരന്‍ എഴുതിയ &ldquo;ഇന്ത്യന്‍ റിപ്പബ്ലിക് ലോകരംഗത്ത്&rdquo; എന്ന പ്രബന്ധത്തില്‍നിന്നു ചില വാക്യങ്ങള്‍:
 {{Ordered list
 | &ldquo;1947-ല്‍ സ്വതന്ത്രയായപ്പോള്‍ ഇന്ത്യ ദരിദ്രയും ദുര്‍ബലയുമായിരുന്നു.&rdquo;  &mdash;  ഇതു മലയാളഭാഷയല്ല. &ldquo;ഇന്ത്യ 1947-ല്‍ സ്വതന്ത്രമായപ്പോള്‍ ദരിദ്രവും ദുര്‍ബലവുമായിരുന്നു&rdquo; എന്നു മാറ്റിയെഴുതിയാല്‍ ഏതാണ്ടു ശരിപ്പെടും.
-| &ldquo;&hellip; 1950-ല്‍ ഇന്ത്യ ഒരു റിപ്പബ്ളിക്കായപ്പോള്‍&rdquo;  &mdash;  ഇന്ത്യ 1950-ല്‍ റിപ്പബ്ളിക്കായപ്പോള്‍ എന്നു വേണം. രണ്ടു റിപ്പബ്ളിക്കായില്ലല്ലോ. അതിനാല്‍ &lsquo;ഒരു&rsquo; എന്നു ചേര്‍ക്കേണ്ടതില്ല.
+| &ldquo;&hellip; 1950-ല്‍ ഇന്ത്യ ഒരു റിപ്പബ്ലിക്കായപ്പോള്‍&rdquo;  &mdash;  ഇന്ത്യ 1950-ല്‍ റിപ്പബ്ലിക്കായപ്പോള്‍ എന്നു വേണം. രണ്ടു റിപ്പബ്ലിക്കായില്ലല്ലോ. അതിനാല്‍ &lsquo;ഒരു&rsquo; എന്നു ചേര്‍ക്കേണ്ടതില്ല.
 | &ldquo;ഭക്ഷണക്കാര്യത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ചും&hellip;&rdquo;  &mdash; &lsquo;ക&rsquo;യുടെ ഇരട്ടിപ്പിനെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ടാകാം. അതു പോകട്ടെ. പ്രത്യേകം എന്നാല്‍ each എന്നാണര്‍ത്ഥം. അതുകൊണ്ട് വിശേഷിച്ചും എന്നു വേണം പ്രയോഗിക്കാന്‍.
-| &ldquo;&hellip;ഒന്ന് അന്താരാഷ്ട്രീയ രംഗംതന്നെ ഒരു പുതിയ രൂപം കൈക്കൊണ്ടതാണ്&rdquo;  &mdash;  അന്തര്+രാഷ്ട്രം = അന്താരാഷ്ട്രം. ശരി. ഒരു രാഷ്ട്രത്തിനു മറ്റൊരു രാഷ്ട്രവുമായുള്ള ബന്ധത്തെ കാണിക്കുന്നതിന് international എന്ന് ഇംഗ്ളീഷ് പ്രയോഗം. അതു കരുതിയാണ് അന്താരാഷ്ട്രീയം എന്നു പ്രയോഗിച്ചതെങ്കില്‍ തെറ്റുപറ്റി പ്രബന്ധകാരന്. അവിടെ &lsquo;രാഷ്ട്രാന്തരീയം&rsquo; എന്നുവേണം. രാഷ്ട്രത്തെസ്സംബന്ധിച്ചത് എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ രാഷ്ട്രീയം എന്ന പ്രയോഗമില്ല സംസ്കൃതത്തില്‍. അന്താരാഷ്ട്രീയത്തില്‍ തെറ്റ് ഒന്നല്ല; രണ്ടാണ്.}}
+| &ldquo;&hellip;ഒന്ന് അന്താരാഷ്ട്രീയ രംഗംതന്നെ ഒരു പുതിയ രൂപം കൈക്കൊണ്ടതാണ്&rdquo;  &mdash;  അന്തര്+രാഷ്ട്രം = അന്താരാഷ്ട്രം. ശരി. ഒരു രാഷ്ട്രത്തിനു മറ്റൊരു രാഷ്ട്രവുമായുള്ള ബന്ധത്തെ കാണിക്കുന്നതിന് international എന്ന് ഇംഗ്ലീഷ് പ്രയോഗം. അതു കരുതിയാണ് അന്താരാഷ്ട്രീയം എന്നു പ്രയോഗിച്ചതെങ്കില്‍ തെറ്റുപറ്റി പ്രബന്ധകാരന്. അവിടെ &lsquo;രാഷ്ട്രാന്തരീയം&rsquo; എന്നുവേണം. രാഷ്ട്രത്തെസ്സംബന്ധിച്ചത് എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ രാഷ്ട്രീയം എന്ന പ്രയോഗമില്ല സംസ്കൃതത്തില്‍. അന്താരാഷ്ട്രീയത്തില്‍ തെറ്റ് ഒന്നല്ല; രണ്ടാണ്.}}
-കെ.ചി. കരുണാകരന്‍ പ്രബന്ധങ്ങളെഴുതി പരസ്യപ്പെടുത്തുന്നതിനുമുന്‍പ് മലയാളഭാഷ &lsquo;നേരേച്ചൊവ്വേ&rsquo; എഴുതാന്‍ പഠിക്കണം.
+കെ.പി. കരുണാകരന്‍ പ്രബന്ധങ്ങളെഴുതി പരസ്യപ്പെടുത്തുന്നതിനുമുന്‍പ് മലയാളഭാഷ &lsquo;നേരേച്ചൊവ്വേ&rsquo; എഴുതാന്‍ പഠിക്കണം.
 {{***}}
 &ldquo;ഈച്ചയെ അഹങ്കാരത്തിന്റെയും ധൃഷ്ടതയുടെയും പ്രതീകമായിട്ടുവേണം കരുതാന്‍. മനുഷ്യന്‍ അടുത്തെത്തുംമുന്‍പ് മറ്റു ജീവികള്‍ ഓടിക്കളയുന്നു. എന്നാല്‍ ഈച്ച അവന്റെ മൂക്കില്‍ത്തന്നെ കയറിയിരിക്കുന്നു.&rdquo; എന്ന് ആര്‍റ്റൂര്‍ ഷോപന്‍ ഹൗവര്‍. ശൈലീ ഭംഗവും വ്യാകരണത്തെറ്റുമുള്ള പ്രബന്ധം വായനക്കാരന്റെ മൂക്കില്‍ കയറിയിരിക്കുന്നു ഈച്ചയാണ്.

@@ Line 20: / Line 20: @@
 /1988 02 14
 -->
-വിശ്വവിഖ്യാതനായ ചാര്‍ലി ചാപ്ളിനെക്കുറിച്ച് ഞാനൊരു കഥ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇംഗ്ളണ്ടിലെ ഒരു കലാസംഘടന ഒരു മത്സരം ഏര്‍പ്പാടുചെയ്തു. ചാപ്ളിന്റെ വേഷംകെട്ടി ആര്‍ക്കു വേണമെങ്കിലും വേദിയില്‍ച്ചെന്നു നില്ക്കാം. അദ്ദേഹത്തോടു കൂടുതല്‍ ഛായാസാദൃശ്യമുള്ളയാളിന് ഒന്നാം സമ്മാനമായി വെള്ളിക്കപ്പ് കൊടുക്കും. ചാപ്ളിന്‍ ഇതറിഞ്ഞു. അദ്ദേഹവും മത്സരത്തിനു ചെന്നു. പക്ഷേ, രണ്ടാമത്തെ സമ്മനമേ അദ്ദേഹത്തിനു കിട്ടിയുള്ളു. സത്യം സൂര്യനാണെങ്കില്‍ അതിനെ ഋജുരേഖയില്‍ക്കൂടി നോക്കാനുള്ള പ്രാഗല്ഭ്യത്തെയാണ് പ്രതിഭയെന്നു പലരും വിളിക്കുന്നത്. ആ രീതിയില്‍ മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിന്റെ സത്യം കണ്ട പ്രതിഭാശാലിയായിരുന്നു ചാര്‍ലി ചാപ്ളിന്‍. പക്ഷേ, മത്സരം നടത്തിയവര്‍ അദ്ദേഹത്തിനെയല്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിഴലിനെയാണ് ജീനിയസ്സായി കണ്ടത്. അക്കാഡമികള്‍ സമ്മാനം കൊടുക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങളുടെ രചയിതാക്കള്‍ പ്രതിഭയുള്ളവരാണെന്നു നമ്മള്‍ തെറ്റിദ്ധരിക്കാതിരുന്നാല്‍ മതി.
+വിശ്വവിഖ്യാതനായ ചാര്‍ലി ചാപ്ലിനെക്കുറിച്ച് ഞാനൊരു കഥ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇംഗ്ലളണ്ടിലെ ഒരു കലാസംഘടന ഒരു മത്സരം ഏര്‍പ്പാടുചെയ്തു. ചാപ്ലിന്റെ വേഷംകെട്ടി ആര്‍ക്കു വേണമെങ്കിലും വേദിയില്‍ച്ചെന്നു നില്ക്കാം. അദ്ദേഹത്തോടു കൂടുതല്‍ ഛായാസാദൃശ്യമുള്ളയാളിന് ഒന്നാം സമ്മാനമായി വെള്ളിക്കപ്പ് കൊടുക്കും. ചാപ്ലിന്‍ ഇതറിഞ്ഞു. അദ്ദേഹവും മത്സരത്തിനു ചെന്നു. പക്ഷേ, രണ്ടാമത്തെ സമ്മനമേ അദ്ദേഹത്തിനു കിട്ടിയുള്ളു. സത്യം സൂര്യനാണെങ്കില്‍ അതിനെ ഋജുരേഖയില്‍ക്കൂടി നോക്കാനുള്ള പ്രാഗൽഭ്യത്തെയാണ് പ്രതിഭയെന്നു പലരും വിളിക്കുന്നത്. ആ രീതിയില്‍ മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിന്റെ സത്യം കണ്ട പ്രതിഭാശാലിയായിരുന്നു ചാര്‍ലി ചാപ്ലിന്‍. പക്ഷേ, മത്സരം നടത്തിയവര്‍ അദ്ദേഹത്തിനെയല്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിഴലിനെയാണ് ജീനിയസ്സായി കണ്ടത്. അക്കാഡമികള്‍ സമ്മാനം കൊടുക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങളുടെ രചയിതാക്കള്‍ പ്രതിഭയുള്ളവരാണെന്നു നമ്മള്‍ തെറ്റിദ്ധരിക്കാതിരുന്നാല്‍ മതി.
 ==ബെത്ലീയമിലെ നക്ഷത്രം &mdash; സാഹിത്യത്തിലെയും==