Admin at 12:05, 21 April 2014

2014-04-21T12:05:56Z

Admin: Created page with "Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:കലാകൗ..."

2014-04-03T10:43:19Z

Created page with "Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:കലാകൗ..."

Show changes

@@ Line 18: / Line 18: @@
 }}
+റ്റെലിവിഷന്‍ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് ഒട്ടൊക്കെ വൈഷമ്യമുളവാക്കുന്നത് ചിത്രങ്ങളിലെ ആളുകള്‍ ശബ്ദം കേള്‍പ്പിക്കാതെ ചുണ്ടുകള്‍ അനക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയാണ്. അത് അവരുടെ കുറ്റമല്ല. ഏതോ സാങ്കേതിക കാരണം കൊണ്ടു റ്റെലിവിഷന്‍ അധികാരികള്‍ ആളുകളുടെ സംസാരത്തെ അധരചലനം മാത്രമാക്കി മാറ്റുന്നതാണ്. ഞാന്‍ തിരുവനന്തപുരത്ത് എവിടെയോ ഒരു സമ്മേളനത്തിനു പോയി. പ്രഭാഷണം നിര്‍വഹിക്കാന്‍ ഞാന്‍ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. റ്റെലിവിഷന്‍ അധികാരികള്‍ ഉപകരണങ്ങളുമായി വന്നു. പടം പിടിക്കുകയും ചെയ്തു. അതും വളരെ നേരത്തേക്ക്. സ്വന്തം ശബ്ദം അന്യരെ കേള്‍പ്പിക്കാനും തങ്ങള്‍ക്കു തന്നെ കേള്‍ക്കാനും ആളുകള്‍ക്കു കൗതുകമേറുമല്ലോ. സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞയുടനെ ഞാന്‍ റ്റെലിവിഷന്‍ സെറ്റിന്റെ മുന്‍പില്‍ ഇരുന്നില്ല എന്നാരെങ്കിലും വിചാരിക്കുന്നുണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഞാനല്ല എന്ന് അവര്‍ ധരിച്ചു കൊള്ളണം. അങ്ങനെ ആകാംക്ഷയോടെ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ രൂപം പ്രത്യക്ഷമായി. പക്ഷേ അംഗവിക്ഷേപങ്ങള്‍ മാത്രമേയുള്ളു. ചുണ്ടുകളുടെ ചലനമേയുള്ളു. ഒരു ശബ്ദവുമില്ല. എനിക്ക് എന്നോടു തന്നെ വെറുപ്പു തോന്നി. അവിടെ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു പോവുകയും ചെയ്തു. ചുണ്ടുകളുടെ ചലനങ്ങളോടൊരുമിച്ച് ശബ്ദവും കേട്ടെങ്കിലേ രണ്ടും കൂട്ടിയിണക്കി ആന്തരമായ അര്‍ത്ഥത്തിലേക്കു ചെല്ലാന്‍ ദ്രഷ്ടാവിനു കഴിയൂ. ശബ്ദമില്ലാതെ ചുണ്ടുകളനക്കുന്നു, കൈകള്‍ ചലിപ്പിക്കുന്ന ഭാവപ്രകടനത്തില്‍ വിലയം കൊള്ളുന്ന വ്യക്തി കോമാളിയാണ് മറ്റുള്ളവരുടെ ദൃഷ്ടിയില്‍. എന്റെയും നോട്ടത്തില്‍ അങ്ങനെതന്നെ. ഈ സംഭവത്തിനു ശേഷമാണ് ഞാന്‍ റ്റെലിവിഷന്‍ നോക്കാതെയായത്; പ്രഭാഷണവേളയില്‍ അധികാരികള്‍ പടമെടുക്കാന്‍ വന്നാല്‍ അവരോടു &lsquo;നോ&rsquo; എന്നു പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്. ഞാനറിയാതെ അവരുടെ പേടകം പ്രവര്‍ത്തിപ്പിച്ചാല്‍ &ldquo;stop it please&rdquo; എന്നു അപേക്ഷിച്ചുതുടങ്ങിയത്.
 ശ്രീ. നീല പദ്മനാഭന്റെ എല്ലാച്ചെറുകഥകള്‍ക്കുമുള്ള ന്യൂനത അവയില്‍നിന്ന് ആന്തരശബ്ദം ഉയരുന്നില്ല എന്നതാണ് പട്ടാളത്തില്‍ സേവന മനുഷ്ഠിക്കുന്ന ഒരുത്തനു മാനസികഭ്രംശം വരുന്നു. ഫലം മൗനം. അയാളുടെ അച്ഛന്‍ അതറിഞ്ഞു മകനെ നാട്ടില്‍ കൊണ്ടുവന്നു ചികിത്സിപ്പിക്കുന്നു. രോഗം ഭേദമായപ്പോള്‍ അയാള്‍ ജോലിക്കുപോയി. രണ്ടാമതും രോഗം. അതറിഞ്ഞ് അച്ഛന്‍ വിമാനത്തില്‍ കയറി ദില്ലിയിലേക്കു ചെല്ലുന്നു. യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ കഥ പറയുന്ന ആളിനെ പരിചയപ്പെടുന്നു. എന്നിട്ടു പഴയ ഒരു സംഭവത്തോടു മകന്റെ അവസ്ഥയെ കൂട്ടിയിണക്കുന്നു കഥാകാരന്‍. ഒരു ശില്പി ഗുരുഡനെ കരിങ്കല്ലില്‍ കൊത്തിയെടുക്കുകയായിരുന്നു. രൂപത്തിനു പൂര്‍ണ്ണത ലഭിച്ചപ്പോള്‍ അതെഴുന്നേറ്റു പറന്നു. ശില്പി ഉളിയെറിഞ്ഞ് അതിന്റെ ചിറകു മുറിച്ചപ്പോള്‍ ഗരുഡശില്പം താഴെ വന്നുവീണു. രണ്ടാമതും രോഗം പിടിച്ച മകന്‍ ചിറകറ്റ ഗരുഡനാണെന്നാണു സങ്കല്പം. ഇവിടെ എല്ലാമുണ്ട്, ചുണ്ടുകള്‍ അനങ്ങുന്നു, ചിരിക്കുന്നു, വെറുപ്പു കാണിക്കുന്നു, വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നു, ശബ്ദം മാത്രമില്ല, നിരൂപണത്തിന്റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ബഹിര്‍ഭവം മാത്രമാണ് ഇക്കഥ. അന്തര്‍ഭവമല്ല ഇത്. ഏതു രചന ബഹിര്‍ഭാഗസ്ഥമാകുന്നുവോ അത് കലയുടെ പരിധിക്കുള്ളില്‍ ചെല്ലുന്നില്ല. (നീല പദ്മനാഭന്റെ ചെറുകഥ ശോകം -മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍.)

സാഹിത്യവാരഫലം 1991 12 29 - Revision history

Admin at 12:05, 21 April 2014

Admin: Created page with "Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:കലാകൗ..."