സാഹിത്യവാരഫലം 1992 09 13 - Revision history

Cvr: /* ലാക്ഷണികകഥ */

2014-06-18T11:07:10Z

‎ലാക്ഷണികകഥ

Cvr at 10:57, 18 June 2014

2014-06-18T10:57:44Z

Cvr: Created page with "Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:1992 {{MKN/SV..."

2014-06-18T10:55:51Z

Created page with "Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:1992 {{MKN/SV..."

Show changes

@@ Line 139: / Line 139: @@
   |quoted = true
   |quote = ദുഃഖത്തിന്റെ ചൂടുകൊണ്ട് ഉരുകുന്ന ജീവിതമാകുന്ന മെഴുകില്‍ ആകര്‍ഷകമായ ഒരു രൂപം പതിപ്പിക്കാന്‍ എനിക്കു കഴിഞ്ഞെങ്കില്‍.}}
-ആലപ്പുഴ സനാതന ധര്‍മ്മവിദ്യാലയത്തിലെ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായിരുന്ന ഞാന്‍ ഹെഡ്മാസ്റ്റര്‍ മഞ്ചേരി രാമകൃഷ്ണയ്യര്‍സ്സാറിന്റെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച് റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങും കമ്പില്‍ച്ചുറ്റിയ പശപോലുള്ള ഒരുതരം മുട്ടായി വാങ്ങിത്തിന്നുപോയി. നാലുകാശു കൊടുത്താല്‍ ചൊറിപിടിച്ച കൈകൊണ്ടു മുട്ടായിക്കാരന്‍ ഒരു വലി വലിക്കും. നൂലുപോലെ മാധുര്യമുള്ള മുട്ടായി വരും. എന്തൊരു രുചി! ഇന്നതു കണ്ടാല്‍ത്തന്നെ എനിക്കു ഛര്‍ദ്ദിക്കാന്‍ തോന്നും. മുട്ടായി നുണഞ്ഞുകൊണ്ടു നില്ക്കുമ്പോള്‍ റോഡിന്റെ മറ്റേവശത്ത് ഒരു ത്രിപാദത്തില്‍ കുഴല്‍വച്ച് &lsquo;നാലുകാശ് ലണ്ടന്‍പട്ടണം കാണുക&rsquo; എന്നൊരുത്തന്‍ നിലവിളിക്കുന്നുണ്ടാവും. ആരെങ്കിലും നാലുകാശ് (ഒരു തിരുവിതാംകൂര്‍ നാണയം)മുടക്കി കുഴലിന്റെ ഒരറ്റത്തു കണ്ണുവച്ചു നോക്കിയാല്‍ കുഴലുടമസ്ഥന്‍ വിളിക്കും മാദമ്മമാര്‍ വട്ടത്തില്‍ ചുറ്റുന്നു. സായ്പന്മാരെല്ലാം നെട്ടോട്ടമോടുന്നു. കണ്ടോ, കണ്ടോ ലണ്ടന്‍ ലന്റന്‍. ദ്രഷ്ടാവ് ഇളിഭ്യനായി പിന്മാറുന്നു. ഞാന്‍ നാലുകാശു മുടക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. കുഴലിന്റെ അറ്റത്തു കണ്ണുവച്ചു. ഉടമസ്ഥന്‍ &ldquo;മദാമ്മമാരെല്ലാം വട്ടത്തില്‍ ചുറ്റുന്നു&rdquo; എന്ന്. ഒന്നുമില്ല. ഏതോ സിനിമയുടെ ഫിലിമില്‍നിന്നു വെട്ടിയെടുത്ത ഒരു പട്ടണത്തിന്റെ ചിത്രം വലുതായി മാത്രം കാണുന്നു. ശരിയായ പറ്റിക്കല്‍. പക്ഷേ രസികത്വം ഒട്ടുമില്ലാത്ത വഞ്ചനയാണത്. രസികനായ ഒരു പറ്റിക്കല്‍കാരനെ ഞാന്‍ തിരുവനന്തപുരത്തു കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ചെറിയ കടലാസ്സു ചുരുളുകള്‍ ഒരു പാത്രത്തില്‍ വച്ച് അയാള്‍ വഴിവക്കില്‍ ഇരിക്കും. ചുറ്റും വിലകൂടിയ ആകര്‍ഷകങ്ങളായ സാധനങ്ങള്‍. തെര്‍മോസ്‌ഫ്ലാസ്കുവരെയുണ്ട്. &lsquo;എട്ടുകാശിന് ഫ്ലാസ്ക് നേടൂ&rsquo; എന്ന് അയാള്‍ വിളിക്കും. ഞാന്‍ വീട്ടില്‍നിന്നു മോഷ്ടിച്ച എട്ടുകാശ് അയാളുടെ മുന്‍പിലിട്ട് ഒരു ചുരുളെടുക്കും. അയാളതു നിവര്‍ത്തിനോക്കിയിട്ട് പാതവക്കിലൂടെ പോകുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെയും ചെറുപ്പക്കാരിയെയും രഹസ്യമായി നോക്കി ഉറക്കെപ്പറയും. &ldquo;അടിച്ചല്ലോ ഭാഗ്യവാന്‍ മൂടില്ലാത്ത മഷിക്കുപ്പിയൊന്ന്.&rdquo; എനിക്കൊന്നും ഭാഗ്യപരീക്ഷണത്തില്‍ കിട്ടിയില്ലെന്നു മാത്രമല്ല അയാള്‍ പറയുന്നത്. അതിലേ പോയ പെണ്ണിന്റെ ചന്തി ഒട്ടിയതാണ് എന്നുംകൂടി അതിനര്‍ത്ഥമുണ്ട്. ഭര്‍ത്താവിന് അത് മനസ്സിലാകും. പക്ഷേ വഴക്കിനു വരാന്‍ പറ്റുമോ? ഭാര്യയ്ക്കു മനസ്സിലാകില്ല. കാരണം ഏതൊരു സ്ത്രീയുടേയും വിചാരം താന്‍ പരമസുന്ദരിയാണെന്നാണ്. എട്ടുകാശു നഷ്ടപ്പെട്ട ദുഃഖത്തോടെ ഞാന്‍ തലകുനിച്ച് നടന്നകലുന്നു.
+ആലപ്പുഴ സനാതന ധര്‍മ്മവിദ്യാലയത്തിലെ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായിരുന്ന ഞാന്‍ ഹെഡ് മാസ്റ്റര്‍ മഞ്ചേരി രാമകൃഷ്ണയ്യര്‍ സാറിന്റെ കണ്ണു വെട്ടിച്ച് റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങും കമ്പില്‍ച്ചുറ്റിയ പശ പോലുള്ള ഒരുതരം മുട്ടായി വാങ്ങിത്തിന്നുപോയി. നാലു കാശു കൊടുത്താല്‍ ചൊറി പിടിച്ച കൈകൊണ്ടു മുട്ടായിക്കാരന്‍ ഒരു വലി വലിക്കും. നൂലു പോലെ മാധുര്യമുള്ള മുട്ടായി വരും. എന്തൊരു രുചി! ഇന്നതു കണ്ടാല്‍ത്തന്നെ എനിക്കു ഛര്‍ദ്ദിക്കാന്‍ തോന്നും. മുട്ടായി നുണഞ്ഞു കൊണ്ടു നില്ക്കുമ്പോള്‍ റോഡിന്റെ മറ്റേ വശത്ത് ഒരു ത്രിപാദത്തില്‍ കുഴല്‍ വച്ച് &lsquo;നാലു കാശ് ലണ്ടന്‍ പട്ടണം കാണുക&rsquo; എന്നൊരുത്തന്‍ നിലവിളിക്കുന്നുണ്ടാവും. ആരെങ്കിലും നാലു കാശ് (ഒരു തിരുവിതാംകൂര്‍ നാണയം) മുടക്കി കുഴലിന്റെ ഒരറ്റത്തു കണ്ണു വച്ചു നോക്കിയാല്‍ കുഴലുടമസ്ഥന്‍ വിളിക്കും മാദമ്മമാര്‍ വട്ടത്തില്‍ ചുറ്റുന്നു. സായ്പന്മാരെല്ലാം നെട്ടോട്ടമോടുന്നു. കണ്ടോ, കണ്ടോ ലണ്ടന്‍ ലന്റന്‍. ദ്രഷ്ടാവ് ഇളിഭ്യനായി പിന്മാറുന്നു. ഞാന്‍ നാലു കാശു മുടക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. കുഴലിന്റെ അറ്റത്തു കണ്ണു വച്ചു. ഉടമസ്ഥന്‍  &ldquo;മദാമ്മമാരെല്ലാം വട്ടത്തില്‍ ചുറ്റുന്നു&rdquo; എന്ന്. ഒന്നുമില്ല. ഏതോ സിനിമയുടെ ഫിലിമില്‍ നിന്നു വെട്ടിയെടുത്ത ഒരു പട്ടണത്തിന്റെ ചിത്രം വലുതായി മാത്രം കാണുന്നു. ശരിയായ പറ്റിക്കല്‍. പക്ഷേ രസികത്വം ഒട്ടുമില്ലാത്ത വഞ്ചനയാണത്. രസികനായ ഒരു പറ്റിക്കല്‍കാരനെ ഞാന്‍ തിരുവനന്തപുരത്തു കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ചെറിയ കടലാസ്സു ചുരുളുകള്‍ ഒരു പാത്രത്തില്‍ വച്ച് അയാള്‍ വഴിവക്കില്‍ ഇരിക്കും. ചുറ്റും വില കൂടിയ ആകര്‍ഷകങ്ങളായ സാധനങ്ങള്‍. തെര്‍മോസ്‌ഫ്ലാസ്കു വരെയുണ്ട്. &lsquo;എട്ടു കാശിന് ഫ്ലാസ്ക് നേടൂ&rsquo; എന്ന് അയാള്‍ വിളിക്കും. ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ നിന്നു മോഷ്ടിച്ച എട്ടു കാശ് അയാളുടെ മുന്‍പിലിട്ട് ഒരു ചുരുളെടുക്കും. അയാളതു നിവര്‍ത്തി നോക്കിയിട്ട് പാതവക്കിലൂടെ പോകുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെയും ചെറുപ്പക്കാരിയെയും രഹസ്യമായി നോക്കി ഉറക്കെപ്പറയും. &ldquo;അടിച്ചല്ലോ ഭാഗ്യവാന്‍ മൂടില്ലാത്ത മഷിക്കുപ്പിയൊന്ന്.&rdquo; എനിക്കൊന്നും ഭാഗ്യപരീക്ഷണത്തില്‍ കിട്ടിയില്ലെന്നു മാത്രമല്ല അയാള്‍ പറയുന്നത്. അതിലേ പോയ പെണ്ണിന്റെ ചന്തി ഒട്ടിയതാണ് എന്നും കൂടി അതിനര്‍ത്ഥമുണ്ട്. ഭര്‍ത്താവിന് അത് മനസ്സിലാകും. പക്ഷേ വഴക്കിനു വരാന്‍ പറ്റുമോ? ഭാര്യയ്ക്കു മനസ്സിലാകില്ല. കാരണം ഏതൊരു സ്ത്രീയുടേയും വിചാരം താന്‍ പരമ സുന്ദരിയാണെന്നാണ്. എട്ടു കാശു നഷ്ടപ്പെട്ട ദുഃഖത്തോടെ ഞാന്‍ തല കുനിച്ച് നടന്നകലുന്നു.
-ഇതൊക്കെ ഇപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മിക്കാന്‍ കാരണമുണ്ട്. &lsquo;ഒന്നുവച്ചാല്‍ രണ്ട്&rsquo; എന്ന് ശ്രീ.പി.കെ.രാജശേഖരന്‍ മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലെഴുതിയ&lsquo;ജന്തുജാതക&rsquo;മെന്ന കഥയിലെ കഥാപാത്രം വിളിക്കുന്നു. അതു കേട്ടപ്പോഴാണ് എന്റെ ഓര്‍മ്മയിലെ ചുരുളഴിഞ്ഞത്. പക്ഷേ ആത്മവഞ്ചനയില്ല; വഞ്ചനയോടു ചേര്‍ന്ന അശ്ലീലതയില്ല. ആനമയിലൊട്ടകക്കളവും കളിക്കാരനും കഥയിലുണ്ട്. കളി നടത്തുന്നവന്റെ വിളിയാണിത്. കളിച്ചവര്‍ കളിച്ചവര്‍ തോറ്റു പിന്മടങ്ങി. കളി നടത്തുന്നവന്‍ ഇവിടം വിട്ടുപോയപ്പോള്‍ അയാളുടെ മകന്‍ സ്ഥാനമേറ്റു. അവന്റെ പഴയ കൂട്ടുകാരന്‍&ndash;കഥ പറയുന്നവന്‍&ndash;നാണയം കടുവയുടെ പടത്തില്‍വച്ചു കളിച്ചു. പക്ഷേ സൂചി കറങ്ങിനിന്നത് പാമ്പിന്റെ പടത്തിലാണ്. കളം ഇവിടെ ജീവിതമാണ്. നമ്മള്‍ കളിക്കുന്നവരും. നമ്മളൊക്കെ പരാജയപ്പെട്ടു. കളി നടത്തുന്നവന്‍ ജയിച്ചോ? ഇല്ല. അയാളും തോറ്റു. തോറ്റതു കൊണ്ടാണല്ലോ കളത്തിന്റെ മുന്‍പില്‍ ആരും ചെല്ലാനില്ലാതെയായത്. പാമ്പ് കാലമാകാം. കാലത്തിനെല്ലാം അധീനം. കഥാകാരന്‍ ജീവിതത്തിന്റെ പരാജയത്തെ അലിഗറിയിലൂടെ സ്ഫുടീകരിക്കുന്നു. പക്ഷേ തികച്ചും രസശുഷ്കമായ ലാക്ഷണികകഥയല്ല ഇത്. കഥാകാരന്റെ ഭാഷ ചെറുകഥയ്ക്കു യോജിച്ചതല്ല എന്നത് ഒരു ന്യൂനത. ഉപന്യാസമെഴുതുന്നതുപോലെയാണ് അദ്ദേഹം കഥയെഴുതുക. ഇംഗ്ലീഷില്‍ literary expression എന്നു വിളിക്കുന്ന ആവിഷ്കാരശൈലി കഥാകാരന്‍ സ്വായത്തമാക്കിയിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ അലിഗറി കുറച്ചുകൂടി നന്നാകുമായിരുന്നു.
+ഇതൊക്കെ ഇപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മിക്കാന്‍ കാരണമുണ്ട്.  &lsquo;ഒന്നു വച്ചാല്‍ രണ്ട്&rsquo; എന്ന് ശ്രീ.പി.കെ. രാജശേഖരന്‍ മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലെഴുതിയ &lsquo;ജന്തുജാതക&rsquo;മെന്ന കഥയിലെ കഥാപാത്രം വിളിക്കുന്നു. അതു കേട്ടപ്പോഴാണ് എന്റെ ഓര്‍മ്മയിലെ ചുരുളഴിഞ്ഞത്. പക്ഷേ ആത്മവഞ്ചനയില്ല; വഞ്ചനയോടു ചേര്‍ന്ന അശ്ലീലതയില്ല. ആനമയിലൊട്ടകക്കളവും കളിക്കാരനും കഥയിലുണ്ട്. കളി നടത്തുന്നവന്റെ വിളിയാണിത്. കളിച്ചവര്‍ കളിച്ചവര്‍ തോറ്റു പിന്മടങ്ങി. കളി നടത്തുന്നവന്‍ ഇവിടം വിട്ടു പോയപ്പോള്‍ അയാളുടെ മകന്‍ സ്ഥാനമേറ്റു. അവന്റെ പഴയ കൂട്ടുകാരന്‍ &mdash; കഥ പറയുന്നവന്‍ &mdash; നാണയം കടുവയുടെ പടത്തില്‍വച്ചു കളിച്ചു. പക്ഷേ സൂചി കറങ്ങിനിന്നത് പാമ്പിന്റെ പടത്തിലാണ്. കളം ഇവിടെ ജീവിതമാണ്. നമ്മള്‍ കളിക്കുന്നവരും. നമ്മളൊക്കെ പരാജയപ്പെട്ടു. കളി നടത്തുന്നവന്‍ ജയിച്ചോ? ഇല്ല. അയാളും തോറ്റു. തോറ്റതു കൊണ്ടാണല്ലോ കളത്തിന്റെ മുന്‍പില്‍ ആരും ചെല്ലാനില്ലാതെയായത്. പാമ്പ് കാലമാകാം. കാലത്തിനെല്ലാം അധീനം. കഥാകാരന്‍ ജീവിതത്തിന്റെ പരാജയത്തെ അലിഗറിയിലൂടെ സ്ഫുടീകരിക്കുന്നു. പക്ഷേ തികച്ചും രസശുഷ്കമായ ലാക്ഷണിക കഥയല്ല ഇത്. കഥാകാരന്റെ ഭാഷ ചെറുകഥയ്ക്കു യോജിച്ചതല്ല എന്നത് ഒരു ന്യൂനത. ഉപന്യാസമെഴുതുന്നതുപോലെയാണ് അദ്ദേഹം കഥയെഴുതുക. ഇംഗ്ലീഷില്‍ literary expression എന്നു വിളിക്കുന്ന ആവിഷ്കാരശൈലി കഥാകാരന്‍ സ്വായത്തമാക്കിയിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ അലിഗറി കുറച്ചുകൂടി നന്നാകുമായിരുന്നു.
 {{***|3}}
 ഇസ്ലാം മതത്തില്‍പ്പെട്ടവരാണ് എന്റെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ എന്ന് ആദ്യം പറഞ്ഞല്ലോ. മറ്റൊരു കൂട്ടുകാരന്‍ അഞ്ചലാഫീസിലെ ശിപായിയായി തുടങ്ങി പോസ്റ്റുമാനായി ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ച അയ്യൂബായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം ഞാന്‍ അഞ്ചല്‍ ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്റില്‍ അയ്യൂബിനെ കാണാന്‍ ചെന്നുനില്‍ക്കുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം മെഴുകുരുക്കി കവറിലൊട്ടിച്ചു മുദ്ര പതിപ്പിക്കും. ശംഖും ആനകളും തെളിഞ്ഞുവരും. ദുഃഖത്തിന്റെ ചൂടുകൊണ്ട് ഉരുകുന്ന ജീവിതമാകുന്ന മെഴുകില്‍ ആകര്‍ഷകമായ ഒരുരൂപം പതിപ്പിക്കാന്‍ എനിക്കു കഴിഞ്ഞെങ്കില്‍!
 {{MKN/SV}}
 {{MKN/Works}}

@@ Line 17: / Line 17: @@
 | next = 1992 09 20
 }}
-/1992 09 13
+<!--887/1992 09 13
+-->
 എന്റെ ഉറ്റ ചങ്ങാതിമാരെല്ലാം ഇസ്ലാം മതത്തില്‍പ്പെട്ടവരാണ്. സ്ക്കൂളിലെ സുഹൃത്ത് അലിക്കുട്ടി. മാന്നാര്‍ എന്ന സ്ഥലമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വദേശം. ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ച് വടക്കന്‍ പറവൂര്‍ ഇംഗ്ലീഷ് ഹൈസ്ക്കൂളില്‍ പഠിച്ചു. ഇന്ന് അദ്ദേഹം മലപ്പുറത്തോ മറ്റോ ഹോമിയോ ഡോക്ടറാണ്. വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായിരിക്കുമ്പോള്‍ അലിക്കുട്ടി വലിയ പൊടിവലിക്കാരനായിരുന്നു. &ldquo;അലിക്കുട്ടീ, കുറച്ചു പൊടി തരൂ&rdquo; എന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ചിരിയോടെ മടിയില്‍നിന്നു പൊടി ഡപ്പിയെടുക്കും. ഏതോ മൃഗത്തിന്റെ കൊമ്പു കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഡപ്പി. ക്ലിക്ക് ശാബ്ദത്തോടെ അതിന്റെ അടപ്പു തുറന്ന് ഒരു വലിയ അളവു പൊടി മൂക്കിന്‍ദ്വാരങ്ങളിലൂടെ വലിച്ച് അകത്തുകയറ്റും. ഒന്നു രസിച്ച് ഡപ്പി എന്റെനേര്‍ക്കു നീട്ടും. ഞാന്‍ അതില്‍നിന്ന് ഒരു തരിയെടുത്ത് നാസാരന്ധ്രങ്ങളില്‍നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റര്‍ അകലെവച്ച് അതിന്റെ ഗന്ധം ഒന്ന് ഉള്‍ക്കൊള്ളും. ടിക് ശബ്ദത്തോടെ ഡപ്പിയടച്ച് അലിക്കുട്ടി അതു മടിയിലേക്കു തിരുകും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങള്‍ക്കടുത്ത് പൊടിയുടെ ചെറിയ കൂന പറ്റിയിരിക്കുന്നുണ്ടാവും.