സാഹിത്യവാരഫലം 1993 10 18 - Revision history

Cvr at 08:34, 24 July 2014

2014-07-24T08:34:06Z

Cvr at 08:33, 24 July 2014

2014-07-24T08:33:04Z

Admin: /* ചോദ്യം, ഉത്തരം */

2014-03-24T17:09:13Z

‎ചോദ്യം, ഉത്തരം

Admin: /* എവിടെ നോവല്‍ജീന്‍? */

2014-03-23T12:40:49Z

‎എവിടെ നോവല്‍ജീന്‍?

Admin: /* യക്ഷിരാഷ്ട്രീയം */

2014-03-23T11:28:15Z

‎യക്ഷിരാഷ്ട്രീയം

Admin: /* നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ */

2014-03-23T11:27:49Z

‎നിരീക്ഷണങ്ങള്‍

Admin at 11:26, 23 March 2014

2014-03-23T11:26:41Z

Show changes

Admin: Created page with "Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം {{Infobox varaphalam | nam..."

2014-03-23T11:22:55Z

Created page with "Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം {{Infobox varaphalam | nam..."

Show changes

@@ Line 1: / Line 1: @@
 [[Category:മലയാളം]]
 [[Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍]]
@@ Line 13: / Line 14: @@
 | next = 1993 10 24
 }}
 ==ചോദ്യം, ഉത്തരം==
@@ Line 130: / Line 128: @@
 <references/>

@@ Line 11: / Line 11: @@
 | issue = 944
 | previous = 1993 10 11
-| next = 1993 10 25
+| next = 1993 10 24
 }}

@@ Line 18: / Line 18: @@
 ==ചോദ്യം, ഉത്തരം==
-ഗുരുശിഷ്യബന്ധം ജീര്‍ണ്ണിച്ചു പോയതു എന്തുകൊണ്ട്?
+{{qst|ഗുരുശിഷ്യബന്ധം ജീര്‍ണ്ണിച്ചു പോയതു എന്തുകൊണ്ട്?}}
 ::വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ബഹുമാനം കുറഞ്ഞുപോയതിനാലാവാം. പ്രാചീനകാലത്ത് ഇങ്ങനെയായിരുന്നില്ല. അക്കാലത്തെ ഒരു ശിഷ്യനോടു ഒരാള്‍ ചോദിച്ചു &lsquo;ഗുരുവില്ലാതെ സൂര്യനെ നോക്കിയാല്‍ അതു ഇരുണ്ടതായിപ്പോകുമോ നിങ്ങള്‍ക്ക്?&rsquo; ശിഷ്യന്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു മറുപടി നല്കി. &lsquo;സൂര്യന്‍ സൂര്യന്‍ തന്നെയായിരിക്കും. പക്ഷേ ഗുരുവിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തില്‍ പന്ത്രണ്ടു സൂര്യന്മാര്‍ എനിക്കുവേണ്ടി ജ്വലിക്കും (റോറിഹിന്റെ പുസ്തകത്തില്‍നിന്നാണിത്.)
-ഞാന്‍ കെട്ടാന്‍ പോകുന്ന പെണ്ണ് ഏതു തരത്തിലായിരിക്കണം.
+{{qst|ഞാന്‍ കെട്ടാന്‍ പോകുന്ന പെണ്ണ് ഏതു തരത്തിലായിരിക്കണം.}}
 ::ബെന്‍ ജോണ്‍സണ്‍ പറഞ്ഞതുപോലെയായിരിക്കണം അവള്‍ ചിരിക്കുമ്പോള്‍ വീനസിനെപ്പോലെ; നടക്കുമ്പോള്‍ ഊമയെപ്പോലെ; സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ മിനര്‍വയെപ്പോലെ.
-സ്നേഹം ശാശ്വതമാണോ?
+{{qst|സ്നേഹം ശാശ്വതമാണോ?}}
 ::റോസാപ്പൂവിന്റെ മണം എത്രദിവസത്തേക്കുണ്ടു്?
-നിങ്ങളുടെ തിരുവനന്തപുരത്തു ഞാന്‍ വന്നാല്‍ എനിക്കെന്തു വികാസമായിരിക്കും?
+{{qst|നിങ്ങളുടെ തിരുവനന്തപുരത്തു ഞാന്‍ വന്നാല്‍ എനിക്കെന്തു വികാസമായിരിക്കും?}}
 ::ഇവിടെ പുളിമൂട് എന്നു വിളിക്കുന്ന സ്ഥലമുണ്ട്. പട്ടണത്തിന്റെ ഹൃദയം അവിടെച്ചെന്നാല്‍ ഓക്കാനിക്കും. നാറ്റംകൊണ്ട് നടന്നാല്‍ ജിലേബി തുടങ്ങിയ മധുരപലഹാരങ്ങള്‍ വച്ചിരിക്കുന്ന കണ്ണാടിക്കൂടുകളില്‍ ഹോട്ടലുടമസ്ഥര്‍ ഈച്ചകളെ വളര്‍ത്തുന്നതു കണ്ട് നഗരസഭയെ നിങ്ങള്‍ ബഹുമാനിക്കും. വേലുത്തമ്പിദളവ, മാധവരായര്‍, സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ള, കുമാരനാശാന്‍ ഇവരുടെ പ്രതിമകളില്‍ കാക്കകള്‍ കാഷ്ഠിച്ചതു കണ്ടു നിങ്ങള്‍ക്ക് ആ മഹാവ്യക്തികളോടു കൂടുതല്‍ ആദരം തോന്നും. കാക്കകള്‍ ശരീരത്തില്‍ കാഷ്ഠിച്ചാലും അതു വകവയ്ക്കാത്തവര്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മഹാന്മായാണല്ലോ.
-വി.ടി. ഭട്ടതിരിപ്പാടിനെക്കുറിച്ച് എന്താണ് അഭിപ്രായം?
+{{qst|വി.ടി. ഭട്ടതിരിപ്പാടിനെക്കുറിച്ച് എന്താണ് അഭിപ്രായം?}}
 ::ചിന്തകള്‍കൊണ്ടു സമരം ചെയ്ത മഹാന്‍.
-ഓമനത്തിങ്കള്‍ക്കിടാവോ... എന്തു തോന്നുന്നു?
+{{qst|ഓമനത്തിങ്കള്‍ക്കിടാവോ... എന്തു തോന്നുന്നു?}}
 ::ആ കിടാവ് പതിനെട്ടു വയസ്സു കഴിയുമ്പോള്‍ വിജാതീയനായ ഒരാളോടുകൂടി ഒളിച്ചോടുന്നതു ഞാന്‍ കാണുന്നു. കിടാവ് ആണാണെങ്കില്‍ യുവാവാകുമ്പോള്‍ രാത്രി ആടിയാടി വീട്ടില്‍വരുന്നതും അച്ഛനമ്മമാര്‍ മൂക്കുപൊത്തുന്നതും കാണുന്നു.
-റ്റെലിവിഷന്‍ കാണാറില്ല നിങ്ങള്‍. കണ്ട കാലത്ത് എന്തു തോന്നിയിരുന്നു?
+{{qst|റ്റെലിവിഷന്‍ കാണാറില്ല നിങ്ങള്‍. കണ്ട കാലത്ത് എന്തു തോന്നിയിരുന്നു?}}
 ::നിത്യജീവിതത്തില്‍ കാണാനിടവന്നാല്‍ അറപ്പ് ഉണ്ടാക്കുന്ന കാര്യങ്ങല്‍ റ്റി.വി. സെറ്റില്‍ വന്നാല്‍ സന്തോഷത്തോടെ ആളുകള്‍ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമെന്ന്.
-നിങ്ങളെ ഹോണ്‍ട് ചെയ്യുന്നതെന്ത്?
+{{qst|നിങ്ങളെ ഹോണ്‍ട് ചെയ്യുന്നതെന്ത്?}}
 ::എന്റെ മകന് അഞ്ചുവയസ്സുണ്ടായിരുന്നപ്പോള്‍ ആറിഞ്ച് നീളമുള്ള കത്തിച്ച റാന്തലുമായി അവന്‍ അടുത്ത വീട്ടിലേക്കു കയറിപ്പോയി എന്തോ വാങ്ങാന്‍. ഇരുപത്തേഴു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്‍ വിളക്കില്ലാതെ അന്ധകാരത്തിലേക്കു നടന്നു. ഈ രണ്ടു ദൃശ്യങ്ങളും എന്നെ ഹോണ്‍ട് ചെയ്യുന്നു.

@@ Line 92: / Line 92: @@
   |quote = നിലാവിന്റെ പ്രശാന്തത ആവഹിച്ചിരുന്ന രാജവാഴ്ചയുടെ കാലയളവിലാണ് &lsquo;രാഷ്ട്രീയം&rsquo; (രാഷ്ട്രവ്യവഹാരം എന്നു ശരിയായ പ്രയോഗം) എന്റെ രാജ്യത്തേക്ക് സമ്മതം കൂടാതെ കടന്നു വന്നത്. സ്വസ്ഥതയോടെ മനുഷ്യര്‍ ഉറങ്ങിയിരുന്ന കാലത്താണ് ലളിതവേഷം ധരിച്ച പൂതന രാഷ്ട്രീയം അവരെ ഡോര്‍ബെല്ലടിച്ചു ഉണര്‍ത്തി ഭയപ്പെടുത്തിയത്.
 }}
-പലരും പല പരിവൃത്തി പറഞ്ഞതാണ് ഞാനിനിപ്പറയാന്‍ പോകുന്ന വസ്തുത. ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിന്റെ ചേര്‍ച്ചയില്ലായ്മയ്ക്കു പ്രധാന കാരണം സ്ത്രീയുടെയും പുരുഷന്റെയും സ്വഭാവ സവിശേഷതകളാണ്. സ്ത്രീ വികാരത്തില്‍ ജീവിക്കുന്നു; പുരുഷന്‍ ധിഷണയില്‍ ജീവിക്കുന്നു. വൈകാരികജീവിതം നയിക്കുന്ന സ്ത്രീക്ക് ഏതു വിഷയത്തെയും വികാരപരമായി മാത്രമേ നോക്കാന്‍ കഴിയൂ. &lsquo;എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല&rsquo; എന്നാണ് അവള്‍ ഭര്‍ത്താവിനെക്കുറിച്ച് എപ്പോഴും പരാതി പറയുക. എന്നാല്‍ &lsquo;അവള്‍ക്കു എന്നോടു സ്നേഹമില്ല&rsquo; എന്ന പരാതി ഭര്‍ത്താവു പറഞ്ഞു കേള്‍ക്കാറില്ല. ആരും വിവാഹം കഴിഞ്ഞ പുരുഷന്‍ അച്ഛനമ്മമാരോടോ മറ്റു ബന്ധുക്കളോടോ മുന്‍പ് ഉണ്ടായിരുന്ന സ്നേഹത്തിന് ഒരു ലോപവും വരുത്തില്ല (ചില പെണ്‍കോന്തന്മാരെ ഒഴിവാക്കിയിട്ടാണ് ഞാനിതു പറയുന്നത്). സ്ത്രീയുടെ സ്ഥിതി അതല്ല. അവിവാഹിതയായിരിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ക്കു മാതാപിതാക്കന്മാരോട് വലിയ അടുപ്പം. വിവാഹം കഴിയട്ടെ, അവള്‍ക്ക് ആ അടുപ്പവും സ്നേഹവും വളരെക്കുറയും. എന്റെ ഒരു സഹപ്രവര്‍ത്തകന്‍ മരിച്ചെന്നറിഞ്ഞ് ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടില്‍ പോയി. അവിവാഹിതയായ കൊച്ചു മകള്‍ നെഞ്ചിലിടിച്ചു നിലവിളിക്കുന്നു. വിവാഹിതയായ മകള്‍ ഒരുതുള്ളി കണ്ണീരുപോലും പൊഴിക്കാതെ വികാരരഹിതയായി നില്ക്കുന്നു. ഈ അന്തരം കണ്ട് എന്റെ അടുത്തു നിന്ന ശ്രീ. തിരുനല്ലൂര്‍ കരുണാകരനോടു ഞാന്‍ ചോദിച്ചു: &ldquo;മൂത്ത മകള്‍ക്കെന്തേ ദുഃഖമില്ലാത്തത്?&rdquo; തെല്ലു നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നിട്ട് അദ്ദേഹം മറുപടി നല്കി. &lsquo;വിവാഹം കഴിഞ്ഞാല്‍ സ്നേഹം ഷെയര്‍ ചെയ്തു പോകും.&rsquo; കരയാത്ത മകളെ കുറ്റപ്പെടുത്താതെയാണ് തിരുനല്ലൂര്‍ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ വിവാഹത്തോടുകൂടി അച്ഛനോടു അവള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്ന സ്നേഹം വളരെക്കുറഞ്ഞുപോയി എന്നതാണ് സത്യം. ഞാന്‍ ആ സ്ത്രീയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയല്ല. സ്ത്രീസ്വഭാവമാണത്. ആദ്യം ലാളിച്ചു വളര്‍ത്തുന്ന അച്ഛന്റെ നേര്‍ക്കു വികാരപ്രവാഹം. ഭര്‍ത്താവു വന്നുകഴിയുമ്പോള്‍ അതിനെ അയാളുടെ നേര്‍ക്കു പ്രവഹിപ്പിക്കുന്നു. മകന്‍ ജനിച്ചാല്‍ അതേ വികാരം അവന്റെ നേര്‍ക്കാണ് ഒഴുക്കുക. അതോടുകൂടി ഭര്‍ത്താവ് അഗണ്യകോടിയില്‍ ആയിപ്പോകുന്നു. ഒന്നുകൂടിപ്പറയട്ടെ. സ്ത്രീക്കു ജീവിതം വികാരപരമാണ്; പുരുഷനു ബുദ്ധിപരവും. രണ്ടും ഒരിക്കലും ചേരുകില്ല. അതിനാലാണ് സംഘട്ടനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവുക.
+പലരും പല പരിവൃത്തി പറഞ്ഞതാണ് ഞാനിനിപ്പറയാന്‍ പോകുന്ന വസ്തുത. ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിന്റെ ചേര്‍ച്ചയില്ലായ്മയ്ക്കു പ്രധാന കാരണം സ്ത്രീയുടെയും പുരുഷന്റെയും സ്വഭാവ സവിശേഷതകളാണ്. സ്ത്രീ വികാരത്തില്‍ ജീവിക്കുന്നു; പുരുഷന്‍ ധിഷണയില്‍ ജീവിക്കുന്നു. വൈകാരികജീവിതം നയിക്കുന്ന സ്ത്രീക്ക് ഏതു വിഷയത്തെയും വികാരപരമായി മാത്രമേ നോക്കാന്‍ കഴിയൂ. &lsquo;എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല&rsquo; എന്നാണ് അവള്‍ ഭര്‍ത്താവിനെക്കുറിച്ച് എപ്പോഴും പരാതി പറയുക. എന്നാല്‍ &lsquo;അവള്‍ക്കു എന്നോടു സ്നേഹമില്ല&rsquo; എന്ന പരാതി ഭര്‍ത്താവു പറഞ്ഞു കേള്‍ക്കാറില്ല. ആരും വിവാഹം കഴിഞ്ഞ പുരുഷന്‍ അച്ഛനമ്മമാരോടോ മറ്റു ബന്ധുക്കളോടോ മുന്‍പ് ഉണ്ടായിരുന്ന സ്നേഹത്തിന് ഒരു ലോപവും വരുത്തില്ല (ചില പെണ്‍കോന്തന്മാരെ ഒഴിവാക്കിയിട്ടാണ് ഞാനിതു പറയുന്നത്). സ്ത്രീയുടെ സ്ഥിതി അതല്ല. അവിവാഹിത ആയിരിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ക്കു മാതാപിതാക്കന്മാരോട് വലിയ അടുപ്പം. വിവാഹം കഴിയട്ടെ, അവള്‍ക്ക് ആ അടുപ്പവും സ്നേഹവും വളരെക്കുറയും. എന്റെ ഒരു സഹപ്രവര്‍ത്തകന്‍ മരിച്ചെന്നറിഞ്ഞ് ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടില്‍ പോയി. അവിവാഹിതയായ കൊച്ചു മകള്‍ നെഞ്ചിലിടിച്ചു നിലവിളിക്കുന്നു. വിവാഹിതയായ മകള്‍ ഒരുതുള്ളി കണ്ണീരുപോലും പൊഴിക്കാതെ വികാരരഹിതയായി നില്ക്കുന്നു. ഈ അന്തരം കണ്ട് എന്റെ അടുത്തു നിന്ന ശ്രീ. തിരുനല്ലൂര്‍ കരുണാകരനോടു ഞാന്‍ ചോദിച്ചു: &ldquo;മൂത്ത മകള്‍ക്കെന്തേ ദുഃഖമില്ലാത്തത്?&rdquo; തെല്ലു നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നിട്ട് അദ്ദേഹം മറുപടി നല്കി. &lsquo;വിവാഹം കഴിഞ്ഞാല്‍ സ്നേഹം ഷെയര്‍ ചെയ്തു പോകും.&rsquo; കരയാത്ത മകളെ കുറ്റപ്പെടുത്താതെയാണ് തിരുനല്ലൂര്‍ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ വിവാഹത്തോടുകൂടി അച്ഛനോടു അവള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്ന സ്നേഹം വളരെക്കുറഞ്ഞുപോയി എന്നതാണ് സത്യം. ഞാന്‍ ആ സ്ത്രീയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയല്ല. സ്ത്രീസ്വഭാവമാണത്. ആദ്യം ലാളിച്ചു വളര്‍ത്തുന്ന അച്ഛന്റെ നേര്‍ക്കു വികാരപ്രവാഹം. ഭര്‍ത്താവു വന്നുകഴിയുമ്പോള്‍ അതിനെ അയാളുടെ നേര്‍ക്കു പ്രവഹിപ്പിക്കുന്നു. മകന്‍ ജനിച്ചാല്‍ അതേ വികാരം അവന്റെ നേര്‍ക്കാണ് ഒഴുക്കുക. അതോടുകൂടി ഭര്‍ത്താവ് അഗണ്യകോടിയില്‍ ആയിപ്പോകുന്നു. ഒന്നുകൂടിപ്പറയട്ടെ. സ്ത്രീക്കു ജീവിതം വികാരപരമാണ്; പുരുഷനു ബുദ്ധിപരവും. രണ്ടും ഒരിക്കലും ചേരുകില്ല. അതിനാലാണ് സംഘട്ടനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവുക.
 സാഹിത്യം സ്ത്രീയാണ്. വികാരത്തിന്റെ മൂര്‍ത്തിമദ്ഭാവമാണ്. അങ്ങനെയുള്ള സ്ത്രീയെ&mdash;സാഹിത്യത്തെ&mdash;പുരുഷനാക്കുകയാണ് മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍ &lsquo;‍ഡൊണാള്‍ഡ് ഡക്കിന്റെ വംശം&rsquo; എന്ന ചെറുകഥയെഴുതിയ ശ്രീ. ജി. പ്രകാശ്. ക്രിക്കിറ്റ് കളിക്കാരനായിരുന്ന ഒരുത്തന്‍ ബാങ്ക് മാനേജറാവുന്നതും വയസ്സുകാലത്ത് അയാള്‍ കളിക്കാന്‍ പോകുന്നതും അതില്‍ നിന്നു പിന്തിരിയുന്നതുമൊക്കെ വിവരിച്ച് രചയിതാവ് ബുദ്ധിയുടെ ലോകം സൃഷ്ടിച്ചുവയ്ക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ബുദ്ധിശക്തിയുടെ വിലാസമുണ്ടോ? അതൊട്ടില്ലതാനും. രചന വായിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്കു തലവേദന. &lsquo;നോവല്‍ജീന്‍ കൊണ്ടുവാ&rsquo; എന്ന് ഒരു കുടുംബാംഗത്തോട് ആജ്ഞാപിക്കേണ്ടി വന്നു. എഴുത്തുകാര്‍ കഥ എഴുതിയില്ലെങ്കിലും വേണ്ടില്ല. അവര്‍ വായനക്കാര്‍ക്കു തലവേദനയുണ്ടാക്കാതിരുന്നാല്‍ മതി.

← Older revision		Revision as of 11:28, 23 March 2014
Line 80:		Line 80:

	നിലാവിന്റെ പ്രശാന്തത ആവഹിച്ചിരുന്ന രാജവാഴ്ചയുടെ കാലയളവിലാണ് ‘രാഷ്ട്രീയം’(രാഷ്ട്രവ്യവഹാരം എന്നു ശരിയായ പ്രയോഗം) എന്റെ രാജ്യത്തേക്ക് സമ്മതം കൂടാതെ കടന്നു വന്നത്. സ്വസ്ഥതയോടെ മനുഷ്യര്‍ ഉറങ്ങിയിരുന്ന കാലത്താണ് ലളിതവേഷം ധരിച്ച പൂതന രാഷ്ട്രീയം അവരെ ഡോര്‍ബെല്ലടിച്ചു ഉണര്‍ത്തി ഭയപ്പെടുത്തിയത്. പ്രതിദിനം, പ്രതിനിമിഷം അതു വളര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ ബൃഹദാകാരം കണ്ടു മനുഷ്യര്‍ ബോധശൂന്യരായി വീഴുന്നു. ഒരു മൂല്യത്തിനും ഇന്നു സ്ഥാനമില്ല. സത്യം, സൗന്ദര്യം, ദയ ഈ മാനുഷികമൂല്യങ്ങളെ നിഗ്രഹിച്ചു കഴിഞ്ഞു, ബീഭത്സ രാഷ്ട്രീയം. കൊലപാതകം പോലും അതിന്റെ മുന്‍പില്‍ നിസ്സാരമായിച്ചമയുന്നു. ഈ വസ്തുതയെ കഥയിലൂടെ ചിത്രീകരിക്കുകയാണ് ശ്രീ. ബാലകൃഷ്ണന്‍ മാങ്ങാട് (നിലവിളിയൊച്ച—കലാകൗമുദി). ഒരു ദുഷ്ടന്‍ ഭാര്യയെ ചവിട്ടിക്കൊല്ലുന്നു. രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തിന്റെ അതിപ്രസരം കൊണ്ട് അവന്‍ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല. സമകാലിക സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പരിച്ഛേദമാണ് ഇക്കഥ. ഗെയ്റ്റ് കടന്നു വന്നവന്‍ സ്വയം പോയി. ജര്‍മ്മനിയില്‍ നിന്നു വന്നുവെന്നു പറഞ്ഞവരും ഗത്യന്തരമില്ലാതെ സ്ഥലം വിട്ടു. പക്ഷേ, കള്ളിയങ്കാട്ടു നീലിയായ നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയം നമ്മെ കൊന്നിട്ടേ പിന്മാറൂ. പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാരേ, നിങ്ങള്‍ക്കറിയാവുന്ന ഒരു പരമാര്‍ത്ഥമേ ഞാന്‍ എഴുതിയുള്ളു. അനുസ്മരിപ്പിക്കല്‍ എന്നതില്‍ക്കവിഞ്ഞ് എനിക്കു മറ്റൊരു കൃത്യമില്ല.		നിലാവിന്റെ പ്രശാന്തത ആവഹിച്ചിരുന്ന രാജവാഴ്ചയുടെ കാലയളവിലാണ് ‘രാഷ്ട്രീയം’(രാഷ്ട്രവ്യവഹാരം എന്നു ശരിയായ പ്രയോഗം) എന്റെ രാജ്യത്തേക്ക് സമ്മതം കൂടാതെ കടന്നു വന്നത്. സ്വസ്ഥതയോടെ മനുഷ്യര്‍ ഉറങ്ങിയിരുന്ന കാലത്താണ് ലളിതവേഷം ധരിച്ച പൂതന രാഷ്ട്രീയം അവരെ ഡോര്‍ബെല്ലടിച്ചു ഉണര്‍ത്തി ഭയപ്പെടുത്തിയത്. പ്രതിദിനം, പ്രതിനിമിഷം അതു വളര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ ബൃഹദാകാരം കണ്ടു മനുഷ്യര്‍ ബോധശൂന്യരായി വീഴുന്നു. ഒരു മൂല്യത്തിനും ഇന്നു സ്ഥാനമില്ല. സത്യം, സൗന്ദര്യം, ദയ ഈ മാനുഷികമൂല്യങ്ങളെ നിഗ്രഹിച്ചു കഴിഞ്ഞു, ബീഭത്സ രാഷ്ട്രീയം. കൊലപാതകം പോലും അതിന്റെ മുന്‍പില്‍ നിസ്സാരമായിച്ചമയുന്നു. ഈ വസ്തുതയെ കഥയിലൂടെ ചിത്രീകരിക്കുകയാണ് ശ്രീ. ബാലകൃഷ്ണന്‍ മാങ്ങാട് (നിലവിളിയൊച്ച—കലാകൗമുദി). ഒരു ദുഷ്ടന്‍ ഭാര്യയെ ചവിട്ടിക്കൊല്ലുന്നു. രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തിന്റെ അതിപ്രസരം കൊണ്ട് അവന്‍ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല. സമകാലിക സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പരിച്ഛേദമാണ് ഇക്കഥ. ഗെയ്റ്റ് കടന്നു വന്നവന്‍ സ്വയം പോയി. ജര്‍മ്മനിയില്‍ നിന്നു വന്നുവെന്നു പറഞ്ഞവരും ഗത്യന്തരമില്ലാതെ സ്ഥലം വിട്ടു. പക്ഷേ, കള്ളിയങ്കാട്ടു നീലിയായ നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയം നമ്മെ കൊന്നിട്ടേ പിന്മാറൂ. പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാരേ, നിങ്ങള്‍ക്കറിയാവുന്ന ഒരു പരമാര്‍ത്ഥമേ ഞാന്‍ എഴുതിയുള്ളു. അനുസ്മരിപ്പിക്കല്‍ എന്നതില്‍ക്കവിഞ്ഞ് എനിക്കു മറ്റൊരു കൃത്യമില്ല.
−	~~<li></ol>~~

	==എവിടെ നോവല്‍ജീന്‍?==		==എവിടെ നോവല്‍ജീന്‍?==

@@ Line 62: / Line 62: @@
 <br/>
 നീക്കോലൗസ് റോറിഹിനെ (Nicholas Roerich 1874&ndash;1947) ജവാഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്റു വിശേഷിപ്പിച്ചത് a great artist, a great scholar and writer &mdash; മഹാനായ കലാകാരന്‍, മഹാനായ പണ്ഡിതന്‍, എഴുത്തുകാരന്‍ എന്നാണ്. മനുഷ്യപ്രയത്നത്തിന്റെ അനേകമംശങ്ങളില്‍ അദ്ദേഹം പ്രകാശം വീഴ്ത്തിയെന്നും നെഹ്റു അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. Nicholas Roerich is one of the cultural pillars of Russia &mdash; റഷ്യയുടെ സാംസ്കാരിക സ്തംഭങ്ങളില്‍ ഒന്ന് നീക്കോലൗസ് റോറിഹ് എന്നു ഗോര്‍ബച്ചേവ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. റോറിഹിന്റെ &ldquo;Heart of Asia&mdash;Memoris from the Himalayas&rdquo; എന്ന സുന്ദരമായ പുസ്തകം ഞാന്‍ വായിച്ചിട്ടുണ്ട് (Inner Traditions International Rochester, Vermont, പ്രസാധനം 1990, വില രൂപ 363). അതിലൊരിടത്ത് അദ്ദേഹം ഏതാണ്ടിങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: &lsquo;പര്‍വ്വതങ്ങള്‍ എവിടെയും പര്‍വ്വതങ്ങളാണ് എന്നതു സത്യം. ജലം എവിടെയും ജലമാണ്. അന്തരീക്ഷം എവിടെയും അന്തരീക്ഷം. മനുഷ്യര്‍ എവിടെയും മനുഷ്യര്‍തന്നെ. എന്നാലും ആല്‍പ്സ് പര്‍വ്വതത്തിന്റെ മുന്‍പിലിരുന്ന് നിങ്ങള്‍ ഹിമാലയപര്‍വ്വതത്തെ സങ്കല്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ വിവരിക്കാന്‍ വയ്യാത്തതും വിശ്വാസ്യമായതും ഇല്ലാതാകും.&rsquo; ഹിമാലയത്തിന്റെ അന്യാദൃശസ്വഭാവത്തിന് ഊന്നല്‍ നല്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന വേളയില്‍ റോറിഹ് അതിനു ഉപോദ്ബലകമായി ചിലതു പറഞ്ഞെന്നേ വിചാരിക്കേണ്ടതുള്ളു. പര്‍വ്വതങ്ങളും ജലവും അന്തരീക്ഷവും മനുഷ്യരും ഓരോ രാജ്യത്തും വിഭിന്നമത്രേ.
 ==യക്ഷിരാഷ്ട്രീയം==