സാഹിത്യവാരഫലം 1994 05 01 - Revision history

Cvr at 15:58, 1 May 2014

2014-05-01T15:58:32Z

Admin: /* സംഭവങ്ങള്‍ */

2014-04-04T01:16:23Z

‎സംഭവങ്ങള്‍

Admin: /* സംഭവങ്ങള്‍ */

2014-04-03T11:57:18Z

‎സംഭവങ്ങള്‍

Admin: /* ബാലജല്പനം */

2014-04-03T11:52:08Z

‎ബാലജല്പനം

Admin at 11:51, 3 April 2014

2014-04-03T11:51:41Z

Admin at 11:51, 3 April 2014

2014-04-03T11:51:03Z

Admin: /* നിര്‍മ്മല്‍ വര്‍മ്മ */

2014-04-03T11:50:39Z

‎നിര്‍മ്മല്‍ വര്‍മ്മ

Admin: /* വിശ്വസാഹിത്യത്തില്‍ നിന്ന് */

2014-04-03T11:50:21Z

‎വിശ്വസാഹിത്യത്തില്‍ നിന്ന്

Admin: /* നിര്‍മ്മല്‍ വര്‍മ്മ */

2014-04-03T11:49:51Z

‎നിര്‍മ്മല്‍ വര്‍മ്മ

Admin: /* സംഭവങ്ങള്‍ */

2014-04-03T11:43:51Z

‎സംഭവങ്ങള്‍

← Older revision		Revision as of 15:58, 1 May 2014
Line 149:		Line 149:
	{{Item\|label=3.\|statement=എ.കെ. രാമാനുജനെക്കുറിച്ച് ശ്രീ. അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍ എഴുതിയ ലേഖനത്തില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു വാക്യം: “ജീവിതത്തില്‍നിന്നു മരണത്തിലേയ്ക്കുള്ള ആ ‘വിവര്‍ത്തന്’ത്തിലും വിരോധാഭാസത്തിന്റെ അമ്ളച്ഛവി പടര്‍ന്നു പിടിച്ചു എന്നു തോന്നിപ്പോകുന്നു.” വിരോധമെന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ വിരോധാഭാസം എന്നു പ്രയോഗിക്കുന്നതു തെറ്റാണ്. വിരോധമില്ലാതിരിക്കെ വിരോധം തോന്നുന്ന ഉക്തിയാണ് വിരോധാഭാസം. ‘ഭരതോപി ശത്രുഘ്നഃ’ എന്നു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ വിരോധപ്രതീതി. എന്നാല്‍ ഭരതന്‍ ശത്രുവിനെ ഹനിക്കുന്നവനാണ് എന്നു ഗ്രഹിക്കുമ്പോള്‍ വിരോധത്തിനു പരിഹാരമായി.		{{Item\|label=3.\|statement=എ.കെ. രാമാനുജനെക്കുറിച്ച് ശ്രീ. അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍ എഴുതിയ ലേഖനത്തില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു വാക്യം: “ജീവിതത്തില്‍നിന്നു മരണത്തിലേയ്ക്കുള്ള ആ ‘വിവര്‍ത്തന്’ത്തിലും വിരോധാഭാസത്തിന്റെ അമ്ളച്ഛവി പടര്‍ന്നു പിടിച്ചു എന്നു തോന്നിപ്പോകുന്നു.” വിരോധമെന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ വിരോധാഭാസം എന്നു പ്രയോഗിക്കുന്നതു തെറ്റാണ്. വിരോധമില്ലാതിരിക്കെ വിരോധം തോന്നുന്ന ഉക്തിയാണ് വിരോധാഭാസം. ‘ഭരതോപി ശത്രുഘ്നഃ’ എന്നു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ വിരോധപ്രതീതി. എന്നാല്‍ ഭരതന്‍ ശത്രുവിനെ ഹനിക്കുന്നവനാണ് എന്നു ഗ്രഹിക്കുമ്പോള്‍ വിരോധത്തിനു പരിഹാരമായി.
	}}		}}
		+
		+	{{MKN/SV}}
		+	{{MKN/Works}}

@@ Line 66: / Line 66: @@
 {{Item|label=2.|statement=എന്റെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയല്ല അന്ന്. ശരീരത്തില്‍ ചോരയും നീരും ഉണ്ടായിരുന്ന കാലം. &lsquo;മലയാളനാടു&rsquo; വാരികയില്‍ ഞാനെഴുതിയിരുന്ന &lsquo;സാഹിത്യവാരഫലം&rsquo; വായിച്ച് ആരാധിക്കുന്നുവെന്നു പറഞ്ഞ് ഒരു സുന്ദരിയായ് തരുണി എന്നെക്കാണാന്‍ ദിവസവും ഹോട്ടലില്‍ വരുമായിരുന്നു. പുരുഷന്മാര്‍ മാത്രം താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് എല്ലാ ദിവസവും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരി വരുന്നത് കോളേജധ്യാപകനായ എനിക്കു ദുഷ്പേര് ഉണ്ടാക്കുമെന്നും അതു കൊണ്ടു വരാന്‍ പാടില്ലെന്നും ഞാന്‍ പലതവണ പറഞ്ഞിട്ടും അവള്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. ഒരുദിവസം കാലത്ത് &lsquo;പഞ്ചുമേനോനും കുഞ്ചിയമ്മയും&rsquo; എന്ന ഹാസ്യഗ്രന്ഥം വായിച്ചുഞാന്‍ രസിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ വന്നുകയറി. കുഞ്ചിയമ്മ തയ്യല്‍ക്കാരന്റെ സൂചി കളഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ചു പഞ്ചുമേനോനോടു പറയുന്ന ഭാഗം. ഗ്രന്ഥത്തിലുള്ളതുപോലെ എഴുതാന്‍ വയ്യ. അതുകൊണ്ട് സങ്കല്പംതന്നെയാവട്ടെ.
-;കുഞ്ചിയമ്മ: സൂചി കളഞ്ഞാല്‍ തിരിച്ചു കിട്ടുമോ?
+::കുഞ്ചിയമ്മ: സൂചി കളഞ്ഞാല്‍ തിരിച്ചു കിട്ടുമോ?
-;പഞ്ചുമേനോന്‍: ഇല്ല.
+::പഞ്ചുമേനോന്‍: ഇല്ല.
-;കുഞ്ചിയമ്മ: ഇല്ല എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ സൂചി കിട്ടുമോ?
+::കുഞ്ചിയമ്മ: ഇല്ല എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ സൂചി കിട്ടുമോ?
-;പഞ്ചുമേനോന്‍: ഹീ, ഹീ
+::പഞ്ചുമേനോന്‍: ഹീ, ഹീ
-;കുഞ്ചിയമ്മ: ഹീ, ഹീ എന്നു ചിരിച്ചാല്‍ സൂചി കിട്ടുമോ?
+::കുഞ്ചിയമ്മ: ഹീ, ഹീ എന്നു ചിരിച്ചാല്‍ സൂചി കിട്ടുമോ?
-ഇതു വായിച്ചു ഞാന്‍ ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവളുടെ രംഗപ്രവേശം. ചിരിക്കു കാരണമായ ഭാഗം നോക്കിക്കൊണ്ട് അവള്‍ ചോദിച്ചു: ഇത്രവളരെ ചിരിക്കാന്‍ എന്തിരിക്കുന്നു ഇതില്‍? ശരി. ഞാന്‍. ചോദിക്കട്ടെ. ചിരിയെന്നാല്‍ എന്താണ്?
+::ഇതു വായിച്ചു ഞാന്‍ ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവളുടെ രംഗപ്രവേശം. ചിരിക്കു കാരണമായ ഭാഗം നോക്കിക്കൊണ്ട് അവള്‍ ചോദിച്ചു: ഇത്രവളരെ ചിരിക്കാന്‍ എന്തിരിക്കുന്നു ഇതില്‍? ശരി. ഞാന്‍. ചോദിക്കട്ടെ. ചിരിയെന്നാല്‍ എന്താണ്?
-;ഞാന്‍: മുഖത്തെ മാംപേശികളുടെ വക്രീകരണം.
+::ഞാന്‍: മുഖത്തെ മാംപേശികളുടെ വക്രീകരണം.
-;അവള്‍: വക്രീകരണമെന്നാല്‍ എന്താണ്?
+::അവള്‍: വക്രീകരണമെന്നാല്‍ എന്താണ്?
-;ഞാന്‍: നവീന സാഹിത്യംപോലെ.
+::ഞാന്‍: നവീന സാഹിത്യംപോലെ.
-;അവള്‍: സാഹിത്യമെന്നാലെന്താണ്?
+::അവള്‍: സാഹിത്യമെന്നാലെന്താണ്?
-;ഞാന്‍: കവിതയും ചെറുകഥയും നോവലും സാഹിത്യം. സംസ്കാരത്തിന്റെ ജലാശയത്തില്‍ വിടര്‍ന്നു നില്ക്കുന്നവ. കുളത്തിലെ താമരപ്പൂക്കള്‍ പോലെ.
+::ഞാന്‍: കവിതയും ചെറുകഥയും നോവലും സാഹിത്യം. സംസ്കാരത്തിന്റെ ജലാശയത്തില്‍ വിടര്‍ന്നു നില്ക്കുന്നവ. കുളത്തിലെ താമരപ്പൂക്കള്‍ പോലെ.
-;അവള്‍: താമരപ്പൂക്കള്‍ എന്നാലെന്ത്?
+::അവള്‍: താമരപ്പൂക്കള്‍ എന്നാലെന്ത്?
-;ഞാന്‍: ഒരു പച്ചത്തണ്ടിന്റെ അഗ്രഭാഗത്തു വിടരുന്നത്. അതിന്റെ ഇതളുകള്‍ക്കു മൃദുത്വവും ദൈര്‍ഘ്യവുമുണ്ട്.
+::ഞാന്‍: ഒരു പച്ചത്തണ്ടിന്റെ അഗ്രഭാഗത്തു വിടരുന്നത്. അതിന്റെ ഇതളുകള്‍ക്കു മൃദുത്വവും ദൈര്‍ഘ്യവുമുണ്ട്.
-;അവള്‍: ദൈര്‍ഘ്യമെന്നാലെന്ത്?
+::അവള്‍: ദൈര്‍ഘ്യമെന്നാലെന്ത്?
-നിന്റെ കണ്ണുകളുടെ സവിശേഷത എന്നു പറയാന്‍ ഒരുമ്പെട്ടു ഞാന്‍. പക്ഷേ, ആ വാക്കുകള്‍ പുറത്തു വരുന്നതിനുമുന്‍പ് പ്രശസ്തനായ കഥാകാരന്‍ ശ്രീ. കെ.എല്‍. മോഹനവര്‍മ്മ മുറിക്കകത്തേക്കു വന്നു. അവിടെയിരുന്ന തരുണിയെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ, ഒന്നു നോക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ മാന്യനായ അദ്ദേഹം  എന്നോടു സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. &lsquo;ഞാന്‍ പോകട്ടെ&rsquo; എന്ന പറഞ്ഞ് അവള്‍ പോയി. അടുത്ത ദിവസവും അവള്‍ വന്നേക്കുമെന്നു പേടിച്ച് ഞാന്‍ റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് സെബാസ്റ്റിനോടു പറഞ്ഞു: &lsquo;സെബാസ്റ്റിന്‍, നാളെമുതല്‍ അവളെ ഇങ്ങോട്ടു കടത്തിവിടരുത്. സുന്ദരനായ സെബാസ്റ്റിന്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:- &ldquo;ആകട്ടെ സാര്‍.&rdquo;
+::നിന്റെ കണ്ണുകളുടെ സവിശേഷത എന്നു പറയാന്‍ ഒരുമ്പെട്ടു ഞാന്‍. പക്ഷേ, ആ വാക്കുകള്‍ പുറത്തു വരുന്നതിനുമുന്‍പ് പ്രശസ്തനായ കഥാകാരന്‍ ശ്രീ. കെ.എല്‍. മോഹനവര്‍മ്മ മുറിക്കകത്തേക്കു വന്നു. അവിടെയിരുന്ന തരുണിയെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ, ഒന്നു നോക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ മാന്യനായ അദ്ദേഹം  എന്നോടു സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. &lsquo;ഞാന്‍ പോകട്ടെ&rsquo; എന്ന പറഞ്ഞ് അവള്‍ പോയി. അടുത്ത ദിവസവും അവള്‍ വന്നേക്കുമെന്നു പേടിച്ച് ഞാന്‍ റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് സെബാസ്റ്റിനോടു പറഞ്ഞു: &lsquo;സെബാസ്റ്റിന്‍, നാളെമുതല്‍ അവളെ ഇങ്ങോട്ടു കടത്തിവിടരുത്. സുന്ദരനായ സെബാസ്റ്റിന്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:- &ldquo;ആകട്ടെ സാര്‍.&rdquo;
 }}

@@ Line 66: / Line 66: @@
 {{Item|label=2.|statement=എന്റെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയല്ല അന്ന്. ശരീരത്തില്‍ ചോരയും നീരും ഉണ്ടായിരുന്ന കാലം. &lsquo;മലയാളനാടു&rsquo; വാരികയില്‍ ഞാനെഴുതിയിരുന്ന &lsquo;സാഹിത്യവാരഫലം&rsquo; വായിച്ച് ആരാധിക്കുന്നുവെന്നു പറഞ്ഞ് ഒരു സുന്ദരിയായ് തരുണി എന്നെക്കാണാന്‍ ദിവസവും ഹോട്ടലില്‍ വരുമായിരുന്നു. പുരുഷന്മാര്‍ മാത്രം താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് എല്ലാ ദിവസവും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരി വരുന്നത് കോളേജധ്യാപകനായ എനിക്കു ദുഷ്പേര് ഉണ്ടാക്കുമെന്നും അതു കൊണ്ടു വരാന്‍ പാടില്ലെന്നും ഞാന്‍ പലതവണ പറഞ്ഞിട്ടും അവള്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. ഒരുദിവസം കാലത്ത് &lsquo;പഞ്ചുമേനോനും കുഞ്ചിയമ്മയും&rsquo; എന്ന ഹാസ്യഗ്രന്ഥം വായിച്ചുഞാന്‍ രസിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ വന്നുകയറി. കുഞ്ചിയമ്മ തയ്യല്‍ക്കാരന്റെ സൂചി കളഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ചു പഞ്ചുമേനോനോടു പറയുന്ന ഭാഗം. ഗ്രന്ഥത്തിലുള്ളതുപോലെ എഴുതാന്‍ വയ്യ. അതുകൊണ്ട് സങ്കല്പംതന്നെയാവട്ടെ.
 ;കുഞ്ചിയമ്മ: സൂചി കളഞ്ഞാല്‍ തിരിച്ചു കിട്ടുമോ?
 ;പഞ്ചുമേനോന്‍: ഇല്ല.
 ;കുഞ്ചിയമ്മ: ഇല്ല എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ സൂചി കിട്ടുമോ?
 ;പഞ്ചുമേനോന്‍: ഹീ, ഹീ
 ;കുഞ്ചിയമ്മ: ഹീ, ഹീ എന്നു ചിരിച്ചാല്‍ സൂചി കിട്ടുമോ?
 ഇതു വായിച്ചു ഞാന്‍ ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവളുടെ രംഗപ്രവേശം. ചിരിക്കു കാരണമായ ഭാഗം നോക്കിക്കൊണ്ട് അവള്‍ ചോദിച്ചു: ഇത്രവളരെ ചിരിക്കാന്‍ എന്തിരിക്കുന്നു ഇതില്‍? ശരി. ഞാന്‍. ചോദിക്കട്ടെ. ചിരിയെന്നാല്‍ എന്താണ്?
 ;ഞാന്‍: മുഖത്തെ മാംപേശികളുടെ വക്രീകരണം.
 ;അവള്‍: വക്രീകരണമെന്നാല്‍ എന്താണ്?
 ;ഞാന്‍: നവീന സാഹിത്യംപോലെ.
 ;അവള്‍: സാഹിത്യമെന്നാലെന്താണ്?
 ;ഞാന്‍: കവിതയും ചെറുകഥയും നോവലും സാഹിത്യം. സംസ്കാരത്തിന്റെ ജലാശയത്തില്‍ വിടര്‍ന്നു നില്ക്കുന്നവ. കുളത്തിലെ താമരപ്പൂക്കള്‍ പോലെ.
 ;അവള്‍: താമരപ്പൂക്കള്‍ എന്നാലെന്ത്?
 ;ഞാന്‍: ഒരു പച്ചത്തണ്ടിന്റെ അഗ്രഭാഗത്തു വിടരുന്നത്. അതിന്റെ ഇതളുകള്‍ക്കു മൃദുത്വവും ദൈര്‍ഘ്യവുമുണ്ട്.
 ;അവള്‍: ദൈര്‍ഘ്യമെന്നാലെന്ത്?
+നിന്റെ കണ്ണുകളുടെ സവിശേഷത എന്നു പറയാന്‍ ഒരുമ്പെട്ടു ഞാന്‍. പക്ഷേ, ആ വാക്കുകള്‍ പുറത്തു വരുന്നതിനുമുന്‍പ് പ്രശസ്തനായ കഥാകാരന്‍ ശ്രീ. കെ.എല്‍. മോഹനവര്‍മ്മ മുറിക്കകത്തേക്കു വന്നു. അവിടെയിരുന്ന തരുണിയെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ, ഒന്നു നോക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ മാന്യനായ അദ്ദേഹം  എന്നോടു സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. &lsquo;ഞാന്‍ പോകട്ടെ&rsquo; എന്ന പറഞ്ഞ് അവള്‍ പോയി. അടുത്ത ദിവസവും അവള്‍ വന്നേക്കുമെന്നു പേടിച്ച് ഞാന്‍ റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് സെബാസ്റ്റിനോടു പറഞ്ഞു: &lsquo;സെബാസ്റ്റിന്‍, നാളെമുതല്‍ അവളെ ഇങ്ങോട്ടു കടത്തിവിടരുത്. സുന്ദരനായ സെബാസ്റ്റിന്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:- &ldquo;ആകട്ടെ സാര്‍.&rdquo;
 }}

@@ Line 150: / Line 150: @@
 {{Quote box
 |align = right
-|width = 300 px
+|width = 300px
 |border = 1px
 |fontsize = 110%

@@ Line 17: / Line 17: @@
 ഇംഗ്ലീഷില്‍ intellectuals എന്നു വിളിക്കുന്നവരെ മലയാളത്തില്‍ ബുദ്ധിജീവികള്‍ എന്നാണു വിളിക്കുക. അതെന്തൊരു ജീവിയാണ് എന്ന് എനിക്കു പലപ്പോഴും ചോദിക്കാന്‍ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ചോദിച്ചില്ലെന്നേയുള്ളു. ധിഷണാശാലികള്‍ എന്ന പേരിന് ഉചിതജ്ഞതയുണ്ട്. പ്രൗഢങ്ങളും നൂതനങ്ങളുമായ ആശയങ്ങള്‍ജനതയ്ക്കു പ്രദാനം ചെയ്യുക എന്നതില്‍ക്കവിഞ്ഞ് അവര്‍ക്ക് മറ്റൊരു ലക്ഷ്യമുണ്ടായിരിക്കാന്‍ പാടില്ല. ഒരു രാഷ്ട്രീയ കക്ഷിയിലും ധിഷണാശാലിക്ക് അംഗത്വമരുത്. അംഗത്വമുണ്ടായാല്‍ അയാളുടെ ആശയങ്ങള്‍ക്ക് ഏകപക്ഷീയസ്വഭാവം വന്നു പോകും. അതു പ്രചാരണാത്മകതയിലേക്കു ചെല്ലും. അപ്പോള്‍ ധിഷണാശാലി ആ പേരിന് അര്‍ഹതയില്ലാത്തവനാകും. ശുദ്ധമായ വിജ്ഞാനം സ്വയമാര്‍ജ്ജിക്കുക, അത് ബഹുജനത്തിന്റെ മുന്‍പില്‍ വയ്ക്കുക, അങ്ങനെ അവരെ ഉന്നമിപ്പിക്കുക ഇവ മാത്രമേ അയാള്‍ ചെയ്യേണ്ടതുള്ളു. അപ്പോള്‍ ഓരോ വ്യക്തിക്കും ഉദ്ബുദ്ധമായ ആത്മലാഭം ഉണ്ടാകും. ഈ ഉദ്ബുദ്ധതയ്ക്കും ആത്മലാഭത്തിനും പ്രചാരണത്തോട് ഒരു ബന്ധവുമില്ല. കേരളത്തില്‍ ധിഷണാശാലികളെന്നു ഭാവിക്കുന്നവര്‍ക്കു മുകളില്‍പ്പറഞ്ഞ സവിശേഷതകളില്ല. അവര്‍ ബഹുജനത്തെ &lsquo;മനിപ്യുലേറ്റ്&rsquo; ചെയ്യുന്നു. (മനിപ്യൂലേറ്റ് ചെയ്യുക = കൈകാര്യം ചെയ്യുക. തനിക്കു യോജിച്ചവിധത്തില്‍ തരപ്പെടുത്തിയെടുക്കുക.) യഥാര്‍ത്ഥ ധിഷണാശാലിക്കു നട്ടെല്ലുണ്ട്. അതിനാല്‍ അയാളുടെ ശബ്ദം ഉയരുകയില്ല. നട്ടെല്ലില്ലാത്തവന് ആത്മവിശ്വാസം കാണുകയില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെയുള്ളവന്‍ ഗര്‍ജ്ജിക്കുന്നത്.
 {{Quote box
@@ Line 26: / Line 28: @@
   |quote = ഒരു രാഷ്ട്രീയ കക്ഷിയിലും ധിഷണാശാലിക്ക് അംഗത്വമരുത്. അംഗത്വമുണ്ടായാല്‍ അയാളുടെ ആശയങ്ങള്‍ക്ക് ഏകപക്ഷീയസ്വഭാവം വന്നു പോകും. അതു പ്രചാരണാത്മകതയിലേക്കു ചെല്ലും. അപ്പോള്‍ ധിഷണാശാലി ആ പേരിന് അര്‍ഹതയില്ലാത്തവനാകും.
 }}
 {{qst|നിരൂപണത്തെ നിങ്ങള്‍ എന്തിനു മലിനമാക്കുന്നു?}}

@@ Line 64: / Line 64: @@
 ==സംഭവങ്ങള്‍==
-{{item|label=1.|statement=ഞാന്‍ യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളജില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ഇംഗ്ലീഷ് പ്രഫെസര്‍മാരോടു സംസാരിക്കാന്‍ ചെല്ലുമായിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ രാമയ്യര്‍സ്സാറിനോടു റ്റി. എസ്. എല്യറ്റിനെക്കുറിച്ചു ചോദിച്ചു. സാറ് എന്നെ തുറിച്ചുനോക്കിയിട്ട് ഒറ്റച്ചോദ്യം: &ldquo;ആരെടാ ഇന്ത റ്റി.എസ്. എല്യറ്റ്?&rdquo; ആ കവിയെക്കുറിച്ചു സാറിന് അറിഞ്ഞുകൂടായിരുന്നോ അതോ പുച്ഛമുള്ളതുകൊണ്ട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞതാണോ? അറിഞ്ഞുകൂടാ. രണ്ടുകൊല്ലം മുന്‍പ് വിദേശത്തു പോയപ്പോള്‍ അവിടത്തെ സര്‍വകലാശാല കാണാന്‍ ചെന്നു ഞാന്‍. ഇംഗ്ലീഷ് പ്രഫെസറെ കാണാമെന്നു തീരുമാനിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുറിയിലെത്തി. Time to die എന്ന മുഖത്ത് എഴുതിവച്ച രീതിയില്‍ ഒരു സായ്പ് ഇരിക്കുന്നുണ്ട് അവിടെ. അത്രയ്ക്കു വൃദ്ധന്‍. ഞാന്‍ റ്റി. എസ്.എല്യറ്റിനെക്കുറിച്ചുതന്നെ അദ്ദേഹത്തോടു സംസാരിച്ചു. ആ കവിയെ തനിക്കറിയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. വിഷയം മാറ്റി ഞാന്‍ ചോദിച്ചു:- &ldquo;ശംബളം എത്രയെന്നു ചോദിക്കുന്നതു മര്യാദകേടാണെന്ന് അറിയാം. എങ്കിലും ചോദിക്കുകയാണ്. അങ്ങയുടെ പ്രതിമാസ ശംബളം എത്ര?&rdquo; സായ്പ് മറുപടി നല്കി: ഇന്‍ഡ്യന്‍ കറന്‍സി അനുസരിച്ച് എനിക്കു മാസംതോറും രണ്ടു ലക്ഷം രൂപാ കിട്ടും. എല്യറ്റിനെ കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഇംഗ്ലീഷ് പ്രഫെസര്‍ക്കു ശംബളം രണ്ടു ലക്ഷം രൂപ!}}
+{{item|label=1.|statement=ഞാന്‍ യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളജില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ഇംഗ്ലീഷ് പ്രഫെസര്‍മാരോടു സംസാരിക്കാന്‍ ചെല്ലുമായിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ രാമയ്യര്‍സ്സാറിനോടു റ്റി. എസ്. എല്യറ്റിനെക്കുറിച്ചു ചോദിച്ചു. സാറ് എന്നെ തുറിച്ചുനോക്കിയിട്ട് ഒറ്റച്ചോദ്യം: &ldquo;ആരെടാ ഇന്ത റ്റി.എസ്. എല്യറ്റ്?&rdquo; ആ കവിയെക്കുറിച്ചു സാറിന് അറിഞ്ഞുകൂടായിരുന്നോ അതോ പുച്ഛമുള്ളതുകൊണ്ട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞതാണോ? അറിഞ്ഞുകൂടാ. രണ്ടുകൊല്ലം മുന്‍പ് വിദേശത്തു പോയപ്പോള്‍ അവിടത്തെ സര്‍വകലാശാല കാണാന്‍ ചെന്നു ഞാന്‍. ഇംഗ്ലീഷ് പ്രഫെസറെ കാണാമെന്നു തീരുമാനിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുറിയിലെത്തി. Time to die എന്ന മുഖത്ത് എഴുതിവച്ച രീതിയില്‍ ഒരു സായ്പ് ഇരിക്കുന്നുണ്ട് അവിടെ. അത്രയ്ക്കു വൃദ്ധന്‍. ഞാന്‍ റ്റി. എസ്.എല്യറ്റിനെക്കുറിച്ചുതന്നെ അദ്ദേഹത്തോടു സംസാരിച്ചു. ആ കവിയെ തനിക്കറിയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. വിഷയം മാറ്റി ഞാന്‍ ചോദിച്ചു:- &ldquo;ശംബളം എത്രയെന്നു ചോദിക്കുന്നതു മര്യാദകേടാണെന്ന് അറിയാം. എങ്കിലും ചോദിക്കുകയാണ്. അങ്ങയുടെ പ്രതിമാസ ശംബളം എത്ര?&rdquo; സായ്പ് മറുപടി നല്കി: ഇന്‍ഡ്യന്‍ കറന്‍സി അനുസരിച്ച് എനിക്കു മാസംതോറും രണ്ടു ലക്ഷം രൂപാ കിട്ടും. എല്യറ്റിനെ കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഇംഗ്ലീഷ് പ്രഫെസര്‍ക്കു ശംബളം രണ്ടു ലക്ഷം രൂപ!
 }}
 {{Item|label=2.|statement=എന്റെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയല്ല അന്ന്. ശരീരത്തില്‍ ചോരയും നീരും ഉണ്ടായിരുന്ന കാലം. &lsquo;മലയാളനാടു&rsquo; വാരികയില്‍ ഞാനെഴുതിയിരുന്ന &lsquo;സാഹിത്യവാരഫലം&rsquo; വായിച്ച് ആരാധിക്കുന്നുവെന്നു പറഞ്ഞ് ഒരു സുന്ദരിയായ് തരുണി എന്നെക്കാണാന്‍ ദിവസവും ഹോട്ടലില്‍ വരുമായിരുന്നു. പുരുഷന്മാര്‍ മാത്രം താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് എല്ലാ ദിവസവും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരി വരുന്നത് കോളേജധ്യാപകനായ എനിക്കു ദുഷ്പേര് ഉണ്ടാക്കുമെന്നും അതു കൊണ്ടു വരാന്‍ പാടില്ലെന്നും ഞാന്‍ പലതവണ പറഞ്ഞിട്ടും അവള്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. ഒരുദിവസം കാലത്ത് &lsquo;പഞ്ചുമേനോനും കുഞ്ചിയമ്മയും&rsquo; എന്ന ഹാസ്യഗ്രന്ഥം വായിച്ചുഞാന്‍ രസിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ വന്നുകയറി. കുഞ്ചിയമ്മ തയ്യല്‍ക്കാരന്റെ സൂചി കളഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ചു പഞ്ചുമേനോനോടു പറയുന്ന ഭാഗം. ഗ്രന്ഥത്തിലുള്ളതുപോലെ എഴുതാന്‍ വയ്യ. അതുകൊണ്ട് സങ്കല്പംതന്നെയാവട്ടെ.