സാഹിത്യവാരഫലം 1999 05 14 - Revision history

Cvr: /* പെരുമ്പടവം ശ്രീധരൻ */

2015-01-30T05:22:47Z

‎പെരുമ്പടവം ശ്രീധരൻ

Cvr: /* പെരുമ്പടവം ശ്രീധരൻ */

2015-01-30T05:21:51Z

‎പെരുമ്പടവം ശ്രീധരൻ

Cvr: Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:സ..."

2015-01-30T05:20:38Z

Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:സ..."

Show changes

@@ Line 51: / Line 51: @@
   |quote =&ldquo;കവിത എങ്ങനെയിരിക്കണം?&rdquo;
 &ldquo;അടിത്തട്ടു കാണാവുന്ന പുഴ പോലെയിരിക്കണം&rdquo;.}}
-ഇംഗ്ലീഷിൽ Spirit of place എന്നു പറയാറുണ്ടു്. ഉപരിതലത്തിനു താഴെ അജ്‌ഞാതവും അജ്ഞേയവുമായ ശക്തിവിശേഷങ്ങളുണ്ടെന്നാണു് അതിന്റെ അർത്ഥം. അവ മനുഷ്യനിൽ സ്വാധീനത ചെലുത്തുന്നു. ആ ശക്തിവിശേഷങ്ങൾക്കും മനുഷ്യനും തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ടു്. അതിനാലാണു് ഫ്രാൻസിസ് പുണ്യാളൻ പുനസ്സമാഗമത്തെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞയുടനെ പനിനീർപ്പൂക്കളുണ്ടായതു്. ഈ ബന്ധത്തെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു് ശ്രീ. പരുമ്പടവം ശ്രീധരൻ &lsquo;മരവും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള അന്തരമെന്തു്?&rsquo; എന്ന പേരിൽ ഹൃദ്യമായ ഒരു കഥ എഴുതിയിരിക്കുന്നു (ജനയുഗം വിഷുപ്പതിപ്പു്).
+ഇംഗ്ലീഷിൽ Spirit of place എന്നു പറയാറുണ്ടു്. ഉപരിതലത്തിനു താഴെ അജ്‌ഞാതവും അജ്ഞേയവുമായ ശക്തിവിശേഷങ്ങളുണ്ടെന്നാണു് അതിന്റെ അർത്ഥം. അവ മനുഷ്യനിൽ സ്വാധീനത ചെലുത്തുന്നു. ആ ശക്തിവിശേഷങ്ങൾക്കും മനുഷ്യനും തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ടു്. അതിനാലാണു് ഫ്രാൻസിസ് പുണ്യാളൻ പുനസ്സമാഗമത്തെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞയുടനെ പനിനീർപ്പൂക്കളുണ്ടായതു്. ഈ ബന്ധത്തെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു് ശ്രീ. പെരുമ്പടവം ശ്രീധരൻ &lsquo;മരവും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള അന്തരമെന്തു്?&rsquo; എന്ന പേരിൽ ഹൃദ്യമായ ഒരു കഥ എഴുതിയിരിക്കുന്നു (ജനയുഗം വിഷുപ്പതിപ്പു്).
 വിവിക്തതയെ സമാശ്ലേഷിച്ചു് ദുഃഖസാന്ദ്രമായ ജീവിതം നയിക്കുന്ന ഒരാൾ വീട്ടിന്റെ ജന്നൽ കാലത്തു തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു മരം അടിമുടി പൂത്തു നിൽക്കുന്നു. വിസ്മയിച്ചു് അയാൾ അങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ പൂർവ കാമുകിയായ മായ വരുന്നു. സ്‌പെയിനിലെ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു കുന്നിൻപുറത്തു് വിശുദ്ധമാതാവിന്റെ പള്ളിയുണ്ടു്. അതിനടുത്തു പന്ത്രണ്ടു വർഷം കൂടുമ്പോൾ പൂക്കുന്ന മരവും. എയ്‌ൻഞ്ചൽ വൃക്ഷം എന്നാണു് അതിനെ വിളിക്കുക. മാലാഖമാർ പൊയ്ക്കഴിയുമ്പോൾ മരത്തിലെ പൂക്കൾ കൊഴിയും. അതുപോലെ മായ എന്ന എയ്‌ൻഞ്ചൽ വരാൻ പോകുന്നുവെന്നു് അറിഞ്ഞു അയാളുടെ അംഗണത്തിലെ മരം പൂത്തു. തെല്ലൊരു അസ്വസ്ഥതയോടെ മായ അവിടെനിന്നു പോയപ്പോൾ പൂക്കളും കൊഴിഞ്ഞുപോയി. അയാൾ വീണ്ടും അവളെ കണ്ടു. സ്‌നേഹത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിച്ചു. അപ്പോൾ അയാൾ പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ മരമായി മാറി.

@@ Line 40: / Line 40: @@
 ==പെരുമ്പടവം ശ്രീധരൻ==
-പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ സ്പഷ്ടമാക്കുന്ന ഹൃദ്യമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. ഫ്രാൻസിസ് പുണ്യാളൻ ക്ലേർ പുണ്യാളത്തിയുമായി ഇറ്റലിയിലെ സ്പെല്ലോയിൽ നിന്ന് അസീസിയിലേയ്ക്ക് പോകുകയായിരുന്നു. വഴിക്കിടയ്ക്ക് അവർ ഒരു വീട്ടിൽ കയറി കുറച്ചു റൊട്ടിയും വെള്ളവും ചോദിച്ചു. അവിടെയുള്ളവർ അവരെ സംശയത്തോടെ നോക്കി. അവരുടെ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് മറഞ്ഞ രീതിയിൽ ചിലതു പറഞ്ഞു. മഞ്ഞു കാലം അവർ യാത്ര തുടർന്നു. സന്ധ്യയായി. ഫ്രാൻസിസ് പെട്ടെന്നു പറഞ്ഞു. &ldquo;സിസ്റ്റർ, അവരെന്തു പറഞ്ഞുവെന്നു ഭവതിയ്ക്കു മനസ്സിലായോ?&rdquo; ക്ലേർ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അത്രയ്ക്കായിരുന്നു അവരുടെ വൈഷമ്യം. പുണ്യാളൻ പറഞ്ഞു: &ldquo;നമുക്കു പിരിഞ്ഞു പോകേണ്ട സമയമായി. രാത്രിയാകുന്നതിനു മുൻപ് ഭവതി കോൺവെന്റിൽ എത്തും. ഈശ്വരൻ നയിക്കുന്നിടത്തേയ്ക്കു ഞാൻ തിരിച്ചു പോകും&rdquo;. ക്ലേർ പാതയുടെ നടുക്ക് മുട്ടുകുത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചു. എന്നിട്ട് തല കുനിച്ച് ചുറ്റും നോക്കാതെ നടന്നു. അവർ ഒരു കാട്ടിലെത്തി. യാത്ര പറയാതെ സഹതാപാർദ്രമായ ഒരു വാക്കു കേൾക്കാതെ മുന്നോട്ടു പോകാൻ അവർക്കു വയ്യാതെയായി. അതുകൊണ്ട് അവർ ഫ്രാൻസിസ് പുണ്യാളനെ കാത്തു നിന്നു. അദ്ദേഹം വന്നപ്പോൾ അവർ ചോദിച്ചു: &ldquo;ഫാദർ നമ്മൾ വീണ്ടും കാണുന്നത് എപ്പോഴാണ്?&rdquo; അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട ഫാദർ പറഞ്ഞു: &ldquo;ഗ്രീഷ്മകാലം വീണ്ടും വന്ന് റോസാച്ചെടികൾ പൂക്കുന്ന കാലത്ത്&rdquo; അപ്പോൾ വിസ്മയജനകമായ ഒരു സംഭവം. മഞ്ഞു നിറഞ്ഞ വേലികളിലും കുറ്റിക്കാടുകളിലും ആകെ റോസാപ്പൂക്കൾ വിടർന്നു നിൽക്കുന്നു. അദ്‌ഭുതത്തിൽ നിന്നു ക്‌ളേർ വിമോചനം നേടിയപ്പോൾ അവർ കുറെ റോസാപ്പൂക്കൾ അടർത്തിയെടുത്തു് ഫ്രാൻസിസ് പുണ്യാളനു കൊടുത്തു. അതിനുശേഷം അവർ തമ്മിൽ പിരിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നാണു കഥ (Otto Karrer, St. Francis of Assisi: The Legends and Lauds, Translated by N. Wydenbruck). ഇപ്പുസ്തകം ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. കഥ വേറൊരു ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്നു്).
+പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ സ്പഷ്ടമാക്കുന്ന ഹൃദ്യമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. ഫ്രാൻസിസ് പുണ്യാളൻ ക്ലേർ പുണ്യാളത്തിയുമായി ഇറ്റലിയിലെ സ്പെല്ലോയിൽ നിന്ന് അസീസിയിലേയ്ക്ക് പോകുകയായിരുന്നു. വഴിക്കിടയ്ക്ക് അവർ ഒരു വീട്ടിൽ കയറി കുറച്ചു റൊട്ടിയും വെള്ളവും ചോദിച്ചു. അവിടെയുള്ളവർ അവരെ സംശയത്തോടെ നോക്കി. അവരുടെ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് മറഞ്ഞ രീതിയിൽ ചിലതു പറഞ്ഞു. മഞ്ഞു കാലം അവർ യാത്ര തുടർന്നു. സന്ധ്യയായി. ഫ്രാൻസിസ് പെട്ടെന്നു പറഞ്ഞു. &ldquo;സിസ്റ്റർ, അവരെന്തു പറഞ്ഞുവെന്നു ഭവതിയ്ക്കു മനസ്സിലായോ?&rdquo; ക്ലേർ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അത്രയ്ക്കായിരുന്നു അവരുടെ വൈഷമ്യം. പുണ്യാളൻ പറഞ്ഞു: &ldquo;നമുക്കു പിരിഞ്ഞു പോകേണ്ട സമയമായി. രാത്രിയാകുന്നതിനു മുൻപ് ഭവതി കോൺവെന്റിൽ എത്തും. ഈശ്വരൻ നയിക്കുന്നിടത്തേയ്ക്കു ഞാൻ തിരിച്ചു പോകും&rdquo;. ക്ലേർ പാതയുടെ നടുക്ക് മുട്ടുകുത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചു. എന്നിട്ട് തല കുനിച്ച് ചുറ്റും നോക്കാതെ നടന്നു. അവർ ഒരു കാട്ടിലെത്തി. യാത്ര പറയാതെ സഹതാപാർദ്രമായ ഒരു വാക്കു കേൾക്കാതെ മുന്നോട്ടു പോകാൻ അവർക്കു വയ്യാതെയായി. അതുകൊണ്ട് അവർ ഫ്രാൻസിസ് പുണ്യാളനെ കാത്തു നിന്നു. അദ്ദേഹം വന്നപ്പോൾ അവർ ചോദിച്ചു: &ldquo;ഫാദർ നമ്മൾ വീണ്ടും കാണുന്നത് എപ്പോഴാണ്?&rdquo; അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട ഫാദർ പറഞ്ഞു: &ldquo;ഗ്രീഷ്മകാലം വീണ്ടും വന്ന് റോസാച്ചെടികൾ പൂക്കുന്ന കാലത്ത്&rdquo; അപ്പോൾ വിസ്മയജനകമായ ഒരു സംഭവം. മഞ്ഞു നിറഞ്ഞ വേലികളിലും കുറ്റിക്കാടുകളിലും ആകെ റോസാപ്പൂക്കൾ വിടർന്നു നിൽക്കുന്നു. അദ്‌ഭുതത്തിൽ നിന്നു ക്‌ളേർ വിമോചനം നേടിയപ്പോൾ അവർ കുറെ റോസാപ്പൂക്കൾ അടർത്തിയെടുത്തു് ഫ്രാൻസിസ് പുണ്യാളനു കൊടുത്തു. അതിനുശേഷം അവർ തമ്മിൽ പിരിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നാണു കഥ (Otto Karrer, St. Francis of Assisi: The Legends and Lauds, Translated by N. Wydenbruck). ഇപ്പുസ്തകം ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. കഥ വേറൊരു ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്നു്.
 {{Quote box