സാഹിത്യവാരഫലം 2002 03 01 - Revision history

Cvr at 05:42, 23 January 2015

2015-01-23T05:42:59Z

Cvr: /* നിരീക്ഷണം */

2015-01-23T02:49:05Z

‎നിരീക്ഷണം

Cvr: /* ചോദ്യം, ഉത്തരം */

2015-01-23T02:47:59Z

‎ചോദ്യം, ഉത്തരം

Cvr: Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:സ..."

2015-01-23T02:47:13Z

Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:സ..."

Show changes

@@ Line 67: / Line 67: @@
 ::&ldquo;മധുവിധു കഴിഞ്ഞിട്ട് ഭാര്യ സ്നേഹത്തോടെ ആലിംഗനം ചെയ്താല്‍ തീപ്പൊള്ളല്‍ ഏറ്റതുപോലെ തോന്നും നിങ്ങള്‍ക്ക് അപ്പോള്‍ അവളെ തള്ളിമാറ്റരുത്. ശകാരിക്കയുമരുത്. ആ പൊള്ളല്‍ സഹിക്കണം. അവള്‍ ഇല്ലാത്ത സമയം നോക്കി ബര്‍നോള്‍ ശരീരത്തില്‍ പുരട്ടിയാല്‍ മതി. നീറ്റല്‍ മാറും.&rdquo;
-===ശിഹാബുദ്ദീന്‍ പൊയ്ത്തുംകടവ്===
+==ശിഹാബുദ്ദീന്‍ പൊയ്ത്തുംകടവ്==
 വര്‍ഷം 1933 അല്ലെങ്കില്‍ 1934. ഞാന്‍ ആലപ്പുഴെ സനാതന ധര്‍മ്മവിദ്യാലയത്തില്‍ സെക്കന്‍ഡ് ഫോമില്‍ പഠിക്കുകയാണ്. ഗ്രെയ്റ്റ് എന്നു സംശയലേശം കൂടാതെ വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന മഞ്ചേരി രാമകൃഷ്ണയ്യര്‍ ഞങ്ങളുടെ ഹെഡ് മാസ്റ്റര്‍. സാഹിത്യത്തില്‍ തല്‍പരനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. സാറ് വള്ളത്തോള്‍ക്കവിതയെക്കുറിച്ച് മനോഹരമായി പ്രസംഗിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ശാസ്ത്രത്തിലും സാറിന് താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടാവാം സ്കൂള്‍ കോംപൗണ്ടില്‍ ഒരിടത്ത് അദ്ദേഹം Sundial നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. നാഴിക മണികളും റിസ്റ്റ് വാച്ചുകളും ധാരാളമുള്ള കാലത്ത് സൂര്യഘടികാരം എന്തിന് എന്ന് എനിക്കൊരു സംശയം. മഞ്ചേരി  സാറിനോട് അതു ചോദിക്കാന്‍ എനിക്കു ഭയം. മഞ്ചേരി സാറിനു മുന്‍പ് ഹെഡ് മാസ്റ്ററായിരുന്ന ധര്‍മ്മരാജയ്യര്‍ സ്സാറ് സ്കൂള്‍ വളപ്പില്‍ത്തന്നെ താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകന്‍ അമ്പിസ്സാറ് എന്റെ ഗുരുനാഥന്‍. (പില്ക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം ചിത്തിര തിരുനാള്‍ മഹാരാജാവിന്റെ എ.ഡി.സി. ആയി തിരുവനന്തപുരത്ത് വന്നു.) ഞാന്‍ അമ്പിസ്സാറിനെക്കണ്ട് ചോദിച്ചു: &ldquo;സാര്‍ ഈ ഡണ്‍ഡയലെന്തിന് ധാരാളം ക്ലോക്കുകലും വാച്ചുകളുമുള്ളപ്പോള്‍?&rdquo; &ldquo;അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫാന്‍സി&rdquo; എന്ന് സാറ് മറുപടി പറഞ്ഞു. സൂര്യഘടികാരം രണ്ടാഴ്ച കൊണ്ട് രൂപം കൊണ്ടു. റോമന്‍ ന്യൂമറലില്‍ ചില രേഖപ്പെടുത്തലുകള്‍. നിഴല്‍ വീഴുന്നതനുസരിച്ച് സമയം കണക്കാക്കാം. വാച്ചുള്ള ഞാന്‍ ആ സണ്‍ ഡയലിന്റെ അടുത്തു നിന്ന് വേറൊരിടത്തു പോകതെയായി. പ്രാചീനതയുടെ സിംബലായ ആ സൂര്യഘടികാരത്തെ ഞാന്‍ സ്നേഹിച്ചു. അതിന്റെ നിര്‍മ്മിതിക്കു കാരണക്കാരനായ മഞ്ചേരി സാറിനെ ബഹുമാനിച്ചു. കൂടുതല്‍ സ്നേഹിച്ചു. ഈ മാനസികനില പ്രത്യാനയിക്കപ്പെട്ടത് ശിഹാബുദ്ദീന്‍ പൊയ്ത്തുംകടവ് രചിച്ച &ldquo;ജീവിതം അതൊന്നു മാത്രം&rdquo; എന്ന നല്ല കഥ വായിച്ചപ്പോഴാണ്. (ഭാഷാ പോഷിണി ലക്കം 9) എത്ര ലാളിത്യത്തോടെയാണ് കഥാകാരന്‍ ഒരു സൗഹൃദത്തിന്റെ കഥ പറയുന്നത്! യുക്ത്യതീതമെന്നു നമുക്കു തോന്നിയേക്കാവുന്ന സംഭവങ്ങള്‍ സന്നിവേശം ചെയ്ത് കഥാകാരന്‍ ഒരു നിരക്ഷരന്റെ ഉയര്‍ച്ചയെ ആലേഖനം ചെയ്യുന്നു. യുക്തിഭംഗം ഇല്ലതാനും. അയാളുടെ കൂട്ടുകാരന്‍ എന്തുകൊണ്ടും ആ അക്ഷരശൂന്യനെക്കാള്‍ മികച്ചവന്‍. പക്ഷേ മികവുകൊണ്ട് ഫലമില്ല. വിധി പാവത്തിന് അനുകൂല്യമരുളുന്നു. അയാള്‍ ഉയര്‍ന്നുയര്‍ന്നു പോകുന്നു. അതാവിഷ്കരിച്ച് ശിഹാബുദ്ദീന്‍ ജീവിതത്തിന്റെ സ്വഭാവം നമ്മെ ഗ്രഹിപ്പിക്കുന്നു. കൃത്രിമത്വം ഒട്ടുമില്ലാതെ ഋജുവായി, ലളിതമായി ശിഹാബുദ്ദീന്‍ കഥ പറയുന്നു. ഗ്രാമീണ ലാളിത്യവും സൗന്ദര്യവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയ്ക്കൂണ്ട്.
@@ Line 73: / Line 73: @@
 ഹൃദയം ഹൃദയത്തോടു സംസാരിക്കുന്ന മട്ടിലെഴുതാന്‍ പലര്‍ക്കും കെല്പില്ല. കവി എ. അയ്യപ്പന് അതിനുള്ള പ്രാഗല്ഭ്യമുണ്ടെന്നു തെളിയിക്കുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മകഥ (ഭാഷാപോഷിണി, ലക്കം 9). ഞാന്‍ കൗതുകത്തോടെയാണ് അത് വായിച്ചത്.
-===സി.വി. ശ്രീരാമന്‍===
+==സി.വി. ശ്രീരാമന്‍==
@@ Line 88: / Line 88: @@
 ഭാരമാര്‍ന്ന കടത്തുവഞ്ചി ഏതു സമയവും മുങ്ങുമെന്ന പേടിക്കു സദൃശ്യമായ പേടിയോടുകൂടിയാണ് ഞാന്‍ ആധുനികരുടെ കഥകള്‍ വായിക്കുന്നത്. സി.വി. ശ്രീരാമന്‍ ഇന്ത്യാ റ്റുഡേയില്‍ (സാഹിത്യ വാര്‍ഷികപ്പതിപ്പ്) എഴുതിയ &lsquo;ഇനിയും വരാന്‍&rsquo; എന്ന സുന്ദരമായ കഥ വായിക്കുമ്പോള്‍ പ്രഭാതത്തില്‍ ഡിപാര്‍ട്മെന്റ് വള്ളത്തില്‍ കയറി സഞ്ചരിച്ച പ്രതീതി. അപ്പോള്‍ വൈകാരിക പ്രതികരണത്തിന് സ്വാതന്ത്ര്യം, അയവ്. ദുഃഖ സംഭവമാണ് ശ്രീരാമന്‍ വര്‍ണ്ണിക്കുന്നത്. എങ്കിലും കഥയുടെ സ്പഷ്ടതയും അതിന്റെ രൂപശില്പവും ഏതു സഹൃദയനെയും ആകര്‍ഷിക്കും. കോളേജില്‍ ഫ്രഫെസറായിരുന്ന ആനന്ദവല്ലി രോഗബാധിതയായി ആശുപത്രിയില്‍. അവരെ പരിചരിക്കുന്ന മേദിനിയോട് അവര്‍ക്ക് ആത്മബന്ധം. മേദിനിയുടെ പരിചരണം തീരുമ്പോള്‍ അവള്‍ പോകുന്നു. പകരം വേറൊരു സ്ത്രീ വരും. ഉപരിതലജീവിതം വര്‍ണ്ണിച്ച് ആന്തരങ്ങളായ സങ്കീര്‍ണ്ണതകളെയും സംഘട്ടനങ്ങളെയും ശ്രീരാമന്‍ ഒന്നാന്തരമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. കാമുകി രഹസ്യമായി പലതും കാമുകന്റെ കാതില്‍ മന്ത്രിക്കുന്നതുപോലെ ഇക്കഥ ജീവിതരഹസ്യം നമ്മുടെ കാതിലോതുന്നു.
-===പുതിയ പുസ്തകം===
+==പുതിയ പുസ്തകം==
 സാഹിത്യത്തില്‍ തല്‍പരത്വമുള്ളവര്‍ വായിച്ചിരിക്കേണ്ടതാണ് ആല്‍ഡസ് ഹസ്കിലിയുടെ Text and Pretexts എന്ന പുസ്തകം. ഓരോ വിഷയമെടുത്ത് അതിനുചേര്‍ന്ന ഉപന്യസ്തവചനങ്ങള്‍ (quotations) ഗ്രന്ഥകാരന്‍ നല്കുന്നു. എനീട്ട് അതിനു അന്യാദൃശ്യമായ വ്യാഖ്യാനം ചേര്‍ക്കുന്നു. അതു വായിക്കുമ്പോള്‍ നമുക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത ആഹ്ലാദമുണ്ടാകുന്നു. ഹസ്കിലി സാഫോ എന്ന കവിയുടെ (സ്ത്രീ) ഒരു കാവ്യഖണ്ഡം ഉദ്ധരിച്ചിട്ട് വിവൃതി നല്കുന്നതാണ് എന്റെ ഓര്‍മ്മയില്‍ ഇപ്പോള്‍ വരുന്നത്. പുസ്തകം കൈയിലില്ല; സാഫോയുടെ കവിതയ്ക്കുള്ള ഇംഗ്ലീഷ് തര്‍ജ്ജമയുടെ ഏതാനും വാക്കുകളേ സ്മരണയില്‍ വരുന്നുള്ളു. അതു മനസ്സില്‍ വച്ചു കൊണ്ട് മലയാളത്തില്‍ എഴുതട്ടെ. &ldquo;ചന്ദ്രന്‍ അസ്തമിച്ചു. സപ്തര്‍ഷികളും. അര്‍ദ്ധരാത്രിയാണിപ്പോള്‍. ഞാന്‍ ഏകാകിനിയായി കിടക്കുന്നു. ഏകാകിനിയായി കിടക്കുന്നു.&rdquo; ഹസ്കിലി ഇതിനു നല്കുന്ന വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗവും ഓര്‍മ്മയില്‍ നിന്നു കുറിച്ചിടട്ടെ. ചന്ദ്രനും സപ്തര്‍ഷികളും അപ്രത്യക്ഷമായപ്പോള്‍ ഇരുട്ട് പരന്നു. അതുപോലെ കവിയുടെ പ്രേമപ്രകാശവും അന്തര്‍ദ്ധാനം ചെയ്തു. കവി ഏകാന്തതയുടെ ദുഃഖമനുഭവിച്ചുകൊണ്ട് കിടക്കുന്നു. And I lie alone  എന്നാണെന്നു തോന്നുന്നു ഇംഗ്ലീഷ്. ഇതു വായിച്ച നാള്‍ മുതല്‍ സാഫോയുടെ കവിതകള്‍ വായിക്കണമെന്ന് എനിക്കാഗ്രഹം. 1950-ല്‍ ഉണ്ടായ ആശ 2002-ലേ സാഫല്യത്തിലെത്തുന്നുള്ളൂ. Margaret Reynolds-ന്റെ &ldquo;The Sappho Companion&rdquo; എന്ന വിശിഷ്ടമായ പുസ്തകം എനിക്കി കിട്ടി. അതില്‍ സാഫോയുടെ കവിതാഖണ്ഡങ്ങളാകെയുണ്ട്. സാഫോയെ അവലംബിച്ച് വിഖ്യാതനായ സാഹിത്യകാരന്മാര്‍ എഴുതിയതെല്ലാമുണ്ട്. വായിച്ചു വായിച്ച് ആഹ്ലാദാനുഭൂതിക്കു വിധേയനായ ഞാന്‍ കൊച്ചുകുഞ്ഞിനെ എന്നപോലെ പുസ്തകം നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്തു (The Sappho Companion, Margaret Reynolds,  Vintage, 2001,  U.K., Pages 422). സാഫോയെക്കൂറിച്ച് വില്‍ ഡ്യൂറന്റ് &lsquo;The Life of Greece&rsquo; എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ പറഞ്ഞതിന്റെ സംഗ്രഹം ഞാന്‍ നല്കട്ടെ.

@@ Line 145: / Line 145: @@
 എന്നു സാഫോ പറഞ്ഞു (Fragment 147, ഈ വര്‍ത്തമാനകാലത്ത് സാഫോ സൂചിപ്പിച്ച ഭാവികാലം). ഹെലാസില്‍ (Hellas = ഗ്രീസ്) നിന്ന് ഉയര്‍ന്ന മധുര ഗാനങ്ങള്‍ നമ്മളെ എങ്ങനെ കോരിത്തരിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഈ വിശിഷ്ടമായ ഗ്രന്ഥം വായിക്കണം.
-===നിരീക്ഷണം===
+==നിരീക്ഷണം==
 {{Quote box
@@ Line 155: / Line 155: @@
   |quoted = true
   |quote = &ldquo;ഹൃദയം ഹൃദയത്തോടു സംസാരിക്കുന്ന മട്ടിലെഴുതാന്‍ പലര്‍ക്കും കെല്പില്ല. കവി എ. അയ്യപ്പന് അതിനുള്ള പ്രാഗല്ഭ്യമുണ്ടെന്നു തെളിയിക്കുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മകഥ.&rdquo;}}
- ഒരിക്കല്‍ &lsquo;മലയാളനാട്&rsquo; പത്രാധിപന്‍ എസ്.കെ. നായരുമായി ഞാന്‍ കോട്ടയത്തു നിന്ന് തിരുവനന്തപുരത്തേക്കു പോരികയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: &ldquo;നമുക്കു പാറപ്പുറത്തിന്റെ വീട്ടില്‍ ഒന്നു കയറിയിട്ടു പോകാം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകളുടെ വിവാഹമാണിന്ന്. കാലത്ത് വിവാഹം. അതിനു പോകാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. അതുകൊണ്ട് വീട്ടിലെങ്കിലും ചെന്നിട്ടു പോരാം.&rdquo; അര മണിക്കൂര്‍കൊണ്ടു കാര്‍ പാറപ്പൂറത്തിന്റെ വീട്ടിന്റെ മുന്‍പില്‍ച്ചെന്നു. എസ്.കെ. നായര്‍  കാറില്‍ നിന്നിറങ്ങി. അനങ്ങാതെ കാറിലിരുന്ന എന്നെ നോക്കി അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. &ldquo;എന്താ വരുന്നില്ലേ?&rdquo; എസ്.കെ. പറഞ്ഞു: &ldquo;അങ്ങനെ വല്ലതുമുണ്ടോ സാര്‍? പാറപ്പുറം വിട്ടുപോയിരിക്കാം. വരൂ അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ സന്തോഷമായിരിക്കും.&rdquo; ഞാന്‍ കൂടെച്ചെന്നു വിളിക്കാതെ ഞാന്‍ ചെന്നു കയറിയതില്‍ പാറപ്പുറത്തിനു വലിയ ആഹ്ലാദം. അതിനോടൊപ്പം പശ്ചാത്താപവും. പാറപ്പുറത്തിന്റെ വാക്കുകള്‍ ആ രണ്ടു വികാരങ്ങളെയും സ്പഷ്ടമാക്കി. അവിടെ മുട്ടത്തു വര്‍ക്കി ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹമറിയിച്ചു. &ldquo;ഞാന്‍ കൂടെ വരുന്നു. വഴിക്ക് ഞാന്‍ ഇറങ്ങിക്കോള്ളാം.&rdquo; ഞങ്ങള്‍ മൂന്നുപേരും യാത്രയായി. എസ്.കെ. നായര്‍ എന്നെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു വര്‍ക്കിയോടു ചോദിച്ചു: &ldquo;അറിയില്ലേ?&rdquo; അദ്ദേഹം ഉടനെ പറഞ്ഞു: &ldquo;എന്നെ നിരന്തരം ചീത്ത പറയുന്ന ആള്‍.&rdquo; മുട്ടത്തു വര്‍ക്കി മാന്യനാണ്. എത്ര വിമര്‍ശിച്ചാലും അദ്ദേഹം അഹിതമായി ഒന്നും പറയുകയില്ല. അന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ &lsquo;റ്റോണ്‍&rsquo; കൊണ്ട്  പ്രതിഭാശാലിയായ എന്നെ കാരണമൊന്നുമില്ലാതെ തെറിപറയുന്ന ആള്‍&rdquo; എന്ന ധ്വനി ആ വാക്യത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ടോള്‍സ്റ്റോയിയെപ്പോലെ, ദസ്തെയേവ്സ്കിയെപ്പോലെ പ്രതിഭാശാലിയായ എന്നെ ഇയാള്‍ അനവരതം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു&rdquo; എന്ന് വര്‍ക്കിയുടെ ആ വാക്യത്തിലെ ധ്വനി എനിക്കു മനസ്സിലായി. ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. ഏതോ സ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോള്‍ വര്‍ക്കി എസ്.കെ. നായരോടു മാത്രം യാത്ര പറഞ്ഞിട്ട് കാറില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയി. നമ്മുടെ എഴുത്തുകാര്‍ക്കുള്ള പ്രധാനപ്പെട്ട ദോഷമിതാണ്. തന്റെ &lsquo;സംഭാവനകള്‍&rsquo; (സംഭാവന എന്ന പദത്തിന് contribution എന്ന അര്‍ത്ഥമില്ല, എങ്കിലും പ്രയോഗിക്കുന്നു) നിസ്തുലങ്ങളാണെന്നും താന്‍ ടോള്‍സ്റ്റോയിക്കോ പസ്ത്യര്‍നക്കിനോ സദൃശനാണെന്നും കേരളത്തിലെ നോവലിസ്റ്റ് വിചാരിക്കുന്നു. ആ വിചാരത്തിന് യോജിച്ച വിധത്തില്‍ പെരുമാറുന്നു. സംസാരിക്കുന്നു. എന്റെ വായനക്കാരികള്‍ സദയം ക്ഷമിക്കണം. എഴുത്തുകാരികള്‍ക്ക് ഈ അഹങ്കാരം വളരെ കൂടുതലാണ്. അവര്‍ നോട്ടത്തില്‍, നടത്തത്തില്‍, അംഗവിക്ഷേപത്തില്‍ ഇല്ലാത്ത മേന്മ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. നടത്തില്‍, കൈവീശലില്‍, റ്റെലിവിഷനിലെ അഭിമുഖസംഭാഷണത്തിൽ, പത്രപ്രതിനിധിയോടുള്ള അഭിപ്രായാവിഷ്ക്കാരത്തിൽ അന്യനോട് നേരിട്ടുള്ള സംസാരത്തിൽ &lsquo;എന്നെപ്പോലെ ഒരു പ്രതിഭാശാലിനി വേറെയുണ്ടോ?&rsquo; എന്ന മട്ടു കാണിക്കുന്നു ഒരെഴുത്തുകാരി. ശബ്ദത്തിലും പരപുച്ഛത്തിലും അഹങ്കാരം. രണ്ടോ മൂന്നോ ഉണക്കക്കഥകൾ എഴുതിക്കൊണ്ട് &lsquo;ബഹുമാനിയാ ഞാൻ ആരെയും തൃണവൽ&rsquo; എന്ന ഭാവം. തേങ്ങ പൊതിക്കത്തക്ക വിധത്തിൽ ചന്തിയിലെ എല്ലുകൾ ഉന്തിക്കൊണ്ട് ചടച്ച പശു തൊഴുത്തിൽ നിൽക്കുന്നതു വായനക്കാർ കണ്ടിരിക്കും. കാലത്തു കറക്കാൻ ചെന്നാൽ ഒരു തുള്ളി പാലു പോലും കിട്ടില്ല. പക്ഷേ കറവക്കാരനെ തോക്കി തല കുലുക്കുന്നതു കണ്ടാൽ &lsquo;രണ്ടിടങ്ങഴിപ്പാലു് എന്റെ അകിട്ടിലുണ്ട്&rsquo; എന്ന ഭാവവും. ഇതുപോലെ മെലിഞ്ഞ രണ്ട് കഥാസമാഹാരഗ്രന്ഥങ്ങൾ വീട്ടിലെ ഷെൽഫെന്ന തൊഴുത്തിൽ കാണും. റബേക്ക വെസ്റ്റാണു ഞാൻ, വെർജീനിയ വുൽഫാണു ഞാൻ, സീമോൻ ദ് ബോവ്വാറാണു ഞാൻ എന്ന നാട്യവും സംസാരവും. മുട്ടത്തു വർക്കിയുടെ നോവലുകൾ പൈങ്കിളികളാണെങ്കിലും അമ്പതോളമുണ്ട് അവ. ഈ എഴുത്തുകാരിക്ക് അതുമില്ല. എങ്കിലും &lsquo;ഞാൻ ഞാൻ&rsquo; എന്ന മട്ടും ഭാവവും.
+ഒരിക്കല്‍ &lsquo;മലയാളനാട്&rsquo; പത്രാധിപന്‍ എസ്.കെ. നായരുമായി ഞാന്‍ കോട്ടയത്തു നിന്ന് തിരുവനന്തപുരത്തേക്കു പോരികയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: &ldquo;നമുക്കു പാറപ്പുറത്തിന്റെ വീട്ടില്‍ ഒന്നു കയറിയിട്ടു പോകാം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകളുടെ വിവാഹമാണിന്ന്. കാലത്ത് വിവാഹം. അതിനു പോകാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. അതുകൊണ്ട് വീട്ടിലെങ്കിലും ചെന്നിട്ടു പോരാം.&rdquo; അര മണിക്കൂര്‍കൊണ്ടു കാര്‍ പാറപ്പൂറത്തിന്റെ വീട്ടിന്റെ മുന്‍പില്‍ച്ചെന്നു. എസ്.കെ. നായര്‍  കാറില്‍ നിന്നിറങ്ങി. അനങ്ങാതെ കാറിലിരുന്ന എന്നെ നോക്കി അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. &ldquo;എന്താ വരുന്നില്ലേ?&rdquo; എസ്.കെ. പറഞ്ഞു: &ldquo;അങ്ങനെ വല്ലതുമുണ്ടോ സാര്‍? പാറപ്പുറം വിട്ടുപോയിരിക്കാം. വരൂ അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ സന്തോഷമായിരിക്കും.&rdquo; ഞാന്‍ കൂടെച്ചെന്നു വിളിക്കാതെ ഞാന്‍ ചെന്നു കയറിയതില്‍ പാറപ്പുറത്തിനു വലിയ ആഹ്ലാദം. അതിനോടൊപ്പം പശ്ചാത്താപവും. പാറപ്പുറത്തിന്റെ വാക്കുകള്‍ ആ രണ്ടു വികാരങ്ങളെയും സ്പഷ്ടമാക്കി. അവിടെ മുട്ടത്തു വര്‍ക്കി ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹമറിയിച്ചു. &ldquo;ഞാന്‍ കൂടെ വരുന്നു. വഴിക്ക് ഞാന്‍ ഇറങ്ങിക്കോള്ളാം.&rdquo; ഞങ്ങള്‍ മൂന്നുപേരും യാത്രയായി. എസ്.കെ. നായര്‍ എന്നെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു വര്‍ക്കിയോടു ചോദിച്ചു: &ldquo;അറിയില്ലേ?&rdquo; അദ്ദേഹം ഉടനെ പറഞ്ഞു: &ldquo;എന്നെ നിരന്തരം ചീത്ത പറയുന്ന ആള്‍.&rdquo; മുട്ടത്തു വര്‍ക്കി മാന്യനാണ്. എത്ര വിമര്‍ശിച്ചാലും അദ്ദേഹം അഹിതമായി ഒന്നും പറയുകയില്ല. അന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ &lsquo;റ്റോണ്‍&rsquo; കൊണ്ട്  പ്രതിഭാശാലിയായ എന്നെ കാരണമൊന്നുമില്ലാതെ തെറിപറയുന്ന ആള്‍&rdquo; എന്ന ധ്വനി ആ വാക്യത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ടോള്‍സ്റ്റോയിയെപ്പോലെ, ദസ്തെയേവ്സ്കിയെപ്പോലെ പ്രതിഭാശാലിയായ എന്നെ ഇയാള്‍ അനവരതം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു&rdquo; എന്ന് വര്‍ക്കിയുടെ ആ വാക്യത്തിലെ ധ്വനി എനിക്കു മനസ്സിലായി. ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. ഏതോ സ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോള്‍ വര്‍ക്കി എസ്.കെ. നായരോടു മാത്രം യാത്ര പറഞ്ഞിട്ട് കാറില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയി. നമ്മുടെ എഴുത്തുകാര്‍ക്കുള്ള പ്രധാനപ്പെട്ട ദോഷമിതാണ്. തന്റെ &lsquo;സംഭാവനകള്‍&rsquo; (സംഭാവന എന്ന പദത്തിന് contribution എന്ന അര്‍ത്ഥമില്ല, എങ്കിലും പ്രയോഗിക്കുന്നു) നിസ്തുലങ്ങളാണെന്നും താന്‍ ടോള്‍സ്റ്റോയിക്കോ പസ്ത്യര്‍നക്കിനോ സദൃശനാണെന്നും കേരളത്തിലെ നോവലിസ്റ്റ് വിചാരിക്കുന്നു. ആ വിചാരത്തിന് യോജിച്ച വിധത്തില്‍ പെരുമാറുന്നു. സംസാരിക്കുന്നു. എന്റെ വായനക്കാരികള്‍ സദയം ക്ഷമിക്കണം. എഴുത്തുകാരികള്‍ക്ക് ഈ അഹങ്കാരം വളരെ കൂടുതലാണ്. അവര്‍ നോട്ടത്തില്‍, നടത്തത്തില്‍, അംഗവിക്ഷേപത്തില്‍ ഇല്ലാത്ത മേന്മ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. നടത്തില്‍, കൈവീശലില്‍, റ്റെലിവിഷനിലെ അഭിമുഖസംഭാഷണത്തിൽ, പത്രപ്രതിനിധിയോടുള്ള അഭിപ്രായാവിഷ്ക്കാരത്തിൽ അന്യനോട് നേരിട്ടുള്ള സംസാരത്തിൽ &lsquo;എന്നെപ്പോലെ ഒരു പ്രതിഭാശാലിനി വേറെയുണ്ടോ?&rsquo; എന്ന മട്ടു കാണിക്കുന്നു ഒരെഴുത്തുകാരി. ശബ്ദത്തിലും പരപുച്ഛത്തിലും അഹങ്കാരം. രണ്ടോ മൂന്നോ ഉണക്കക്കഥകൾ എഴുതിക്കൊണ്ട് &lsquo;ബഹുമാനിയാ ഞാൻ ആരെയും തൃണവൽ&rsquo; എന്ന ഭാവം. തേങ്ങ പൊതിക്കത്തക്ക വിധത്തിൽ ചന്തിയിലെ എല്ലുകൾ ഉന്തിക്കൊണ്ട് ചടച്ച പശു തൊഴുത്തിൽ നിൽക്കുന്നതു വായനക്കാർ കണ്ടിരിക്കും. കാലത്തു കറക്കാൻ ചെന്നാൽ ഒരു തുള്ളി പാലു പോലും കിട്ടില്ല. പക്ഷേ കറവക്കാരനെ തോക്കി തല കുലുക്കുന്നതു കണ്ടാൽ &lsquo;രണ്ടിടങ്ങഴിപ്പാലു് എന്റെ അകിട്ടിലുണ്ട്&rsquo; എന്ന ഭാവവും. ഇതുപോലെ മെലിഞ്ഞ രണ്ട് കഥാസമാഹാരഗ്രന്ഥങ്ങൾ വീട്ടിലെ ഷെൽഫെന്ന തൊഴുത്തിൽ കാണും. റബേക്ക വെസ്റ്റാണു ഞാൻ, വെർജീനിയ വുൽഫാണു ഞാൻ, സീമോൻ ദ് ബോവ്വാറാണു ഞാൻ എന്ന നാട്യവും സംസാരവും. മുട്ടത്തു വർക്കിയുടെ നോവലുകൾ പൈങ്കിളികളാണെങ്കിലും അമ്പതോളമുണ്ട് അവ. ഈ എഴുത്തുകാരിക്ക് അതുമില്ല. എങ്കിലും &lsquo;ഞാൻ ഞാൻ&rsquo; എന്ന മട്ടും ഭാവവും.
 ഒ.വി. വിജയനോടു സംസാരിക്കൂ, വിനയമില്ലാതെ ഒരു വാക്കു പോലും വരില്ല അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്നു്. വള്ളത്തോൾ, ഉള്ളൂർ, ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പ്, ചങ്ങമ്പുഴ, ഇടപ്പള്ളി രാഘവൻ പിള്ള, ഈ പ്രതിഭാശാലികളോട് ഞാൻ പല തവണ സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിനയമാണ് അവരുടെ സ്വഭാവത്തിലെ സവിശേഷത. ഉദ്ധതനായി രചനകളിൽ പ്രത്യക്ഷനാകുന്ന കുട്ടിക്കൃഷ്ണമാരാർ, ആരെയും വകവെയ്ക്കാത്ത മുണ്ടശ്ശേരി, ഇവരിൽ നിന്നു് സുജനമര്യാദയെ ലംഘിക്കുന്ന ഒരു വാക്കു പോലും വരില്ല. കുട്ടിക്കൃഷ്ണമാരാർ കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ നിഷ്ക്കളങ്കനാണ്. ധിഷണാവിലാസം കാണിക്കുന്ന ആളുകൾ അങ്ങനെയാണ്. അല്പജ്ഞരും അല്പജ്ഞകളുമാണ് &lsquo;ഞാൻ കവി&rsquo;, &lsquo;ഞാൻ കഥാകാരി&rsquo; എന്ന വീമ്പടിക്കുന്നത്. ഒന്നേ നമുക്കു ചെയ്യാനുള്ളു, ഇക്കൂട്ടർ റ്റെലിവിഷനിൽ വരുമ്പോൾ സ്വിച്ചോൺ ചെയ്തിരിക്കുന്ന സെറ്റ് സ്വിച്ചോഫ് ചെയ്യണം. അല്പക്കൂട്ടങ്ങൾ!

@@ Line 28: / Line 28: @@
 ==ചോദ്യം, ഉത്തരം==
-{{ast|&ldquo;നിങ്ങള്‍ മുഹമ്മദ് ഇഖ്ബാലിനെപ്പറ്റി മാത്രം കോളത്തില്‍ ഇന്നുവരെ എഴുതിയിട്ടില്ല. അദ്ദേഹം കവിയല്ലെന്ന് അഭിപ്രായമുണ്ടോ?&rdquo;}}
+{{qst|&ldquo;നിങ്ങള്‍ മുഹമ്മദ് ഇഖ്ബാലിനെപ്പറ്റി മാത്രം കോളത്തില്‍ ഇന്നുവരെ എഴുതിയിട്ടില്ല. അദ്ദേഹം കവിയല്ലെന്ന് അഭിപ്രായമുണ്ടോ?&rdquo;}}
 ::&ldquo;താങ്കള്‍ എഴുതാത്ത പുറം വായിക്കുന്നതെന്തിന്? ഇഖ്ബാല്‍ മഹാകവിയാണ്. ഒളപ്പമെണ്ണയെയും മറ്റും മഹാകവികള്‍ എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതുപോലെയല്ല. സാക്ഷാല്‍ മഹാകവി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില വരികള്‍ ഇതാ: