സാഹിത്യവാരഫലം 2002 04 26 - Revision history

Admin: Admin moved page സാഹിത്യവാരഫലം: സമകാലികമലയാളം 2002 04 26 to സാഹിത്യവാരഫലം 2002 04 26

2014-03-21T05:34:49Z

Admin moved page സാഹിത്യവാരഫലം: സമകാലികമലയാളം 2002 04 26 to സാഹിത്യവാരഫലം 2002 04 26

Admin at 02:19, 21 March 2014

2014-03-21T02:19:38Z

Admin at 02:17, 21 March 2014

2014-03-21T02:17:51Z

Admin at 02:16, 21 March 2014

2014-03-21T02:16:26Z

Admin at 02:12, 21 March 2014

2014-03-21T02:12:05Z

Admin at 01:26, 21 March 2014

2014-03-21T01:26:53Z

Admin at 01:16, 21 March 2014

2014-03-21T01:16:39Z

Admin at 01:12, 21 March 2014

2014-03-21T01:12:14Z

Admin: /* പല കാര്യങ്ങൾ */

2014-03-21T00:51:19Z

‎പല കാര്യങ്ങൾ

Admin: /* പല കാര്യങ്ങൾ */

2014-03-21T00:50:41Z

‎പല കാര്യങ്ങൾ

@@ Line 27: / Line 27: @@
 മൂത്രമൊഴുകുന്നതിന്റെ വര്‍ണ്ണന വായിയ്ക്കുമ്പോള്‍ അതാര്‍ക്കുമെഴുതാമെന്നു തോന്നും. ഒന്നു ശ്രമിച്ചു നോക്കൂ. സാധിക്കില്ല. വിദഗ്ദ്ധശില്പിക്കേ ശൈലിയിലൂടെയുള്ള നിര്‍മ്മതിക്കു കഴിയൂ. രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട മനസ്സുള്ള അനുവാചകനു് ഈ നോവൽ ലിറ്റററി മാസ്റ്റര്‍പീസാണെന്നു തോന്നാതിരിക്കില്ല. പക്ഷേ ഒന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കേണ്ടതുണ്ടു്. നോവലിന്റെ കവറില്‍ ഒരു നിരൂപകന്റെ ഒരു വാക്യം കാണുന്നു. ʻʻThe Feast of Goat will stand out as the great emblematic novel of Latin Americaʼs twentieth century and removes ʻOne Hunded Years of Solitudeʼ of that title.ˮ വിവരമില്ലാത്ത ആരോ എഴുതിയതാണ് ഇതെന്നു കരുതിയാല്‍ മാത്രം മതി. യോസയുടെ നോവലിനെ മാര്‍കേസിന്റെ മാസ്റ്റര്‍പീസിനോടല്ല താരതമ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതു്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ʻʻThe Autum of the Patriarchˮ എന്ന ഡിക്ടേറ്റര്‍ നോവലിനോടു് തട്ടിച്ചു നോക്കുന്നതാണു് യുക്തതരം. ആ തട്ടിച്ചു നോക്കലും ശരിയല്ല. ഓരോ നോവലും അതിന്റേതായ സവിശേഷത പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നു. ഒന്നു മറ്റൊന്നിനെക്കാള്‍ മെച്ചമെന്നോ മോശമെന്നോ പറയാവുന്നതല്ല. ഒരു ക്രൂരന്റെ ഭരണക്രമത്തെ അപഗ്രഥിച്ചു് ഡിക്ടേറ്റര്‍ഷിപ്പിനെ നിന്ദിക്കുകയാണു് യോസ. മാര്‍കേസാകട്ടെ ഒരു രാജ്യത്തിന്റേയുെം ആന്തരമായ പൊളിറ്റിക്സിലേക്കു കടക്കാതെ അതിനെ മിത്താക്കി മാറ്റുകയാണു്.
-വള്ളിപ്പന്നയ്ക്ക് (ivy എന്നു് ഇംഗ്ലീഷ്) ചിറകുകളില്ലെങ്കിലും അതു് ഒളിച്ചുകയറും, വള്ളിപന്ന മതിലുകളിലൂടെ കയറുന്നതുപോലെ തൂലിക [[File:FeastOfGoat.jpg|90px|left]]
-കടലാസ്സിലൂടെ സഞ്ചരിക്കണം (Vincent Van Gogh സഹോദരനു് അയച്ച കത്ത്. No. 95) ക്രൂരതയുടെ ലോകമാണ് നോവലില്‍. അതില്‍ മററുള്ളവര്‍ അറിയാതെ സഞ്ചരിക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയുണ്ട് ഇതില്‍. യുറേനിയ എന്നൊരു സുന്ദരി മുപ്പതു വര്‍ഷം മുമ്പ് ഡമനിക്കല്‍ റിപ്പബ്ളിക് വിട്ടുപോയി. അവള്‍ നോവലിന്റെ കഥ തുടങ്ങുമ്പോള്‍, രോഗിയായിക്കിടക്കുന്ന അച്ഛനെ കാണാന്‍ വരുന്നു. ലൈംഗികപീഡനത്തിനു് നേരത്തെ വിധേയയായിപ്പായ അവളുടെ ആത്മനിവേദനം നോവലിന്റെ മര്‍മ്മസ്പൃക്കായ സംഭവമാണു്. അശ്ലീലതയാര്‍ന്ന സെക്സിന്റെ സ്വഭാവമറിയണമെങ്കില്‍ ഈ നോവല്‍ വായിക്കണം. രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തിന്റെ അധമതമമായ സ്ഥിതി വിശേഷം അറിയണമെങ്കില്‍ ഈ നോവല്‍ വായിക്കണം. കാവ്യാത്മകമായ ഗുരുത്വത്തോടുകൂടി ഒരു നോവല്‍ വിരാജിക്കുന്നതു് കാണണമെങ്കില്‍ ഇതു വായിക്കണം. (The Feast of the Goat, Marrio Vargas Llosa, Translated from the Spanish by Edith Grossman &mdash; Faber and Faber, ￡ 6.50).
+[[File:FeastOfGoat.jpg|90px|left]] വള്ളിപ്പന്നയ്ക്ക് (ivy എന്നു് ഇംഗ്ലീഷ്) ചിറകുകളില്ലെങ്കിലും അതു് ഒളിച്ചുകയറും, വള്ളിപന്ന മതിലുകളിലൂടെ കയറുന്നതുപോലെ തൂലിക കടലാസ്സിലൂടെ സഞ്ചരിക്കണം (Vincent Van Gogh സഹോദരനു് അയച്ച കത്ത്. No. 95) ക്രൂരതയുടെ ലോകമാണ് നോവലില്‍. അതില്‍ മററുള്ളവര്‍ അറിയാതെ സഞ്ചരിക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയുണ്ട് ഇതില്‍. യുറേനിയ എന്നൊരു സുന്ദരി മുപ്പതു വര്‍ഷം മുമ്പ് ഡമനിക്കല്‍ റിപ്പബ്ളിക് വിട്ടുപോയി. അവള്‍ നോവലിന്റെ കഥ തുടങ്ങുമ്പോള്‍, രോഗിയായിക്കിടക്കുന്ന അച്ഛനെ കാണാന്‍ വരുന്നു. ലൈംഗികപീഡനത്തിനു് നേരത്തെ വിധേയയായിപ്പായ അവളുടെ ആത്മനിവേദനം നോവലിന്റെ മര്‍മ്മസ്പൃക്കായ സംഭവമാണു്. അശ്ലീലതയാര്‍ന്ന സെക്സിന്റെ സ്വഭാവമറിയണമെങ്കില്‍ ഈ നോവല്‍ വായിക്കണം. രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തിന്റെ അധമതമമായ സ്ഥിതി വിശേഷം അറിയണമെങ്കില്‍ ഈ നോവല്‍ വായിക്കണം. കാവ്യാത്മകമായ ഗുരുത്വത്തോടുകൂടി ഒരു നോവല്‍ വിരാജിക്കുന്നതു് കാണണമെങ്കില്‍ ഇതു വായിക്കണം. (The Feast of the Goat, Marrio Vargas Llosa, Translated from the Spanish by Edith Grossman &mdash; Faber and Faber, ￡ 6.50).
 ==ചോദ്യം, ഉത്തരം==

@@ Line 27: / Line 27: @@
 മൂത്രമൊഴുകുന്നതിന്റെ വര്‍ണ്ണന വായിയ്ക്കുമ്പോള്‍ അതാര്‍ക്കുമെഴുതാമെന്നു തോന്നും. ഒന്നു ശ്രമിച്ചു നോക്കൂ. സാധിക്കില്ല. വിദഗ്ദ്ധശില്പിക്കേ ശൈലിയിലൂടെയുള്ള നിര്‍മ്മതിക്കു കഴിയൂ. രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട മനസ്സുള്ള അനുവാചകനു് ഈ നോവൽ ലിറ്റററി മാസ്റ്റര്‍പീസാണെന്നു തോന്നാതിരിക്കില്ല. പക്ഷേ ഒന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കേണ്ടതുണ്ടു്. നോവലിന്റെ കവറില്‍ ഒരു നിരൂപകന്റെ ഒരു വാക്യം കാണുന്നു. ʻʻThe Feast of Goat will stand out as the great emblematic novel of Latin Americaʼs twentieth century and removes ʻOne Hunded Years of Solitudeʼ of that title.ˮ വിവരമില്ലാത്ത ആരോ എഴുതിയതാണ് ഇതെന്നു കരുതിയാല്‍ മാത്രം മതി. യോസയുടെ നോവലിനെ മാര്‍കേസിന്റെ മാസ്റ്റര്‍പീസിനോടല്ല താരതമ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതു്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ʻʻThe Autum of the Patriarchˮ എന്ന ഡിക്ടേറ്റര്‍ നോവലിനോടു് തട്ടിച്ചു നോക്കുന്നതാണു് യുക്തതരം. ആ തട്ടിച്ചു നോക്കലും ശരിയല്ല. ഓരോ നോവലും അതിന്റേതായ സവിശേഷത പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നു. ഒന്നു മറ്റൊന്നിനെക്കാള്‍ മെച്ചമെന്നോ മോശമെന്നോ പറയാവുന്നതല്ല. ഒരു ക്രൂരന്റെ ഭരണക്രമത്തെ അപഗ്രഥിച്ചു് ഡിക്ടേറ്റര്‍ഷിപ്പിനെ നിന്ദിക്കുകയാണു് യോസ. മാര്‍കേസാകട്ടെ ഒരു രാജ്യത്തിന്റേയുെം ആന്തരമായ പൊളിറ്റിക്സിലേക്കു കടക്കാതെ അതിനെ മിത്താക്കി മാറ്റുകയാണു്.
-[[File:FeastOfGoat.jpg|100px|left]]
+വള്ളിപ്പന്നയ്ക്ക് (ivy എന്നു് ഇംഗ്ലീഷ്) ചിറകുകളില്ലെങ്കിലും അതു് ഒളിച്ചുകയറും, വള്ളിപന്ന മതിലുകളിലൂടെ കയറുന്നതുപോലെ തൂലിക [[File:FeastOfGoat.jpg|90px|left]]
-വള്ളിപ്പന്നയ്ക്ക് (ivy എന്നു് ഇംഗ്ലീഷ്) ചിറകുകളില്ലെങ്കിലും അതു് ഒളിച്ചുകയറും, വള്ളിപന്ന മതിലുകളിലൂടെ കയറുന്നതുപോലെ തൂലിക കടലാസ്സിലൂടെ സഞ്ചരിക്കണം (Vincent Van Gogh സഹോദരനു് അയച്ച കത്ത്. No. 95) ക്രൂരതയുടെ ലോകമാണ് നോവലില്‍. അതില്‍ മററുള്ളവര്‍ അറിയാതെ സഞ്ചരിക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയുണ്ട് ഇതില്‍. യുറേനിയ എന്നൊരു സുന്ദരി മുപ്പതു വര്‍ഷം മുമ്പ് ഡമനിക്കല്‍ റിപ്പബ്ളിക് വിട്ടുപോയി. അവള്‍ നോവലിന്റെ കഥ തുടങ്ങുമ്പോള്‍, രോഗിയായിക്കിടക്കുന്ന അച്ഛനെ കാണാന്‍ വരുന്നു. ലൈംഗികപീഡനത്തിനു് നേരത്തെ വിധേയയായിപ്പായ അവളുടെ ആത്മനിവേദനം നോവലിന്റെ മര്‍മ്മസ്പൃക്കായ സംഭവമാണു്. അശ്ലീലതയാര്‍ന്ന സെക്സിന്റെ സ്വഭാവമറിയണമെങ്കില്‍ ഈ നോവല്‍ വായിക്കണം. രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തിന്റെ അധമതമമായ സ്ഥിതി വിശേഷം അറിയണമെങ്കില്‍ ഈ നോവല്‍ വായിക്കണം. കാവ്യാത്മകമായ ഗുരുത്വത്തോടുകൂടി ഒരു നോവല്‍ വിരാജിക്കുന്നതു് കാണണമെങ്കില്‍ ഇതു വായിക്കണം. (The Feast of the Goat, Marrio Vargas Llosa, Translated from the Spanish by Edith Grossman &mdash; Faber and Faber, ￡ 6.50).
+കടലാസ്സിലൂടെ സഞ്ചരിക്കണം (Vincent Van Gogh സഹോദരനു് അയച്ച കത്ത്. No. 95) ക്രൂരതയുടെ ലോകമാണ് നോവലില്‍. അതില്‍ മററുള്ളവര്‍ അറിയാതെ സഞ്ചരിക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയുണ്ട് ഇതില്‍. യുറേനിയ എന്നൊരു സുന്ദരി മുപ്പതു വര്‍ഷം മുമ്പ് ഡമനിക്കല്‍ റിപ്പബ്ളിക് വിട്ടുപോയി. അവള്‍ നോവലിന്റെ കഥ തുടങ്ങുമ്പോള്‍, രോഗിയായിക്കിടക്കുന്ന അച്ഛനെ കാണാന്‍ വരുന്നു. ലൈംഗികപീഡനത്തിനു് നേരത്തെ വിധേയയായിപ്പായ അവളുടെ ആത്മനിവേദനം നോവലിന്റെ മര്‍മ്മസ്പൃക്കായ സംഭവമാണു്. അശ്ലീലതയാര്‍ന്ന സെക്സിന്റെ സ്വഭാവമറിയണമെങ്കില്‍ ഈ നോവല്‍ വായിക്കണം. രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തിന്റെ അധമതമമായ സ്ഥിതി വിശേഷം അറിയണമെങ്കില്‍ ഈ നോവല്‍ വായിക്കണം. കാവ്യാത്മകമായ ഗുരുത്വത്തോടുകൂടി ഒരു നോവല്‍ വിരാജിക്കുന്നതു് കാണണമെങ്കില്‍ ഇതു വായിക്കണം. (The Feast of the Goat, Marrio Vargas Llosa, Translated from the Spanish by Edith Grossman &mdash; Faber and Faber, ￡ 6.50).
 ==ചോദ്യം, ഉത്തരം==

@@ Line 27: / Line 27: @@
 മൂത്രമൊഴുകുന്നതിന്റെ വര്‍ണ്ണന വായിയ്ക്കുമ്പോള്‍ അതാര്‍ക്കുമെഴുതാമെന്നു തോന്നും. ഒന്നു ശ്രമിച്ചു നോക്കൂ. സാധിക്കില്ല. വിദഗ്ദ്ധശില്പിക്കേ ശൈലിയിലൂടെയുള്ള നിര്‍മ്മതിക്കു കഴിയൂ. രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട മനസ്സുള്ള അനുവാചകനു് ഈ നോവൽ ലിറ്റററി മാസ്റ്റര്‍പീസാണെന്നു തോന്നാതിരിക്കില്ല. പക്ഷേ ഒന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കേണ്ടതുണ്ടു്. നോവലിന്റെ കവറില്‍ ഒരു നിരൂപകന്റെ ഒരു വാക്യം കാണുന്നു. ʻʻThe Feast of Goat will stand out as the great emblematic novel of Latin Americaʼs twentieth century and removes ʻOne Hunded Years of Solitudeʼ of that title.ˮ വിവരമില്ലാത്ത ആരോ എഴുതിയതാണ് ഇതെന്നു കരുതിയാല്‍ മാത്രം മതി. യോസയുടെ നോവലിനെ മാര്‍കേസിന്റെ മാസ്റ്റര്‍പീസിനോടല്ല താരതമ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതു്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ʻʻThe Autum of the Patriarchˮ എന്ന ഡിക്ടേറ്റര്‍ നോവലിനോടു് തട്ടിച്ചു നോക്കുന്നതാണു് യുക്തതരം. ആ തട്ടിച്ചു നോക്കലും ശരിയല്ല. ഓരോ നോവലും അതിന്റേതായ സവിശേഷത പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നു. ഒന്നു മറ്റൊന്നിനെക്കാള്‍ മെച്ചമെന്നോ മോശമെന്നോ പറയാവുന്നതല്ല. ഒരു ക്രൂരന്റെ ഭരണക്രമത്തെ അപഗ്രഥിച്ചു് ഡിക്ടേറ്റര്‍ഷിപ്പിനെ നിന്ദിക്കുകയാണു് യോസ. മാര്‍കേസാകട്ടെ ഒരു രാജ്യത്തിന്റേയുെം ആന്തരമായ പൊളിറ്റിക്സിലേക്കു കടക്കാതെ അതിനെ മിത്താക്കി മാറ്റുകയാണു്.
-[[File:FeastOfGoat.jpg|frame|left]]
+[[File:FeastOfGoat.jpg|100px|left]]
 വള്ളിപ്പന്നയ്ക്ക് (ivy എന്നു് ഇംഗ്ലീഷ്) ചിറകുകളില്ലെങ്കിലും അതു് ഒളിച്ചുകയറും, വള്ളിപന്ന മതിലുകളിലൂടെ കയറുന്നതുപോലെ തൂലിക കടലാസ്സിലൂടെ സഞ്ചരിക്കണം (Vincent Van Gogh സഹോദരനു് അയച്ച കത്ത്. No. 95) ക്രൂരതയുടെ ലോകമാണ് നോവലില്‍. അതില്‍ മററുള്ളവര്‍ അറിയാതെ സഞ്ചരിക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയുണ്ട് ഇതില്‍. യുറേനിയ എന്നൊരു സുന്ദരി മുപ്പതു വര്‍ഷം മുമ്പ് ഡമനിക്കല്‍ റിപ്പബ്ളിക് വിട്ടുപോയി. അവള്‍ നോവലിന്റെ കഥ തുടങ്ങുമ്പോള്‍, രോഗിയായിക്കിടക്കുന്ന അച്ഛനെ കാണാന്‍ വരുന്നു. ലൈംഗികപീഡനത്തിനു് നേരത്തെ വിധേയയായിപ്പായ അവളുടെ ആത്മനിവേദനം നോവലിന്റെ മര്‍മ്മസ്പൃക്കായ സംഭവമാണു്. അശ്ലീലതയാര്‍ന്ന സെക്സിന്റെ സ്വഭാവമറിയണമെങ്കില്‍ ഈ നോവല്‍ വായിക്കണം. രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തിന്റെ അധമതമമായ സ്ഥിതി വിശേഷം അറിയണമെങ്കില്‍ ഈ നോവല്‍ വായിക്കണം. കാവ്യാത്മകമായ ഗുരുത്വത്തോടുകൂടി ഒരു നോവല്‍ വിരാജിക്കുന്നതു് കാണണമെങ്കില്‍ ഇതു വായിക്കണം. (The Feast of the Goat, Marrio Vargas Llosa, Translated from the Spanish by Edith Grossman &mdash; Faber and Faber, ￡ 6.50).

@@ Line 15: / Line 15: @@
 }}
-വടക്കേയമേരിക്കയുടെയും തെക്കേയമേരിക്കയുടെയും ഇടയ്ക്കുള്ള ദീപസമൂഹമായ വെസ്റ്റിൻഡീസിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഭാഗമാണ് [http://en.wikipedia.org/wiki/Dominican_Republic ഡമനിക്കൻ റിപ്പബ്ലിക്]. അതിന്റെ പ്രസിഡന്റായിരുന്ന [http://en.wikipedia.org/wiki/Horacio_Vasquez ഒറസ്യോ വാസ്കേസിനെ] (Horacio Vasquez &mdash; 1860–1936) അവിടത്തെ പട്ടാളത്തലവനായ [http://en.wikipedia.org/wiki/Trujillo_Molina ത്രൂഹീയോ മോലീനാ] (Trujiillo Molina 1891–1961) എണ്ണമറ്റ കലാപകാരികളോടു ചേർന്ന് അധികാരഭ്രഷ്ടനാക്കി. എന്നിട്ട് അയാൾ ഡിക്ടേറ്ററായി. ഭീകരപ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ ബഹുജനത്തേയും സഹപ്രവർത്തകരേയും വിറപ്പിച്ച സ്വേച്ഛാധികാരിയായിരുന്ന ത്രൂഹീയോ തൊട്ടടുത്ത പ്രദേശമായ ഹേറ്റിയെ (Haiti) ആക്രമിച്ച് 15,000 ഹേറ്റിയൻ ജനതയെ അയാൾ കൊന്നൊടുക്കി.  ത്രുഹിയോയെ നിശിതമായി വിമർശിച്ച ഒരു സർവകലാശാലാദ്ധ്യാപകനെ പെട്ടെന്ന് കാണാതെയായി. കൊളമ്പിയ സർവകലാശാലയിലെ ലക്ചറർ ആയിരുന്ന അയാളുടെ തിരോധാനത്തിന് കാരണക്കാരൻ ത്രൂഹിയോ ആയിരുന്നുവെന്നാണ് അഭ്യൂഹം. ജനങ്ങൾ ഏറെസ്സഹിച്ചു. ഗത്യന്തരമില്ലാതെ അവർ ത്രൂഹിയോയെ കൊന്നു. 1961-ലാണ് ഈ വധം.
+വടക്കേയമേരിക്കയുടെയും തെക്കേയമേരിക്കയുടെയും ഇടയ്ക്കുള്ള ദീപസമൂഹമായ വെസ്റ്റിൻഡീസിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഭാഗമാണ് [http://en.wikipedia.org/wiki/Dominican_Republic ഡമനിക്കൻ റിപ്പബ്ലിക്]. അതിന്റെ പ്രസിഡന്റായിരുന്ന [http://en.wikipedia.org/wiki/Horacio_Vasquez ഒറസ്യോ വാസ്കേസിനെ] (Horacio Vasquez &mdash; 1860–1936) അവിടത്തെ പട്ടാളത്തലവനായ [http://en.wikipedia.org/wiki/Trujillo_Molina ത്രൂഹീയോ മോലീനാ] (Trujiillo Molina 1891–1961) എണ്ണമറ്റ കലാപകാരികളോടു ചേർന്ന് അധികാരഭ്രഷ്ടനാക്കി. എന്നിട്ട് അയാൾ ഡിക്ടേറ്ററായി. ഭീകരപ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ ബഹുജനത്തേയും സഹപ്രവർത്തകരേയും വിറപ്പിച്ച സ്വേച്ഛാധികാരിയായിരുന്ന ത്രൂഹീയോ തൊട്ടടുത്ത പ്രദേശമായ [http://en.wikipedia.org/wiki/Haiti ഹേറ്റിയെ] (Haiti) ആക്രമിച്ച് 15,000 ഹേറ്റിയൻ ജനതയെ അയാൾ കൊന്നൊടുക്കി.  ത്രുഹിയോയെ നിശിതമായി വിമർശിച്ച ഒരു സർവകലാശാലാദ്ധ്യാപകനെ പെട്ടെന്ന് കാണാതെയായി. കൊളമ്പിയ സർവകലാശാലയിലെ ലക്ചറർ ആയിരുന്ന അയാളുടെ തിരോധാനത്തിന് കാരണക്കാരൻ ത്രൂഹിയോ ആയിരുന്നുവെന്നാണ് അഭ്യൂഹം. ജനങ്ങൾ ഏറെസ്സഹിച്ചു. ഗത്യന്തരമില്ലാതെ അവർ ത്രൂഹിയോയെ കൊന്നു. 1961-ലാണ് ഈ വധം.
--ആം ശതാംബ്ദത്തിലാണ് ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിൽ ഡിക്ടേറ്റർഷിപ്പുകൾ ഒരുപാടുണ്ടായത്. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം ജനിപ്പിച്ച സവിശേഷ പരിതഃസ്ഥിതികൾ നിമിത്തം ലോകമെമ്പാടും ഈ കുത്സിതഭരണമുണ്ടായി. ഹിറ്റ്‌ലർ, മുസ്സോലിനി, ഫ്രാങ്കോ, സലസർ ഇവർ വലതുപക്ഷ ഡിക്ടേറ്ററന്മാർ ആയിരുന്നു. സ്റ്റാലിൻ ഇടതുപക്ഷ ഡിക്ടേറ്റർ. അടുത്ത കാലത്ത് ചിലിയിലും റുമേനിയയിലും രണ്ടു സ്വേച്ഛാധിപതികൾ നിരപരാധരെ മർദ്ദിച്ചത് നമ്മുടെ സ്മൃതിപഥത്തിൽ നിന്നു മാഞ്ഞുപോയിട്ടില്ല. ആ രീതിയിലുള്ള മറ്റൊരു മനുഷ്യഹന്താവിനെ ʻʻThe Feast of the Goatˮ എന്ന നോവലിലൂടെ പ്രദർശിപ്പിക്കുകയാണ് [http://en.wikipedia.org/wiki/Mario_Vargas_Llosa വർഗാസ് യോസ] എന്ന പെറൂവ്യൻ നോവലിസ്റ്റ്. മനുഷ്യവധത്തിൽ മാത്രമല്ല അയാൾ ക്രൂരത കാണിച്ചത്. നിരപരാധകളായ ഏറെ സ്ത്രീകളെ അയാൾ നശിപ്പിച്ചു. ചൈനയിലെ രാജ്യതന്ത്രജ്ഞൻ മൗദ് സേ ദുങ് (Mao Tse Tung, 1983–1976) പറഞ്ഞു തോക്കിൻ കുഴലിലൂടെയാണ് അധികാരം വരുന്നതെന്ന്. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റായിരുന്നില്ലെങ്കിലും അമേരിക്കയുടെ ചട്ടുകമായിരുന്ന ത്രൂഹിയോ ജനനേന്ദ്രിയത്തിലൂടെയും അധികാരം വരുമെന്നു തെളിയിച്ചു. ʻʻThe ritual penetration of female flesh is the mystical basis of his ruleˮ എന്നൊരു നിരൂപകൻ.
+-ആം ശതാംബ്ദത്തിലാണ് ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിൽ ഡിക്ടേറ്റർഷിപ്പുകൾ ഒരുപാടുണ്ടായത്. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം ജനിപ്പിച്ച സവിശേഷ പരിതഃസ്ഥിതികൾ നിമിത്തം ലോകമെമ്പാടും ഈ കുത്സിതഭരണമുണ്ടായി. [http://en.wikipedia.org/wiki/Hitler ഹിറ്റ്‌ലർ], [http://en.wikipedia.org/wiki/Mussolini മുസ്സോലിനി], [http://en.wikipedia.org/wiki/Franco ഫ്രാങ്കോ], സലസർ ഇവർ വലതുപക്ഷ ഡിക്ടേറ്ററന്മാർ ആയിരുന്നു. [http://en.wikipedia.org/wiki/Stalin സ്റ്റാലിൻ] ഇടതുപക്ഷ ഡിക്ടേറ്റർ. അടുത്ത കാലത്ത് ചിലിയിലും റുമേനിയയിലും രണ്ടു സ്വേച്ഛാധിപതികൾ നിരപരാധരെ മർദ്ദിച്ചത് നമ്മുടെ സ്മൃതിപഥത്തിൽ നിന്നു മാഞ്ഞുപോയിട്ടില്ല. ആ രീതിയിലുള്ള മറ്റൊരു മനുഷ്യഹന്താവിനെ ʻʻThe Feast of the Goatˮ എന്ന നോവലിലൂടെ പ്രദർശിപ്പിക്കുകയാണ് [http://en.wikipedia.org/wiki/Mario_Vargas_Llosa വർഗാസ് യോസ] എന്ന പെറൂവ്യൻ നോവലിസ്റ്റ്. മനുഷ്യവധത്തിൽ മാത്രമല്ല അയാൾ ക്രൂരത കാണിച്ചത്. നിരപരാധകളായ ഏറെ സ്ത്രീകളെ അയാൾ നശിപ്പിച്ചു. ചൈനയിലെ രാജ്യതന്ത്രജ്ഞൻ [http://en.wikipedia.org/wiki/Mao_Tse_Tung മൗദ് സേ ദുങ്] (Mao Tse Tung, 1983–1976) പറഞ്ഞു തോക്കിൻ കുഴലിലൂടെയാണ് അധികാരം വരുന്നതെന്ന്. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റായിരുന്നില്ലെങ്കിലും അമേരിക്കയുടെ ചട്ടുകമായിരുന്ന ത്രൂഹിയോ ജനനേന്ദ്രിയത്തിലൂടെയും അധികാരം വരുമെന്നു തെളിയിച്ചു. ʻʻThe ritual penetration of female flesh is the mystical basis of his ruleˮ എന്നൊരു നിരൂപകൻ.
 [[File:VargasLlosa.jpg|frame|left|വർഗാസ് യോസ]]
 ʻʻഅധികാരം മാർഗ്ഗമല്ല, ലക്ഷ്യമാണ്. വിപ്ലവത്തെ രക്ഷിക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയല്ല ഡിക്ടേറ്റർഷിപ്പ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്. വിപ്ലവം ഉണ്ടാക്കുന്നത് ഡിക്ടേറ്റർഷിപ്പ് സ്ഥാപിക്കുവാനാണ്. പീഡനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം പീഡനം. അധികാരത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം അധികാരംˮ എന്നു ഓർവെൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അധികാരം എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടുകൂടി സ്വേച്ഛാധികാരി പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ അനുചരന്മാർ വേണം. ത്രൂഹിയോയുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട അനുചരൻ കേണൽ ഗാർസിയാ ആയിരുന്നു. അയാളുടെ ക്രൂരകൃത്യങ്ങൾ നോവലിൽ വർണ്ണിച്ചിട്ടുള്ളത് വായിക്കുന്നവർ ഞെട്ടും.
-ത്രൂഹിയോയുടെ ജീവിതാസ്തമയകാലമാണ് നോവൽ ആവിഷ്കരിക്കുന്നത്. പ്രകൃതിക്ക് വലിപ്പച്ചെറുപ്പത്തെക്കുറിച്ച് അറിവില്ലല്ലോ. തെരുവിലെ തെണ്ടിയുടെ ശ്വാസകോശത്തെ ആക്രമിക്കുന്ന ക്ഷയരോഗാണു തന്നെ പ്രതിഭാശാലിയായ കീറ്റ്സിന്റെ ശ്വാസകോശത്തെയും ആക്രമിക്കുന്നതെന്ന് ഒരു ചിന്തകൻ പറഞ്ഞത് ഞാൻ ഈ കോളത്തിൽ എഴുതിയിരുന്നു. ഇരുപതാം ശതാബ്ദത്തിലെ സമുന്നതനായ തത്ത്വചിന്തകൻ സാർത്ര് വാർദ്ധക്യകാലത്ത് ട്രൗസേഴ്സ് മൂത്രം കൊണ്ട് നനയ്ക്കുമായിരുന്നു (സീമോന്റെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ വായിച്ച് ഓർമ്മയിൽ നിന്നു്). ലോകസംസ്കാരത്തെ വികസിപ്പിച്ച ആ മഹാത്മാവിന്റെ ആ ദൗർബല്യം തന്നെ വധകർത്താവായ ത്രൂഹിയോക്കും വന്നു. പ്രോസ്റ്റേറ്റ് ഗ്ലാൻഡിൽ കാൻസർ വന്ന ആ ജനദ്രോഹിക്ക് അറിയാതെ മൂത്രം ഒഴുകുന്നതു യോസ വർണ്ണിക്കുന്നതു കാണുക: ʻʻHis blood froze; urine was coming out. He felt it, he thought he could see the yellow liquid pouring out of his bladder without asking permission of that useless valve, that dead prostrate incapable of containing it, then moving toward his urethra, running merrily through it and coming out in search of air and light, through his underwear, his fly, the crotch of his trousers. He felt faint.ˮ അറിയാതെ മൂത്രം പോയിട്ടും ത്രൂഹിയോയുടെ ലൈംഗികവികാരം ആളിക്കത്തുന്നു. അയാൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ʻʻTonight, in Mahogany House, Iʼll make a girl cry out, the way I did twenty years agoˮ യോസ പറയുന്നു: ʻʻIt seemed to him that his testicles were coming to a boil and his penis beginning to stiffen.ˮ
+ത്രൂഹിയോയുടെ ജീവിതാസ്തമയകാലമാണ് നോവൽ ആവിഷ്കരിക്കുന്നത്. പ്രകൃതിക്ക് വലിപ്പച്ചെറുപ്പത്തെക്കുറിച്ച് അറിവില്ലല്ലോ. തെരുവിലെ തെണ്ടിയുടെ ശ്വാസകോശത്തെ ആക്രമിക്കുന്ന ക്ഷയരോഗാണു തന്നെ പ്രതിഭാശാലിയായ കീറ്റ്സിന്റെ ശ്വാസകോശത്തെയും ആക്രമിക്കുന്നതെന്ന് ഒരു ചിന്തകൻ പറഞ്ഞത് ഞാൻ ഈ കോളത്തിൽ എഴുതിയിരുന്നു. ഇരുപതാം ശതാബ്ദത്തിലെ സമുന്നതനായ തത്ത്വചിന്തകൻ [http://en.wikipedia.org/wiki/Sartre സാർത്ര്] വാർദ്ധക്യകാലത്ത് ട്രൗസേഴ്സ് മൂത്രം കൊണ്ട് നനയ്ക്കുമായിരുന്നു (സീമോന്റെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ വായിച്ച് ഓർമ്മയിൽ നിന്നു്). ലോകസംസ്കാരത്തെ വികസിപ്പിച്ച ആ മഹാത്മാവിന്റെ ആ ദൗർബല്യം തന്നെ വധകർത്താവായ ത്രൂഹിയോക്കും വന്നു. പ്രോസ്റ്റേറ്റ് ഗ്ലാൻഡിൽ കാൻസർ വന്ന ആ ജനദ്രോഹിക്ക് അറിയാതെ മൂത്രം ഒഴുകുന്നതു യോസ വർണ്ണിക്കുന്നതു കാണുക: ʻʻHis blood froze; urine was coming out. He felt it, he thought he could see the yellow liquid pouring out of his bladder without asking permission of that useless valve, that dead prostrate incapable of containing it, then moving toward his urethra, running merrily through it and coming out in search of air and light, through his underwear, his fly, the crotch of his trousers. He felt faint.ˮ അറിയാതെ മൂത്രം പോയിട്ടും ത്രൂഹിയോയുടെ ലൈംഗികവികാരം ആളിക്കത്തുന്നു. അയാൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ʻʻTonight, in Mahogany House, Iʼll make a girl cry out, the way I did twenty years agoˮ യോസ പറയുന്നു: ʻʻIt seemed to him that his testicles were coming to a boil and his penis beginning to stiffen.ˮ
 [[File:RafaelTrujillo.gif|frame|right|ത്രൂഹീയോ മോലീനാ]]
-മൂത്രമൊഴുകുന്നതിന്റെ വര്‍ണ്ണന വായിയ്ക്കുമ്പോള്‍ അതാര്‍ക്കുമെഴുതാമെന്നു തോന്നും. ഒന്നു ശ്രമിച്ചു നോക്കൂ. സാധിക്കില്ല. വിദഗ്ദ്ധശില്പിക്കേ ശൈലിയിലൂടെയുള്ള നിര്‍മ്മതിക്കു കഴിയൂ. രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട മനസ്സുള്ള അനുവാചകനു് ഈ നോവര്‍ ലിറ്റററി മാസ്റ്റര്‍പീസാണെന്നു തോന്നാതിരിക്കില്ല. പക്ഷേ ഒന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കേണ്ടതുണ്ടു്. നോവലിന്റെ കവറില്‍ ഒരു നിരൂപകന്റെ ഒരു വാക്യം കാണുന്നു. ʻʻThe Feast of Goat will stand out as the great emblematic novel of Latin Americaʼs twentieth century and removes ʻOne Hunded Years of Solitudeʼ of that title.ˮ വിവരമില്ലാത്ത ആരോ എഴുതിയതാണ് ഇതെന്നു കരുതിയാല്‍ മാത്രം മതി. യോസയുടെ നോവലിനെ മാര്‍കേസിന്റെ മാസ്റ്റര്‍പീസിനോടല്ല താരതമ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതു്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ʻʻThe Autum of the Patriarchˮ എന്ന ഡിക്ടേറ്റര്‍ നോവലിനോടു് തട്ടിച്ചു നോക്കുന്നതാണു് യുക്തതരം. ആ തട്ടിച്ചു നോക്കലും ശരിയല്ല. ഓരോ നോവലും അതിന്റേതായ സവിശേഷത പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നു. ഒന്നു മറ്റൊന്നിനെക്കാള്‍ മെച്ചമെന്നോ മോശമെന്നോ പറയാവുന്നതല്ല. ഒരു ക്രൂരന്റെ ഭരണക്രമത്തെ അപഗ്രഥിച്ചു് ഡിക്ടേറ്റര്‍ഷിപ്പിനെ നിന്ദിക്കുകയാണു് യോസ. മാര്‍കേസാകട്ടെ ഒരു രാജ്യത്തിന്റേയുെം ആന്തരമായ പൊളിറ്റിക്സിലേക്കു കടക്കാതെ അതിനെ മിത്താക്കി മാറ്റുകയാണു്.
+മൂത്രമൊഴുകുന്നതിന്റെ വര്‍ണ്ണന വായിയ്ക്കുമ്പോള്‍ അതാര്‍ക്കുമെഴുതാമെന്നു തോന്നും. ഒന്നു ശ്രമിച്ചു നോക്കൂ. സാധിക്കില്ല. വിദഗ്ദ്ധശില്പിക്കേ ശൈലിയിലൂടെയുള്ള നിര്‍മ്മതിക്കു കഴിയൂ. രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട മനസ്സുള്ള അനുവാചകനു് ഈ നോവൽ ലിറ്റററി മാസ്റ്റര്‍പീസാണെന്നു തോന്നാതിരിക്കില്ല. പക്ഷേ ഒന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കേണ്ടതുണ്ടു്. നോവലിന്റെ കവറില്‍ ഒരു നിരൂപകന്റെ ഒരു വാക്യം കാണുന്നു. ʻʻThe Feast of Goat will stand out as the great emblematic novel of Latin Americaʼs twentieth century and removes ʻOne Hunded Years of Solitudeʼ of that title.ˮ വിവരമില്ലാത്ത ആരോ എഴുതിയതാണ് ഇതെന്നു കരുതിയാല്‍ മാത്രം മതി. യോസയുടെ നോവലിനെ മാര്‍കേസിന്റെ മാസ്റ്റര്‍പീസിനോടല്ല താരതമ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതു്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ʻʻThe Autum of the Patriarchˮ എന്ന ഡിക്ടേറ്റര്‍ നോവലിനോടു് തട്ടിച്ചു നോക്കുന്നതാണു് യുക്തതരം. ആ തട്ടിച്ചു നോക്കലും ശരിയല്ല. ഓരോ നോവലും അതിന്റേതായ സവിശേഷത പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നു. ഒന്നു മറ്റൊന്നിനെക്കാള്‍ മെച്ചമെന്നോ മോശമെന്നോ പറയാവുന്നതല്ല. ഒരു ക്രൂരന്റെ ഭരണക്രമത്തെ അപഗ്രഥിച്ചു് ഡിക്ടേറ്റര്‍ഷിപ്പിനെ നിന്ദിക്കുകയാണു് യോസ. മാര്‍കേസാകട്ടെ ഒരു രാജ്യത്തിന്റേയുെം ആന്തരമായ പൊളിറ്റിക്സിലേക്കു കടക്കാതെ അതിനെ മിത്താക്കി മാറ്റുകയാണു്.
-വള്ളിപ്പന്നയ്ക്ക് (ivy എന്നു് ഇംഗ്ലീഷ്) ചിറകുകളില്ലെങ്കിലും അതു് ഒളിച്ചുകയറും, വള്ളിപന്ന മതിലുകളിലൂടെ കയറുന്നതുപോലെ തൂലിക കടലാസ്സിലൂടെ സഞ്ചരിക്കണം (Vincent Van Gogh സഹോദരനു് അയച്ച കത്ത്. No. 95) ക്രൂരതയുടെ ലോകമാണ് നോവലില്‍. അതില്‍ മററുള്ളവര്‍ അറിയാതെ സഞ്ചരിക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയുണ്ട് ഇതില്‍. യുറേനിയ എന്നൊരു സുന്ദരി മുപ്പതു വര്‍ഷം മുമ്പ് ഡമനിക്കല്‍ റിപ്പബ്ളിക് വിട്ടുപോയി. അവള്‍ നോവലിന്റെ കഥ തുടങ്ങുമ്പോള്‍, രോഗിയായിക്കിടക്കുന്ന അച്ഛനെ കാണാന്‍ വരുന്നു. ലൈംഗികപീഡനത്തിനു് നേരത്തെ വിധേയയായിപ്പായ അവളുടെ ആത്മനിവേദനം നോവലിന്റെ മര്‍മ്മസ്പൃക്കായ സംഭവമാണു്. അശ്ലീലതയാര്‍ന്ന സെക്സിന്റെ സ്വഭാവമറിയണമെങ്കില്‍ ഈ നോവല്‍ വായിക്കണം. രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തിന്റെ അധമതമമായ സ്ഥിതി വിശേഷം അറിയണമെങ്കില്‍ ഈ നോവല്‍ വായിക്കണം. കാവ്യാത്മകമായ ഗുരുത്വത്തോടുകൂടി ഒരു നോവല്‍ വിരാജിക്കുന്നതു് കാണണമെങ്കില്‍ ഇതു വായിക്കണം. (The Feast of the Goat- Marrio Vargas Llosa- Translated from the Spanish by Edith Grossman &mdash; Faber and Faber, ￡ 6.50).
+[[File:FeastOfGoat.jpg|frame|left]]
 ==ചോദ്യം, ഉത്തരം==

@@ Line 15: / Line 15: @@
 }}
-വടക്കേയമേരിക്കയുടെയും തെക്കേയമേരിക്കയുടെയും ഇടയ്ക്കുള്ള ദീപസമൂഹമായ വെസ്റ്റിൻഡീസിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഭാഗമാണ് ഡമനിക്കൻ റിപ്പബ്ലിക്. അതിന്റെ പ്രസിഡന്റായിരുന്ന ഒറസ്യോ വാസ്കേസിനെ (Horacio Vasquez &mdash; 1860–1936) അവിടത്തെ പട്ടാളത്തലവനായ ത്രൂഹീയോ മോലീനാ (Truffillo Molina 1891–1961) എണ്ണമറ്റ കലാപകാരികളോടു ചേർന്ന് അധികാരഭ്രഷ്ടനാക്കി. എന്നിട്ട് അയാൾ ഡിക്ടേറ്ററായി. ഭീകരപ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ ബഹുജനത്തേയും സഹപ്രവർത്തകരേയും വിറപ്പിച്ച സ്വേച്ഛാധികാരിയായിരുന്ന ത്രൂഹീയോ തൊട്ടടുത്ത പ്രദേശമായ ഹേറ്റിയെ (Haiti) ആക്രമിച്ച് 15,000 ഹേറ്റിയൻ ജനതയെ അയാൾ കൊന്നൊടുക്കി.  ത്രുഹിയോയെ നിശിതമായി വിമർശിച്ച ഒരു സർവകലാശാലാദ്ധ്യാപകനെ പെട്ടെന്ന് കാണാതെയായി. കൊളമ്പിയ സർവകലാശാലയിലെ ലക്ചറർ ആയിരുന്ന അയാളുടെ തിരോധാനത്തിന് കാരണക്കാരൻ ത്രൂഹിയോ ആയിരുന്നുവെന്നാണ് അഭ്യൂഹം. ജനങ്ങൾ ഏറെസ്സഹിച്ചു. ഗത്യന്തരമില്ലാതെ അവർ ത്രൂഹിയോയെ കൊന്നു. 1961-ലാണ് ഈ വധം.
+വടക്കേയമേരിക്കയുടെയും തെക്കേയമേരിക്കയുടെയും ഇടയ്ക്കുള്ള ദീപസമൂഹമായ വെസ്റ്റിൻഡീസിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഭാഗമാണ് [http://en.wikipedia.org/wiki/Dominican_Republic ഡമനിക്കൻ റിപ്പബ്ലിക്]. അതിന്റെ പ്രസിഡന്റായിരുന്ന [http://en.wikipedia.org/wiki/Horacio_Vasquez ഒറസ്യോ വാസ്കേസിനെ] (Horacio Vasquez &mdash; 1860–1936) അവിടത്തെ പട്ടാളത്തലവനായ [http://en.wikipedia.org/wiki/Trujillo_Molina ത്രൂഹീയോ മോലീനാ] (Trujiillo Molina 1891–1961) എണ്ണമറ്റ കലാപകാരികളോടു ചേർന്ന് അധികാരഭ്രഷ്ടനാക്കി. എന്നിട്ട് അയാൾ ഡിക്ടേറ്ററായി. ഭീകരപ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ ബഹുജനത്തേയും സഹപ്രവർത്തകരേയും വിറപ്പിച്ച സ്വേച്ഛാധികാരിയായിരുന്ന ത്രൂഹീയോ തൊട്ടടുത്ത പ്രദേശമായ ഹേറ്റിയെ (Haiti) ആക്രമിച്ച് 15,000 ഹേറ്റിയൻ ജനതയെ അയാൾ കൊന്നൊടുക്കി.  ത്രുഹിയോയെ നിശിതമായി വിമർശിച്ച ഒരു സർവകലാശാലാദ്ധ്യാപകനെ പെട്ടെന്ന് കാണാതെയായി. കൊളമ്പിയ സർവകലാശാലയിലെ ലക്ചറർ ആയിരുന്ന അയാളുടെ തിരോധാനത്തിന് കാരണക്കാരൻ ത്രൂഹിയോ ആയിരുന്നുവെന്നാണ് അഭ്യൂഹം. ജനങ്ങൾ ഏറെസ്സഹിച്ചു. ഗത്യന്തരമില്ലാതെ അവർ ത്രൂഹിയോയെ കൊന്നു. 1961-ലാണ് ഈ വധം.
 -ആം ശതാംബ്ദത്തിലാണ് ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിൽ ഡിക്ടേറ്റർഷിപ്പുകൾ ഒരുപാടുണ്ടായത്. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം ജനിപ്പിച്ച സവിശേഷ പരിതഃസ്ഥിതികൾ നിമിത്തം ലോകമെമ്പാടും ഈ കുത്സിതഭരണമുണ്ടായി. ഹിറ്റ്‌ലർ, മുസ്സോലിനി, ഫ്രാങ്കോ, സലസർ ഇവർ വലതുപക്ഷ ഡിക്ടേറ്ററന്മാർ ആയിരുന്നു. സ്റ്റാലിൻ ഇടതുപക്ഷ ഡിക്ടേറ്റർ. അടുത്ത കാലത്ത് ചിലിയിലും റുമേനിയയിലും രണ്ടു സ്വേച്ഛാധിപതികൾ നിരപരാധരെ മർദ്ദിച്ചത് നമ്മുടെ സ്മൃതിപഥത്തിൽ നിന്നു മാഞ്ഞുപോയിട്ടില്ല. ആ രീതിയിലുള്ള മറ്റൊരു മനുഷ്യഹന്താവിനെ ʻʻThe Feast of the Goatˮ എന്ന നോവലിലൂടെ പ്രദർശിപ്പിക്കുകയാണ് [http://en.wikipedia.org/wiki/Mario_Vargas_Llosa വർഗാസ് യോസ] എന്ന പെറൂവ്യൻ നോവലിസ്റ്റ്. മനുഷ്യവധത്തിൽ മാത്രമല്ല അയാൾ ക്രൂരത കാണിച്ചത്. നിരപരാധകളായ ഏറെ സ്ത്രീകളെ അയാൾ നശിപ്പിച്ചു. ചൈനയിലെ രാജ്യതന്ത്രജ്ഞൻ മൗദ് സേ ദുങ് (Mao Tse Tung, 1983–1976) പറഞ്ഞു തോക്കിൻ കുഴലിലൂടെയാണ് അധികാരം വരുന്നതെന്ന്. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റായിരുന്നില്ലെങ്കിലും അമേരിക്കയുടെ ചട്ടുകമായിരുന്ന ത്രൂഹിയോ ജനനേന്ദ്രിയത്തിലൂടെയും അധികാരം വരുമെന്നു തെളിയിച്ചു. ʻʻThe ritual penetration of female flesh is the mystical basis of his ruleˮ എന്നൊരു നിരൂപകൻ.
@@ Line 24: / Line 24: @@
 ത്രൂഹിയോയുടെ ജീവിതാസ്തമയകാലമാണ് നോവൽ ആവിഷ്കരിക്കുന്നത്. പ്രകൃതിക്ക് വലിപ്പച്ചെറുപ്പത്തെക്കുറിച്ച് അറിവില്ലല്ലോ. തെരുവിലെ തെണ്ടിയുടെ ശ്വാസകോശത്തെ ആക്രമിക്കുന്ന ക്ഷയരോഗാണു തന്നെ പ്രതിഭാശാലിയായ കീറ്റ്സിന്റെ ശ്വാസകോശത്തെയും ആക്രമിക്കുന്നതെന്ന് ഒരു ചിന്തകൻ പറഞ്ഞത് ഞാൻ ഈ കോളത്തിൽ എഴുതിയിരുന്നു. ഇരുപതാം ശതാബ്ദത്തിലെ സമുന്നതനായ തത്ത്വചിന്തകൻ സാർത്ര് വാർദ്ധക്യകാലത്ത് ട്രൗസേഴ്സ് മൂത്രം കൊണ്ട് നനയ്ക്കുമായിരുന്നു (സീമോന്റെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ വായിച്ച് ഓർമ്മയിൽ നിന്നു്). ലോകസംസ്കാരത്തെ വികസിപ്പിച്ച ആ മഹാത്മാവിന്റെ ആ ദൗർബല്യം തന്നെ വധകർത്താവായ ത്രൂഹിയോക്കും വന്നു. പ്രോസ്റ്റേറ്റ് ഗ്ലാൻഡിൽ കാൻസർ വന്ന ആ ജനദ്രോഹിക്ക് അറിയാതെ മൂത്രം ഒഴുകുന്നതു യോസ വർണ്ണിക്കുന്നതു കാണുക: ʻʻHis blood froze; urine was coming out. He felt it, he thought he could see the yellow liquid pouring out of his bladder without asking permission of that useless valve, that dead prostrate incapable of containing it, then moving toward his urethra, running merrily through it and coming out in search of air and light, through his underwear, his fly, the crotch of his trousers. He felt faint.ˮ അറിയാതെ മൂത്രം പോയിട്ടും ത്രൂഹിയോയുടെ ലൈംഗികവികാരം ആളിക്കത്തുന്നു. അയാൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ʻʻTonight, in Mahogany House, Iʼll make a girl cry out, the way I did twenty years agoˮ യോസ പറയുന്നു: ʻʻIt seemed to him that his testicles were coming to a boil and his penis beginning to stiffen.ˮ
 മൂത്രമൊഴുകുന്നതിന്റെ വര്‍ണ്ണന വായിയ്ക്കുമ്പോള്‍ അതാര്‍ക്കുമെഴുതാമെന്നു തോന്നും. ഒന്നു ശ്രമിച്ചു നോക്കൂ. സാധിക്കില്ല. വിദഗ്ദ്ധശില്പിക്കേ ശൈലിയിലൂടെയുള്ള നിര്‍മ്മതിക്കു കഴിയൂ. രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട മനസ്സുള്ള അനുവാചകനു് ഈ നോവര്‍ ലിറ്റററി മാസ്റ്റര്‍പീസാണെന്നു തോന്നാതിരിക്കില്ല. പക്ഷേ ഒന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കേണ്ടതുണ്ടു്. നോവലിന്റെ കവറില്‍ ഒരു നിരൂപകന്റെ ഒരു വാക്യം കാണുന്നു. ʻʻThe Feast of Goat will stand out as the great emblematic novel of Latin Americaʼs twentieth century and removes ʻOne Hunded Years of Solitudeʼ of that title.ˮ വിവരമില്ലാത്ത ആരോ എഴുതിയതാണ് ഇതെന്നു കരുതിയാല്‍ മാത്രം മതി. യോസയുടെ നോവലിനെ മാര്‍കേസിന്റെ മാസ്റ്റര്‍പീസിനോടല്ല താരതമ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതു്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ʻʻThe Autum of the Patriarchˮ എന്ന ഡിക്ടേറ്റര്‍ നോവലിനോടു് തട്ടിച്ചു നോക്കുന്നതാണു് യുക്തതരം. ആ തട്ടിച്ചു നോക്കലും ശരിയല്ല. ഓരോ നോവലും അതിന്റേതായ സവിശേഷത പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നു. ഒന്നു മറ്റൊന്നിനെക്കാള്‍ മെച്ചമെന്നോ മോശമെന്നോ പറയാവുന്നതല്ല. ഒരു ക്രൂരന്റെ ഭരണക്രമത്തെ അപഗ്രഥിച്ചു് ഡിക്ടേറ്റര്‍ഷിപ്പിനെ നിന്ദിക്കുകയാണു് യോസ. മാര്‍കേസാകട്ടെ ഒരു രാജ്യത്തിന്റേയുെം ആന്തരമായ പൊളിറ്റിക്സിലേക്കു കടക്കാതെ അതിനെ മിത്താക്കി മാറ്റുകയാണു്.

← Older revision	Revision as of 05:34, 21 March 2014
(No difference)

@@ Line 8: / Line 8: @@
 | caption = [[എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍]]
 | magazine = [[സമകാലികമലയാളം]]
-| date = 12002 04 26
+| date = 2002 04 26
 | volume =
 | issue =
@@ Line 17: / Line 17: @@
 വടക്കേയമേരിക്കയുടെയും തെക്കേയമേരിക്കയുടെയും ഇടയ്ക്കുള്ള ദീപസമൂഹമായ വെസ്റ്റിൻഡീസിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഭാഗമാണ് ഡമനിക്കൻ റിപ്പബ്ലിക്. അതിന്റെ പ്രസിഡന്റായിരുന്ന ഒറസ്യോ വാസ്കേസിനെ (Horacio Vasquez &mdash; 1860–1936) അവിടത്തെ പട്ടാളത്തലവനായ ത്രൂഹീയോ മോലീനാ (Truffillo Molina 1891–1961) എണ്ണമറ്റ കലാപകാരികളോടു ചേർന്ന് അധികാരഭ്രഷ്ടനാക്കി. എന്നിട്ട് അയാൾ ഡിക്ടേറ്ററായി. ഭീകരപ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ ബഹുജനത്തേയും സഹപ്രവർത്തകരേയും വിറപ്പിച്ച സ്വേച്ഛാധികാരിയായിരുന്ന ത്രൂഹീയോ തൊട്ടടുത്ത പ്രദേശമായ ഹേറ്റിയെ (Haiti) ആക്രമിച്ച് 15,000 ഹേറ്റിയൻ ജനതയെ അയാൾ കൊന്നൊടുക്കി.  ത്രുഹിയോയെ നിശിതമായി വിമർശിച്ച ഒരു സർവകലാശാലാദ്ധ്യാപകനെ പെട്ടെന്ന് കാണാതെയായി. കൊളമ്പിയ സർവകലാശാലയിലെ ലക്ചറർ ആയിരുന്ന അയാളുടെ തിരോധാനത്തിന് കാരണക്കാരൻ ത്രൂഹിയോ ആയിരുന്നുവെന്നാണ് അഭ്യൂഹം. ജനങ്ങൾ ഏറെസ്സഹിച്ചു. ഗത്യന്തരമില്ലാതെ അവർ ത്രൂഹിയോയെ കൊന്നു. 1961-ലാണ് ഈ വധം.
--ആം ശതാംബ്ദത്തിലാണ് ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിൽ ഡിക്ടേറ്റർഷിപ്പുകൾ ഒരുപാടുണ്ടായത്. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം ജനിപ്പിച്ച സവിശേഷ പരിതഃസ്ഥിതികൾ നിമിത്തം ലോകമെമ്പാടും ഈ കുത്സിതഭരണമുണ്ടായി. ഹിറ്റ്‌ലർ, മുസ്സോലിനി, ഫ്രാങ്കോ, സലസർ ഇവർ വലതുപക്ഷ ഡിക്ടേറ്ററന്മാർ ആയിരുന്നു. സ്റ്റാലിൻ ഇടതുപക്ഷ ഡിക്ടേറ്റർ. അടുത്ത കാലത്ത് ചിലിയിലും റുമേനിയയിലും രണ്ടു സ്വേച്ഛാധിപതികൾ നിരപരാധരെ മർദ്ദിച്ചത് നമ്മുടെ സ്മൃതിപഥത്തിൽ നിന്നു മാഞ്ഞുപോയിട്ടില്ല. ആ രീതിയിലുള്ള മറ്റൊരു മനുഷ്യഹന്താവിനെ ʻʻThe Feast of the Goatˮ എന്ന നോവലിലൂടെ പ്രദർശിപ്പിക്കുകയാണ് വർഗാസ് യോസ എന്ന പെറൂവ്യൻ നോവലിസ്റ്റ്. മനുഷ്യവധത്തിൽ മാത്രമല്ല അയാൾ ക്രൂരത കാണിച്ചത്. നിരപരാധകളായ ഏറെ സ്ത്രീകളെ അയാൾ നശിപ്പിച്ചു. ചൈനയിലെ രാജ്യതന്ത്രജ്ഞൻ മൗദ് സേ ദുങ് (Mao Tse Tung, 1983–1976) പറഞ്ഞു തോക്കിൻ കുഴലിലൂടെയാണ് അധികാരം വരുന്നതെന്ന്. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റായിരുന്നില്ലെങ്കിലും അമേരിക്കയുടെ ചട്ടുകമായിരുന്ന ത്രൂഹിയോ ജനനേന്ദ്രിയത്തിലൂടെയും അധികാരം വരുമെന്നു തെളിയിച്ചു. ʻʻThe ritual penetration of female flesh is the mystical basis of his ruleˮ എന്നൊരു നിരൂപകൻ.
+-ആം ശതാംബ്ദത്തിലാണ് ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിൽ ഡിക്ടേറ്റർഷിപ്പുകൾ ഒരുപാടുണ്ടായത്. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം ജനിപ്പിച്ച സവിശേഷ പരിതഃസ്ഥിതികൾ നിമിത്തം ലോകമെമ്പാടും ഈ കുത്സിതഭരണമുണ്ടായി. ഹിറ്റ്‌ലർ, മുസ്സോലിനി, ഫ്രാങ്കോ, സലസർ ഇവർ വലതുപക്ഷ ഡിക്ടേറ്ററന്മാർ ആയിരുന്നു. സ്റ്റാലിൻ ഇടതുപക്ഷ ഡിക്ടേറ്റർ. അടുത്ത കാലത്ത് ചിലിയിലും റുമേനിയയിലും രണ്ടു സ്വേച്ഛാധിപതികൾ നിരപരാധരെ മർദ്ദിച്ചത് നമ്മുടെ സ്മൃതിപഥത്തിൽ നിന്നു മാഞ്ഞുപോയിട്ടില്ല. ആ രീതിയിലുള്ള മറ്റൊരു മനുഷ്യഹന്താവിനെ ʻʻThe Feast of the Goatˮ എന്ന നോവലിലൂടെ പ്രദർശിപ്പിക്കുകയാണ് [http://en.wikipedia.org/wiki/Mario_Vargas_Llosa വർഗാസ് യോസ] എന്ന പെറൂവ്യൻ നോവലിസ്റ്റ്. മനുഷ്യവധത്തിൽ മാത്രമല്ല അയാൾ ക്രൂരത കാണിച്ചത്. നിരപരാധകളായ ഏറെ സ്ത്രീകളെ അയാൾ നശിപ്പിച്ചു. ചൈനയിലെ രാജ്യതന്ത്രജ്ഞൻ മൗദ് സേ ദുങ് (Mao Tse Tung, 1983–1976) പറഞ്ഞു തോക്കിൻ കുഴലിലൂടെയാണ് അധികാരം വരുന്നതെന്ന്. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റായിരുന്നില്ലെങ്കിലും അമേരിക്കയുടെ ചട്ടുകമായിരുന്ന ത്രൂഹിയോ ജനനേന്ദ്രിയത്തിലൂടെയും അധികാരം വരുമെന്നു തെളിയിച്ചു. ʻʻThe ritual penetration of female flesh is the mystical basis of his ruleˮ എന്നൊരു നിരൂപകൻ.
 ʻʻഅധികാരം മാർഗ്ഗമല്ല, ലക്ഷ്യമാണ്. വിപ്ലവത്തെ രക്ഷിക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയല്ല ഡിക്ടേറ്റർഷിപ്പ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്. വിപ്ലവം ഉണ്ടാക്കുന്നത് ഡിക്ടേറ്റർഷിപ്പ് സ്ഥാപിക്കുവാനാണ്. പീഡനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം പീഡനം. അധികാരത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം അധികാരംˮ എന്നു ഓർവെൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അധികാരം എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടുകൂടി സ്വേച്ഛാധികാരി പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ അനുചരന്മാർ വേണം. ത്രൂഹിയോയുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട അനുചരൻ കേണൽ ഗാർസിയാ ആയിരുന്നു. അയാളുടെ ക്രൂരകൃത്യങ്ങൾ നോവലിൽ വർണ്ണിച്ചിട്ടുള്ളത് വായിക്കുന്നവർ ഞെട്ടും.

@@ Line 70: / Line 70: @@
 <li>
 ഒര്‍ടേഗ  ഈ ഗാസറ്റിന്റെ Dehumanization of Art എന്ന പ്രബന്ധം ഓര്‍മ്മയിലെത്തുന്നു. ജന്നലിലെ കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കിയാല്‍ തൊട്ടപ്പുറത്തുള്ള പൂന്തോട്ടം കാണാം. കണ്ണിലെ ലെന്‍സിന്‌ ഒരഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റ് വരുത്തിയാല്‍ ജന്നലിലെ കണ്ണാടി മാത്രമേ കാണൂ. അതുപോലെ ഏത് കലാസൃഷ്ടിയും ആസ്വദിക്കാം ആസ്വദിക്കാതിരിക്കാം. അഭിരുചിയെന്ന ലെന്‍സിന്റെ അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും അതു്. എന്നാല്‍ അല്പം വിഭിന്നമായി പറയുന്നു ഒസ്‌കര്‍ വൈല്‍ഡ്. നല്ല ഗദ്യം ജന്നലിലെ കണ്ണാടിപോലെയാണു്. അതിലൂടെ നോക്കിയാല്‍ സത്യം മാത്രം കാണാം. സത്യമല്ലാതെ വേറൊന്നും കാണുകയുമില്ല. ഏത് സം‌വിധാനം നേത്രകാചത്തിന് വരുത്തിയാലും ശോഭാ വരിയര്‍ ദേശാഭിമാനി വാരികയിലെഴുതിയ ʻചിത്രശലഭംʼ എന്നതു് കഥയുമല്ല, സാഹിത്യവുമല്ല. നല്ല ഗദ്യം പോലുമല്ല. സുല്‍ഫി എന്നൊരു പെണ്ണിനെയും അവളുടെ കമല മുത്തശ്ശിയെയും കഥയില്‍ കൊണ്ടുവന്നിട്ടു് കൃത്രിമമായി എന്തോ പറയുന്നു ശോഭാ വാര്യര്‍. തന്നെ അഭിസംബോധന  ചെയ്തുകൊണ്ടു് പെണ്ണ് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. താന്‍ ചിത്രശലഭമാണെന്നു്. ദുര്‍ഗ്രഹതയേറിയ രചന. അര്‍ത്ഥരഹിതമായ രചനയെന്നും പറയാം.
-:: വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുന്‍പ് മാധവിക്കുട്ടി എന്നോടു ചോദിച്ചു ശോഭയുടെ കഥകളെക്കുറിച്ച് പ്രതികൂലമായി എഴുതുന്നതെന്തിനെന്ന്. ശ്രീമതിയോടുള്ള ബഹുമാനം കൊണ്ടു് ഞാന്‍ ഒരു വാക്യം പോലും മറുപടിയായി പറഞ്ഞില്ല. മാധവിക്കുട്ടി ശോഭാ വാരിയരുടെ ഈ രചനാവൈരൂപ്യത്തില്‍ ഒന്നു കണ്ണോടിക്കട്ടെ. ഇതെഴുതുന്ന ആള്‍ എന്തിന് പ്രതികൂലമായി എഴുതുന്നുവെന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കാം.
-:: തിരുവനന്തപുരത്തു് ചിലര്‍ വീടുകള്‍  നിര്‍മ്മിച്ച് ജന്നലുകളില്‍ കണ്ണാടിയിടും. വീട്ടിനകത്തു നിന്നു നോക്കിയാല്‍ വീട്ടിനു് പുറത്തുള്ളവയെല്ലാം സ്പഷ്ടമായി കാണാം. പുറത്തുള്ളവര്‍ക്കു് ആ ജന്നല്‍ ക്കണ്ണാടിയിലൂടെ വീട്ടിനകത്തുള്ളതൊന്നും കാണാന്‍ പറ്റില്ല. അതുപോലെ ശോഭാ വാരിയര്‍ ഞാന്‍ ഈ രചനകൊണ്ടു് ഇതാണുദ്ദേശിച്ചതെന്നു് പറയുമായിരിക്കും. പക്ഷേ കണ്ണാടിയുടെ അർദ്ധസുതാര്യാവസ്ഥകൊണ്ടു് അനുവാചകർക്കു് ഒന്നും കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്നു നമുക്കു് പറയാനേ പറ്റൂ.
+വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുന്‍പ് മാധവിക്കുട്ടി എന്നോടു ചോദിച്ചു ശോഭയുടെ കഥകളെക്കുറിച്ച് പ്രതികൂലമായി എഴുതുന്നതെന്തിനെന്ന്. ശ്രീമതിയോടുള്ള ബഹുമാനം കൊണ്ടു് ഞാന്‍ ഒരു വാക്യം പോലും മറുപടിയായി പറഞ്ഞില്ല. മാധവിക്കുട്ടി ശോഭാ വാരിയരുടെ ഈ രചനാവൈരൂപ്യത്തില്‍ ഒന്നു കണ്ണോടിക്കട്ടെ. ഇതെഴുതുന്ന ആള്‍ എന്തിന് പ്രതികൂലമായി എഴുതുന്നുവെന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കാം.
 </li>
 <li value="4">

@@ Line 63: / Line 63: @@
 ഫ്രേയാ സ്റ്റാർക്കിന്റെ (Freya Stark) യാത്രാവിവരണങ്ങളും ആത്മകഥയും നിസ്തുലങ്ങളാണ്‌. അവ വായിച്ചിട്ടില്ലാത്തവര്‍ സാഹിത്യത്തിന്റെ ഭംഗി സമ്പൂര്‍‌ണമായി കണ്ടവരല്ല. നാലു ഭാഗങ്ങളായി പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയ അവരുടെ  ആത്മകഥയില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു പ്രസ്താവം:
 <ol>
-# ബേനേദേതാ ക്രോചെ (Benedetto Croce 1866-1952) എന്ന വിശ്വവിഖ്യാതനായ തത്ത്വചിന്തകന്‍ പറഞ്ഞു: ഫാസിസ്റ്റുകള്‍ക്കു സത്യസന്ധരും ബുദ്ധിയുള്ളവരുമായിരിക്കാന്‍ സാദ്ധ്യമല്ല. ഫാസിസ്റ്റ് സത്യസന്ധനാണെങ്കിൽ ബുദ്ധിമാനായിരിക്കില്ല. അയാൾ ബുദ്ധിമാനാണെങ്കിൽ സത്യസന്ധനല്ല. അയാൾ ബുദ്ധിമാനും സത്യസന്ധനുമാണെങ്കിൽ ഫാസ്സിസ്റ്റല്ല. ഈ പ്രസ്താവത്തിൽ ധിഷണാശക്തിയുണ്ട് (intellect). അതിനോടു ചേർന്ന വിശുദ്ധിയും. എന്നാൽ ഇനിപ്പറയുന്ന സംഭവത്തിൽ ധിഷണാവിലാസമുണ്ടെങ്കിലും വിശുദ്ധിയില്ല. വിഖ്യാതനായ ഒരു വ്യക്തിയോടുകൂടി ഞാൻ വടക്കൊരു സമ്മേളനത്തിനു പോയി. ആ വ്യക്തിയെ അല്പമെങ്കിലും നീരസപ്പെടുത്തിയാൽ അതു ചെയ്യുന്ന ആളിനെ അദ്ദേഹം കൊല്ലാക്കൊല ചെയ്തുകളയും. നീരസപ്പെടുത്തിയില്ലെങ്കിൽ പ്രശംസയുടെ മട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും പറയുകയേയുള്ളു. സമ്മേളനത്തിന്റെ സ്വാഗത പ്രഭാഷകന്‍ എങ്ങനെയോ നാട്ടുകാരുടെ തല്ലു് മേടിച്ചു. സ്വാഗതമാശംസിക്കുന്ന വേളയിൽ അയാൾ ഞാൻ പറഞ്ഞ വ്യക്തിയെ അല്പമൊന്നു നോവിച്ചു. ആ പ്രഭാഷകൻ സംസ്കൃതത്തിലെ തത് ശബ്ദത്തെ തൽ എന്നാക്കിപ്പറഞ്ഞു. ഒരിക്കലല്ല പല തവണ അതുണ്ടായി. ഉപസംഹാരപ്രഭാഷണത്തിനു് ഞാൻ പറഞ്ഞ വ്യക്തി എഴുന്നേറ്റു. കൃഷ്ണപിള്ള തത് ശബ്ദത്തെ തൽ എന്നാക്കിയത് നിങ്ങളൊക്കെ കേട്ടിരിക്കുമല്ലോ. അദ്ദേഹത്തിന് ഈ തല്ലു് എവിടെനിന്ന് കിട്ടിയെന്നതു എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ. സദസ്സിന്റെ കരഘോഷം. പൊട്ടിച്ചിരി. സ്വാഗതപ്രഭാഷകൻ ബോധം കെട്ടില്ല എന്നേയുള്ളു. ഇവിടെ പ്രത്യുൽപ്പന്നമതിത്വമുണ്ട്. പക്ഷെ വിശുദ്ധിയില്ല. പ്രത്യുൽപ്പന്നമതിത്വം വിശുദ്ധിയോടു കലർന്നു വന്നാലേ നല്ലയാളുകളുടെ ആദരം നേടൂ.
+<li> ബേനേദേതാ ക്രോചെ (Benedetto Croce 1866-1952) എന്ന വിശ്വവിഖ്യാതനായ തത്ത്വചിന്തകന്‍ പറഞ്ഞു: ഫാസിസ്റ്റുകള്‍ക്കു സത്യസന്ധരും ബുദ്ധിയുള്ളവരുമായിരിക്കാന്‍ സാദ്ധ്യമല്ല. ഫാസിസ്റ്റ് സത്യസന്ധനാണെങ്കിൽ ബുദ്ധിമാനായിരിക്കില്ല. അയാൾ ബുദ്ധിമാനാണെങ്കിൽ സത്യസന്ധനല്ല. അയാൾ ബുദ്ധിമാനും സത്യസന്ധനുമാണെങ്കിൽ ഫാസ്സിസ്റ്റല്ല. ഈ പ്രസ്താവത്തിൽ ധിഷണാശക്തിയുണ്ട് (intellect). അതിനോടു ചേർന്ന വിശുദ്ധിയും. എന്നാൽ ഇനിപ്പറയുന്ന സംഭവത്തിൽ ധിഷണാവിലാസമുണ്ടെങ്കിലും വിശുദ്ധിയില്ല. വിഖ്യാതനായ ഒരു വ്യക്തിയോടുകൂടി ഞാൻ വടക്കൊരു സമ്മേളനത്തിനു പോയി. ആ വ്യക്തിയെ അല്പമെങ്കിലും നീരസപ്പെടുത്തിയാൽ അതു ചെയ്യുന്ന ആളിനെ അദ്ദേഹം കൊല്ലാക്കൊല ചെയ്തുകളയും. നീരസപ്പെടുത്തിയില്ലെങ്കിൽ പ്രശംസയുടെ മട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും പറയുകയേയുള്ളു. സമ്മേളനത്തിന്റെ സ്വാഗത പ്രഭാഷകന്‍ എങ്ങനെയോ നാട്ടുകാരുടെ തല്ലു് മേടിച്ചു. സ്വാഗതമാശംസിക്കുന്ന വേളയിൽ അയാൾ ഞാൻ പറഞ്ഞ വ്യക്തിയെ അല്പമൊന്നു നോവിച്ചു. ആ പ്രഭാഷകൻ സംസ്കൃതത്തിലെ തത് ശബ്ദത്തെ തൽ എന്നാക്കിപ്പറഞ്ഞു. ഒരിക്കലല്ല പല തവണ അതുണ്ടായി. ഉപസംഹാരപ്രഭാഷണത്തിനു് ഞാൻ പറഞ്ഞ വ്യക്തി എഴുന്നേറ്റു. കൃഷ്ണപിള്ള തത് ശബ്ദത്തെ തൽ എന്നാക്കിയത് നിങ്ങളൊക്കെ കേട്ടിരിക്കുമല്ലോ. അദ്ദേഹത്തിന് ഈ തല്ലു് എവിടെനിന്ന് കിട്ടിയെന്നതു എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ. സദസ്സിന്റെ കരഘോഷം. പൊട്ടിച്ചിരി. സ്വാഗതപ്രഭാഷകൻ ബോധം കെട്ടില്ല എന്നേയുള്ളു. ഇവിടെ പ്രത്യുൽപ്പന്നമതിത്വമുണ്ട്. പക്ഷെ വിശുദ്ധിയില്ല. പ്രത്യുൽപ്പന്നമതിത്വം വിശുദ്ധിയോടു കലർന്നു വന്നാലേ നല്ലയാളുകളുടെ ആദരം നേടൂ.
-# ഭൂമിയിലെ അവസാന ദിവസത്തെ Last Judgement day എന്നു വിളിക്കുന്നു. ആ ദിവസത്തെക്കുറിച്ചു് വിശുദ്ധ നബിയോടു ചില മുസ്ലീങ്ങൾ ചോദിച്ചതിനെക്കുറിച്ചു് ഫ്രേയാ സ്റ്റാര്‍ക്ക് ആത്മകഥയില്‍ പറയുന്നുണ്ടു്. Day of judgement അടുത്തോ എന്ന് അങ്ങനെ അറിയാമെന്നു് അവര്‍ പ്രവാചകനോടു ചോദിച്ചു. ʻʻBy the fact that the reins of government are in the hands of the lowest of the lowˮ എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി.  ഈ പ്രസ്താവത്തെ അവലംബിച്ചു് നമുക്കു അസന്ദിഗ്ദ്ധമായി പറയാം ഇന്ത്യയിലെ പല സ്റ്റെയ്റ്റുകളിലും Day of Judgement വരാറായിയെന്നു്.
+</li>
-# ഒര്‍ടേഗ  ഈ ഗാസറ്റിന്റെ Dehumanization of Art എന്ന പ്രബന്ധം ഓര്‍മ്മയിലെത്തുന്നു. ജന്നലിലെ കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കിയാല്‍ തൊട്ടപ്പുറത്തുള്ള പൂന്തോട്ടം കാണാം. കണ്ണിലെ ലെന്‍സിന്‌ ഒരഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റ് വരുത്തിയാല്‍ ജന്നലിലെ കണ്ണാടി മാത്രമേ കാണൂ. അതുപോലെ ഏത് കലാസൃഷ്ടിയും ആസ്വദിക്കാം ആസ്വദിക്കാതിരിക്കാം. അഭിരുചിയെന്ന ലെന്‍സിന്റെ അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും അതു്. എന്നാല്‍ അല്പം വിഭിന്നമായി പറയുന്നു ഒസ്‌കര്‍ വൈല്‍ഡ്. നല്ല ഗദ്യം ജന്നലിലെ കണ്ണാടിപോലെയാണു്. അതിലൂടെ നോക്കിയാല്‍ സത്യം മാത്രം കാണാം. സത്യമല്ലാതെ വേറൊന്നും കാണുകയുമില്ല. ഏത് സം‌വിധാനം നേത്രകാചത്തിന് വരുത്തിയാലും ശോഭാ വരിയര്‍ ദേശാഭിമാനി വാരികയിലെഴുതിയ ʻചിത്രശലഭംʼ എന്നതു് കഥയുമല്ല, സാഹിത്യവുമല്ല. നല്ല ഗദ്യം പോലുമല്ല. സുല്‍ഫി എന്നൊരു പെണ്ണിനെയും അവളുടെ കമല മുത്തശ്ശിയെയും കഥയില്‍ കൊണ്ടുവന്നിട്ടു് കൃത്രിമമായി എന്തോ പറയുന്നു ശോഭാ വാര്യര്‍. തന്നെ അഭിസംബോധന  ചെയ്തുകൊണ്ടു് പെണ്ണ് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. താന്‍ ചിത്രശലഭമാണെന്നു്. ദുര്‍ഗ്രഹതയേറിയ രചന. അര്‍ത്ഥരഹിതമായ രചനയെന്നും പറയാം.
+<li>
 :: വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുന്‍പ് മാധവിക്കുട്ടി എന്നോടു ചോദിച്ചു ശോഭയുടെ കഥകളെക്കുറിച്ച് പ്രതികൂലമായി എഴുതുന്നതെന്തിനെന്ന്. ശ്രീമതിയോടുള്ള ബഹുമാനം കൊണ്ടു് ഞാന്‍ ഒരു വാക്യം പോലും മറുപടിയായി പറഞ്ഞില്ല. മാധവിക്കുട്ടി ശോഭാ വാരിയരുടെ ഈ രചനാവൈരൂപ്യത്തില്‍ ഒന്നു കണ്ണോടിക്കട്ടെ. ഇതെഴുതുന്ന ആള്‍ എന്തിന് പ്രതികൂലമായി എഴുതുന്നുവെന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കാം.
 :: തിരുവനന്തപുരത്തു് ചിലര്‍ വീടുകള്‍  നിര്‍മ്മിച്ച് ജന്നലുകളില്‍ കണ്ണാടിയിടും. വീട്ടിനകത്തു നിന്നു നോക്കിയാല്‍ വീട്ടിനു് പുറത്തുള്ളവയെല്ലാം സ്പഷ്ടമായി കാണാം. പുറത്തുള്ളവര്‍ക്കു് ആ ജന്നല്‍ ക്കണ്ണാടിയിലൂടെ വീട്ടിനകത്തുള്ളതൊന്നും കാണാന്‍ പറ്റില്ല. അതുപോലെ ശോഭാ വാരിയര്‍ ഞാന്‍ ഈ രചനകൊണ്ടു് ഇതാണുദ്ദേശിച്ചതെന്നു് പറയുമായിരിക്കും. പക്ഷേ കണ്ണാടിയുടെ അർദ്ധസുതാര്യാവസ്ഥകൊണ്ടു് അനുവാചകർക്കു് ഒന്നും കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്നു നമുക്കു് പറയാനേ പറ്റൂ.
-</ol>
+</li>
-<ol start="4">
+<li value="4">
-# ഒന്നിലും ക്ഷോഭിക്കാത്ത ആളാണു് ഡോക്ടർ കെ.എം. ജോർജ്ജ്. അദ്ദേഹം വിമർശിക്കുമ്പോഴും സംസ്കാരഭദ്രമായ ഭാഷയേ പ്രയോഗിക്കു. വർഷങ്ങൾക്കുമുൻപു് അദ്ദേഹം, വിഷ്ണുനാരായണൻ നമ്പൂതിരി, വേറെ ചിലർ ഇവരോടു ഒരുമിച്ചു് ഞാൻ വെട്ടൂർ രാമനായരുടെ അഭ്യർത്ഥനയനുസരിച്ചു് പാലായിൽ ഒരു വായശാലയുടെ വാർഷികാഘോഷത്തിനു പോയി. തിരിച്ചു പോരുമ്പോൾ കൊട്ടാരക്കരയിൽ ചായ കുടിക്കാനിറങ്ങി. വീണ്ടും കാറിൽ കയറിയപ്പോൾ പിറകിലത്തെ സീറ്റിലിരുന്ന ഞങ്ങൾക്കു ഞെരുക്കം. കെ.എം. ജോർജ്ജ് മന്ദസ്മിതത്തോടുകൂടിപ്പറഞ്ഞു. ചായ കുടിച്ചതിനുശേഷം നമ്മുടെ കൃഷ്ണൻ നായർക്കു ലേശം വണ്ണം കൂടിയെന്നു തോന്നുന്നു. ഞാൻ ഒതുങ്ങിയിരുന്നു. ഇതാണു് കെ.എം. ജോർജ്ജിന്റെ രീതിയും സംഭാഷണവും.
+ഒന്നിലും ക്ഷോഭിക്കാത്ത ആളാണു് ഡോക്ടർ കെ.എം. ജോർജ്ജ്. അദ്ദേഹം വിമർശിക്കുമ്പോഴും സംസ്കാരഭദ്രമായ ഭാഷയേ പ്രയോഗിക്കു. വർഷങ്ങൾക്കുമുൻപു് അദ്ദേഹം, വിഷ്ണുനാരായണൻ നമ്പൂതിരി, വേറെ ചിലർ ഇവരോടു ഒരുമിച്ചു് ഞാൻ വെട്ടൂർ രാമനായരുടെ അഭ്യർത്ഥനയനുസരിച്ചു് പാലായിൽ ഒരു വായശാലയുടെ വാർഷികാഘോഷത്തിനു പോയി. തിരിച്ചു പോരുമ്പോൾ കൊട്ടാരക്കരയിൽ ചായ കുടിക്കാനിറങ്ങി. വീണ്ടും കാറിൽ കയറിയപ്പോൾ പിറകിലത്തെ സീറ്റിലിരുന്ന ഞങ്ങൾക്കു ഞെരുക്കം. കെ.എം. ജോർജ്ജ് മന്ദസ്മിതത്തോടുകൂടിപ്പറഞ്ഞു. ചായ കുടിച്ചതിനുശേഷം നമ്മുടെ കൃഷ്ണൻ നായർക്കു ലേശം വണ്ണം കൂടിയെന്നു തോന്നുന്നു. ഞാൻ ഒതുങ്ങിയിരുന്നു. ഇതാണു് കെ.എം. ജോർജ്ജിന്റെ രീതിയും സംഭാഷണവും.
 </ol>