സാഹിത്യവാരഫലം 2002 08 09 - Revision history

Cvr at 21:53, 3 February 2015

2015-02-03T21:53:01Z

Cvr: /* ആ രേഖയെ മാനിക്കൂ */

2014-08-31T07:07:55Z

‎ആ രേഖയെ മാനിക്കൂ

Cvr: Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:സ..."

2014-08-31T07:06:46Z

Created page with "{{MKN/SV}} Category:മലയാളം Category:എം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ Category:സാഹിത്യവാരഫലം Category:സ..."

Show changes

@@ Line 17: / Line 17: @@
 | next = 2002 08 16
 }}
-കവി ഉള്ളൂര്‍ പരമേശ്വരയ്യര്‍ മരിച്ചു. ആ മഹച്ചരമം കഴിഞ്ഞിട്ടു് അഞ്ചുമിനിറ്റായില്ല. ആകാശവാണി വിലാപകാവ്യം പ്രക്ഷേപണം ചെയ്‌തു അതു കേട്ടവരൊക്കെ ആകാശവാണിയുടെ ഉചിതജ്‌ഞതയെ പ്രകീര്‍ത്തിച്ചെങ്കിലും അവരില്‍ ആരുംതന്നെ ഹ്രസ്വകാലത്തിനുള്ളില്‍ ഒട്ടൊക്കെ ദീര്‍ഘമായ കാവ്യം രചിക്കാനാവുമോ എന്നാലോചിച്ചില്ല. ഉള്ളൂര്‍ രോഗിയായി കിടക്കയില്‍ വീണയുടന്‍തന്നെ വിലാപകാവ്യം എഴുതാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കണം കവി. പതിനഞ്ചു ദിവസമെങ്കിലും കാവ്യമെഴുതാന്‍ വേണ്ടിവന്നിരിക്കണം. ഒരു മാസംകൊണ്ട് അതില്‍ തിരുത്തലുകള്‍ വരുത്തിയിരിക്കണം. ഓരോ ദിവസവും പത്രം വന്നു മുറ്റത്തു വീഴുന്ന ശബ്‌ദം കേട്ടു കവി ഓടിയിരിക്കണം. ഉള്ളൂര്‍ മരിച്ചോ എന്നു പത്രമാകെ നോക്കിയിരിക്കണം. ഒരു ദിവസം മരിച്ച വാര്‍ത്ത വന്നപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ആള്‍ ഇന്‍ഡ്യ റേഡിയോ പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്ന ഭക്‌തിവിലാസത്തേക്കു കവിതയും കൊണ്ടോടിയിരിക്കണം.
+കവി ഉള്ളൂര്‍ പരമേശ്വരയ്യര്‍ മരിച്ചു. ആ മഹച്ചരമം കഴിഞ്ഞിട്ടു് അഞ്ചുമിനിറ്റായില്ല. ആകാശവാണി വിലാപകാവ്യം പ്രക്ഷേപണം ചെയ്‌തു. അതു കേട്ടവരൊക്കെ ആകാശവാണിയുടെ ഉചിതജ്‌ഞതയെ പ്രകീര്‍ത്തിച്ചെങ്കിലും അവരില്‍ ആരും തന്നെ ഹ്രസ്വകാലത്തിനുള്ളില്‍ ഒട്ടൊക്കെ ദീര്‍ഘമായ കാവ്യം രചിക്കാനാവുമോ എന്നാലോചിച്ചില്ല. ഉള്ളൂര്‍ രോഗിയായി കിടക്കയില്‍ വീണയുടന്‍ തന്നെ വിലാപകാവ്യം എഴുതാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കണം കവി.  പതിനഞ്ചു ദിവസമെങ്കിലും കാവ്യമെഴുതാന്‍ വേണ്ടിവന്നിരിക്കണം. ഒരു മാസം കൊണ്ട് അതില്‍ തിരുത്തലുകള്‍ വരുത്തിയിരിക്കണം. ഓരോ ദിവസവും പത്രം വന്നു മുറ്റത്തു വീഴുന്ന ശബ്‌ദം കേട്ടു കവി ഓടിയിരിക്കണം. ഉള്ളൂര്‍ മരിച്ചോ എന്നു പത്രമാകെ നോക്കിയിരിക്കണം. ഒരു ദിവസം മരിച്ച വാര്‍ത്ത വന്നപ്പോഎഴുതുദ്ദേഹം ആള്‍ ഇന്‍ഡ്യ റേഡിയോ പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്ന ഭക്‌തിവിലാസത്തേക്കു കവിതയും കൊണ്ടോടിയിരിക്കണം.
-ഞാന്‍ എറണാകുളത്തു ജോലി നോക്കിയിരുന്ന കാലത്താണു് കവി ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പു് രോഗിയായി ഒരു പ്രൈവറ്റ് ആശുപത്രിയില്‍ കിടന്നതു്. അതിനും അല്‌പം മുന്‍പാണു് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനം ആഘോഷിച്ചതു്. എറണാകുളത്തുള്ളവരെയൊക്കെ അദ്ദേഹം ഭദ്രാലയത്തിലേക്കു ക്ഷണിച്ചു് സല്‍കരിച്ചെങ്കിലും എന്നെ അവഗണിച്ചു. എങ്കിലും ശങ്കരക്കുറുപ്പു് ആശുപത്രിയിലായി എന്നറിഞ്ഞ ഞാന്‍ റ്റാക്‌സിക്കാറില്‍ അവിടെയെത്തി. അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടു അവശനായിക്കിടന്ന അദ്ദേഹത്തെക്കണ്ടു. ഞാന്‍ കണ്ണീരൊഴുകാതെ നിയന്ത്രണം പാലിച്ചു നിന്നു. ഒടുവില്‍ ആ പാദങ്ങളില്‍ തൊട്ടു കണ്ണില്‍ വച്ചിട്ടു് ഞാന്‍ ഓടി. അല്ലെങ്കില്‍ എന്റെ കണ്ണീരു് അദ്ദേഹവും സഹധര്‍മ്മിണിയും കണ്ടു കൂടുതല്‍ ആകുലാവസ്‌ഥയില്‍ ആകുമായിരുന്നു. പിന്നീടു് കവിയുടെ മകന്‍ രവിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു &mdash; &ldquo;I could not restrain my tears&rdquo; രവി അറിയിച്ചു &mdash; &ldquo;അതു ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു&rdquo;
+ഞാന്‍ എറണാകുളത്തു ജോലി നോക്കിയിരുന്ന കാലത്താണു് കവി ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പു് രോഗിയായി ഒരു പ്രൈവറ്റ് ആശുപത്രിയില്‍ കിടന്നതു്. അതിനും അല്‌പം മുന്‍പാണു് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനം ആഘോഷിച്ചതു്. എറണാകുളത്തുള്ളവരെയൊക്കെ അദ്ദേഹം ഭദ്രാലയത്തിലേക്കു ക്ഷണിച്ചു് സല്‍കരിച്ചെങ്കിലും എന്നെ അവഗണിച്ചു. എങ്കിലും ശങ്കരക്കുറുപ്പു് ആശുപത്രിയിലായി എന്നറിഞ്ഞ ഞാന്‍ റ്റാക്‌സിക്കാറില്‍ അവിടെയെത്തി. അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടു.  അവശനായിക്കിടന്ന അദ്ദേഹത്തെക്കണ്ടു. ഞാന്‍ കണ്ണീരൊഴുകാതെ നിയന്ത്രണം പാലിച്ചു നിന്നു.  ഒടുവില്‍ ആ പാദങ്ങളില്‍ തൊട്ടു കണ്ണില്‍ വച്ചിട്ടു് ഞാന്‍ ഓടി.  അല്ലെങ്കില്‍ എന്റെ കണ്ണീരു് അദ്ദേഹവും സഹധര്‍മ്മിണിയും കണ്ടു കൂടുതല്‍ ആകുലാവസ്‌ഥയില്‍ ആകുമായിരുന്നു. പിന്നീടു് കവിയുടെ മകന്‍ രവിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു &mdash; &ldquo;I could not restrain my tears&rdquo; രവി അറിയിച്ചു &mdash; &ldquo;അതു ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു.&rdquo;
-ശങ്കരക്കുറുപ്പു് ആശുപത്രിയില്‍ കിടന്ന കാലത്തു കേരളത്തിലും പുറത്തും പ്രചാരമുള്ള ഒരു ദിനപ്പത്രത്തിന്റെ എഡിറ്റര്‍ &mdash; എല്ലാ മണ്ഡലങ്ങളിലും സ്വാധീനതയുള്ള എഡിറ്റര്‍ &mdash; എന്നെ ലൂസിയ ഹോട്ടലില്‍ വന്നു കണ്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അപേക്ഷ രോഗിയായിക്കിടക്കുന്ന കവി മരിച്ചുവെന്നു് സങ്കല്‌പിച്ചു ലേഖനമെഴുതിക്കൊടുക്കണമെന്നായിരുന്നു. &ldquo;എന്റെ മനസ്സ് അതിനു് അനുമതി തരുന്നില്ല&rdquo; എന്നു് ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു. &ldquo;രഹസ്യമായിരിക്കും എഴുതു&rdquo; എന്നു് അദ്ദേഹം വീണ്ടും ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ &ldquo;ഞാന്‍ ആ ദുഷ്‌കൃത്യം ചെയ്യുകയില്ല എന്നു് അസന്ദിഗ്ദ്ധമായി അദ്ദേഹത്തെ അറിയിച്ചു. പത്രാധിപര്‍ പോയി. അദ്ദേഹം അതുകൊണ്ടു് അവസാനിപ്പിച്ചില്ല. അക്കാര്യം ദിവസവും ടെലിഫോണില്‍ എന്നെ വിളിച്ചു ലേഖനം എഴുതാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചു. വലിയ തുക പ്രതിഫലമായി തരാമെന്നു് പറയുകയും ചെയ്‌തു എങ്കിലും ഞാന്‍ വഴങ്ങിയില്ല. പിന്നീടും ഒരു കൊല്ലത്തിലധികം കാലം കവി ജീവിച്ചിരുന്നു.
+ശങ്കരക്കുറുപ്പു് ആശുപത്രിയില്‍ കിടന്ന കാലത്തു കേരളത്തിലും പുറത്തും പ്രചാരമുള്ള ഒരു ദിനപ്പത്രത്തിന്റെ എഡിറ്റര്‍ &mdash; എല്ലാ മണ്ഡലങ്ങളിലും സ്വാധീനതയുള്ള എഡിറ്റര്‍ &mdash; എന്നെ ലൂസിയ ഹോട്ടലില്‍ വന്നു കണ്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അപേക്ഷ രോഗിയായിക്കിടക്കുന്ന കവി മരിച്ചുവെന്നു് സങ്കല്‌പിച്ചു ലേഖനമെഴുതിക്കൊടുക്കണമെന്നായിരുന്നു. &ldquo;എന്റെ മനസ്സ് അതിനു് അനുമതി തരുന്നില്ല&rdquo; എന്നു് ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു. &ldquo;രഹസ്യമായിരിക്കും, എഴുതു&rdquo; എന്നു് അദ്ദേഹം വീണ്ടും ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ &ldquo;ഞാന്‍ ആ ദുഷ്‌കൃത്യം ചെയ്യുകയില്ല എന്നു് അസന്ദിഗ്ദ്ധമായി അദ്ദേഹത്തെ അറിയിച്ചു. പത്രാധിപര്‍ പോയി. അദ്ദേഹം അതുകൊണ്ടു് അവസാനിപ്പിച്ചില്ല. അക്കാര്യം ദിവസവും ടെലിഫോണില്‍ എന്നെ വിളിച്ചു ലേഖനം എഴുതാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചു. വലിയ തുക പ്രതിഫലമായി തരാമെന്നു് പറയുകയും ചെയ്‌തു എങ്കിലും ഞാന്‍ വഴങ്ങിയില്ല. പിന്നീടും ഒരു കൊല്ലത്തിലധികം കാലം കവി ജീവിച്ചിരുന്നു.
 എനിക്കുണ്ടായ ധര്‍മ്മരോഷം നമ്മുടെ സംസ്‌കാരത്തിന്റെ ഒരവിഭാജ്യഘടകമാണു്. പക്ഷേ ഈ ധര്‍മ്മാധര്‍മ്മവിവേചനം പടിഞ്ഞാറുള്ളവര്‍ക്കു് അത്ര പ്രബലമല്ല എന്നു തെളിയിക്കുന്ന ഒരു നോവല്‍ ഞാന്‍ ഇന്നു വായിച്ചതേയുള്ളൂ. ആന്ദ്രേയീ കൂര്‍കോഫിന്റെ (Andrey Kurkov) &ldquo;Death and the Penguin&rdquo; എന്ന നോവല്‍. നോവലിസ്‌റ്റ് റഷനാണു്. വിക്‌റ്റര്‍ ചെറുകഥയെഴുത്തുകാരന്‍. അയാളുടെ ചെറുകഥ ഒരു പത്രത്തിന്റെ എഡിറ്റര്‍ നിരസിച്ചു. പക്ഷേ എഡിറ്റര്‍ വിക്‌ടറെ പൂര്‍ണ്ണമായും നിരാശപ്പെടുത്തിയില്ല. പത്രത്തിനുവേണ്ടി ചരമക്കുറിപ്പുകള്‍ എഴുതാന്‍ അയാളോടു ആവശ്യപ്പെട്ടു. മരിച്ചവരെക്കുറിച്ചു എഴുതുക എന്നതല്ല രീതി ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെപ്പറ്റി മുന്‍കൂറായി ചരമക്കുറിപ്പ് എഴുതിവയ്‌ക്കണം. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങള്‍ ഇതു ചെയ്യാറുണ്ടത്രേ. മറ്റാരും എഴുതാത്ത രീതിയില്‍ വിക്‌റ്റര്‍ മരണക്കുറിപ്പുകള്‍ എഴുതും. മാസന്തോറും മുന്നൂറു ഡോളറാണു് അയാള്‍ക്കു പത്രാധിപര്‍ നല്‌കുന്നതു്. ക്ലീഷേ ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ടു് മൗലികമായി മരണത്തെക്കുറിച്ചു് വിക്‌റ്റര്‍ എഴുതിയതിന്റെ ഒരു Specimen നല്‌കട്ടെ:Writers and State Deputy Aleksandr Yakornitsky is no longer with us in the third row of the Chamber, a leather seat stands empty. To be occupied before long by another. But in the hearts of the many who knew Aleksandr Yakornitsky there will be a sense of emptiness, of profound loss&rdquo; (Page 29) വിക്‌റ്ററുടെ പേരില്ല കുറിപ്പില്‍ &lsquo;A group of friends&rsquo; എന്നേ അതിന്റെ താഴെ വച്ചിട്ടുള്ളു. വിക്‌റ്ററിന്റെ ചരമക്കുറിപ്പ് അനുസരിച്ചു് വ്യക്‌തികള്‍ മരിക്കുന്നു. ഒരാള്‍ വെടിയേറ്റാണു് മരിക്കുന്നതെങ്കില്‍ വേറൊരാള്‍ അനേകം നിലകളുള്ള കെട്ടിടത്തില്‍നിന്നു് വീണാണു് ചരമം പ്രാപിക്കുന്നത്. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്‍ തകര്‍ന്നതിനുശേഷമുള്ള Ukraine പ്രദേശത്താണു് ഇതെല്ലാം സംഭവിക്കുക. കുറ്റകൃത്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ അനവരതം നടക്കുമ്പോള്‍ വിക്‌റ്റര്‍ മുന്‍കൂറായി ചരമക്കുറിപ്പുകള്‍ എഴുതിയും ജന്തുശാലയില്‍ നിന്നു കിട്ടിയ പെന്‍ഗ്വിന്‍ പക്ഷിയെ സ്‌നേഹപൂര്‍വ്വം വളര്‍ത്തിയും ഒരുത്തന്‍ ഏല്‌പിച്ച ഒരു കൊച്ചുപെണ്‍കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടില്‍ സംരക്ഷിച്ചും കഴിഞ്ഞുകൂടുകയാണു് പെന്‍ഗ്വിന്റെ പേരു മിഷ എന്നു്. അങ്ങനെയിരിക്കെ പെന്‍ഗ്വിനു് രോഗം വന്നു ഡോക്ടര്‍ പക്ഷിയെ പരിശോധിച്ചിട്ടു് ഹൃദയം മാറ്റിവയ്ക്കണമെന്നു് നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.മോട്ടോര്‍ അപകടത്തില്‍പ്പെട്ടു മാരകമായ ക്ഷതമേറ്റ ഒരാണ്‍കുട്ടിയുടെ മാതാപിതാക്കളില്‍നിന്നു് അവന്റെ ഹൃദയം വിക്ടര്‍ മേടിച്ചു. ഹൃദയശാസ്ത്രക്രിയ വിജയകരമായി നടന്നു.പക്ഷിയെ ധ്രുവത്തിലേക്കു അയച്ചു് അതിനെ ഗാര്‍ഹിക ബന്ധനത്തില്‍നിന്നു മോചിപ്പിച്ചു വിക്റ്റര്‍ നോവല്‍ അവസാനിക്കുന്നു. Where is the penguin? എന്നു് ഒരാളിന്റെ ചോദ്യം വിക്റ്ററോടു് &ldquo;The Penguin is me&rdquo; എന്നു് അയാളുടെ ഉത്തരം പെന്‍ഗ്വിൻ കുറെക്കാലം ബന്ധനത്തിലായിരുന്നല്ലോ. പോസ്‌റ്റ് സോവിയറ്റ് പ്രദേശത്തു എല്ലാ പൗരന്മാരും ബന്ധനത്തിലാണ് എന്നാണോ നോവലിസ്റ്റ് ധ്വനിപ്പിക്കുന്നതു്? പക്ഷി ഏതിന്റേയോ പ്രതിരൂപമാണു് ഏതിന്റേതെന്നു് എനിക്കു മനസ്സിലായില്ല.ഒരുപക്ഷേ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റേതാകാം. അതിനു താല്‍ക്കാലിക ഹൃദ്രോഗം വരുന്നതും രക്ഷപ്പെടുന്നതും ഗോര്‍ബച്ചേവിന്റെ ഭരണത്തെയാവും സൂചിപ്പിക്കുക. യെല്‍റ്റ്‌സിന്റെ ഭരണമാകാം രോഗത്തില്‍ നിന്നുള്ള മുക്‌തി എല്ലാം എന്റെ അഭ്യൂഹങ്ങള്‍ മാത്രം.

@@ Line 43: / Line 43: @@
 എന്ന വരികളില്‍ അവസാനിക്കുന്ന ആ ഭാഗം  ഞാന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു് എന്നെത്തന്നെ മറന്നിരിക്കുന്ന സന്ദര്‍ഭത്തിലാണു് പിതാവു് അതു പിടിച്ചെടുക്കാന്‍ വന്നത് &ldquo;ചെറുക്കന്‍ വായിക്കുന്ന പുസ്തകം കണ്ടില്ലേ?&rdquo; എന്നു പിതാവു്  അമ്മയോടു ദേഷ്യത്തില്‍ പറയുന്നതു ഞാന്‍ കേട്ടു. പിന്നീടു് കെ.എം. പണിക്കരുടെ &lsquo;ബാലികാമതം&rsquo; ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല. മേശവലിപ്പിനകത്തുവയ്ക്കാതെ ചാരുകസേരയില്‍ കിടന്നു് പിതാവു് അതു വായിച്ചിരിക്കണം വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചിരിക്കണം. എന്നിട്ടു ദിവ്യമായ ഗ്രന്‌ഥമെന്നപോലെ അലമാരിയില്‍ സൂക്ഷിച്ചുവച്ചിരിക്കണം. അല്ലെങ്കില്‍ അടുത്ത വീട്ടിലെ സുന്ദരിയായ മധ്യവയസ്കയ്ക്ക്  സ്‌നേഹപൂര്‍വ്വം സമ്മാനിച്ചിരിക്കണം. (ഞാന്‍ മുകളിലെഴുതിയ വരികള്‍ ഓര്‍മ്മ നല്‌കിയതാണു്) കെ.എം. പണിക്കരുടെ ഈ കാവ്യബീഭത്സതയോടു വള്ളത്തോളിന്റെ ഈ വരികള്‍ താരതമ്യപ്പെടുത്തൂ.
 {{Quote box
-|align=left
+|align=right
 |width=300px
 |border=1px