സിംഗപ്പൂരിലെ അവസാനത്തെ ഗ്രാമം - Revision history

Cvr at 02:44, 21 September 2014

2014-09-21T02:44:17Z

Vijayan at 06:48, 20 September 2014

2014-09-20T06:48:09Z

Vijayan at 06:46, 20 September 2014

2014-09-20T06:46:41Z

Vijayan: Created page with "{{Infobox ml person | name = കെ.വി.അഷ്ടമൂർത്തി | image = Ashtamoorthi.jpg | image_size = 150px | border = yes | birth_date = ..."

2014-09-19T14:16:25Z

Created page with "{{Infobox ml person | name = കെ.വി.അഷ്ടമൂർത്തി | image = Ashtamoorthi.jpg | image_size = 150px | border = yes | birth_date = ..."

Show changes

@@ Line 1: / Line 1: @@
 {{Infobox ml person
 | name        = കെ.വി.അഷ്ടമൂർത്തി
@@ Line 16: / Line 18: @@
 | children    =അളക (മകൾ)
 }}
 =സിംഗപ്പൂരിലെ അവസാനത്തെ ഗ്രാമം=
 യാത്രയിലുടനീളം വയസ്സനായ ഡ്രൈവര്‍ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു.  സിംഗപ്പൂരിലെ ടാക്‌സി ഡ്രൈവര്‍മാര്‍ ആണായാലും പെണ്ണായാലും ഭൂരിഭാഗവും വയസ്സായവര്‍ ആണെന്ന് ഇത്തവണത്തെ യാത്രയിലാണ് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചത്.  വണ്ടിയോടിയ്ക്കുന്നതിനിടയില്‍ അവര്‍ അധികവും വാചാലരാകുന്നത് പഴയ സിംഗപ്പൂരിനേക്കുറിച്ചാണ്. അതില്‍ പലപ്പോഴും നിരാശതയുടെ നിഴല്‍ പറ്റുന്നത് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.  അതിനുള്ള കാരണം പറഞ്ഞു തന്നത് നിഖിലാണ്. അച്ഛനമ്മമാരെ നോക്കുന്നതില്‍ പുതിയ തലമുറ വളരെ ഉദാസീനരാണത്രേ. ജീവിയ്ക്കണമെങ്കില്‍ എന്തെങ്കിലും തൊഴിലെടുത്തേ തീരൂ അവര്‍ക്ക്.  അവരുടെ അവശതകള്‍ പ്രത്യേകം കണക്കിലെടുക്കണമെന്ന് ഭരണകൂടത്തിനും ഇപ്പോള്‍ തോന്നിത്തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.  2015&ndash;ല്‍ സിംഗപ്പൂര്‍ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ അമ്പതാം വര്‍ഷം ആഘോഷിയ്ക്കുകയാണ്.  1965&ndash;ല്‍ 15 വയസ്സുണ്ടായിരുന്നവര്‍ക്കു മുഴുവന്‍ പ്രത്യേക ആനുകൂല്യങ്ങള്‍ നിരത്തിക്കൊണ്ടാണ് സിംഗപ്പൂരിന്റെ ഇത്തവണത്തെ വാര്‍ഷിക ബജറ്റ് രൂപപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്.
@@ Line 58: / Line 58: @@
 പൊടി പുരണ്ട ചെരിപ്പുകള്‍  ഒരു മാപ്പപേക്ഷ പോലെയാണ് തിളങ്ങുന്ന കുളിമുറിയിലേയ്ക്ക് കടന്നുചെന്നത്.  ടാപ്പിന്റെ കഴുകന്‍ വായയ്ക്കു താഴെ അവ അന്തിമവിധി കാത്തുകിടന്നു. അടുത്ത നിമിഷം  കുതറിത്തെറിച്ച വെള്ളത്തില്‍ ചെരിപ്പിലെ മണ്ണ് കുത്തിയൊലിച്ച് കുളിമുറിയിലെ കറുത്ത ഇഷ്ടികകളില്‍ വെളുത്ത ചിത്രങ്ങള്‍ വരച്ചു. അത് ഒരു ശ്വാസനേരം മാത്രം. വെള്ളം വീണ്ടും ചീറ്റിത്തെറിച്ചപ്പോള്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ ഒന്നോടെ പുറത്തേയ്ക്ക് ഒലിച്ചുപോയി. നിലം വീണ്ടും പുതിയ സിംഗപ്പൂരിനേപ്പോലെ തിളങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി.
+{{right|(ദേശാഭിമാനി വാരിക, 04&ndash;05&ndash;2014)}}
-(ദേശാഭിമാനി വാരിക,
+__NOTITLE____NOTOC__
-&ndash;05&ndash;2014)
+{{SFN/KVA_Travelogue}}

@@ Line 42: / Line 42: @@
 ഗ്രാമം എന്നു പറയാമെങ്കിലും അതിന് ഏകദേശം മൂന്നു ഫുട്‌ബോള്‍ ഗ്രൗണ്ടുകള്‍ ചേര്‍ന്ന വിസ്തീര്‍ണ്ണമേയുള്ളു. ഇരുപത്തെട്ടു കുടുംബങ്ങള്‍ ഇവിടെ താമസിയ്ക്കുന്നുണ്ട്.  വാടകയ്ക്കാണ് അവരുടെ താമസം.  ഇപ്പോഴത്തെ സ്ഥലമുടമ സങ്ങ് ഹുയ് ഹോങ്ങിന്റെ അച്ഛന്‍ 1962&ndash;ല്‍ കൈവശപ്പെടുത്തിയതാണ് ഈ സ്ഥലം.  മാസവാടക ഇപ്പോഴും എട്ടു ഡോളര്‍ മുതല്‍ മുപ്പത്തഞ്ചു ഡോളര്‍ വരെയേയുള്ളു.  ഹൗസിങ്ങ് ബോര്‍ഡിന്റെ കോളനികളില്‍ ഇത് 800 മുതല്‍ 1500 വരെയാണെന്ന് ഓര്‍ക്കുക. ഗ്രാമവാസികളായതുകൊണ്ട് ദരിദ്രര്‍ എന്ന് അര്‍ത്ഥമില്ല.  പലേ വീടുകളുടെ മുറ്റത്തും കാറുകള്‍ കിടക്കുന്നതു കണ്ടു.
-[[File:KVAshtamoorthi-06.jpg|thumb|left|400px|ഗ്രാമാന്തരീക്ഷം]]
+[[File:KVAshtamoorthi-06.jpg|thumb|right|400px|ഗ്രാമാന്തരീക്ഷം]]
 നേരം ആറര കഴിഞ്ഞിരുന്നു.  സിംഗപ്പൂരില്‍ വൈകിയാണ് സൂര്യനസ്തമിയ്ക്കുക.  ഇരുട്ടു വീഴാന്‍ രാത്രി ഏഴരയെങ്കിലുമാവും.  എന്നാലും വൈകിയ്‌ക്കേണ്ടെന്നു കരുതി ഞങ്ങള്‍ മടങ്ങാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ആരോടും യാത്ര പറയാനില്ല.  കുറച്ചു മുമ്പ് ഒരു വീടിന്റെ മുറ്റത്തു കണ്ട വൃദ്ധ കൂടി അകത്തേയ്ക്ക് ഉള്‍വലിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. കുറേക്കൂടി പടങ്ങളെടുത്ത് ഞങ്ങള്‍ ബാങ്ക്വോക്കിനോട് നിശ്ശബ്ദം യാത്ര പറഞ്ഞു.

@@ Line 28: / Line 28: @@
 സിംഗപ്പൂരില്‍ ഒരു ഗ്രാമമോ!  കൂറ്റന്‍ കൂറ്റന്‍ കെട്ടിടങ്ങളും കച്ചവടമാളികകളും (Shopping Malls) തീറ്റപ്പന്തലുകളും (Food Courts) കോണ്‍ഡോകളും (Condominiums)  ഹൗസിങ്ങ് ബോര്‍ഡിന്റെ നൂറു കണക്കിന് അടുക്കുവീടുകളും (Flats) തിങ്ങിനില്‍ക്കുന്ന സിംഗപ്പൂര്‍ അപ്പാടെ ഒരു നഗരമാണ്.  അവിടെ ഒരു ഗ്രാമം ഇപ്പോഴും നിലനില്‍ക്കുന്നു എന്നത് വിശ്വസിയ്ക്കാന്‍ പോലുമായില്ല. 1960&ndash;ല്‍ സിംഗപ്പൂര്‍ മലേഷ്യയുടെ ഒപ്പം ഒരു ഫെഡറേഷനായിരുന്ന കാലത്തു തന്നെ ലീ ക്വാന്‍ യൂ അവിടെ ഭവനനിര്‍മ്മാണവികസനസമിതി (Housing and Development Board)  സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു. 1965&ndash;ല്‍ മലേഷ്യയില്‍നിന്നു വേര്‍പിരിഞ്ഞ് സിംഗപ്പൂര്‍ ഒരു സ്വതന്ത്രരാജ്യമായതോടെ അതിന് ആക്കം കൂട്ടി. ഗ്രാമങ്ങളിലെ പാവപ്പെട്ട വീടുകളില്‍ താമസിയ്ക്കുന്നവരെ അടുക്കുവീടുകളിലേയ്ക്കു കുടിയേറിപ്പാര്‍പ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ബൃഹദ് പദ്ധതിയായിരുന്നു അത്. സിംഗപ്പൂരിനെ അപ്പാടെ നഗരവല്‍ക്കരിയ്ക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗവുമായിരുന്നു.  വീടുകളേയും ചുറ്റുപാടുകളേയും ഇടിച്ചുനിരത്തിക്കൊണ്ട് ഗ്രാമങ്ങളിലെമ്പാടും ബുള്‍ഡോസറുകള്‍ നിരങ്ങിനീങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി.  മലേഷ്യന്‍ ശൈലിയിലുള്ള വീടുകള്‍ നിരവധി നിലകളുള്ള കെട്ടിടക്കൂട്ടങ്ങള്‍ക്കു വഴി മാറി. പഴയ സിംഗപ്പൂര്‍ അതോടെ ചിത്രങ്ങളില്‍ മാത്രമായി.
+[[File:KVAshtamoorthi-05.jpg|thumb|left|400px|ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു വീട്]]
 വിവോ സിറ്റിയും സെന്റോസയും ഓര്‍ച്ചാര്‍ഡ് റോഡും ബേഡ് പാര്‍ക്കും ബൊട്ടാണിക്കല്‍ ഗാര്‍ഡനും മെര്‍ലിയണും ഹാര്‍ബര്‍ ഫ്രന്റും ഏഷ്യന്‍ സിവിലൈസേഷന്‍ മ്യൂസിയവും മാത്രമല്ല സിംഗപ്പുര്‍ എന്ന് എനിയ്ക്കു തോന്നി.  സുരേഷ് മേനോന് കണ്ടുപിടിയ്ക്കാനാവാതെ പോയ ആ ഗ്രാമം ഒന്നു കാണണമല്ലോ.  ഗൂഗിളില്‍ കയറി പരതി.  അതാ, &lsquo;സിംഗപ്പൂരിലെ അവസാനത്തെ ഗ്രാമം&rsquo; എന്ന ഒരു കണ്ണി കിടക്കുന്നു!  ഈ ഗ്രാമത്തിന്റെ പേര് ബ്വാങ്കോക് എന്നാണ്. സുരേഷ് മേനോന്റെ താമസസ്ഥലമായ ആങ് മോ ക്യോവില്‍നിന്ന് അധികം അകലെയല്ലാതെ കിടക്കുന്ന ഈ സ്ഥലം അദ്ദേഹത്തിനു കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയാതെ പോയത് അത്ഭുതം തന്നെ.  ഗൂഗിളില്‍ കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങളുണ്ട്.  ലൊറോങ്ങ് ലിയേയില്‍നിന്ന് അധികം ദൂരത്തല്ല. അവിടെനിന്ന് 70&ndash;ാം നമ്പര്‍ ബസ്സ് പിടിയ്ക്കുക. സെന്റ് വിന്‍സെന്റ് ഡീ പോള്‍ ചര്‍ച്ച് സ്റ്റോപ്പില്‍ ഇറങ്ങി പാത മുറിച്ചു കടന്ന് കനാലില്‍നിന്നുള്ള പടികള്‍ ഇറങ്ങിയാല്‍ ബ്വാങ്കോക് ഗ്രാമമായി.
@@ Line 42: / Line 42: @@
 ഗ്രാമം എന്നു പറയാമെങ്കിലും അതിന് ഏകദേശം മൂന്നു ഫുട്‌ബോള്‍ ഗ്രൗണ്ടുകള്‍ ചേര്‍ന്ന വിസ്തീര്‍ണ്ണമേയുള്ളു. ഇരുപത്തെട്ടു കുടുംബങ്ങള്‍ ഇവിടെ താമസിയ്ക്കുന്നുണ്ട്.  വാടകയ്ക്കാണ് അവരുടെ താമസം.  ഇപ്പോഴത്തെ സ്ഥലമുടമ സങ്ങ് ഹുയ് ഹോങ്ങിന്റെ അച്ഛന്‍ 1962&ndash;ല്‍ കൈവശപ്പെടുത്തിയതാണ് ഈ സ്ഥലം.  മാസവാടക ഇപ്പോഴും എട്ടു ഡോളര്‍ മുതല്‍ മുപ്പത്തഞ്ചു ഡോളര്‍ വരെയേയുള്ളു.  ഹൗസിങ്ങ് ബോര്‍ഡിന്റെ കോളനികളില്‍ ഇത് 800 മുതല്‍ 1500 വരെയാണെന്ന് ഓര്‍ക്കുക. ഗ്രാമവാസികളായതുകൊണ്ട് ദരിദ്രര്‍ എന്ന് അര്‍ത്ഥമില്ല.  പലേ വീടുകളുടെ മുറ്റത്തും കാറുകള്‍ കിടക്കുന്നതു കണ്ടു.
+[[File:KVAshtamoorthi-06.jpg|thumb|left|400px|ഗ്രാമാന്തരീക്ഷം]]
 നേരം ആറര കഴിഞ്ഞിരുന്നു.  സിംഗപ്പൂരില്‍ വൈകിയാണ് സൂര്യനസ്തമിയ്ക്കുക.  ഇരുട്ടു വീഴാന്‍ രാത്രി ഏഴരയെങ്കിലുമാവും.  എന്നാലും വൈകിയ്‌ക്കേണ്ടെന്നു കരുതി ഞങ്ങള്‍ മടങ്ങാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ആരോടും യാത്ര പറയാനില്ല.  കുറച്ചു മുമ്പ് ഒരു വീടിന്റെ മുറ്റത്തു കണ്ട വൃദ്ധ കൂടി അകത്തേയ്ക്ക് ഉള്‍വലിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. കുറേക്കൂടി പടങ്ങളെടുത്ത് ഞങ്ങള്‍ ബാങ്ക്വോക്കിനോട് നിശ്ശബ്ദം യാത്ര പറഞ്ഞു.