സ്വപ്നമണ്ഡലം - Revision history

Vijayan at 07:23, 5 June 2014

2014-06-05T07:23:56Z

Show changes

Vijayan at 17:48, 2 May 2014

2014-05-02T17:48:26Z

Vijayan at 17:46, 2 May 2014

2014-05-02T17:46:18Z

Vijayan at 17:41, 2 May 2014

2014-05-02T17:41:33Z

Show changes

Admin: Created page with "{{MKN/SanniBox}} സമയം രാത്രി പതിനൊന്നു മണി. ഞാനും ചങ്ങമ്പുഴയും തിരുവനന്തപു..."

2014-04-29T17:38:46Z

Created page with "{{MKN/SanniBox}} സമയം രാത്രി പതിനൊന്നു മണി. ഞാനും ചങ്ങമ്പുഴയും തിരുവനന്തപു..."

Show changes

@@ Line 1: / Line 1: @@
 {{MKN/SanniBox}}
-സമയം രാത്രി പതിനൊന്നു മണി. ഞാനും [http://ml.wikipedia.org/wiki/%E0%B4%9A%E0%B4%99%E0%B5%8D%E0%B4%99%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%81%E0%B4%B4_%E0%B4%95%E0%B5%83%E0%B4%B7%E0%B5%8D%E0%B4%A3%E0%B4%AA%E0%B4%BF%E0%B4%B3%E0%B5%8D%E0%B4%B3 ചങ്ങമ്പുഴയും] തിരുവനന്തപുരത്തെ പുത്തന്‍ കച്ചേരി മൈതാനത്തിലിരുന്നു സംസാരിക്കുകയാണ്. അന്തരീക്ഷത്തില്‍ ഒരു മേഘമോ നക്ഷത്രമോ ഇല്ല. നീലക്കടലു പോലെ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട് ആകാശം. അതിലെ വെള്ളിത്തോണി അനങ്ങുന്നില്ല. പരന്നൊഴുകിയ നിലാവില്‍ സൗധങ്ങള്‍ മുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. അവ സുവ്യക്തങ്ങളായി കാണാം. എങ്കിലും അവയ്‌ക്കൊരമൂര്‍ത്ത സ്വഭാവം; ഒരു മായിക ഭാവം. അകലെ നിഴലും വെളിച്ചവും കെട്ടു പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. ചങ്ങമ്പുഴ പ്രകൃതിയുടെ ആ മാന്ത്രിക&shy;പ്രഭാവത്തിനു വിധേയനായി. അദ്ദേഹം പ്രകൃതി സൗന്ദര്യത്തെ&shy;ക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കാന്‍  തുടങ്ങി. അതു സ്ത്രീജന&shy;സൗന്ദര്യത്തിലേക്കും സ്വപ്നത്തിന്റെ മതിവിഭ്രാമക&shy;ത്വത്തിലേക്കും കടന്നു ചെന്നു. കിനാവുകളുടെ കമനീയതയെ&shy;പ്പറ്റി അദ്ദേഹം വളരെനേരം സംസാരിച്ചു&shy;വെന്നാണ് എന്റെ ഓര്‍മ്മ. കവിയുടെ പ്രാഗത്ഭ്യത്താല്‍ ഒരു സ്വപ്നമണ്ഡലം തന്നെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. പ്രകൃതിയുടെ സ്വപ്നസദൃശമായ അവസ്ഥയും നിശീഥിനിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയും നൂതന ലോകത്തിന്റെ നിര്‍മ്മാണത്തിന് പ്രയോജനപ്പെട്ടിരിക്കണം... കവി എന്നെ വിട്ടു പോയിട്ടും ഞാന്‍ ആ ലോകത്തു തന്നെ അലഞ്ഞു നടന്നു. പരിപൂര്‍ണ്ണമായ ഒരു വിസ്മുതി എനിക്കുണ്ടായില്ല. ഒരര്‍ദ്ധ സുഷുപ്തി. ഏതും അതിന്റെ ബൃഹത്തായ രൂപത്തിന്‍  പ്രത്യക്ഷമാകുന്ന ലോകം. പച്ചില&shy;ച്ചാര്‍ത്തുകളുടെ മര്‍മ്മര ശബ്ദം മേഘ&shy;നിര്‍ഘോഷമായും മണല്‍&shy;ത്തരികള്‍ മാമലകളായും, നീലനിഴലുകള്‍ നീലത്തടാകങ്ങളായും മാറുന്ന ലോകം.
+സമയം രാത്രി പതിനൊന്നു മണി. ഞാനും [http://ml.wikipedia.org/wiki/%E0%B4%9A%E0%B4%99%E0%B5%8D%E0%B4%99%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%81%E0%B4%B4_%E0%B4%95%E0%B5%83%E0%B4%B7%E0%B5%8D%E0%B4%A3%E0%B4%AA%E0%B4%BF%E0%B4%B3%E0%B5%8D%E0%B4%B3 ചങ്ങമ്പുഴയും] തിരുവനന്തപുരത്തെ പുത്തന്‍ കച്ചേരി മൈതാനത്തിലിരുന്നു സംസാരിക്കുകയാണ്. അന്തരീക്ഷത്തില്‍ ഒരു മേഘമോ നക്ഷത്രമോ ഇല്ല. നീലക്കടലു പോലെ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട് ആകാശം. അതിലെ വെള്ളിത്തോണി അനങ്ങുന്നില്ല. പരന്നൊഴുകിയ നിലാവില്‍ സൗധങ്ങള്‍ മുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. അവ സുവ്യക്തങ്ങളായി കാണാം. എങ്കിലും അവയ്‌ക്കൊരമൂര്‍ത്ത സ്വഭാവം; ഒരു മായിക ഭാവം. അകലെ നിഴലും വെളിച്ചവും കെട്ടു പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. ചങ്ങമ്പുഴ പ്രകൃതിയുടെ ആ മാന്ത്രിക&shy;പ്രഭാവത്തിനു വിധേയനായി. അദ്ദേഹം പ്രകൃതി സൗന്ദര്യത്തെ&shy;ക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കാന്‍  തുടങ്ങി. അതു സ്ത്രീജന&shy;സൗന്ദര്യത്തിലേക്കും സ്വപ്നത്തിന്റെ മതിവിഭ്രാമക&shy;ത്വത്തിലേക്കും കടന്നു ചെന്നു. കിനാവുകളുടെ കമനീയതയെ&shy;പ്പറ്റി അദ്ദേഹം വളരെനേരം സംസാരിച്ചു&shy;വെന്നാണ് എന്റെ ഓര്‍മ്മ. കവിയുടെ പ്രാഗത്ഭ്യത്താല്‍ ഒരു സ്വപ്നമണ്ഡലം തന്നെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. പ്രകൃതിയുടെ സ്വപ്നസദൃശമായ അവസ്ഥയും നിശീഥിനിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയും നൂതന ലോകത്തിന്റെ നിര്‍മ്മാണത്തിന് പ്രയോജനപ്പെട്ടിരിക്കണം... കവി എന്നെ വിട്ടു പോയിട്ടും ഞാന്‍ ആ ലോകത്തു തന്നെ അലഞ്ഞു നടന്നു. പരിപൂര്‍ണ്ണമായ ഒരു വിസ്മൃതി എനിക്കുണ്ടായില്ല. ഒരര്‍ദ്ധ സുഷുപ്തി. ഏതും അതിന്റെ ബൃഹത്തായ രൂപത്തിന്‍  പ്രത്യക്ഷമാകുന്ന ലോകം. പച്ചില&shy;ച്ചാര്‍ത്തുകളുടെ മര്‍മ്മര ശബ്ദം മേഘ&shy;നിര്‍ഘോഷമായും മണല്‍&shy;ത്തരികള്‍ മാമലകളായും, നീലനിഴലുകള്‍ നീലത്തടാകങ്ങളായും മാറുന്ന ലോകം.
 [[File:Changampuzha_2.jpeg|thumb|left|alt=caption| ചങ്ങമ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ള]]
 ഈ സംഭവത്തിനു ശേഷം വര്‍ഷം ഇരുപതോളം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് ആ കവിയില്ല  സ്വപ്നങ്ങളെ&shy;ക്കുറിച്ചു പറയാന്‍. എങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകളുണ്ട്. അവന്‍  എനിക്കൊരു സ്വപ്നാ&shy;ന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചു തരുന്നു; ഹര്‍ഷാതിശയ&shy;ത്തിലേക്കു കൊണ്ടു ചെല്ലുന്നു; ലയത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും സംഗീതത്തിന്റെ മായികത്വവും ഒരു അലൗകിക മണ്ഡലത്തില്‍ എത്തിക്കുന്നു. വാസ്തവത്തില്‍ ഉത്തമങ്ങളായ എല്ലാ കവിതകളുടെയും സ്വഭാവമിതു തന്നെ. കാളിദാസന്റെ കുമാരസംഭവം, മേഘസന്ദേശം, ഷേക്സ്പീയറിന്റെ A Midsummer Night&rsquo;s Dream, ഭവഭൂതിയുടെ ഉത്തരരാമചരിതത്തിലെ രണ്ടാം അങ്കം, കോള്‍റിജ്ജിന്റെ Kubla Khan ഇവയൊക്കെ കിനാവിന്റെ രാമണീയകം ആവാഹിക്കുന്നവയാണ്. വള്ളത്തോളിന്റെ &lsquo;തോണിയാത്ര&rsquo; എന്ന കവിത കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന വിഷയത്തിനു സ്വപ്നത്തോടു സാദൃശ്യമില്ലെങ്കിലും അതിന്റെ പ്രതിപാദനരീതി സ്വപ്നത്തിന്റെ പ്രതീതി ജനിപ്പിക്കുന്നു.

@@ Line 1: / Line 1: @@
 {{MKN/SanniBox}}
-സമയം രാത്രി പതിനൊന്നു മണി. ഞാനും[http://ml.wikipedia.org/wiki/%E0%B4%9A%E0%B4%99%E0%B5%8D%E0%B4%99%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%81%E0%B4%B4_%E0%B4%95%E0%B5%83%E0%B4%B7%E0%B5%8D%E0%B4%A3%E0%B4%AA%E0%B4%BF%E0%B4%B3%E0%B5%8D%E0%B4%B3 ചങ്ങമ്പുഴയും] തിരുവനന്തപുരത്തെ പുത്തന്‍ കച്ചേരി മൈതാനത്തിലിരുന്നു സംസാരിക്കുകയാണ്. അന്തരീക്ഷത്തില്‍ ഒരു മേഘമോ നക്ഷത്രമോ ഇല്ല. നീലക്കടലു പോലെ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട് ആകാശം. അതിലെ വെള്ളിത്തോണി അനങ്ങുന്നില്ല. പരന്നൊഴുകിയ നിലാവില്‍ സൗധങ്ങള്‍ മുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. അവ സുവ്യക്തങ്ങളായി കാണാം. എങ്കിലും അവയ്‌ക്കൊരമൂര്‍ത്ത സ്വഭാവം; ഒരു മായിക ഭാവം. അകലെ നിഴലും വെളിച്ചവും കെട്ടു പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. ചങ്ങമ്പുഴ പ്രകൃതിയുടെ ആ മാന്ത്രിക&shy;പ്രഭാവത്തിനു വിധേയനായി. അദ്ദേഹം പ്രകൃതി സൗന്ദര്യത്തെ&shy;ക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കാന്‍  തുടങ്ങി. അതു സ്ത്രീജന&shy;സൗന്ദര്യത്തിലേക്കും സ്വപ്നത്തിന്റെ മതിവിഭ്രാമക&shy;ത്വത്തിലേക്കും കടന്നു ചെന്നു. കിനാവുകളുടെ കമനീയതയെ&shy;പ്പറ്റി അദ്ദേഹം വളരെനേരം സംസാരിച്ചു&shy;വെന്നാണ് എന്റെ ഓര്‍മ്മ. കവിയുടെ പ്രാഗത്ഭ്യത്താല്‍ ഒരു സ്വപ്നമണ്ഡലം തന്നെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. പ്രകൃതിയുടെ സ്വപ്നസദൃശമായ അവസ്ഥയും നിശീഥിനിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയും നൂതന ലോകത്തിന്റെ നിര്‍മ്മാണത്തിന് പ്രയോജനപ്പെട്ടിരിക്കണം... കവി എന്നെ വിട്ടു പോയിട്ടും ഞാന്‍ ആ ലോകത്തു തന്നെ അലഞ്ഞു നടന്നു. പരിപൂര്‍ണ്ണമായ ഒരു വിസ്മുതി എനിക്കുണ്ടായില്ല. ഒരര്‍ദ്ധ സുഷുപ്തി. ഏതും അതിന്റെ ബൃഹത്തായ രൂപത്തിന്‍  പ്രത്യക്ഷമാകുന്ന ലോകം. പച്ചില&shy;ച്ചാര്‍ത്തുകളുടെ മര്‍മ്മര ശബ്ദം മേഘ&shy;നിര്‍ഘോഷമായും മണല്‍&shy;ത്തരികള്‍ മാമലകളായും, നീലനിഴലുകള്‍ നീലത്തടാകങ്ങളായും മാറുന്ന ലോകം.
+സമയം രാത്രി പതിനൊന്നു മണി. ഞാനും [http://ml.wikipedia.org/wiki/%E0%B4%9A%E0%B4%99%E0%B5%8D%E0%B4%99%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%81%E0%B4%B4_%E0%B4%95%E0%B5%83%E0%B4%B7%E0%B5%8D%E0%B4%A3%E0%B4%AA%E0%B4%BF%E0%B4%B3%E0%B5%8D%E0%B4%B3 ചങ്ങമ്പുഴയും] തിരുവനന്തപുരത്തെ പുത്തന്‍ കച്ചേരി മൈതാനത്തിലിരുന്നു സംസാരിക്കുകയാണ്. അന്തരീക്ഷത്തില്‍ ഒരു മേഘമോ നക്ഷത്രമോ ഇല്ല. നീലക്കടലു പോലെ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട് ആകാശം. അതിലെ വെള്ളിത്തോണി അനങ്ങുന്നില്ല. പരന്നൊഴുകിയ നിലാവില്‍ സൗധങ്ങള്‍ മുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. അവ സുവ്യക്തങ്ങളായി കാണാം. എങ്കിലും അവയ്‌ക്കൊരമൂര്‍ത്ത സ്വഭാവം; ഒരു മായിക ഭാവം. അകലെ നിഴലും വെളിച്ചവും കെട്ടു പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. ചങ്ങമ്പുഴ പ്രകൃതിയുടെ ആ മാന്ത്രിക&shy;പ്രഭാവത്തിനു വിധേയനായി. അദ്ദേഹം പ്രകൃതി സൗന്ദര്യത്തെ&shy;ക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കാന്‍  തുടങ്ങി. അതു സ്ത്രീജന&shy;സൗന്ദര്യത്തിലേക്കും സ്വപ്നത്തിന്റെ മതിവിഭ്രാമക&shy;ത്വത്തിലേക്കും കടന്നു ചെന്നു. കിനാവുകളുടെ കമനീയതയെ&shy;പ്പറ്റി അദ്ദേഹം വളരെനേരം സംസാരിച്ചു&shy;വെന്നാണ് എന്റെ ഓര്‍മ്മ. കവിയുടെ പ്രാഗത്ഭ്യത്താല്‍ ഒരു സ്വപ്നമണ്ഡലം തന്നെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. പ്രകൃതിയുടെ സ്വപ്നസദൃശമായ അവസ്ഥയും നിശീഥിനിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയും നൂതന ലോകത്തിന്റെ നിര്‍മ്മാണത്തിന് പ്രയോജനപ്പെട്ടിരിക്കണം... കവി എന്നെ വിട്ടു പോയിട്ടും ഞാന്‍ ആ ലോകത്തു തന്നെ അലഞ്ഞു നടന്നു. പരിപൂര്‍ണ്ണമായ ഒരു വിസ്മുതി എനിക്കുണ്ടായില്ല. ഒരര്‍ദ്ധ സുഷുപ്തി. ഏതും അതിന്റെ ബൃഹത്തായ രൂപത്തിന്‍  പ്രത്യക്ഷമാകുന്ന ലോകം. പച്ചില&shy;ച്ചാര്‍ത്തുകളുടെ മര്‍മ്മര ശബ്ദം മേഘ&shy;നിര്‍ഘോഷമായും മണല്‍&shy;ത്തരികള്‍ മാമലകളായും, നീലനിഴലുകള്‍ നീലത്തടാകങ്ങളായും മാറുന്ന ലോകം.
+[[File:Changampuzha_2.jpeg|thumb|left|alt=caption| ചങ്ങമ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ള]]
 ഈ സംഭവത്തിനു ശേഷം വര്‍ഷം ഇരുപതോളം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് ആ കവിയില്ല  സ്വപ്നങ്ങളെ&shy;ക്കുറിച്ചു പറയാന്‍. എങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകളുണ്ട്. അവന്‍  എനിക്കൊരു സ്വപ്നാ&shy;ന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചു തരുന്നു; ഹര്‍ഷാതിശയ&shy;ത്തിലേക്കു കൊണ്ടു ചെല്ലുന്നു; ലയത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും സംഗീതത്തിന്റെ മായികത്വവും ഒരു അലൗകിക മണ്ഡലത്തില്‍ എത്തിക്കുന്നു. വാസ്തവത്തില്‍ ഉത്തമങ്ങളായ എല്ലാ കവിതകളുടെയും സ്വഭാവമിതു തന്നെ. കാളിദാസന്റെ കുമാരസംഭവം, മേഘസന്ദേശം, ഷേക്സ്പീയറിന്റെ A Midsummer Night&rsquo;s Dream, ഭവഭൂതിയുടെ ഉത്തരരാമചരിതത്തിലെ രണ്ടാം അങ്കം, കോള്‍റിജ്ജിന്റെ Kubla Khan ഇവയൊക്കെ കിനാവിന്റെ രാമണീയകം ആവാഹിക്കുന്നവയാണ്. വള്ളത്തോളിന്റെ &lsquo;തോണിയാത്ര&rsquo; എന്ന കവിത കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന വിഷയത്തിനു സ്വപ്നത്തോടു സാദൃശ്യമില്ലെങ്കിലും അതിന്റെ പ്രതിപാദനരീതി സ്വപ്നത്തിന്റെ പ്രതീതി ജനിപ്പിക്കുന്നു.
 <poem>