<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="en">
	<id>http://ml.sayahna.org/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=VVK_Valath_22</id>
	<title>VVK Valath 22 - Revision history</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://ml.sayahna.org/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=VVK_Valath_22"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ml.sayahna.org/index.php?title=VVK_Valath_22&amp;action=history"/>
	<updated>2026-04-23T20:50:20Z</updated>
	<subtitle>Revision history for this page on the wiki</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.31.5</generator>
	<entry>
		<id>http://ml.sayahna.org/index.php?title=VVK_Valath_22&amp;diff=18810&amp;oldid=prev</id>
		<title>Cvr: Created page with &quot;&lt;!--%22--&gt;__NOTITLE____NOTOC__&amp;larr;  വി.വി.കെ. വാലത്ത് &amp;ndash; കവിയും ചരിത്രകാരനും {{SFN/Valath}}{{SFN/Valat...&quot;</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ml.sayahna.org/index.php?title=VVK_Valath_22&amp;diff=18810&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2019-08-07T08:43:53Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Created page with &amp;quot;&amp;lt;!--%22--&amp;gt;__NOTITLE____NOTOC__←  &lt;a href=&quot;/index.php/%E0%B4%B5%E0%B4%BF.%E0%B4%B5%E0%B4%BF.%E0%B4%95%E0%B5%86._%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%8D_%E2%80%93_%E0%B4%95%E0%B4%B5%E0%B4%BF%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%9A%E0%B4%B0%E0%B4%BF%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%95%E0%B4%BE%E0%B4%B0%E0%B4%A8%E0%B5%81%E0%B4%82&quot; title=&quot;വി.വി.കെ. വാലത്ത് – കവിയും ചരിത്രകാരനും&quot;&gt;വി.വി.കെ. വാലത്ത് – കവിയും ചരിത്രകാരനും&lt;/a&gt; {{SFN/Valath}}{{SFN/Valat...&amp;quot;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;New page&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;!--%22--&amp;gt;__NOTITLE____NOTOC__&amp;amp;larr;  [[വി.വി.കെ. വാലത്ത് &amp;amp;ndash; കവിയും ചരിത്രകാരനും]]&lt;br /&gt;
{{SFN/Valath}}{{SFN/ValathBox}}{{DISPLAYTITLE:ഞാൻ ഇനിയും വരും}}&lt;br /&gt;
പ്രണയത്തിന്റെ പുസ്തകം അങ്ങനെ അടച്ചുവയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നതിന് തെളിവാണ് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം വാലത്ത് 36 ഖണ്ഡങ്ങളിലായി എഴുതിയ &amp;amp;lsquo;ഞാൻ ഇനിയും വരും&amp;amp;rsquo; എന്ന കാവ്യം.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;poem&amp;gt;&lt;br /&gt;
: നീയെന്റെവികാരവും&lt;br /&gt;
: ഞാനതിലെ വിഷാദവുമാണ്.&lt;br /&gt;
: എനിക്കൊരു മുറിഞ്ഞ ഹൃദയമുണ്ട്.&lt;br /&gt;
: അതാണെന്റെ ആനന്ദം!&amp;amp;rsquo;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/poem&amp;gt;&lt;br /&gt;
എന്ന് തികച്ചും റൊമാന്റിക് ആയി ആരംഭിക്കുന്ന കവിത,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;poem&amp;gt;&lt;br /&gt;
: &amp;amp;ldquo;നിത്യ കന്യകേ,&lt;br /&gt;
: നിന്റെ പൂക്കൾ പൊഴിയാതിരിക്കട്ടെ,&lt;br /&gt;
: നിന്റെ ഹൃദയം പാറ പോലെ പരിമൃദുലവും,&lt;br /&gt;
: നിന്റെ സൌന്ദര്യം മഴവില്ലുപോലെ ശാശ്വതവുമാണ്.&amp;amp;rdquo; &lt;br /&gt;
&amp;lt;/poem&amp;gt;&lt;br /&gt;
എന്ന പ്രലപനത്തിലൂടെ ഒരു വിടപറച്ചിലിൽ എത്തുന്നു.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;poem&amp;gt;&lt;br /&gt;
: &amp;amp;ldquo;പിരിഞ്ഞു പോകലെന്ന&lt;br /&gt;
: ആചാര മര്യാദയുടെ മദ്ധ്യേ&lt;br /&gt;
: നാം അവസാന ഭക്ഷണത്തിനിരുന്നു.&lt;br /&gt;
: നീയെനിക്കെതിരെ ഇരുന്നു. നിശബ്ദയായി. &lt;br /&gt;
: നിർവ്വികാരയായി. നിഗൂഢയായി.&lt;br /&gt;
: ഉള്ളിൽ ലഹള. ചുണ്ടിൽ മൂകത. &lt;br /&gt;
: ഒരു വാക്ക് നീ മൊഴിഞ്ഞില്ല.&lt;br /&gt;
: ഒരു പുഞ്ചിരി തൂകിയില്ല.&lt;br /&gt;
: ഒരു വാക്ക്. ഒരു നോക്ക്.&lt;br /&gt;
: ഞാനതിൽ ഒരു സായൂജ്യം കെട്ടിപ്പടുത്തേനെ.&amp;amp;rdquo;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/poem&amp;gt;&lt;br /&gt;
ഒരു ട്രെയിനിംഗ് കോളേജിലെ ഹ്രസ്വകാല ശരാശരിപ്രണയത്തിനു അപ്പുറം ഇതിനു ആയുസ്സുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഏതൊക്കെയോ പ്രതിബന്ധങ്ങളിൽ തട്ടി ആ പ്രണയം തകർന്നു. വാലത്ത് തഴയപ്പെട്ടു. ധീരമായി അന്തസ്സായി പിൻവാങ്ങുകയും ചെയ്തു! എങ്കിലും പ്രണയനൊമ്പരം വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷവും കത്തിനിന്നു. ഹൃദയം കൊണ്ട് എഴുതിയ വരികളാണ് എന്നതാണ് ഈ കാവ്യത്തിന്റെ ആകർഷണീയത.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;poem&amp;gt;&lt;br /&gt;
: &amp;amp;lsquo;നീയെന്റെ വികാരവും &lt;br /&gt;
: ഞാനതിലെ വിഷാദവുമാണ്. &lt;br /&gt;
: എനിക്കൊരു മുറിഞ്ഞ ഹൃദയമുണ്ട്. &lt;br /&gt;
: അതാണെന്റെ ആനന്ദം!&amp;amp;rsquo; &lt;br /&gt;
&amp;lt;/poem&amp;gt;&lt;br /&gt;
പക്ഷെ, അന്തിമയുദ്ധത്തിൽ വിജയം തനിക്കൊപ്പമായിരിക്കുമെന്നു അദ്ദേഹത്തിന് ഉറപ്പുണ്ട്. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;poem&amp;gt;&lt;br /&gt;
: &amp;amp;ldquo;കൈ നിറയെ വിജയവും കാൽ നിറയെ ചോരയും കൊണ്ട്&lt;br /&gt;
: ഞാൻ കയറി വരും.&lt;br /&gt;
: അന്ന് നീ&lt;br /&gt;
: ഈ നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പു തുടക്കുമോ?&amp;amp;hellip;&lt;br /&gt;
: ഈ കവിളിലെ കണ്ണീരൊപ്പുമോ&amp;amp;hellip;?&amp;amp;rdquo; &lt;br /&gt;
&amp;lt;/poem&amp;gt;&lt;br /&gt;
എന്ന ചോദ്യത്തോടെ കാവ്യം അവസാനിക്കുന്നു. നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പും കവിളിലെ കണ്ണീരും തുടയ്ക്കപ്പെടുകയില്ല, എന്നു അദ്ദേഹത്തിന് നന്നായറിയാം. കൈയി&amp;amp;shy;ലെ വിജയവും കാലിലെ ചോരയും വിലപ്പോവുകയില്ലെന്നും ബോദ്ധ്യമുണ്ട്. കണ്ണീരും നൊമ്പരവും തനിക്കു മാത്രമുള്ളതാണെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ വാലത്ത് അതിലാനന്ദം കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;poem&amp;gt;&lt;br /&gt;
: നീലാകാശത്തിന്റെ ഞെട്ടിയിൽ നിന്നു &lt;br /&gt;
: നീയൊരു നക്ഷത്രം പോലെ &lt;br /&gt;
: പൊട്ടിവീണു.&lt;br /&gt;
: ഒരു തെന്നൽ പോലെ നീ വരികയും,&lt;br /&gt;
: ഒരു മിന്നൽ പോലെ നീ പോകയും ചെയ്തു.&lt;br /&gt;
: നീയെന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ഓട്ടയുണ്ടാക്കുകയും &lt;br /&gt;
: അതിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്തു.&amp;amp;rsquo;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/poem&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;amp;lsquo;ഞാൻ ഇനിയും വരും&amp;amp;rsquo; 1975-ൽ സമസ്തകേരള സാഹിത്യപരിഷദ് ഹാളിൽ വെച്ച് പ്രൊഫ.&amp;amp;#8202;സുകുമാർ അഴീക്കോട്‌ പ്രകാശനം ചെയ്തു. അധ്യക്ഷൻ ടി.&amp;amp;#8202;കെ.&amp;amp;#8202;സി. വടുതല. എം.&amp;amp;#8202;എം. ബഷീർ, ഓ.&amp;amp;#8202;പി. ജോസഫ്, പോഞ്ഞിക്കര റാഫി, എൻ.&amp;amp;#8202;കെ.&amp;amp;#8202;ഏ. ലത്തീഫ്, തുടങ്ങിയവർ പ്രസംഗിച്ചു.&lt;br /&gt;
{{SFN/Valath}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Cvr</name></author>
		
	</entry>
</feed>